Najmiddin Turon

Kimdir Najmiddinning lirik, kimdir ijtimoiy-yovqur she’rlarini yaxshi ko’rib o’qiydi. Menga ularning hammasi yaqin, rost, toza ko’rinadi. Bu she’rlar sizni chalg’itmaydi, aldamaydi, yoqishga harakat qilmaydi. Bir necha yil avval lirik kayfiyat bilan sokin yuradigan bu shoir nega birdan bunaqa she’rlar yozishni boshladi, degan savollar ham paydo bo’ldi aksar odamlarda. Yashirmayman, o’zimda ham. Ammo uni og’ritgan dardlarni his qila boshlagach, she’rlari o’zi kabi o’zgara boshlaganiga hayron qolmadim. U ba’zilarga o’xshab, maydonga kirishda avvaldan birovlarning sozida chalmagani uchun bu o’zgarish yaqqol sezilgandi, xolos. Bugun u butun bo’y-u basti bilan og’riq, she’r va yurt sevgisiga aylangan. Va, istaysizmi-istamaysizmi, u shoir. So’zingiz, qaddingiz, sevgingiz sinmasin! Tug’ilgan kun muborak, SHOIR! https://youtu.be/HxqVygh3qiI?si=E0QDjJnyiZVvFiAR @FeruzaXayrullayeva

#ИСЁНИ_ШЕЪР_УНИНГ... Najmiddin Turon лирикаси ҳақида. Қарсак бу олқиш эмасдир, балки, балки, у исёндир етганча мажол, минбардан учган сўзларни қўймасдан қўнишига, ҳуркитишга уринишдир, эҳтимол... Шеър билан ўқувчи кучли зиддиятлар бағрига тушганда учрашади. Диққат қилинса, "Қарсак" шеърида лирик кечинма ана шу моддият ва мувозанат бирлигида кўринади. "Шеърга беписанд боқмас"(А.Орипов)ликни ҳам ўз тилида тушунтиради шоир. Агар яна кучли изланишни давом эттирса, қулай илҳом, қулай шарт-шароитни яратиб беришса давлат ҳам 34 га кирган Нажмиддин Эрматов ҳам адабиёта ўз йўлини, катта йўлини, ҳали топиб, айтади, айтиб топади ҳам... Чунки бир пайтлар 60-70-80 йиллар авлоди меҳнат фаолияти муҳаррирлик, журналистик, ёзув, таҳрир, чизиш, кузатиш, изланиш билан бўлган ва эришган бугунги даражасига. Бу 30-35 ёшлилар авлодига ана шундай эътибор керак. Бўлгандаям катта эътибор... "Қарсак" шеърида айни шу пафос, дард, ички исённи, покиза исённи кўрамиз. Маддоҳлик, мадҳиябозликни эмас. #Давоми бор... 24.01.2026 й. Хурсандбек Тўлибоев

​​#шоир_Нажмиддин_ЭРМАТОВ_туғилган_кун Бугун жўрам, жигаримдай яқин инсон Нажмиддин Эрматов туғилган кун. Нажмиддин халқнинг заррача оғриғини-да юрагида ҳис этадиган, буни шеърлари орқали бошқаларга ҳам юқтиришга оладиган ҳақиқий шоир. Шунинг учун унинг шеърлари қурувчилар, чўпонлар, таксичиларнинг ҳам ижтимоий тармоқлардаги гуруҳларида "айланиб юради". Нажмиддин ҳақиқий маънода шу элнинг, шу халқнинг шоири бўлиб бормоқда. Аллоҳнинг ўзи қўлласин! Жўра, умрингиз узоқ, танингиз соғ, йўлингиз ойдин бўлсин илоҳим! ҚЎРБОШИЛАР ҚЎШИҒИ Шимолдан ёғий келар Талаб қилиб Туронни, Минг аср эш бўлсак ҳам  Бизга қўшилмас қони, Ўрнингдан қўзғал энди, Туркий элнинг ўғлони, Тулпорингга қамчи ур Селдай қалқи, бовурим, Бизлардан шон сўрмоққа Ватан ҳақли, бовурим. Туроннинг эр-у қизи То азалдан мард келар, Турклар дунё сўрар деб Қадимдан бир шарт келар, Душманга қул бўлганнинг Авлоди номард келар, То абад тинмасин-а Мерос чархи, бовурим, Бизлардан ор сўрмоққа Ватан ҳақли, бовурим. Тўтига ошно булбул  Чаманга арзимайди, Душмандан қочиб ўлган Кафанга арзимайди, Мустабидга қул элат Ватанга арзимайди, Балки кўрар умрнинг Келди гашти, бовурим, Бизлардан ҳол сўрмоққа Ватан ҳақли, бовурим. Туркий элат бошида Бегона тахт кўрмасин, Бош эгар омонликни Ўзига бахт кўрмасин, Кун келиб фарзандини Ёвга улфат кўрмасин, Ўзлигинг кўрсатмоқнинг Келди вақти, бовурим, Бизлардан кор сўрмоққа Ватан ҳақли, бовурим. Бобомдан мерос ватан Боламга мерос ўтсин, Шуурига мангулик Уйғотар овоз ўтсин, Ёвга қаҳри қаттиқлик Туркийларга хос ўтсин, Кўзлардан олов ўтсин, Ўтсин шахти, бовурим, Бизлардан юрт сўрмоққа, Авлод ҳақли, бовурим. Юрт деб йўлга отладик Буюкроқ сафар қайда, Шу йўлда шаҳид кетсак Бошқа бир зафар қайда, Қул бўлган тирикликдан Ортиқроқ хатар қайда, Отланган ҳар йигитнинг Шудир ахди, бовурим, Бизлардан қон сўрмоққа Ватан ҳақли, бовурим. Агар ётга қўшилиб Қондошлар сотса бизни, Номимизга тупуриб Хоиндек отса бизни, Ўтмишидан юз буриб Бир кун унутса бизни, Яшамоқдан мани не, Бу жон надир, бовурим?.. Бизлардан жон сўрмоққа Ватан ҳақли, бовурим. © Нажмиддин ЭРМАТОВ @islomjon_ijodi

SHOIR TUG'ILGAN KUN! "Turkiy elning shiddati so‘nganga o‘xshayotir" XXI asr o‘zbek yoshlari ijodida millat mavzusi boshqacha yangrayapti. Endi hurlikka erishganiga shukrona bilan she’rlar bitishni bu avlod o‘ziga ep ko‘rmaydi. Bugun o‘zbek yosh ziyolilarini mustaqillik qoniqtirmaydi. Ular dunyo bilan bo‘ylashishni, millatning shonli o‘tmishi bugun qaytadan bo‘y ko‘rsatishini istaydi. Aytish mumkinki, yoshlar she’riyatida bugungi o‘zbek farzandlarining ayni shu jasorati ko‘zga tashlanadi.

Hayronman, erkini qanday taniydi, Yig‘i dovushiga o‘rgangan millat,

— deb yozadi Najmiddin Ermatov bir she’rida. U millatni oh-voh tortib, ahvolidan nolib yashashini istamaydi. Uning istagi boshqa asarida yaqqolroq ko‘zga talashadi:

Ko‘k bo‘ri kezgan sarhad itlarga talosh endi, Ko‘tarilgan bosh emas, birgina quyosh endi, Uchqun sochgan ko‘zlarning topingani yosh endi, Turkiy elning shiddati so‘nganga o‘xshayotir…

Shoir millatdan ko‘k bo‘rilar kezgan Turon sarhadlarida qaytadan davron surishni kutadi. Bu bugun siyosiy jihatdan mushkul bir ish bo‘lsa-da, shoirlar mumkin bo‘lmagan narsalarni istashda mohir. Shoir davom etadi:

Burgut uchgan zovlarda quzg‘un bazm etmoqda, Ildizingni kavshabon to‘ng‘iz hazm etmoqda, Ertangni belgilashga yotlar jazm etmoqda, Qoshiq butun, qiliching singanga o‘xshayotir.

Qilich tutishni unutib, qorin g‘amida qoshiq tutishga usta bo‘lib borayotgan xalqni shoiri malomat qiladi. Haqqi bor. Millat uniki, u millatniki. Uyg‘otish — uning vazifasi. @suhrob_ziyo1

XX аср бошларида аруздан бармоқ вазнига ўтишда, васфдан кўра миллий уйғонишни тарғиб этишда Чўлпон ижоди қандай муҳим роль ўйнаган бўлса, XXI асрга келиб, замонавий ўзбек шеъриятининг эвирилишида Нажмиддин Турон ижоди ҳам долзарб аҳамият касб этди. Уйғоқларни уйғотиш фурсати етди. Чўлпон 1922 йилда нашр этилган илк тўплами – “Булоқлар”ни “Юрт қайғуси”, “Умид ва имон”,”Чўрилар учун”, “Сезгилар” ва “Севги” каби хамсамонанд “бешлик”ка ажратган бўлса, Нажмиддин Турон роппа-роса 100 йилдан кейин – 2024 йилда эълон қилинган “Турон соғинчи” китобини “Жон”, “Қон” ва “Шон” дея муаззам учликка ажратади. Ундаги руҳ туркона, бобомерос бўлиб, дунёни ҳаппактош қилиб ўйнатаётган “куч"ларнинг жилвали, фавқулодда фитнали "ўйин"ларига жавоб бўлган, улардан огоҳ этишга чақирган маънавий бир тўлқин, кучдир. У сўздан дўниб, қалбга қўниб, олов бўлиб, танни титратади ва мудроқ руҳларни уйғотади... “Турон соғинчи” номли мақоламдан бир шингил... t.me/Xoliyor_Safarov

НАЖМИДДИН ТУРОН Нажмиддиннинг шеъриятидаги янгича руҳ, эл дарди, эркка ташналик ҳақида кўп гапиряпмиз. Бу табиий ва албатта, жуда яхши.

Аммо шоирнинг образлар яратишдаги сезимлари, сўзни ҳис қилиши, кўчимлар ишлатишдаги маҳорати ҳам борки, бу – ёш шеър олимларининг эътиборини қаратиш керак бўлган мавзу.

Шеъриятдаги образлар, кўчимлар, хусусан, метафоралар аксарият ҳолларда анъанавий ва индивидуал турларга бўлиб ўрганилади. Тилшуносликда ҳам бор бу. Аввал Нажмиддиннинг шеърларидаги баъзи анъанавий кўчимларга тўхталсак.

“Ҳадикни қўй энди, эй Ҳавво насли, Мен таъқиқ меваси эмасман, ахир”. “Таъқиқ меваси” образини кўп шоирлар тўғридан-тўғри мева тасвирига урғу бериб ишлатган. Нажмиддинда бу бошқачароқ, меванинг инсонга нисбат берилиб метафориклашуви кўринади. “Ўттиз қуш қонимни бўзадай ичди”, - дейди бир шеърида. “Лисон ут-тайр”га ишора қилинган бошқа шеърлардан фарқли ўлароқ шоир ўттиз қушни ўзининг ичида кўради. Яна бир шеърида “қувғинди одам насли” деган жумла бор. Одам Атонинг жаннатдан қувилишига ўзига хос ёндашув бу ҳам.

Анъанавий образларга индивидуллик бериш ҳолати Нажмиддиннинг шеърларида кўп учрайди. Ундан ҳам қизиқроғи – шоирнинг индивидуал кўчимлари, метафоралари. Шоир иккита шеърида “сайраётир қафаслар...” ва “Қафаснинг сайраши кутётган бола...” деган жумлаларни ишлатади. Бу – тоза индивидуал метафора.

Шоирнинг яна бир шеърида “замоннинг сузмакка саёз келиши” ҳолати бор. Бу ҳам бир қараганда оддий ва тушунарли, бироқ бошқа шоирларда ишлатилмаган тасвир.

Бундай тасвирлар кўп:

“Энамнинг айтар сўзи Ҳалқумидан ичкари...”

“Кафтим чизиғига монанд турналар...”

“Бир ёқда танглайи тешилган булбул...”

Мисоллар чиндан ҳам кўп. Уларнинг ҳар бирига алоҳида тўхталиш, тадқиқ қилиш керак.

Индивидуал метафора ишлатиш ҳамма шоирда бўлиши мумкин. Аммо уни кўп ишлатиш ҳаммада ҳам йўқ. Менинг кузатганиларим – устоз шоирларда Усмон Азим, Абдували Қутбиддин, Эшқобил Шукурларда бу ҳодиса деярли ҳар битта шеърида учрайди. Нажмиддинда ҳам шундай.

Нажмиддин шаклни янгилашдан ҳам чўчимайди. Янгиланган бу шакллар адабиёт назарияси қодиларига доим ҳам тўғри келавермаслиги ҳам мумкин. Лекин оддий шеър мухлиси ҳам, адабиёт илми эгаси ҳам буни қабул қилади. (Демак, назария ҳам ана шу жараёнларда янгиланиб боради) “Суйгулим...”, “Келма...”, “Тун. Ёмғир...” “Ушбу шеър...” деб бошланадиган ва бошқа кўп шеълари бунга мисол.

Назаримда, Нажмиддин бир бутун тадқиқотга арзигулик шоир. Демак, тадқиқотчиларга ёқимли илм, шоирга эса олов-олов шеърлар тилайман.

Туғилган кунингиз муборак бўлсин, Нажмиддин!  Дадахон Муҳаммадиев @dadaxonmuhammadiy

#sana 24-yanvar – shoir Najmiddin Turon tug‘ilgan kun. * * * Qor misoli kaftingga qo'ndim, Kuyib ketdi kafting taftimdan. Tisarilding, axir bilmasding, Qorning cho'g'dek yonishin, erkam. Men yonardim, sen hayron eding, Hadik ichra yumding ko'zingni. Ko'z o'rgangan, yurilgan o'sha, Yo'llar tomon burding yuzingni. Ketayapsan, yonayapman men, Ortingda qor- oppoq alanga. Olding sovuq- yog'ayapti qor... Ishonch bilan boqding o'shanga. Ranjimagin, yonarkan deya, Ketavergin sen o'sha izdan. Ranjimayman, dunyoning sovuq Qorlariga ko'nikkan qizdan. Foto: Ernest Kurtveliyev, Orzu A’zam 🌐 Sayt  ✈️  Telegram ✅Murojaat  ♾Muhokama 🌐Instagram

#tavallud Bugun – shoir Najmiddin Ermatovning tavallud topgan kuni! QO‘RBOSHILAR QO‘SHIGʻI Shimoldan yog‘iy kelar Talab qilib Turonni, Ming asr esh bo‘lsak ham Bizga qo‘shilmas qoni, O‘rningdan qo‘zg‘al endi, Turkiy elning o‘g‘loni, Tulporingga qamchi ur Selday qalqi, bovurim, Bizlardan shon so‘rmoqqa Vatan haqli, bovurim. Turonning er-u qizi To azaldan mard kelar, Turklar dunyo so‘rar deb Qadimdan bir shart kelar, Dushmanga qul bo‘lganning Avlodi nomard kelar, To abad tinmasin-a Meros charxi, bovurim, Bizlardan or so‘rmoqqa Vatan haqli, bovurim. To‘tiga oshno bulbul Chamanga arzimaydi, Dushmandan qochib o‘lgan Kafanga arzimaydi, Mustabidga qul elat Vatanga arzimaydi, Balki ko‘rar umrning Keldi gashti, bovurim, Bizlardan hol so‘rmoqqa Vatan haqli, bovurim. Turkiy elat boshida Begona taxt ko‘rmasin, Bosh egar omonlikni O‘ziga baxt ko‘rmasin, Kun kelib farzandini Yovga ulfat ko‘rmasin, O‘zliging ko‘rsatmoqning Keldi vaqti, bovurim, Bizlardan kor so‘rmoqqa Vatan haqli, bovurim. Bobomdan meros vatan Bolamga meros o‘tsin, Shuuriga mangulik Uyg‘otar ovoz o‘tsin, Yovga qahri qattiqlik Turkiylarga xos o‘tsin, Ko‘zlardan olov o‘tsin, O‘tsin shaxti, bovurim, Bizlardan yurt so‘rmoqqa, Avlod haqli, bovurim. Yurt deb yo‘lga otladik Buyukroq safar qayda, Shu yo‘lda shahid ketsak Boshqa bir zafar qayda, Qul bo‘lgan tiriklikdan Ortiqroq xatar qayda, Otlangan har yigitning Shudir axdi, bovurim, Bizlardan qon so‘rmoqqa Vatan haqli, bovurim. Agar yotga qo‘shilib Qondoshlar sotsa bizni, Nomimizga tupurib Xoindek otsa bizni, O‘tmishidan yuz burib Bir kun unutsa bizni, Yashamoqdan mani ne, Bu jon nadir, bovurim?.. Bizlardan jon so‘rmoqqa Vatan haqli, bovurim. 📱Telegram 📱Instagram 📱Veb-sayt 📱Facebook

Бугун кўпчиликка яхши таниш Нажмиддин Эрматов(Турон)нинг туғилган куни. Нажмиддин куюнчак, ватан ва миллат дарди билан яшаётган шоир. У шеърият оламига ўзига хос услуби билан чақмоқ янғлиқ кириб келди. Бетакрор овоз ва поэтик дунёқарашга эга ижодкорлардан бири сифатида намоён бўлди. Унинг шеърларида инсон руҳияти, ички зиддиятлар, ватан ва миллат, вақт ва хотира, севги ва йўқотиш мавзулари ўзининг чуқур фалсафий эстетик аҳамияти билан ажралиб туради. Шоирнинг бадиий маҳорати, аввало, сўз танлашдаги аниқлик, рамзий образлар ва ички интонация орқали кўзга ташланади. Унинг шеърларидаги лирик қаҳрамон кўпинча ташқи ҳаракатда эмас, балки ички ҳолатда яшайди. У ўзини жамият ичидаги яккахол шахс сифатида ҳис қилади. Нажмиддин Эрматов шеъриятимизга маълум ва номаълум усулларни моҳирлик билан қўллай билган, зарур ўринларда жаҳон шеъриятининг энг илғор тенденцияларини пухта талқин эта олган ижодкор сифатида танилди. У миллат дардини елкасига олган шоир. Унинг шу кунга қадар “Бўзла энди бўзтўрғай”, “Турон соғинчи” номли шеърлар тўплами нашр этилган бўлиб, улар бугунги миллий шеъриятимизга қўшилган яна бир улуш(манба)дир...! Шоир ички монолог услубини кенг қўллаб, инсон қалбидаги парокандаликни поэтик шаклда ифода этади. Шоир ижодида рамзий образларнинг ажабтовур ва бошқаларникига ўхшамайдиган хиллари кузатилади. Ҳар бир анъанавий образ унинг ижодида янада янги маъно қатлами билан бойитилади. Ҳар бир образи орқали лирик қаҳрамоннинг руҳий ҳолатини бетакрор очиб беради. Шоирга ижодий баркамоллик тилаймиз! Шуҳрар Ҳайитов

#Tabrik Bugun davradosh do’stimiz, shoir va muharrir Najmiddin Ermatov tug’ilgan kun! Tilagimiz: yozsin, yozaversin… 🎉🎉🎉🎉🎉🎉🎉 * * * Mayna tuxum ochdi bulbul inida, Chechaklar undirdi ajnabiy tobut. Ne uchun erk haqda o‘ylayman bunda, Mustaqil bo‘lganku allaqachon yurt. Yog‘iyga tegishli zabon ketsa ham, Bu turkiy elat deb tanisa ham dun. Haliyam boshimda dordek turibdi, Sharifim bog‘lagan gajaksimon dum. “Humolar uchmoqda ko‘kni to‘ldirib”,— To‘ralar bermoqda so‘zlariga zeb. Qafasda turgandek o‘ksindim nega, Ana, tiniq osmon, ista, parvoz et. Bu xalqning buguni hurram, dedi shoh, Haqsiz deb alqadi xalqning shoiri. Ne uchun hurramlik tuymayman unda, Mening ham kechmishim xalqqa doirmi? “Hokim so‘zi vojib, amal qilmoq farz, Sabr”,—deydi mulla tugagach azon. Bir kunda besh mahal uyg‘otib olib, Bir umr uxlashga undaydi hamon. Kimdir ko‘z tiksa ham, aniqki, millat, Dushmanning yo‘lini to‘sishga qodir. Ammo beklarining royiga boqsam, Negadir ko‘zimdan yosh sizayotir. Axir nima uchun ko‘nmaydi ko‘nglim, Baxt deb yozay desam dard tomar oqqa— Yoki bu millatning hurligi yolg‘on, Yoki she’rlarimning bari safsata... may, 2020 ©️ Najmiddin Ermatov

Бугун туркий элнинг умидли шоири Нажмиддин Турон туғилган куни. Нажмиддин Турон “Бизга берилган замон…”, “Кўк бўри…”, “Қўрбошилар қўшиғи” каби туркум шеърлари билан замонавий шеъриятимиз “пулс”ини камида бир поғона кўтарди. Чунки тизимли равишда қон-қонимизга сингдирилган мутелик сабаб, шеъриятимиз тобора “аллага” айланиб бораётган эди. Албатта, “вазият етилиб келган эди” ёки “бошқа ижодкорларда ҳам ёвқур, мардона битиклар оз эмас” дейиш мумкин. Лекин айнан шундай бир пайтда Нажмиддин Туроннинг байроқни очиқ ва озод кўтаришга жаҳд қилгани ҳам бор гап. Асл шеърият ҳар қандай урҳолардан баланд туриб, соф лирик моҳият касб этиши шарт, дейдиганлар топилади. Бу фикр ҳам ўз ўрнида тўғри. Аммо 400 йилдан зиёд вақт (Абдуллахон II ҳукумронлигидан кейинги давр) мобайнида дастлаб мутаассиб уламолар, кейин босқинчилар, қолгани эса ўзимизникилар томонидан “аллалаб” келинган халққа мардонавор руҳни қайтариш учун ҳам уйғотувчи, даъваткор шеърият керак эди. Нажмиддин Турон эса ана шу вазифани имкон қадар бажаришга ҳаракат қилиб келяпти. Профессор Яшар Қосим Бокудаги суҳбатларимизбан бирида куюнчаклик билан айтганди: "Нажмиддин Эрматовнинг "Кўк бўри..." шеъри тарқаганда, баъзи дўстларимиз билан гаплашдим, уларга шеърини ташлаб бердим. Улар шеърни ўқиб туриб айтди: “Наҳотки қўлимиздаги қиличимиз синган?” Мен ҳайрон қоламан, қиличмиз синганми, азизлар, аслида унинг ўша сингандан кейин қоладиган дастаси ҳам қўлимизда йўқ-ку. Одамлар шуни ҳам ҳис қилмайди. “Наҳотки шундай, нега бу йигит бунақа "пессимистик" руҳдаги нарса ёзяпти?!.” дейишади. Одамлар мавжуд вазиятни ҳам, ўзининг вазиятини ҳам тўғри ташхис қилмай қўйган..." Шоирнинг умрига, ризқига ва ижодига барака тилаймиз! P/s: Айтганча, Нажмиддин Туроннинг шеърлари фақат урҳолардангина иборат эмас — унинг поэтик, соф лирик шеърлари ҳам мўл, демоқчи бўлдим, лекин барибир туркона оҳанглар босиб кетаверди... Сентябр тиғ урди август ортидан, Япроқларга сачраб кетди қон. Ҳолсизланган қуёшни судраб, Кетиб борар эди саратон. Куйиб куйлар эди хотима куйин, Атиргул шохидан кетолмаган қуш. Наводек ҳавога кетолмам сингиб, У ёғи хаёл ва у томони туш. Қайта келаверар армонлар ёдга, Ўтмишга интилиб тасаввур ҳалак. Тирама тиғига урар ўзини Саратон қонига беланган юрак. Булбуллар бош олиб кетгандай боғдан, Фанога кўчгандай сабуҳий саслар. Боғ аҳли энтикиб қулоқ осадир, сайраётир қафаслар. Тулпор туёғини тупроқ унутган, Ҳурлик шиддатини мавҳ этган ғовлар. Боғ аҳлин эрк дея топингани ул — чопаётир тушовлар. Қушлар самосини ишғол айлабон, Парвоз тасаввурин этганча бадар, Боғ аҳлин кафтида кучга тўйиниб, учаётир қарсаклар. Боғда боғ қолмайдир, тўрт тараф қолар, Тўрт тараф қибладир, шу эрур самар. Боғ аҳлин кўксидан аста бош олиб, кетаётир юраклар. Сафарали Қурбонов

Чопиб кетди тоғларга томон, Ҳар тукида ёвқур бир чирой. Чўққиларнинг шамолгайида, Увиллашга гувоҳ бўлди ой. Итларнинг бўғзига тиқилди ҳадик, Чўпон кетди уйига кириб. Бир тўп тўнғиз ширин жонини Ололмади хавфдан айириб. Сўнгра чопди дашт узра озод, Қонга ботиб лунжлари, тиши. Тонг отарда қайтди ортига Қафасдаги бўрининг туши. https://t.me/NajmiddinTURON @Shodmonqul_Salom

#bugun_shoir_tugʻilgan Бугун оташин ижодкор, Деҳқонободнинг оқин, тошқин сойларидан авж олган шоир иним Нажмиддин Эрматов таваллуд топган кун! Барча шеър ихлосмандлари номидан шоиримизни қизғин табриклаймиз! Умрга, ризққа, ижодга барака! @Shodmonqul_SALOM

Бугун шоир, ука-жўрам шаҳзода Шаҳриёрнинг туғилган куни. Самимий, кўнгли очиқ йигит. Энг муҳими, шеърларидаги ёр-у эл, Ватан дарди ясама эмас, ҳис қилганини, кўнглини ўртаганини оққа туширади. Чин ёзади, чин шоир. * * * Солланар шотутнинг барглари, Шаҳарнинг уйқуси буғланар. Кишварим, Савсарим, Қайсарим, Елкамни келтирдим – Йиғлама!.. Банорас булутлар бир сипо, Томчилар ҳавода тиғланар. Шундоғам фусусим беҳисоб, Елкамни келтирдим – Йиғлама!.. Хаёлнинг сочлари сарсари шамолнинг шавқида доғланар. Эй манинг кўзёши кавсарим, Елкамни келтирдим – Йиғлама!.. Адирда апрелнинг найсони Тақмоқда сабуҳий сирғалар… Шабнамим, Ғизолим, Шаъбоним, Елкамни келтирдим – Йиғлама!.. https://t.me/shahriyor_shavkat @Najmiddin_Ermatov

https://www.facebook.com/share/p/1aPhrSBVJv/ Shu havola orqali o‘ting va ko‘ngilda, ruhda jiz etgani bo‘lsa, yozing!

Бугун кучли тўртликнинг тўкис вакили, Самарқанд минорларидай улуғвор ва зардоли гулидай нафис шеърлар муаллифи, халқнинг шоири Хуршид Даврон туғилган кун. Хуршид Давронсиз замонавий ўзбек шеъриятини тасаввур қилиш имконсиз. Устоз бир маёқ кабики, қанча ёш қаламкашлар унга қараб йўлини белгилаб олган, олмоқда, олади! *** ҲАҚИҚАТ Милтиқ ўқдонида писиб ётган ўқ Барибир бировни ўлдирмай қўймас. Ўқ буни билади – шундан кўнгли тўқ, Шундан у кутишдан ҳеч қачон тўймас. *** Сен келасан… Сел келганда Тошган дарё бўламан. Беда ортган аравадай Хушбўйдирман сен билан. Сен кетасан… Мен ортингдан Боқарман чўл йўлида Аравадан тушиб қолган Хушбўй беда гулидай… *** Бу дунёда орзу қилиш соатлари бор, Айниқса, тунда, юлдузлар остида, Яшилгина сайҳонликда, ўтлар устида Ҳайратни қучоқлаб ётганда. Бу дунёда азобланиш соатлари бор, Айниқса, тунда, юлдузлар остида, Яшилгина сайҳонликда, ўтлар устида Ҳасратни қучоқлаб ётганда. Бу дунёда севиш, севилиш соатлари бор, Айниқса, тунда, юлдузлар остида, Яшилгина сайҳонликда, ўтлар устида Хаёлни қучоқлаб ётганда, Ҳаётни қучоқлаб ётганда, Аёлни қучоқлаб ётганда. * * * Бир ухлаб турсам, баҳор кирибди, Кейин ёз, кейин куз, Кейин қаҳратон. Қанча ухлаб турма, курагинг Узилмайди ердан ҳеч қачон. Кириб келмас фақатгина эрк… Унинг учун уйғонмоқ керак… * * * Неча йилдир, бу юртда фақат Гапирарлар ўтмиш ҳақида Унитилган бугун ва эрта. Неча йилдир, бу мамлакатда Ундовнинг куни туққан, Савол — нафақада… https://t.me/Najmiddin_Ermatov

"Xalqlar do‘stligi" saroyida bo‘lib o‘tayotgan "Ona yurt ohanglari" gala-konsertida “Til va adabiyot ta’limi” jurnali bosh muharrir o‘rinbosari Najmiddin Ermatov she’r o’qidi. Kuzak bog‘larida dilgir daraxtlar Eroniy qizlarday yechganda ro‘mol, Kaftim chizig‘iga monand turnalar Ortidan keturman, bog‘larim, xush qol. Hijronning soyasi maysani qoplab, Sarg‘argan xazonday yoyilgan chog‘da, Ko‘rar tushlarini hushida oqlab, Bir suluv keladi hali bu bog‘ga. Daraxtlar soyasin tirqishlaridan Ko‘ziga botganda idragan yog‘du, Go‘yoki begona – yuz yil naridan Ismini pichirlab so‘ragaydir u. Xazonlar yoyadi xotirdan rasta, Gʻovaklar bo‘g‘riqib chaladi burg‘u: “Bu bog‘lar bahorgi bog‘lar emas-da, Ismini baribir eslolmaydi u...” Egik majnuntolning baland shoxidan Eng so‘nggi yaproqlar tuproqqa ensa – Yo‘lakka to‘shalgan xazon ohidan Siniqqan sas chiqar: “Bu axir sensan!” Shamollar xas ila so‘z yozar ko‘lga, Toshlarga to‘sh urib pichirlaydi suv. Izmini unutib botadi o‘yga, Ismini ko‘nglimga joylagan suluv. Qismatday orqaga yo‘l boshlaydi yo‘l, Eslatar fursati yetganligini. Bir umr bilmaydi, yanoqlari ho‘l – Ismining men bilan ketganligini. 🌐 Sayt  ✈️  Telegram ✅Murojaat  ♾Muhokama 🌐Instagram