با‌ حُسین باش.

دنیا و آخرتمون با شماست، یا امام رضا.

ای امام بی‌آبروها، امام رضا...

...

غریب‌ترین لحظه زندگی یک انسان؟ اون لحظه که محتضر می‌خواد جون بده، آدمایی که دورش نشستن فکر مسجد ختمشو و ناهار و سالنند. - استاد کاشانی.

بخشی از قدم‌های اربعینتون رو به یاد لحظه‌ی مرگتون بردارید. - استاد کاشانی.

لطف خداست این ایجاد یادِ مرگ./

یادِ مرگ، باعث میشه آدم به موضوعات کوچیک نپردازه و رهاشون کنه و آدمو می‌بره سراغ اولویت‌ها و مهم‌ترین‌ها. یادِ مرگ آدمو خوش اخلاق می‌کنه، آدم احساس کنه می‌خواد بمیره یا با دیدن مرگ دیگران، دیگه واسه هرچیزی با هرکسی دعوا نمی‌کنه. یادِ مرگ، آدمو مهربون می‌کنه. - استاد کاشانی.

دین‌داری ما برای اینه که ما رو به کمال انسانی‌مون برسونه. یه نفر خسیسه، این باید سخاوت‌مند بشه؛ یه نفر ترسوعه، این باید شجاع بشه؛ یه نفر غافله، این باید متذکّر و در تذکر بشه. چه کار کنیم این اتفاق بیوفته؟ یکیش: یادِ مرگ.

استاد فرشچیان هم اصفهانی بودند.😁

نه من می‌دونم، نه شما، هیچ‌کدام نمی‌دونیم که در پس پرده‌ی غیب الهی چه می‌گذرد آقا. - استاد فرشچیان.

اثر گذار اگر عمر جاودان خواهی، که زندگانی هر کس به قدر آثارست. - صائب تبریزی.

من خودم خادم حضرت رضا هستم؟ کارهای مذهبی خودم رو هیچ نمی‌فروشم و اهدا کردم. کارهایی که برای مذهبم انجام دادم، پول بگیرم؟ ابدا! من باید پول بدم به امام رضا که این منّت رو گذاشته سرم! از امام حسین پول گرفت؟! آدم جانشو باید بده برای امام حسین، پول چی گرفت؟! من نیرو از جای دیگری می‌گرفتم برای طراحی ضریح امام حسین. - استاد فرشچیان.

در مصاحبه‌ای از استاد فقید نقل شده در آلمان طی سانحه‌ای کتف دستم آسیب دید به طوری که قادر نبودم یک لیوان آب دستم بگیرم روز‌ها گذشت تا اینکه از من درخواست کردند ضریح امام رضا علیه‌السلام را طراحی کنم، به حضرت توسل کردم که توانایی بدهند و توفیق این خدمت را از من سلب نکنند تا اینکه به خودم گفتم تو شروع کن ان شاء الله نگاهی می‌کنند، کاغذهای بزرگ طراحی را پهن کردم و شروع به کشیدن کردم حتی مقداری دستم نمی‌لرزید و درد کتفم آزارم نمی‌داد. رضوان خداوند بر این خادم آستان اهل بیت علیهم‌السلام

داستان تابلوی عصر عاشورا استاد فرشچیان.

رحمت خدا بر عشاق اباعبدالله؛ مرحوم فرشچیان در لباس خادمی آقا امام رضا.

حق میدی فکرمو، درگیر این کنم، کی محو شیش گوشه‌ات شده، الان به جای من؟...

دل‌تنگِ باب القبلته آب چشای من...

خُرده نگیر از حال و روزم، بدجور دلم کرده هواتو...