حقوق کار و تامین اجتماعی

کارکنان پیمانی از لحاظ شرایط و مقررات بازنشستگی مشمول ماده ۱۰۳ قانون مدیریت خدمات کشوری هستند و ماده ۷۶ قانون تامین اجتماعی که مربوط به بازنشستگی است، شامل حال آنها نمی شود‌. بنابراین در موقع بازنشستگی شرایط مندرج در ماده ۱۰۳ در مورد آنها اجرا می شود‌. ۳-سابقه بیمه کارمندان پیمانی دولت در مدت استخدام پیمانی در سازمان تامین اجتماعی ایجاد می شود. در زمان تبدیل وضعیت به رسمی مجددا می توانند صندوق بیمه ای خود را انتخاب کنند، یا کماکان مشمول قانون تأمین اجتماعی باشند یا به صندوق بازنشستگی کشوری منتقل شوند.  ماده ۱۰۱قانون مدیریت خدمات کشوری در این خصوص می گوید:"کلیه کارمندان پیمانی دستگاههای اجرائی از لحاظ برخورداری از مزایای تأمین اجتماعی نظیر بازنشستگی، از کارافتادگی، فوت، بیکاری، درمان با رعایت این قانون مشمول قانون تأمین اجتماعی هستند و کارمندان رسمی را که پس از لازم الاجراءشدن این قانون، می توان برای مشاغل حاکمیتی در دستگاههای اجرائی استخدام کرد از لحاظ برخورداری از مزایای تأمین اجتماعی حسب تقاضای خود مشمول قانون تأمین اجتماعی یا قوانین بازنشستگی مورد عمل دستگاه اجرائی ذی ربط قرار می گیرند."موضوع مهم این است که اگر کارکنان پیمانی بخواهند صندوق بازنشستگی کشوری را انتخاب کنند، ناچار می شوند سوابق ایجاد شده در صندوق تامین اجتماعی را به صندوق جدید منتقل کنند، که این تصمیم مستلزم پرداخت مابه التفاوت حق بیمه به صندوق جدید است. پس جابجایی صندوق برای این افراد به صرفه نیست زیرا بابت انتقال سوابق باید مبالغی اضافه را از جیب خود پرداخت کنند، که به نفعشان نخواهد بود. مورد دیگر در خصوص به صرفه نبودن جابجایی به صندوق بازنشستگی کشوری، آیتم های مشمول کسر حق بیمه است که در بند قبلی به آن اشاره شد‌. البته در حال حاضر نیز دولت بابت این افراد حق بیمه اضافه کار را به سازمان تأمین‌اجتماعی پرداخت نمی کند، ولی با توجه به این که اصلاح ماده ۱۰۶ قانون مدیریت خدمات کشوری دردولت و مجلس در حال بررسی است، در آینده امکان پوشش بیمه ای بیشتر آیتم های حقوق و مزایا برای کارکنان دولت وجود دارد و قطعا بر حقوق بازنشستگی انها موثر خواهد بود‌. https://t.me/karbime3 منبع: https://tamin24.ir/news/32017

کارکنان پیمانی دستگاه‌های دولتی مشمول کدام صندوق بیمه‌ای هستند؟ کارمندان پیمانی دستگاه‌های دولتی با وجود پرداخت حق بیمه به سازمان تأمین اجتماعی، از نظر بازنشستگی و قوانین مرتبط تابع چه ضوابطی هستند؟ چرا جابجایی صندوق بیمه‌ای برای آن‌ها به‌صرفه نیست؟ محمد حسین قشقایی (کارشناس تامین اجتماعی) کارکنان پیمانی دولت بر اساس آیین‌نامه استخدامی پیمانی به استخدام دولت درمی‌آیند. این افراد آیین‌نامه استخدامی مخصوص خود را دارند و از این نظر مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری نمی‌شوند. کارکنان پیمانی از طریق آگهی‌های استخدامی دولت که در رسانه‌ها و جراید اعلام می‌شود، پس از طی مراحل گزینشی و اداری به عنوان کارمند دولت به کار گرفته می‌شوند. ماده ۸ آیین‌نامه استخدامی پیمانی در مورد نحوه استخدام این افراد تصریح می‌کند: «داوطلبان ورود به خدمت پیمانی از طریق امتحان و گزینش که زیر نظر هیئت مرکزی گزینش وزارتخانه یا دستگاه دولتی مربوط انجام می‌شود، انتخاب می‌شوند.» کارکنان پیمانی دارای مشاغل تصدی‌گری و اجرایی هستند و مشاغل حاکمیتی به آن‌ها واگذار نمی‌شود. مشاغل حاکمیتی مشاغل مهمی هستند که در صورت اطمینان و اعتماد کامل دولت به افراد واگذار می‌شوند. چون کارکنان پیمانی هنوز به استخدام رسمی درنیامده‌اند و مراحل اولیه استخدام را می‌گذرانند، ارجاع مشاغل و مناصب حاکمیتی به آن‌ها ممنوع است. مشاغل حاکمیتی و ثابت مهم‌ترین مشاغل در دستگاه‌های دولتی به شمار می‌روند؛ زیرا این افراد در امور مختلف دولتی تصمیم‌گیر هستند و در واقع کشور را اداره می‌کنند. به همین دلیل، باید مورد وثوق کامل دولت باشند، مراحل کامل گزینشی را طی کنند و مدت چند سال نیز به صورت پیمانی و رسمی آزمایشی مورد سنجش قرار گیرند و از هر نظر حرفه‌ای، کاری، تخصصی، اخلاقی و شخصیتی مورد اطمینان کامل دولت واقع شوند. کارکنان پیمانی دولت چنین امکانی ندارند و باید مراحل تجربی لازم را بگذرانند تا شرایط لازم برای تبدیل وضعیت استخدامی به رسمی را احراز کنند. ماده ۴۵ قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب ۱۳۸۶ مقرر می‌دارد: «ماده ۴۵- از تاریخ تصویب این قانون، استخدام در دستگاه‌های اجرایی به دو روش ذیل انجام می‌پذیرد: الف- استخدام رسمی برای تصدی پست‌های ثابت در مشاغل حاکمیتی. ب- استخدام پیمانی برای تصدی پست‌های سازمانی و برای مدت معین.» بیمه و بازنشستگی کارکنان پیمانی کارکنان پیمانی بر طبق قانون مدیریت خدمات کشوری و آیین‌نامه استخدامی پیمانی از نظر بیمه مشمول تأمین اجتماعی قرار می‌گیرند و حق بیمه آن‌ها به سازمان تأمین اجتماعی پرداخت می‌شود. ماده ۱۳ آیین‌نامه استخدام پیمانی: «مستخدمین پیمانی مشمول مقررات قانون تأمین اجتماعی هستند و دستگاه‌های دولتی مکلفند حق بیمه مقرر را از دریافتی مستخدم کسر و با اضافه کردن سهم کارفرما طبق مقررات مربوط به سازمان تأمین اجتماعی پرداخت کنند.» در مورد بیمه و بازنشستگی کارکنان‌پیمانی دولت چند نکته وجود دارد که به شرح زیر توضیح داده می شود: ۱-اگرچه کارکنان پیمانی مشمول قانون تأمین اجتماعی قرار دارند، ولی برخی از موارد که در قانون تامین اجتماعی و مقررات مرتبط وجود دارد، شامل حال آنها نمی شود. اول این که این گروه از بیمه شدگان تامین اجتماعی، مشمول قانون بیمه بیکاری قرار ندارند، چون بیمه بیکاری فقط مخصوص مشمولین قانون کار است ، بنابراین ۳ درصد حق بیمه، بیمه بیکاری را پرداخت نمی کنند و حق بیمه آنها ۲۷ درصد حقوق آنها است . مورد دوم این که برخی آیتم‌های حقوق که در قانون تامین اجتماعی مشمول کسر حق بیمه است در مورد آن ها اجرا نمی شود، بطور مثال اضافه کار این افراد مشمول کسر حق بیمه نیست. در ماده ۱۰۶ قانون مدیریت خدمات کشوری پرداختی ها و فوق العاده های کارکنان دولت تعیین شده است و در این ماده اضافه کار جز مزایای مستمر بحساب نیامده و پرداخت حق بیمه بابت آن منتفی است. در صورتی که در قانون تامین اجتماعی اضافه کار جزء مزایای مستمر بوده و حق بیمه آن باید پرداخت شود و در این خصوص الزام وجود دارد‌. یعنی کارفرما موظف است از بابت اضافه کار حق بیمه نیز پرداخت کند و عدم اقدام در این زمینه خلاف مقررات بوده و مشمول جریمه مربوطه خواهد بود. البته باید توضیح داده شود که باوجودی که اضافه کار در قانون تامین اجتماعی مشمول کسر حق بیمه است ولی دولت از این بابت (اضافه کاری)و برای کارکنان پیمانی، حق بیمه به سازمان تامین اجتماعی پرداخت نمی کند. ۲-کارکنان‌پیمانی که به سازمان تامین اجتماعی حق بیمه پرداخت می کنند، از برخی مقررات تامین اجتماعی مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری قرار می گیرند و از پوشش قانون تامین اجتماعی خارجند. در این خصوص می توان به بازنشستگی این افراد اشاره کرد.

🔺️️️️ وزیر کار: پیگیر همسان‌سازی حقوق بازنشستگان هستیم «میدری» وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی: 🔹️️همسان‌سازی حقوق برخی از بازنشستگان به دلیل پیچیدگی‌های حقوقی، انجام نشده است. 🔹️️بخشی از این افراد در وزارت کشور و حدود ۴۰ هزار نفر نیز در آموزش‌وپرورش هستند که حتماً برای پیگیری مسائل خود مراجعه می‌کنند. 🔹️️سازمان برنامه و بودجه منابع لازم را تأمین کرده است و امیدواریم بتوانیم امسال این موضوع را نیز اجرایی کنیم. ✔️️ شناسنامه | اداری، مالی و نظام اجرایی ble.ir/join/YTMxZmZhMz

آیا سازمان تأمین اجتماعی فقط یک نهاد بیمه‌ای است؟ ✍🏻 محمد حسین قشقایی ▪️چرا تداوم خدمات، صیانت از حقوق بیمه‌شدگان و پایداری مالی صندوق‌ها، تأمین اجتماعی را به نهادی عمومی با مسئولیت‌های حاکمیتی تبدیل می‌کند؟ ▫️تأمین اجتماعی و متولی اجرای آن، سازمان تأمین اجتماعی، از حیث کارکرد، نهادی متولی ارائه خدمات عمومی محسوب می‌شود. نهادهای عمومی خدماتی ویژگی‌های خاصی دارند که در این نوشته به آن‌ها می‌پردازیم. ▫️خدمات عمومی خدماتی هستند که آحاد یا اکثریت جامعه به آن‌ها نیازمندند و نمی‌توان از ارائه یا انجام آن‌ها در جامعه خودداری کرد. خدمات عمومی می‌تواند هم توسط بخش عمومی و دولتی و هم توسط بخش خصوصی ارائه شود؛ اما مسئولیت نهایی تأمین آن بر عهده دولت است 🔻متن کامل این یادداشت را از اینجا بخوانید. 📢@tamin24media

پرداخت معوقات مابه‌التفاوت اردیبهشت ۱۴۰۵ آغاز شد ▫️پرداخت معوقات مابه‌التفاوت اردیبهشت ۱۴۰۵ مستمری‌بگیران از بعدازظهر چهارشنبه 6 آبان آغاز شد. ▪️پیرو اطلاعیه قبلی سازمان تأمین اجتماعی، پرداخت معوقات مابه‌التفاوت افزایش حقوق سالیانه و مرحله سوم متناسب‌سازی مربوط به اردیبهشت ماه ۱۴۰۵ بازنشستگان و مستمری‌بگیران آغاز شد. ▪️به گزارش تامین 24 به نقل از روابط عمومی سازمان تأمین اجتماعی، پرداخت معوقات مابه‌التفاوت افزایش حقوق سالیانه و مرحله سوم متناسب‌سازی مربوط به اردیبهشت ماه ۱۴۰۵ برای بیش از پنج میلیون و ۳۰۰ هزار بازنشسته و مستمری‌بگیر عزیز، از امروز، چهارشنبه ششم آبان‌ماه آغاز شده است. 🔻متن کامل این خبر را از اینجا بخوانید. 📢@tamin24media

ویژگی‌های «ازکارافتادگی جزئی» چیست؟ آیا این اشخاص می‌توانند مجدداً کار کنند؟ 📽هر آن‌چه باید دربارۀ ازکارافتادگی جزئی بدانید، در این ویدئو تشریح شده است 🔻متن کامل این خبر را از اینجا بخوانید. 📢@tamin24media

۲. استمرار و عدم توقف: خدمات عمومی باید مستمر باشد و نمی‌تواند متوقف یا تعلیق شود. برای مثال، آیا می‌توان ارائه آب و برق را به مردم قطع کرد یا برای مدتی آن را متوقف کرد؟ بدیهی است چنین امری غیرممکن است و موجب نارضایتی اجتماعی می‌شود. تأمین اجتماعی نیز همین ویژگی را دارد و هیچ‌گاه متوقف نمی‌شود و در صورت بروز هرگونه مشکل، دولت به کمک آن می شتابد. اصل «تداوم خدمت عمومی» ایجاب می‌کند که پرداخت مستمری، خدمات درمانی و تعهدات بیمه‌ای حتی در شرایط بحرانی نیز دچار وقفه نشود. ۳. برابری و عدم تبعیض: خدمات اجتماعی به همه مردم و جامعه به‌طور یکسان ارائه می‌شود و هیچ‌گونه تبعیضی بین افراد در این خصوص وجود ندارد. اصل عدم تبعیض ناشی از وجود حق عمومی بر اساس قانون اساسی است. در مورد تأمین اجتماعی نیز چنین وضعیتی حاکم است. تأمین اجتماعی پایه نیز نگاه حداکثری و بدون تبعیض دارد؛ البته تفاوت در میزان بهره‌مندی بر اساس سابقه بیمه‌ای و قواعد قانونی، به معنای تبعیض ناروا نیست، بلکه در چارچوب عدالت بیمه‌ای و حمایت اجتماعی قابل توجیه است.  ۴. غیرانتفاعی بودن: اصل غیرانتفاعی بودن ارائه خدمات عمومی یکی دیگر از ویژگی‌های خدمات عمومی است. نهادهای متولی خدمات عمومی نباید هدف اصلی خود را کسب سود قرار دهند؛ بلکه هدف آن‌ها تأمین منفعت عمومی، رفع نیازهای اساسی است. در تأمین اجتماعی نیز منابع حاصل از حق بیمه‌ها و کمک‌های دولت باید صرف تعهدات بیمه‌ای و بهبود خدمات به ذی‌نفعان شود، نه تحصیل سود برای نهاد. ۵. عمومیت و حداکثری بودن: اصل حداکثری و عمومی بودن خدمات عمومی موضوع دیگری است که بر ارائه خدمات عمومی حاکم است. همه آحاد و مردم جامعه باید تحت پوشش خدمات عمومی باشند. در تأمین اجتماعی نیز هدف آن است که اقشار مختلف جامعه، در چارچوب نظام بیمه‌ای، از پوشش مناسب برخوردار شوند و هیچ گروهی از جامعه از خدمات پایه محروم نماند. علاوه بر ویژگی‌های فوق که بر کلیه خدمات عمومی حاکم است، موارد زیر نیز از ویژه گی های خاص تامین اجتماعی به شمار می روند: ۱- پاسخ‌گویی، شفافیت و نظارت عمومی: از آنجا که خدمات عمومی با منابع عمومی، حق بیمه‌ها و منافع میلیون‌ها نفر پیوند دارد، نهادهای متولی آن باید پاسخ‌گو، شفاف و تحت نظارت نهادهای قانونی و افکار عمومی باشند. نظارت بر محاسبات مالی، مدیریت منابع، تعهدات آتی و کیفیت خدمات، از الزامات حفظ اعتماد عمومی است. ۲-تضمین حقوق مکتسبه و حمایت از ذی‌نفعان:در خدمات تأمین اجتماعی، حقوق بیمه‌شدگان و مستمری‌بگیران از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. اصل حمایت از حقوق مکتسبه ایجاب می‌کند که قواعد و تصمیمات جدید به‌گونه‌ای اعمال نشوند که حقوق قانونی و انتظارات مشروع ذی‌نفعان به‌طور ناروا تضییع شود. ۳- پایداری مالی و عدالت بین‌نسلی: تأمین اجتماعی علاوه بر ویژگی خدماتی، با تعهدات بلندمدت و میان‌نسلی روبه‌روست. بنابراین، مدیریت آن باید مبتنی بر محاسبات بیمه‌ای، پایداری منابع، تعادل بین حق بیمه و تعهدات و رعایت عدالت میان نسل‌های مختلف باشد؛ زیرا ناپایداری مالی صندوق‌ها می‌تواند به بحران اجتماعی و بی‌اعتمادی عمومی منجر شود. ۴- ماهیت حقوقی و وظایف حاکمیتی:سازمان تأمین اجتماعی را نمی‌توان صرفاً یک بنگاه بیمه‌ای تجاری دانست؛ زیرا هم‌زمان دارای ماهیت خدمت عمومی، وظایف حاکمیتی و تعهدات بیمه‌ای است. در ادبیات حقوقی، چنین نهادی را می‌توان در زمره نهادهای عمومی غیردولتی و متولی خدمت عمومی به شمار آورد که با اتکا به حق بیمه‌ها، منابع دولتی و سرمایه‌های اجتماعی، وظیفه تأمین اجتماعی پایه را بر عهده دارد. این ماهیت ترکیبی ایجاب می‌کند که سازمان هم از قواعد حقوق عمومی مانند پاسخ‌گویی، شفافیت و نظارت پذیری تبعیت کند و هم از اصول بیمه‌ای مانند محاسبات اکچوئری، تعادل منابع و تعهدات و حمایت از حقوق بیمه‌شدگان بهره گیرد. نتیجه‌گیری تأمین اجتماعی، به ویژه سازمان تأمین اجتماعی، تنها یک نهاد بیمه‌ای نیست؛ بلکه نهادی متولی خدمت عمومی و حامی معیشت و امنیت اجتماعی است. ویژگی‌هایی مانند دولتی و حاکمیتی بودن، استمرار، برابری، غیرانتفاعی بودن، عمومیت، پاسخ‌گویی و پایداری مالی، این نهاد را از بنگاه‌های اقتصادی صرف متمایز می‌سازد. به همین دلیل، دولت‌ها موظف‌اند در ایجاد، توسعه، نظارت و حمایت از آن نقش فعال ایفا کنند و نگذارند توقف یا بحران در این نهاد، به اختلال در نظم عمومی و حقوق شهروندان منجر شود.

آیا سازمان تأمین اجتماعی فقط یک نهاد بیمه‌ای است؟ چرا تداوم خدمات، صیانت از حقوق بیمه‌شدگان و پایداری مالی صندوق‌ها، تأمین اجتماعی را به نهادی عمومی با مسئولیت‌های حاکمیتی تبدیل می‌کند؟ محمد حسین قشقایی (کارشناس تامین اجتماعی) | تأمین اجتماعی و متولی اجرای آن، سازمان تأمین اجتماعی، از حیث کارکرد، نهادی متولی ارائه خدمات عمومی محسوب می‌شود. نهادهای عمومی خدماتی ویژگی‌های خاصی دارند که در این نوشته به آن‌ها می‌پردازیم. خدمات عمومی خدماتی هستند که آحاد یا اکثریت جامعه به آن‌ها نیازمندند و نمی‌توان از ارائه یا انجام آن‌ها در جامعه خودداری کرد. خدمات عمومی می‌تواند هم توسط بخش عمومی و دولتی و هم توسط بخش خصوصی ارائه شود؛ اما مسئولیت نهایی تأمین آن بر عهده دولت است. اگر بخش خصوصی قادر به ارائه آن نباشد یا ارائه آن برای بخش خصوصی صرفه اقتصادی نداشته باشد، دولت موظف است خود وارد شده و سازمان یا نهاد لازم را برای ارائه آن خدمت ایجاد کند. خدماتی مانند آب، برق، تلفن و خدمات ارتباطی از جمله خدمات عمومی محسوب می‌شوند که در کشورهای مختلف گاه توسط بخش دولتی و گاه توسط بخش خصوصی ارائه می‌شوند؛ ولی در هر صورت دولت‌ها موظف به تأمین آن هستند و یا خود متولی اجرا می‌شوند و یا زمینه ارائه آن را در بخش خصوصی فراهم می‌سازند. خرید خدمات از بخش خصوصی و سپس ارائه آن به جامعه نیز یکی از روش‌های ارائه خدمات عمومی است. در هر حال، ارائه خدمات عمومی یک تکلیف عمومی و دولتی است و باید همواره ساری و جاری باشد و در صورت اختلال یا توقف، دولت مسئول جبران و تأمین آن است. سازمان‌ها و نهادهای تأمین اجتماعی نیز نهادهای خدماتی هستند و باید در کشور ایجاد شده و خدمات بیمه‌ای خود را ادامه دهند. تأمین اجتماعی به دلیل حساسیت موضوع معیشتی اکثریت جامعه، توسط دولت‌ها ایجاد، نظارت و کنترل می‌شود و دولت‌ها در صورت لزوم از آن حمایت مالی و حقوقی می‌کنند.  تأمین اجتماعی پایه، یک تکلیف عمومی برای دولت است که در اصل ۲۹ قانون اساسی نیز به آن تصریح شده است. در این امر مشارکت مردم نیز پیش‌بینی شده است؛ ولی دولت موظف به ایجاد، توسعه و تأمین آن برای آحاد جامعه است.اما موضوع تأمین اجتماعی پایه، به دلیل پیچیدگی‌های مالی، فرآیند خطرپذیری، احتمال ورشکستگی، نداشتن سود و منفعت برای نهاد مربوطه و تعهدات بلندمدت، عموماً توسط بخش خصوصی برقرار نمی‌شود. به بیان دیگر، استقرار و ایجاد صندوق‌های بازنشستگی برای بخش خصوصی جذابیت اقتصادی کافی ندارد؛ زیرا این صندوق‌ها با ریسک‌های تجمعی، تعهدات آتی، محاسبات اکچوئری پیچیده و احتمال کسری منابع روبه‌رو هستند. ضمن آنکه در بسیاری از کشورها بخش خصوصی قادر به تأسیس چنین نهادها و سازمان‌هایی نیست؛ بنابراین دولت ناچار می‌شود خود صندوق‌های بیمه و بازنشستگی را در کشور ایجاد کند. به همین دلیل، اکثر صندوق‌های بازنشستگی در دنیا یا توسط دولت ایجاد شده‌اند یا از سوی دولت پشتیبانی، کنترل و نظارت می‌شوند. این امر بدان جهت است که تأمین اجتماعی و خدمات منسوب به آن در راستای تأمین معیشت حداقلی جامعه قرار دارد و با نظم اجتماعی و امنیت کشور مرتبط است. اگر صندوق بازنشستگی ورشکسته شود، با توجه به اینکه عده زیادی از افراد جامعه از خدمات آن مانند مستمری و بیمه‌های درمانی استفاده می‌کنند، مشکلات اجتماعی و امنیتی ایجاد می‌شود و اعضای صندوق با اعتراض خود، امنیت اجتماعی، ملی و سیاسی را به مخاطره می‌اندازند. از این رو، خدمات تأمین اجتماعی همانند سایر خدمات عمومی، مهم و حیاتی هستند و نمی‌توان نسبت به وضعیت آن بی‌تفاوت بود. اما بحث اصلی این است که خدمات اجتماعی و نهادهای مربوط به آن، از جمله سازمان تأمین اجتماعی، دارای چه ویژگی‌هایی هستند که این نهادها را چنین مهم و اثرگذار کرده است؟ ویژگی‌های خدمات عمومی ۱. دولتی و حاکمیتی بودن، پشتیبانی و تنظیم‌گری: خدمات عمومی، همان‌گونه که ذکر شد، توسط دولت‌ها پشتیبانی و بعضاً هدایت می‌شوند و قواعد و مقررات خاصی برای انجام به‌موقع و مستمر آن‌ها توسط حکومت‌ها یا دستگاه قانون‌گذاری تدوین و به مرحله اجرا درمی‌آید. بر این مبنا، دولت‌ها در مورد خدمات عمومی حساس هستند و در صورت تعلل یا ناتوانی بخش خصوصی، خود انجام و ارائه این خدمات را بر عهده می‌گیرند. پس نقش دولت و حاکمیت در ارائه خدمات عمومی انکارناپذیر است و حساسیت آن ناشی از پیوندی است که این خدمات با نظم عمومی، منافع جمعی و حقوق شهروندان دارند. در مورد تأمین اجتماعی نیز دولت وظیفه سیاست‌گذاری، تنظیم‌گری، نظارت و در موارد لازم حمایت مالی را بر عهده دارد.

❇️  آغاز واریز معوقات اردیبهشت‌ماه بازنشستگان تأمین اجتماعی 👤 سازمان تأمین اجتماعی: 🔸مابه‌التفاوت افزایش حقوق سالیانه و مرحله سوم متناسب‌سازی اردیبهشت‌ماه بازنشستگان و مستمری‌بگیران سازمان تأمین اجتماعی فردا چهارشنبه، ششم آبان ماه واریز می‌شود. ✔️️ شناسنامه | اداری، مالی و نظام اجرایی ble.ir/join/YTMxZmZhMz

سازمان تأمین اجتماعی؛ 🔰 بخشنامه پذیرش لیست‌های معوق حق بیمه کارگاه‌های ثابت به‌دلیل جنگ‌های تحمیلی ۱۲ روزه و رمضان https://shenasname.ir/?p=85258 ✔️️ شناسنامه | اداری، مالی و نظام اجرایی ble.ir/join/YTMxZmZhMz

✅ تصویب اصلاحیه ماده ۱۰۶ قانون مدیریت خدمات کشوری در کمیسیون/ حقوق بازنشستگی شاغلان فعلی افزایش می‌یابد 🔰 لایحه اصلاح ماده ۱۰۶ قانون مدیریت خدمات کشوری در کمیسیون اجتماعی مجلس تصویب شد و با الحاق یک تبصره به دستگاه‌های دارای مقررات خاص تعمیم داده شد. 💢 مشاهده متن کامل مصوبات: https://shenasname.ir/?p=85251 ✔️️ شناسنامه | اداری، مالی و نظام اجرایی ble.ir/join/YTMxZmZhMz

آیا امکان دارد کسی مشمول قانون کار باشد، ولی مشمول قانون تأمین اجتماعی نباشد؟ دراین‌باره که آیا امکان دارد کسی مشمول قانون کار باشد، ولی مشمول قانون تأمین اجتماعی نباشد، در این ویدئو به اطلاع خواهیم رسید.

در مورد درصدهای ازکارافتادگی و مزایای مربوط به آن چه نکاتی را باید بدانیم؟ 📽در این ویدئو دربارۀ درصدهای ازکارافتادگی و مزایای مربوط به آن، نکات لازم شرح داده شده است. 📢@tamin24media

در مورد درصدهای ازکارافتادگی و مزایای مربوط به آن چه نکاتی را باید بدانیم؟ در این ویدئو دربارۀ درصدهای ازکارافتادگی و مزایای مربوط به آن، نکات لازم شرح داده شده است. دانلود در لینک زیر: https://tamin24.ir/news/31387

اتنشارات مذاکره ؛ چاپ کتاب، پایان نامه، دست نوشته و ... با نازلترین قیمت در خدمت عزیزان نویسنده و فرهیختگان می باشد. برای کارکنان سازمان تامین اجتماعی و موضوعات مربوط به کار و تامین اجتماعی تخفیف ویژه در نظر گرفته می شود. تلفن تماس: ۰۹۱۲۳۱۶۰۲۸۳-۰۹۳۵۰۶۱۳۰۹۵-۶۶۹۴۷۹۱۹ آدرس :تهران- میدان انقلاب- ابتدای خیابان آزادی- بازاربزرگ انقلاب- طبقه زیرهمکف- پلاک ۴ #انتشارات_مذاکره #کتاب #چاپ_کتاب

بنابراین اگر بیمه‌شده‌ای فوت کند یا بازنشسته‌ای فوت نماید، فقط افراد ذکرشده طبق قانون می‌توانند از مستمری برخوردار شوند و خواهر و برادر اصلاً مشمول تکفل قرار نمی‌گیرند. برای اینکه موضوع بهتر توضیح داده شود، لازم است افراد تحت تکفل را در سه وضعیت تفکیک کنیم: ۱- بیمه‌شده اصلی در حال پرداخت حق بیمه:  افراد تحت تکفل فقط همسر، فرزندان و پدر و مادر هستند و می‌توانند از خدمات درمانی سازمان و سایر خدمات مربوط به افراد تحت تکفل استفاده کنند. ۲- پرداخت مستمری فوت: در صورت فوت بیمه‌شده اصلی یا بازنشسته، افراد تحت تکفل شامل همسر، فرزندان و پدر و مادر در صورت احراز شرایط قانونی می‌توانند از مستمری، خدمات درمانی و کمک‌هزینه پروتز و اروتز استفاده کنند. ۳- پرداخت مقرری بیمه بیکاری: در این مورد خاص، علاوه بر افراد فوق، برادر و خواهر نیز می‌توانند تحت تکفل قرار گیرند و مانند مورد اول، فقط از خدمات درمانی و کمک‌هزینه پروتز و اروتز استفاده کنند. بنابراین، تحت تکفل قرار گرفتن برادر و خواهر فقط در این مورد خاص و در مورد مقرری‌بگیران بیمه بیکاری مطرح می‌شود و در سایر موارد ذکرشده، برادر و خواهر تحت تکفل قرار نمی‌گیرند. توصیه عملی: اگر فردی در وضعیت بیکاری قرار دارد و خواهر یا برادرش واجد شرایط قانونی است، بهتر است پیش از هر اقدامی، شرایط دقیق را با کارشناسان سازمان تأمین اجتماعی یا از طریق سامانه جامع روابط کار بررسی کند، زیرا اثبات شرایط (مانند «منحصراً به تحصیل اشتغال داشتن» یا «ازکارافتادگی کلی») نیازمند مدارک و طی مراحل اداری است. همچنین باید توجه داشت که این تکفل موقت است و صرفاً تا زمانی که مقرری بیمه بیکاری پرداخت می‌شود، اعتبار دارد. تبصره ۲ ماده ۷ قانون بیمه بیکاری مصوب ۱۳۶۹ مجلس شورای اسلامی، افراد تحت تکفل را به شرح زیر معرفی می‌کند: «تبصره ۲ - افراد تحت تکفل موضوع این ماده عبارت‌اند از: ۱ - همسر (زن یا شوهر) ۲ - فرزندان اناث مادام که ازدواج ننموده و فاقد حرفه و شغل باشند. ۳ - فرزندان ذکور که سن آنان کمتر از هجده سال تمام باشد و یا منحصراً به تحصیل اشتغال داشته و یا طبق نظر پزشک معتمد سازمان تأمین اجتماعی، ازکارافتاده کلی باشند. ۴ - پدر و مادر که سن پدر از (۶۰) سال متجاوز باشد و یا طبق نظر پزشک معتمد سازمان تأمین اجتماعی ازکارافتاده کلی باشند و در هر حال معاش آنان منحصراً توسط بیمه‌شده تأمین شود. ۵ - خواهر و برادر تحت تکفل در صورت داشتن شرایط مربوط به فرزندان اناث و ذکور، مذکور در بندهای (۲) و (۳) این تبصره.» بنابراین، تکفل برادر و خواهر در بندهای ۱ و ۲ به هیچ وجه مطرح نیست؛ فلذا بررسی شرایط آن‌ها نیز منتفی است. قانون بیمه بیکاری یک قانون خاص است و ترتیبات ویژه‌ای را برای افراد تحت تکفل در نظر گرفته است و تکفل برادر و خواهر نیز شامل آن می‌شود. ولی این تکفل فقط مخصوص بیمه بیکاری و مقرری‌بگیران مربوط به آن است و به سایر بیمه‌شدگان قابل تسری نیست.

چه زمانی خواهر و برادر تحت تکفل بیمه‌شده قرار می گیرند؟ چرا برخلاف تصور رایج، خواهر و برادر تنها در دوران بیکاری سرپرست خانواده می‌توانند تحت تکفل قرار گیرند و در زمان اشتغال یا بازنشستگی هیچ راه قانونی برای این کار وجود ندارد؟ محمد حسین قشقایی (کارشناس تامین اجتماعی) آیا برادر و خواهر می توانند تحت تکفل بیمه‌شده قرار بگیرند؟ آیا چنین چیزی صحیح است یا خیر؟ این سئوالی است که در یکی از مطالب منتشر شده قبلی طرح شده است. در این نوشتار به این موضوع خواهیم پرداخت. در ابتدا لازم است، توضیح داده شود که در مقاله یادشده، به‌طور کلی افرادی که می‌توانند تحت تکفل قرار گیرند، بررسی شده است و این‌گونه نبوده که برادر و خواهر در همه شرایط بتوانند تحت تکفل بیمه‌شده اصلی باشند. تحت تکفل قرار گرفتن برادر و خواهر فقط در حوزه بیمه بیکاری مطرح است. این مورد یک حکم استثنایی است که قانون‌گذار پیش‌بینی کرده است و به سایر موارد قابل تسری نیست. در قانون بیمه بیکاری، افراد تحت تکفل شامل همسر، فرزندان، پدر و مادر و برادر و خواهر می‌شوند، البته در صورتی که تحت تکفل مقرری‌بگیر قرار گیرند و شرایط لازم را داشته باشند. بنابراین علاوه بر افرادی مانند همسر، فرزندان و پدر و مادر که در تمامی موارد دیگر می‌توانند تحت تکفل بیمه‌شده یا بازنشسته قرار گیرند، در مورد مقرری‌بگیران بیمه بیکاری برادر و خواهر نیز می‌توانند در صورت داشتن شرایط، مانند فرزندان تحت تکفل مقرری‌بگیر قرار گیرند. تأکید می‌شود که برادر و خواهر فقط در این مورد خاص می‌توانند تحت تکفل باشند؛ در سایر موارد، این اشخاص اصلاً تحت تکفل قرار نمی‌گیرند، چه واجد شرایط باشند و چه نباشند.در واقع در مورد تحت تکفل قرار گرفتن افراد باید قائل به تفکیک شد. اثر مالی و درمانی این استثنا: هر فرد تحت تکفل (از جمله خواهر و برادری که شرایط را احراز می‌کند) موجب افزایش ۱۰ درصد حداقل دستمزد به مبلغ مقرری بیمه بیکاری می‌شود. این افزایش برای حداکثر ۴ نفر از افراد تحت تکفل قابل اعمال است و مجموع دریافتی مقرری‌بگیر در هر حال نباید از حداقل دستمزد کمتر و از ۸۰ درصد متوسط مزد یا حقوق او بیشتر باشد. همچنین بر اساس تبصره ۵ ماده ۷ قانون بیمه بیکاری، بیمه‌شده بیکار و افراد تحت تکفل او (از جمله خواهر و برادر واجد شرایط) در مدت دریافت مقرری، از خدمات درمانی سازمان تأمین اجتماعی برخوردار می‌شوند. شیوه ثبت و پیگیری: برای برخورداری از این حق، متقاضی باید در سامانه جامع روابط کار (زیرسامانه برقراری مقرری بیمه بیکاری) درخواست خود را ثبت کند و افراد تحت تکفل — از جمله خواهر و برادر — را با مدارک مثبته (نظیر عدم ازدواج و نداشتن شغل برای خواهر، و سن یا اشتغال به تحصیل یا ازکارافتادگی کلی برای برادر) معرفی کند. یک باور نادرست رایج: بسیاری تصور می‌کنند چون خواهر و برادر «خانواده» محسوب می‌شوند، در همه انواع بیمه تأمین اجتماعی می‌توانند تحت تکفل باشند. این تصور نادرست است. حتی اگر خواهر یا برادر کاملاً وابسته مالی به بیمه‌شده باشند و هیچ درآمدی نداشته باشند، در دوران اشتغال بیمه‌شده (پرداخت حق بیمه) یا پس از بازنشستگی او، هیچ مسیر قانونی برای تحت تکفل قرار دادن آن‌ها وجود ندارد. تنها پنجره زمانی برای این کار، دوران بیکاری و دریافت مقرری بیمه بیکاری توسط سرپرست خانواده است و به محض قطع مقرری (اشتغال مجدد یا پایان مدت مقرری)، این تکفل نیز خاتمه می‌یابد. تفاوت مهم با مستمری بازماندگان: این استثنا را نباید با «مستمری بازماندگان» اشتباه گرفت. در حقوق تأمین اجتماعی، دایره بازماندگان مستحق مستمری محدود به همسر، فرزندان و پدر و مادر واجد شرایط است و خواهر و برادر به‌صراحت از شمول مستمری بازماندگان خارج شده‌اند. بنابراین اگر بیمه‌شده‌ای فوت کند، خواهر و برادر او، هیچ حق قانونی نسبت به مستمری بازماندگان ندارند. این تفکیک نشان می‌دهد که حکم تبصره ۲ ماده ۷ قانون بیمه بیکاری یک استثنای بسیار محدود و موقت است، نه یک قاعده عام در نظام تأمین اجتماعی. در دو مورد زیر، تحت تکفل قرار گرفتن فقط منحصر به همسر، فرزندان و پدر و مادر است و برادر و خواهر شامل آن نمی‌شوند: الف- کارگر یا بیمه‌شده اصلی که در حال پرداخت حق بیمه به سازمان تأمین اجتماعی است؛ فقط افراد فوق در صورت داشتن شرایط می‌توانند از خدمات مربوط به افراد تحت تکفل، مانند درمان و کمک‌هزینه پروتز و اروتز، برخوردار شوند (همسر یا همسران، فرزندان و پدر و مادر در صورت واجد شرایط بودن). ب- در شرایطی که بیمه‌شده اصلی فوت کند، افراد تحت تکفل شامل فرزندان، همسر و پدر و مادر در صورت واجد شرایط بودن می‌توانند از مستمری به میزان سهام مقرر در قانون بهره‌مند شوند. برادر و خواهر جزء این افراد نیستند.