خانه پرستار ایران

🔶️️️️ رکنا گزارش می دهد واکنش عجیب بیمارستان امام خمینی به ماجرای تهدید یک پرستار؛ مردان ناشناس قصد آزار نداشتند، فقط می‌خواستند با خودروی او از بیمارستان خارج شوند!

در پی انتشار خبر تهدید یک پرستار در محوطه بیمارستان امام خمینی تهران، واکنش روابط عمومی این بیمارستان با طرح فرضیه‌ای عجیب، ابعاد تازه‌ای به ماجرا داده است؛ در حالی که دبیرکل خانه پرستار از تهدید مسلحانه و تلاش برای ربودن این پرستار خبر می‌دهد، بیمارستان مدعی شده دو فرد غیرایرانی احتمالاً قصد خروج بدون پرداخت هزینه درمان را داشته‌اند؛ فرضیه‌ای که هنوز تأیید نشده و در حالی مطرح شده که پرونده حادثه در اختیار پلیس آگاهی قرار دارد.

@ROKNA_NEWS

✳️ برداشتن سقف کارانه پزشکان متخصص در تأمین‌اجتماعی که ناشی از بی‌‌تجربگی مطلق محمدی سرپرست بود، هیچ کمکی به رضایتمندی، افزایش کیفیت خدمات و یا حتی افزایش پذیرش بیشتر بیمار نمی‌کند؛ علل این افزایش‌ها هیچ بنیه علمی ندارد و فقط شعار است؛ برداشتن سقف بجز در سه رشته، در سایر رشته‌ها افزایش خدمات القایی و ضریب اشتغال فاقد اندیکاسیون تخت را درپی دارد؛ ازطرفی با افزایش تعرفه‌های امسال عملا در تعداد بیمار پذیرش شده تغییر ایجاد نخواهد شد؛ این رویه در سالهای گذشته هم همین طور بوده است؛ درمان این سازمان در بیست سال گذشته بین بیست و‌چند نفر از آدمهای دارای تعارض منافع و‌بعضا سهمیه‌ای در گردش بوده و با روشهای مختلف سر همه مدیران عامل شیره مالیده و تنها مدیرعاملی که فهمیده بود تیم درمانی مستقر در ستاد، اطلاعات دروغ به او منتقل می‌کنند، سالاری بود؛ سرپرست جدید و بی‌خبر از همه‌جا در اولین روز حضورش جوگیر و هیجان‌زده، با یک امضای طلایی دستور افزایش خدمات القایی را صادر کرد. تا قبل از این افزایش، آقایان ستادی مدام می‌گفتند سالاری داره سازمان و درمان را نابود می‌کند ولی به محض این افزایش، دیگر کسی نگران سازمان و درمان نشد! در ماجرای پزشک خانواده هم برخلاف دستور معاونت حقوقی ریاست‌جمهوری، متاسفانه شاهد پذیرش افزایش سرانه، توسط سرپرست جدید هستیم؛ معدود مدیری که در این بخش، با این افزایش سرانه مخالفت کرده فولادی است و سایر مدیران بخصوص مدیران درمانی مانند فلاح، همتی و‌پناهی کمترین مخالفت یا نقدی به این افزایش سرانه نداشته‌اند. البته اینکه چرا محمدی در ماجرای پزشک خانواده، بیش از حد نمک‌گیر طاهر موهبتی و ظفرقندی هم شده، یک سوال است. @moje3news

رکنا گزارش می دهد گروگانگیری مسلحانه یک خانم پرستار در محوطه بیمارستان امام خمینی تهران + صوت و فیلم محمد شریفی‌مقدم، دبیرکل خانه پرستار در گفت و گو با رکنا از تلاش دو مرد مسلح برای ربودن یک پرستار زن در محوطه بیمارستان امام خمینی تهران خبر داد. اسکندری، مدیرکل حراست وزارت بهداشت نیز با ابراز تأسف از وقوع این حادثه تأکید کرد که بررسی‌ها درباره ماجرا در حال انجام است. @ROKNA_NEWS

رکنا گزارش می دهد گروگانگیری مسلحانه یک خانم پرستار در محوطه بیمارستان امام خمینی تهران + صوت و فیلم محمد شریفی‌مقدم، دبیرکل خانه پرستار در گفت و گو با رکنا از تلاش دو مرد مسلح برای ربودن یک پرستار زن در محوطه بیمارستان امام خمینی تهران خبر داد. اسکندری، مدیرکل حراست وزارت بهداشت نیز با ابراز تأسف از وقوع این حادثه تأکید کرد که بررسی‌ها درباره ماجرا در حال انجام است. @ROKNA_NEWS

رکنا گزارش می دهد گروگانگیری مسلحانه یک خانم پرستار در محوطه بیمارستان امام خمینی تهران + صوت و فیلم محمد شریفی‌مقدم، دبیرکل خانه پرستار در گفت و گو با رکنا از تلاش دو مرد مسلح برای ربودن یک پرستار زن در محوطه بیمارستان امام خمینی تهران خبر داد. اسکندری، مدیرکل حراست وزارت بهداشت نیز با ابراز تأسف از وقوع این حادثه تأکید کرد که بررسی‌ها درباره ماجرا در حال انجام است. @ROKNA_NEWS

رکنا گزارش می دهد گروگانگیری مسلحانه یک خانم پرستار در محوطه بیمارستان امام خمینی تهران + صوت و فیلم محمد شریفی‌مقدم، دبیرکل خانه پرستار در گفت و گو با رکنا از تلاش دو مرد مسلح برای ربودن یک پرستار زن در محوطه بیمارستان امام خمینی تهران خبر داد. اسکندری، مدیرکل حراست وزارت بهداشت نیز با ابراز تأسف از وقوع این حادثه تأکید کرد که بررسی‌ها درباره ماجرا در حال انجام است. @ROKNA_NEWS

۲. تفکیک فعالیت، خروجی، پیامد و اثر نهایی. ۳. سنجش عملکرد متناسب با منابع و اختیارات. ۴. مقایسه با گذشته، سازمان‌های هم‌تراز و استانداردهای معتبر. ۵. اعتبارسنجی داده‌ها و تطبیق گزارش‌ها با واقعیت میدانی. ۶. توجه به رضایت مردم و کارکنان. ۷. حمایت از مدیران شایسته و جانشین‌پروری. ۸. ارزیابی ساختارهای مسئول انتصاب و نظارت. هدف، تغییر مداوم مدیران نیست؛ هدف، ساختن سازمانی است که عملکردش به‌صورت مستمر بهتر شود. 🔻 سخن پایانی | نبض ایران، نبض مدیریت مدیری که مدیران توانمندتر از خود را کنار می‌زند، شاید موقعیت خود را حفظ کند، اما سازمان را از آینده محروم می‌کند. مدیری که آمار را جایگزین واقعیت می‌کند، شاید گزارش موفقیت‌آمیزی ارائه دهد، اما نمی‌تواند ضعف‌های میدانی را برای همیشه پنهان کند. باید به‌جای شمارش مدیران منصوب‌شده، دستاوردهای واقعی آنان را بسنجیم. سازمان را با تعداد مدیرانش نمی‌سنجند؛ با میزان ارزشی می‌سنجند که در دوران مدیریت آنان خلق شده است. 🔻 پرسش این هفته از مخاطبان نبض مدیریت ۱. آیا در سازمان شما نیز نیروها و مدیران شایسته به حاشیه رانده شده‌اند؟ ۲. چرا در برخی سازمان‌ها با وجود تغییر مکرر مدیران و افزایش آمارهای عملکرد، مشکلات میدانی همچنان پابرجاست؟ ۳. پیشرفت سازمان را باید با عملکرد گذشته، منابع موجود، سازمان‌های هم‌تراز یا استانداردهای جهانی سنجید؟ ۴. اگر مدیری نامناسب با تصمیم یک ساختار منصوب شود و سازمان را دچار خسارت کند، آیا فقط مدیر مسئول است یا انتخاب‌کنندگان و ناظران او نیز باید پاسخ‌گو باشند؟ دیدگاه‌ها و تجربه‌های مستند شما، موضوع بررسی و پاسخ‌گویی در قسمت سوم این پرونده خواهد بود. هدف نبض مدیریت صرفاً نقد مدیران نیست؛ شناخت و اصلاح سازوکارهایی است که مدیریت را به مسیر درست هدایت می‌کنند. 👇 متن کامل یادداشت را در کانال «نبض ایران» بخوانید: 📣 واتساپ: https://whatsapp.com/channel/0029VbBHq3o8F2pILGplVj04 🆔@kparastar

🔻 نبض ایران | نبض مدیریت آبان ۱۴۰۵ | پرونده سوم | قسمت دوم قیمت یک مدیر اشتباه (۲) وقتی مدیر اشتباه، مدیران شایسته را کنار می‌زند! چه کسی پاسخ‌گوی نابخردی سازمانی است؟ 🖋 دکتر خالد بیت‌سعید دکتری مدیریت استراتژیک رئیس خانه پرستار استان خوزستان عضو شورای مرکزی خانه پرستار کشور در قسمت نخست این پرونده، از هزینه‌های انتخاب یک مدیر نامتناسب گفتیم؛ هزینه‌هایی که سرمایه انسانی، اعتماد سازمانی و فرصت‌های توسعه را فرسوده می‌کنند. اما خطرناک‌تر از یک انتصاب اشتباه، پیامدهای آن پس از استقرار مدیر است؛ جایی که مدیر نامتناسب نه‌تنها سازمان را به عقب می‌برد، بلکه مسیر رشد و اثرگذاری مدیران شایسته را نیز مسدود می‌کند. پدیده‌ای که می‌توان آن را «تکثیر خطای مدیریتی» نامید. 🔹 هزینه اول؛ حذف شایستگان و بقای متوسط‌ها مدیری که از تخصص و توانمندی دیگران احساس ناامنی می‌کند، ممکن است نیروهای خلاق و منتقدان دلسوز را به حاشیه براند. در چنین فضایی، نزدیکی جای تخصص، سکوت جای نقد حرفه‌ای و حفظ موقعیت مدیر جای شایسته‌پروری را می‌گیرد. مدیری که از رشد نیروهای توانمندتر از خود می‌ترسد، شاید صندلی‌اش را حفظ کند، اما آینده سازمان را قربانی می‌کند. 🔹 هزینه دوم؛ تغییر مدیران بدون پیشرفت سازمان تغییر مدیران، صدور احکام جدید، افزایش جلسات و بازنویسی برنامه‌ها الزاماً به معنای تحول نیست. گاهی گزارش‌ها امیدوارکننده‌تر می‌شوند، اما مشکلات میدانی همچنان پابرجا می‌مانند. افزایش فعالیت‌ها لزوماً به معنای بهبود کیفیت خدمات و رضایت مردم نیست. باید میان «پیشرفت گزارش‌شده» و «پیشرفت واقعی» تفاوت قائل شد. 🔹 هزینه سوم؛ وقتی آمارها رشد می‌کنند، اما واقعیت عقب می‌ماند در مدیریت راهبردی باید میان شاخص فعالیت، خروجی، پیامد و اثرگذاری تفاوت گذاشت. تعداد جلسات، فعالیت است؛ تعداد افراد آموزش‌دیده، خروجی است؛ اما تغییر رفتار، ارتقای کیفیت و کاهش خطاها نشان‌دهنده اثر واقعی برنامه است. وقتی ارزیابی مدیران فقط به چند عدد وابسته باشد، این خطر وجود دارد که به‌جای بهبود عملکرد، صرفاً گزارش عملکرد بهتر شود. شاخص باید چراغ راه مدیریت باشد، نه ابزاری برای پنهان کردن واقعیت. 🔹 پیشرفت را با چه معیاری اندازه می‌گیریم؟ ارزیابی واقعی سازمان باید در چهار سطح انجام شود: ۱. مقایسه عملکرد با گذشته سازمان و بررسی پایداری پیشرفت. ۲. سنجش نتایج متناسب با منابع، نیروی انسانی، امکانات و اختیارات. ۳. مقایسه با سازمان‌های هم‌تراز برای شناسایی تفاوت‌های مدیریتی و ساختاری. ۴. ارزیابی عملکرد بر اساس استانداردهای معتبر ملی و بین‌المللی. گاهی سازمانی نسبت به سال گذشته بهتر شده، اما فاصله‌اش با سازمان‌های پیشرو بیشتر شده است. پیشرفت واقعی فقط بهتر شدن نسبت به گذشته نیست؛ نزدیک شدن به ظرفیت مطلوب نیز هست. 🔹 هزینه چهارم؛ نابودی ظرفیت یادگیری سازمان یکی از وظایف اصلی مدیر ارشد، تربیت مدیران آینده و جانشین‌پروری است. اگر با تغییر هر مدیر، تجربه‌ها و برنامه‌های قبلی کنار گذاشته شوند، سازمان گرفتار فراموشی مدیریتی می‌شود و اشتباهات گذشته را تکرار می‌کند. سازمان موفق به مدیران وابسته نیست؛ بلکه با تغییر مدیر نیز مسیر توسعه خود را حفظ می‌کند. 🔹 در نظام سلامت، فاصله آمار و واقعیت چه بهایی دارد؟ در نظام سلامت، افزایش پوشش خدمات به‌تنهایی نشانه موفقیت نیست. باید پرسید آیا جمعیت واقعی تحت پوشش لحاظ شده است؟ آیا دسترسی، کیفیت و ایمنی خدمات بهبود یافته‌اند؟ آیا کاهش شاخص‌های نامطلوب حاصل مداخله مؤثر بوده یا تغییر در شیوه ثبت اطلاعات؟ میانگین‌ها همیشه تمام واقعیت را نشان نمی‌دهند. ممکن است شاخص کلان بهبود یابد، اما مناطق کم‌برخوردار همچنان از خدمات مناسب محروم باشند. موفقیت نظام سلامت زمانی معنا دارد که بهبود شاخص‌ها در زندگی و سلامت مردم قابل مشاهده باشد. 🔹 چه کسی پاسخ‌گوی انتخاب‌های اشتباه است؟ اگر مدیری نامتناسب انتخاب شود، نیروهای شایسته کنار بروند و سازمان پس از چندین دوره تغییر مدیریت همچنان درگیر مشکلات گذشته باشد، آیا فقط مدیر مستقر باید پاسخ‌گو باشد؟ یا انتخاب‌کنندگان، ناظران و ساختارهایی که امکان تداوم این وضعیت را فراهم کرده‌اند نیز مسئولیت دارند؟ کسی که اختیار انتصاب دارد، باید درباره منطق انتخاب خود پاسخ‌گو باشد. نمی‌توان مسئولیت انتخاب را پذیرفت، اما مسئولیت پیامدهای آن را نپذیرفت. 🔹 راه خروج؛ از مدیریت مبتنی بر گزارش تا مدیریت مبتنی بر شواهد عبور از این چرخه نیازمند: ۱. تعریف شاخص‌های واقعی و متناسب با مأموریت سازمان.

‌ روزنامه شرق با استناد به گزارش ایلنا؛ بازتاب شفا آنلاین در ۱۳ آبان: 🔺️تیتر منتشرشده: «چرا پرستاران بیمارستان فیاض بخش دادگاهی شدند؟» ماجرا به اعتراض سه‌روزه پرستاران بیمارستان شهید فیاض‌بخش تهران در مردادماه امسال بازمی‌گردد. اعتراضات درباره پایین بودن دریافتی، اختلاف احکام کارگزینی با دانشگاه‌های علوم پزشکی، تعرفه پرستاری و مبالغ پرکیس بوده است. روایت پرستاران در این گزارش: • شش نفر از پرستاران و کارکنان درمانی که پیگیر مطالبات بودند، پس از تجمع به ساختمان مدیریت فراخوانده شدند. • به گفته کارکنان، پنج نفر از آنان به دادگاه انقلاب ارجاع شده‌اند و برای شش نفر حکم شش ماه خدمت در مؤسسات عام‌المنفعه و یک سال حبس تعلیقی صادر شده است. • پرستاران مدعی‌اند حدود ۱۰۰ نفر از نیروهای معترض اخراج و پس از گرفتن تعهدنامه به کار بازگردانده شده‌اند. • طبق ادعای کارکنان، پرکیس و مزایای انگیزشی حدود ۱۲ نفر از پرستاران کاهش یافته است. • مبالغ ادعایی کسرشده برای برخی افراد بین ۱۶ تا ۲۸ میلیون تومان بوده است. 🆔@kparastar

‌ روزنامه شرق با استناد به گزارش ایلنا؛ بازتاب شفا آنلاین در ۱۳ آبان: 🔺️تیتر منتشرشده: «چرا پرستاران بیمارستان فیاض بخش دادگاهی شدند؟» ماجرا به اعتراض سه‌روزه پرستاران بیمارستان شهید فیاض‌بخش تهران در مردادماه امسال بازمی‌گردد. اعتراضات درباره پایین بودن دریافتی، اختلاف احکام کارگزینی با دانشگاه‌های علوم پزشکی، تعرفه پرستاری و مبالغ پرکیس بوده است. روایت پرستاران در این گزارش: • شش نفر از پرستاران و کارکنان درمانی که پیگیر مطالبات بودند، پس از تجمع به ساختمان مدیریت فراخوانده شدند. • به گفته کارکنان، پنج نفر از آنان به دادگاه انقلاب ارجاع شده‌اند و برای شش نفر حکم شش ماه خدمت در مؤسسات عام‌المنفعه و یک سال حبس تعلیقی صادر شده است. • پرستاران مدعی‌اند حدود ۱۰۰ نفر از نیروهای معترض اخراج و پس از گرفتن تعهدنامه به کار بازگردانده شده‌اند. • طبق ادعای کارکنان، پرکیس و مزایای انگیزشی حدود ۱۲ نفر از پرستاران کاهش یافته است. • مبالغ ادعایی کسرشده برای برخی افراد بین ۱۶ تا ۲۸ میلیون تومان بوده است. 🆔@kparastar

پرستاران در پستهای اداری به کار گیری نشوند و فقط در بالین باشند .‌. بسیار عالی اما یک سوال ، با توجه به کمبود نیروی پزشک در مراکز درمانگاهی و بخش های بیمارستانی آیا برای همکاران پزشک هم چنین بخشنامه ای خواهید زد؟؟ در جایی که رییس خوابگاه و رییس کتابخانه و رییس حراست و بسیاری از معاونت های وزارتخانه و دانشگاه های علوم پزشکی همگی پزشک هستند !!!

کسی پاسخگوی خسارات جانی مردم نیست/ سیستم گزارش‌دهی در کشور وجود ندارد! (قسمت آخر مصاحبه)محمد شریفی مقدم، دبیرکل خانه پرستار در #گفتگو با تیتر تجارت: در ایران اولین اقدام در مقابل خطای پرستار برخورد است؛ در سایر کشورها تصمیم‌گیرنده‌ها پاسخگو هستند و مواخذه می‌شوند اما در سیستم نظام سلامت ما کسی پاسخگو نیست. برخورد با پرستاران در صورت بروز خطا با‌عث شده پرستاران خطاهای خود را گزارش ندهند و سیستم گزارش‌دهی وجود نداشته باشد. @tv_titr 🆔@kparastar

نبض ایران | نبض مدیریت 📌 آبان ۱۴۰۵ | پرونده سوم | قسمت اول *قیمت یک مدیر اشتباه* *وقتی هزینه یک انتخاب، از یک صندلی فراتر می‌رود!* 🖋 دکتر خالد بیت‌سعید دکتری مدیریت استراتژیک | رئیس خانه پرستار استان خوزستان | عضو شورای مرکزی خانه پرستار کشور گاهی پرهزینه‌ترین تصمیم یک سازمان، نه خریدی گران‌قیمت است و نه کمبود منابع؛ بلکه انتخاب مدیری است که تناسب لازم را با مسئولیت خود ندارد. هزینه چنین انتخابی شاید در هیچ ردیف بودجه‌ای ثبت نشود، اما آثار آن می‌تواند سال‌ها در سازمان باقی بماند. *🔹 هزینه اول؛ فرسایش سرمایه انسانی* وقتی تخصص، تجربه و تعهد کارکنان نادیده گرفته شود، انگیزه کاهش می‌یابد، اعتماد آسیب می‌بیند و نیروهای توانمند ممکن است از تلاش بیشتر فاصله بگیرند. سازمان در چنین شرایطی، پیش از آنکه منابع مالی خود را از دست بدهد، سرمایه انسانی‌اش را فرسوده می‌کند. *🔹 هزینه دوم؛ تصمیم‌های نادرست و فرصت‌های ازدست‌رفته* مدیر نامتناسب ممکن است منابع را صرف فعالیت‌های کم‌اثر کند، مسائل اصلی را به تعویق بیندازد و فرصت‌های ارزشمند را از بین ببرد. گاهی بزرگ‌ترین هزینه، تصمیمی نیست که گرفته شده؛ بلکه تصمیمی است که باید گرفته می‌شد و نشد. *🔹 هزینه سوم؛ گسترش بی‌اعتمادی* وقتی معیارهای انتصاب شفاف نباشند و عملکرد افراد با معیارهای یکسان سنجیده نشود، اعتماد کارکنان به تصمیم‌های مدیریتی کاهش می‌یابد. در نتیجه، بخشی از انرژی سازمان به‌جای حل مسئله و پیشرفت، صرف روابط، نگرانی‌ها و محافظت از موقعیت‌های فردی می‌شود. *🔹 هزینه چهارم؛ تضعیف شایسته‌سالاری* اگر کارکنان احساس کنند تخصص و عملکرد نقش تعیین‌کننده‌ای در ارتقا ندارند، انگیزه رقابت سالم کاهش می‌یابد. خطر بزرگ‌تر آن است که یک انتصاب نامناسب، به الگویی برای انتخاب‌های نادرست بعدی تبدیل شود و فرصت پرورش مدیران شایسته را از سازمان بگیرد. *🔹 در نظام سلامت، هزینه‌ها فقط سازمانی نیستند* مدیریت نامناسب در نظام سلامت می‌تواند بر کیفیت خدمات، ایمنی بیماران، فرسودگی کارکنان و سلامت جامعه تأثیر بگذارد. البته همه مشکلات را نمی‌توان به یک مدیر نسبت داد؛ کمبود منابع، محدودیت اختیارات و ضعف‌های ساختاری نیز باید بررسی شوند. بااین‌حال، مدیریت سلامت صرفاً امضای مکاتبات و اداره امور روزمره نیست؛ بلکه مسئولیت تصمیم‌گیری درباره منابع و فرایندهایی است که مستقیماً با سلامت مردم ارتباط دارند. *🔹 چه کسی مسئول یک انتصاب اشتباه است؟* ارزیابی منصفانه باید صلاحیت مدیر، اختیارات، منابع، اهداف و شرایط محیطی را در کنار نتایج عملکرد بررسی کند. اما پرسش مهم این است: اگر مدیری عملکرد نامطلوبی داشته باشد، آیا فقط باید عملکرد او بررسی شود یا فرایند انتخاب و نظارت بر او نیز باید پاسخ‌گو باشد؟ تغییر مدیر به‌تنهایی تضمین‌کننده اصلاح نیست. معیارهای شفاف انتصاب، ارزیابی مستند عملکرد، تناسب اختیار و مسئولیت و پاسخ‌گویی انتخاب‌کنندگان، از الزامات اصلاح پایدارند. 🔻 سخن پایانی | نبض ایران، نبض مدیریت مدیران می‌آیند و می‌روند؛ اما آثار تصمیم‌های آنان ممکن است سال‌ها باقی بماند. مسئله فقط انتخاب یک مدیر خوب یا کنار گذاشتن یک مدیر ناموفق نیست؛ مسئله، اصلاح سازوکاری است که مدیران را انتخاب می‌کند، به آنان اختیار می‌دهد و عملکردشان را می‌سنجد. اگر یک مدیر اشتباه انتخاب شود، فقط او باید پاسخ‌گو باشد یا کسانی که او را انتخاب کرده‌اند نیز باید درباره تصمیم خود توضیح دهند؟ شایسته‌سالاری فقط به انتخاب افراد توانمند وابسته نیست؛ به مسئولیت‌پذیری کسانی نیز وابسته است که قدرت انتخاب دارند. 👇 متن کامل یادداشت را در کانال «نبض ایران» بخوانید: 📣 واتساپ: https://whatsapp.com/channel/0029VbBHq3o8F2pILGplVj04 🆔@kparastar

🔴 وقتی مدافعان سلامت، خودشان در صحنه آسیب می‌بینند؛ سکوت مسئولان تا کجا؟ 📍 جهرم | مصدومیت دانشجوی فوریت‌های پزشکی و پرسش‌هایی که همچنان بی‌پاسخ مانده‌اند در جریان برگزاری مانور مشترک هلال‌احمر و آتش‌نشانی در جهرم، جناب آقای محمد سلیمانی، دانشجوی رشته فوریت‌های پزشکی دانشگاه علوم پزشکی جهرم و اهل کرمانشاه، دچار حادثه شد. بر اساس گزارش‌های دریافتی، وی از ناحیه دست و صورت دچار ۱۳ درصد سوختگی شده است. اما آنچه این حادثه را تلخ‌تر می‌کند، فقط مصدومیت یک دانشجو نیست؛ بلکه پرسش‌های جدی درباره نحوه امدادرسانی، پیگیری وضعیت او و تأمین هزینه‌های درمان از سوی مسئولان مربوطه است. طبق اطلاعات منتشرشده، با وجود حضور آمبولانس اورژانس ۱۱۵ و نیروهای امدادی در محل مانور، اقدام درمانی یا انتقال این دانشجو از سوی عوامل مستقر در صحنه انجام نشده و وی در نهایت با وسیله شخصی به بیمارستان مراجعه کرده است؛ جایی که پس از حدود شش ساعت بستری، ترخیص شده است. ❗ اگر این گزارش‌ها صحت داشته باشند، باید پرسید: چرا در مانوری که با هدف آمادگی برای نجات جان انسان‌ها برگزار می‌شود، نحوه رسیدگی به مصدومیت یکی از شرکت‌کنندگان با چنین ابهاماتی همراه است؟ 🔻 اما پرسش مهم‌تر، خطاب به مسئولان دانشگاه است. جناب آقای محمد اسلامی، رئیس دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی جهرم؛ دانشجویی که در جریان یک مانور مرتبط با فعالیت‌های امدادی و آموزشی آسیب می‌بیند، انتظار دارد دست‌کم از حمایت، پیگیری و احوال‌پرسی مسئولان مجموعه آموزشی خود برخوردار باشد. بر اساس اطلاعات موجود، تاکنون پیگیری یا تماس مشخصی از سوی مسئولان مربوطه برای اطلاع از وضعیت سلامت این دانشجو گزارش نشده است. همچنین گزارش‌ها حاکی از آن است که هزینه‌های درمان این دانشجو به‌صورت رایگان تأمین نشده و وی خودش هزینه‌ها را پرداخت کرده است. اگر این موضوع صحت داشته باشد، این پرسش جدی مطرح می‌شود: آقای اسلامی، آیا پیگیری وضعیت سلامتی دانشجویی که در جریان چنین برنامه‌ای مصدوم شده، بخشی از مسئولیت مدیریتی و انسانی رئیس دانشکده نیست؟ آیا یک تماس ساده برای اطلاع از وضعیت جسمی و روند بهبودی دانشجو، حداقل انتظار از مسئولان یک مجموعه دانشگاهی نیست؟ موضوع، صرفاً یک تماس تلفنی نیست؛ موضوع، احساس مسئولیت در قبال دانشجویی است که در محیطی مرتبط با آموزش و خدمت به مردم آسیب دیده است. 🔴 چند پرسش روشن که انتظار می‌رود مسئولان به آن‌ها پاسخ دهند: ▪️ چرا با وجود حضور آمبولانس ۱۱۵ در محل، نحوه امدادرسانی و انتقال مصدوم با ابهام همراه شده است؟ ▪️ آیا عملکرد نیروهای امدادی مستقر در مانور بررسی شده است؟ ▪️ جناب آقای محمد اسلامی، رئیس دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی جهرم، برای پیگیری وضعیت این دانشجوی مصدوم چه اقداماتی انجام داده‌اند؟ ▪️ آیا سازوکار مشخصی برای پوشش هزینه‌های درمان و حمایت مالی از دانشجویانی که در جریان چنین برنامه‌هایی آسیب می‌بینند، وجود دارد؟ اگر چنین سازوکاری وجود دارد، چرا هزینه‌های این دانشجو را پوشش نداده است؟ و اگر وجود ندارد، مسئولیت حمایت از دانشجوی مصدوم بر عهده کدام مجموعه است؟ ▪️ چه سازوکاری برای حمایت از دانشجویانی که در برنامه‌های آموزشی و مانورهای مرتبط با دانشگاه آسیب می‌بینند، وجود دارد؟ ▪️ چه اقداماتی برای جلوگیری از تکرار چنین حوادثی در آینده انجام خواهد شد؟ دانشجوی فوریت‌های پزشکی، پیش از آنکه نیروی آینده نظام سلامت باشد، انسانی است که هنگام آسیب‌دیدگی حق دارد از رسیدگی مناسب و حمایت مسئولانه برخوردار شود. نمی‌توان از دانشجویان انتظار داشت در آینده برای نجات جان مردم از هیچ تلاشی دریغ نکنند، اما وقتی خودشان آسیب می‌بینند، درباره نحوه رسیدگی به آن‌ها، پیگیری وضعیتشان و تأمین هزینه‌های درمانشان پرسش‌های بی‌پاسخ باقی بماند. انتظار می‌رود مسئولان دانشگاه علوم پزشکی جهرم و برگزارکنندگان مانور، ضمن شفاف‌سازی درباره نحوه امدادرسانی، به‌طور روشن اعلام کنند که مسئولیت هزینه‌های درمان این دانشجو بر عهده چه نهادی بوده و چرا این هزینه‌ها به‌صورت رایگان تأمین نشده است. جناب آقای محمد اسلامی؛ انتظار جامعه دانشگاهی از شما، شفاف‌سازی، پاسخگویی و پیگیری مسئولانه این حادثه است. این مطالبه نه برای تخریب اشخاص، بلکه برای روشن‌شدن حقیقت، مشخص‌شدن مسئولیت‌ها و جلوگیری از تکرار اتفاقات مشابه مطرح می‌شود. سکوت در برابر پرسش‌های جدی، جای پاسخگویی را نمی‌گیرد. دانشجویی که در یک برنامه مرتبط با آموزش و امداد آسیب می‌بیند، نباید برای دریافت حمایت و تأمین هزینه‌های درمان خود نیز با پرسش‌ها و بلاتکلیفی مواجه شود. ما خواهان بررسی دقیق حادثه، روشن‌شدن نحوه عملکرد عوامل امدادی و پاسخ صریح مسئولان دانشگاه علوم پزشکی جهرم هستیم.