Lyrics Notes

بامداد بیات ۱۲ مرداد ۱۳۶۴ ۹ تیر ۱۴۰۴ @LyricsNotes

زردنویس موسیقی و نوچه‌ی تهیه‌کننده‌های حکومتی و رپرتاژبگیر مارکت مافیایی داره از هم‌پالگی‌هاش تعریف ‌می‌کنه تا هم در سطح اونا بهش نگاه بشه و هم بدونید تنها هیبرید توبره و آخور در رسانه‌ی فارسی‌زبان نیست. @LyricsNotes

این همان چاوشی واقعی است! این ترانه هم با سروده‌ی کاظم بهمنی از جنس ترانه‌هایی است که دوست دارد: فرم سروده‌های «حسین صفا گونه» و تنظیم‌های «ابراهیم‌طور» و محتوا و مضمونی که ملغمه‌ای ناهمگون است از نمایش ارادت به وطن و مذهب و توکل بر پروردگاری که حواسش فقط به ماست! و در آخر داستان، با رجزخوانی مستقیم و تهدید خائنین به پایان می‌رسد! البته با این فرمان، هم‌چنان سیخ، سرد است و کباب، خام! ولی خب هیچ کدام نسوخته‌اند و همین برای چاوشی‌ماندن کافی‌ست. @LyricsNotes

خواندن برای وطن خوب است اما نشانه‌ی کافی برای تشخیص جهت درست خواننده نیست. کارورزان هنر می‌توانند برداشت و تفسیر خود از حوادث را در قالب اثر هنری ارائه کنند اما ارائه‌ی یک اثر هنری که رویکردی کلی و خنثی به حوادث روز دارد برای هیچ طیفی، از خواننده و ترانه‌سرا یک مبارز یا همراه نمی‌سازد. چاوشی گاه سویه‌هایی از همراهی با فضای حاکم نشان داده و گاهی اما جوالدوزی هم به همان فضا حواله می‌کند. خواننده‌ای که به واسطه‌ی طیف علاقه‌مندان صدایش در شنیده‌شدن ترانه مؤثر است اما می‌تواند ترانه‌های مؤثرتری بخواند، از کسی که «خوزستان» را خوانده است انتظار می‌رود ترانه‌هایش به‌ویژه در برهه‌های خاص، تکرار نباشند. @LyricsNotes

هفتادو‌پنجمین زادروز زویا زاکاریان است. @LyricsNotes

خورشیدتُ کی برده و کی سایه‌تُ آتیش زده؟ که از پی این همه شب شب رفته و شب اومده