uz
Feedback

Firibgarlarga uchmang! Telemetrio bunday kanallarni topadi va belgilaydi 👉 Belgini ko‘rmoqchi bo‘lsangiz, obuna bo‘ling

𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

Kanalga Telegram’da o‘tish

-وجود کلماتی اما، خودت وجود نداری. Gl & Bl novels☀️ - چنل دیلی؛ @el6hell

Ko'proq ko'rsatish
2 692
Obunachilar
+1024 soatlar
+67 kun
-1930 kun
Postlar arxiv
لیوان چای چوبی را روی میز گذاشتم. جایم کمی تنگ بود، مبل نمدی انگار کمی پوستم را میخاراند. اما مهم نبود، در انجا در وجود کسی نشسته بودم که از این‌ها بیشتر میارزید. گفتم میخواهم بنویسم، گفت بنویس. و نوشتم؛ پیرمرد کلاهش را از روی جارختی برداشت و سر کرد. در پرانتز اضافه کردم؛ لباس های نمدی قهوه‌ای. لباس های نمدی قهوه‌ایش هم رنگ چوب سرخ درخت بلوط بودند. در را گشود و به تصویر خزان پاییز خیره شد. گفتم بعد از این بازهم از تو خواهم نوشت. در دنیای غیر فانتزی خیال، به راستی تو از کجا امده ای؟ نور میزند و هم رنگ رویا جلوه میکنی. آه از ساعت های اب شده، گل های نمدی سبز، ماهی های قرمز حوض..! سوالم بی جواب ماند. خشن شد و بی حوصله. گفت؛ بس است دیگر ننویس. و دیگر ننوشتم.
20 Sen 2022, 03:17

و تو میشدی یه خنده تکراری به موضوعی که دیگه خنده دار نیست.
20 Sen 2022, 01:16

تنم میسوزد و روحم یخ میزند، جهنم واقعی در وجود من است.
19 Sen 2022, 18:50

تنم میسوزد و روحم یخ میزند، جهنم واقعی وجود من است.
19 Sen 2022, 18:50
25 Sen 2022, ~20:53

نظر؟ @nashnaselahe
18 Sen 2022, 14:57

#part64 چشمام رو باز کردم و اروم جویدمش. طعم شوری میداد و اصلا باب میلم نبود. _این دیگه چیه؟ دایان_زیتون سیاه. نشست رو مبل و بهم خیره شد. به زور قورتش دادم و گفتم؛ _زیتون سبز بهتره. دایان_اره اینو بیشتر برای تزئین پیتزا استفاده میکنن مگه نه مزه جالبی نداره. سرمو تکون دادم و چیزی نگفتم. نفس عمیقی کشیدم و نگاهش کردم، تتوهای دایان از مال یاسر قشنگتر بودن. اون طرحای مسخره ای داشت که کل دستش رو پلمپ کرده بود و اینکه رنگی بودن یکم توی ذوق میزد. اما مال دایان مینیمال بودن و هیچکدومشون رنگی نبود. نگاهم از تتوهاش لیز خورد و رفت سمت شونه های لختش. انگار متوجه شده بود که دارم یجوری نگاهش میکنم چون یکم رفت عقب و تکیه داد به مبل. نگاهم رو ازش گرفتم و سعی کردم ضایع بازی در نیارم. کاش میتونستم برم توی ذهنش و ببینم نظرش راجع به من چیه. ایا اونم به همین چیزایی که من فکر میکنم فکر میکنه؟ البته بعید میدونم تا وقتی که اونهمه دختر دورشه بیاد به من فکر کنه. منی که نه هیکل دارم، نه قیافه و نه هنر خاصی دارم. هیچ موفقیتی توی زندگیم وجود نداره جز بیست شدن نقاشیام. درضمن گفته بود که از ینفر خوشش میاد.. دوست داشتم یجوری بفهمم از کی خوشش میاد بنابر این گفتم؛ _میخوای یه بازی کنیم؟ دایان_چه بازی؟ _صندلی داغ. دایان_موافقم ولی الان روی مبل نشستیم نه صندلی. به مبل خاکستری رنگ‌ خیره شدم. خواستم چیزی بگم که ادامه داد؛ _و خیلیم سرده. مگه اینکه تو روی قسمت خودت چسیده باشی. خندیدم و گفتم؛ _زیر پشتم که بخاری ندارم. لبخندی زد و لبشو با زبونش تر کرد. اروم گفت؛ _شاید توش داشته باشی.. خیلی سریع گفتم؛ _نگفتی میای بازی یا نه؟ دایان_باشه. شروع کن. یکم فکر کردم و گفتم؛ _چی توی زندگیت باعث میشه ادامش بدی؟ نگاهش رو ازم گرفت و به فرش دوخت.. دایان_خوشحال کردن مادرم با موفقیتام. بنظر میومد مادرشو خیلی دوست داشته باشه. البته من هم مامانم رو دوست دارم اما خب هدفم به اون مربوط نمیشه. دایان_تا حالا شده دلت بخواد خودتو بکشی؟ بهش خیره شدم. اخم ریزی به چهره داشت و منتظر نگاهم میکرد. _اره، چندباری.. دایان_امتحان هم کردی؟ دوست نداشتم راستش رو بگم اما ناچارا سرم رو به علامت تایید تکون دادم. اخماش بیشتر رفت توی هم و نگاهش رو ازم گرفت. _اونی که ازش خوشت میاد کیه؟ لبخندی روی لبش نشست که باعث شد دلم بگیره. دایان_نمیتونم بگم. _داری تقلب میکنی. دایان_اگه میشد میگفتم، ولی خب نمیشه. _من میشناسمش؟ دایان_اره، اتفاقا از اطرافیان خودته. عالی شد، همینمون کم بود دایان از دریا خوشش بیاد. سرم رو تکون دادم که گفت؛ _اونی که فکر میکنی نیست. _از کجا میدونی به کی فکر میکنم؟ دایان_اگه به رستا فکر میکردی باید بگم که نه اون نیست. سرم رو تکون دادم و چیزی نگفتم. از روی مبل بلند شد و رفت توی اشپزخونه. رفتم کمکش و میزو باهم چیدیم. نشستیم و مشغول خوردن شدیم. سعی کردم فکرم رو با دایان و دریا مشغول نکنم و غذامو کوفت کنم. ولی اگر میخواستم روراست باشم خوشمزه ترین پیتزایی بود که تاحالا خورده بودم. _چقدر خوش مزست. دایان_خوش به حال زنم پس. چیزی نگفتم. اگر چند دقیقه پیش غذام رو کوفت میکردم حالا داشتم زهرمارش میکردم. چت شده سامیار، این بچه بازیا چیه. چرا مثل بچه هایی شدی که توپشونو ازشون گرفتن. مگه دایان کیه که اینطوری بخاطرش ناراحت میشی؟ دایان_به پیشنهادم فکر کردی؟ _چه پیشنهادی؟ دایان_اینکه بیای نمایشگاه کار کنی. _اره. من مشکلی ندارم. دایان_خوبه. از فردا میتونی بیای تا کارو یادت بدم؟ _اره میام. دایان_خوبه. من خیلی اروم غذا میخوردم واسه همین اون زودتر از من تموم کرد. وقتی کسی نگاهم میکرد نمیتونستم غذا بخورم و حالا دایان قفل شده بود روم. دایان_لبت سسیه. یه دستمال برداشتم تا پاکش کنم که ازم گرفتش و گفت؛ _تو نمیدونی کجاست. اومد سمتم و کمی خم شد. نفسم توی سینم حبس شد. دستمالو کشید روی لبم و زل زد توی چشمام. به دستمال خیره شدم، خبری از سس نبود. زل زدم توی چشماش. حالا میتونستم بوی ملایم عطرش رو حس کنم. نفسای دوتامون عمیق شده بود و بدون حرف همو نگاه میکردیم. حالا گردنم به خاطر اینکه مجبور بودم سرم رو بالا نگه دارم درد گرفته بود. دستش نشست روی پوستم و زیر گوشم رو نوازش کرد. گرم بود و گرماش رو به من هم انتقال میداد. قلبم اروم اما خیلی محکم و عمیق میتپید. چشمای هردومون خمار شده بود.. حس عجیبی داشتم، این نزدیکی من رو به یه خلسه ارامش بخش میبرد. کمی اومد جلو و گردنم رو کشید سمت خودش. به لباش خیره شدم. حالا توی چند میلی متری صورتم متوقف شده بود. لبش مالیده شد به لبم که حس کردم دلم ریخت. نفس صدا داری کشیدم، چشمام رو بستم و رفتم جلو و لبام رو روی لباش گذاشتم. اون بی حرکت بود و من لبای گرمش رو میبوسیدم. دستش رو گذاشت پشت گردنم و لبمو مک زد. کم کم بوسه هامون محکم تر شد و لبامون با حرارت روی هم لیز میخورد.
18 Sen 2022, 14:56

#part63 کار چشما و گردی صورت تموم شده بود. رفتم توی صفحش و عکساشو نگاه کردم. خیلی خوب شده بود، فقط یکیش یکم کج بود. پاک کنم رو برداشتم تا صافش کنم که صدای زنگ گوشیم بلند شد. نگاهی به صفحه‌ش انداختم و با دیدن اسم دایان سیخ سر جام نشستم. یتستستسماپ‌. دایانه. حالا چیکار ‌کنم؟ گوشی رو بخور! خب چیکار میخوای بکنی، جواب بده دیگه. صدام رو صاف کردم و تماس رو وصل کردم. _بله؟ دایان_سلام. کجایی‌؟ خواستم بپرسم دوست داری بهت بگم چی تنمه؟ اما به جاش خیلی جدی گفتم؛ _خونه. دایان_خوبه، میتونی یه سر بیای اینجا؟ _کجا؟ دایان_خونه من. کمی تعجب کردم. چرا دایان باید زنگ میزد و من رو دعوت میکرد خونش؟ به چه مناسبت؟ _برای چی؟ دایان_همینطوری حوصلم سر رفته بود گفتم به تو بگم بیای. _راستش.. خیلی جدی گفت؛ _اگه کاری داری یا نمیتونی بگو. _نه. من اوکیم.. بعد از هماهنگ کردن با دایان تماس رو قط کردم و گوشیم رو گذاشتم روی تخت. چقدر حلالزادست، تا بهش فکر کردم زنگ زد. شاید هم این ربطی به حلالزاده بودنش نداره و چون من اکثر وقتا دارم بهش فکر میکنم این اتفاق میوفته.. یاسر بهم گفته بود که هرموقع خواستم میتونم ماشین رو بردارم و برم بیرون. رانندگی کردن با ماشین یاسر یکم خجالتزدم میکرد چون خیلی جلف بود. درواقع هرجا وایمیستادم پشت چراغ قرمز همه برمیگشتن و نگاهم میکردن. نمیدونم چرا یه ادم باید علاقه داشته باشه ماشینش از حالت طبیعی پایین تر باشه. که چی بشه؟ یه دوش ده دقیقه ای گرفتم و اومدم بیرون. من از ریش و سیبیل متنفر بودم و هیچوقت جز دوران نوجوونیم نزاشته بودم در بیان. انگار دایان هم مثل من بود چون صورتش صاف بود. یه دورس سبز پوشیدم با شلوار مشکی و رفتم جلوی اینه. موهام رو که درست کردم از همیشه بیشتر ادکلن زدم و از خونه خارج شدم. حس خیلی خوبی داشتم از اینکه میرم پیش دایان. یه مدت من و دایان باهم میرفتیم بیرون اما خب از اونموقع مدت زیادی میگذشت و اینکه الان دوباره بخواد اون رابطه رو به وجود بیاره عجیب بود. یعنی ممکنه اونم از من خوشش بیاد؟ در خونه ایستادم و بعد از برداشتن جعبه شیرینی ای که خریده بودم زنگ زدم. چقدر شیرینی گرون شده بود. با این وضعیت گرونی اون پولی که مامان بهم داده بود که تا موقع کار پیدا کردن خرج کنم به زودی تموم میشد. باید بیشتر حواسم باشه. پشت در ایستادم و با اینکه باز بود در زدم. دایان_بیا تو. کفشام رو در اوردم و رفتم توی خونه. درو بستم و اطرافم رو نگاه کردم. توی اشپزخونه بود. _سلام. سرش رو بلند کرد و گفت؛ _سلام. بیا کمک. بهش خیره شدم، یه رکابی مشکی با شلوار ورزشی پوشیده بود و سرش رو خم کرده بود. موهاش ریخته بود توی صورتش و مشغول ریختن مخلفات روی نون بود. شیرینی رو گذاشتم روی اپن و رفتم توی اشپزخونه. دایان_یکم گل از تو باغچه دم در میچیدی. دستام رو شستم و گفتم؛ _که چی بشه؟ دایان_که به خواستگاریت جواب مثبت بدم. لبخندی زدم و کنارش ایستادم. _تو به ادمی که از باغچه مردم گل میچینه جواب مثبت میدی؟ دایان_من ادم ظاهربینیم. البته به اندازش هم خیلی توجه میکنم ولی هنوز که هنوزه نتونستم مال تو رو بفهمم چه اندازه ایه. اصلا معلوم نیست. _حتما هیچی ندارم دیگه. دایان_بهتر، کارم راحت تر میشه. یه لحظه یه تصویر جلوی چشمام نقش بست. من و دایان، روی تخت.. درحالی که سعی میکردم خودم رو توش جا بدم. حس کردم که تنم داغ شد. دستم رو گذاشتم پشت گردنم و مالیدمش. دایان هم ساکت بود و با اخم ریزی کارش رو انجام میداد. ممکن بود اونم درحال فکر کردن به همین صحنه باشه؟ نفس عمیقی کشیدم و گفتم؛ _چیکار کنم؟ دایان_موادو بزار روی نون و روش پنیر پیتزا بریز. مشغول گذاشتن مخلفات روی نون شدم که گفت؛ _چه بوی خوبی میدی. برگشت و سرش رو یهویی کرد توی گردنم که سر جام خشک شدم و حس کردم که چیزی توی وجودم تکون خورد. نفس عمیقی کشید و رفت عقب. هنوز داشتم بی حرکت و با تعجب نگاهش میکردم. لبخند کوچیکی روی لبش نقش بست و زل زد توی چشمام. نفس عمیقی کشیدم و قفل صورتش شدم. نور زرد رنگ اشپزخونه میوفتاد روی صورتش و چشمای خمارش روشن تر دیده میشدن. اب دهنش رو قورت داد که سیب گلوش بالا پایین شد. سرشو انداخت پایین و بدون حرف مشغول انجام کارش شد. اون حرکتش حالم رو به کلی دگرگون کرده بود. کاش بیشتر طولش میداد. کاش من هم جرعت این رو داشتم که برم نزدیک و بوی تنش رو نفس بکشم. به قول یاسر من ادم بی تخمی بودم. بعد از کارمون از اشپزخونه خارج شدم و رفتم نشستم روی مبل. دایان_چشمات رو ببند. _چرا؟ دایان_یچیزی میزارم دهنت بگو چیه. _من بهت اعتماد ندارم. دایان_مثلا چی میخوام بدم بخوری؟ اونو که نمیزارم دهنت. لبخندی زدم و چشمام رو بستم. دایان_دهنتو باز کن. کاری که میگفت رو کردم که یه چیز گرد انداخت توی دهنم. دایان_اگه گفتی چیه؟
18 Sen 2022, 14:55

کاش تاریخ جایی میان شعر ها باقی میماند.
18 Sen 2022, 09:19

#part62 دلم واسه پیرزنه میسوخت اما خودم هم توی شرایط خیلی خوبی نبودم. رفتم سمت در و از سوراخ به بیرون خیره شدم. یکی از مامور ها همونجا ایستاده بود و داشت اطرافش رو نگاه میکرد. خیالم کمی راحت شد که حداقل جامون امنه. البته اگه پیرزن دهن باز میکرد و داد و بیداد راه مینداخت بیچاره بودیم. درحالی که تند تند نفس میکشیدم نشستم روی زمین. نفسم هنوز جا نیومده بود و گلوم خشک شده بود. پام میسوخت.. نگاهی بهش انداختم، شلوارم کمی پاره شده بود و داشت از پام خون میومد. فکر کنم موقع بالا رفتن از در گرفت یه جایی.. حدود ده دقیقه به همون منوال گذشت و پیرزن مدام گریه و التماس میکرد. اعصابم دیگه داشت خورد میشد. _مادر من چرا گریه میکنی؟ پیرزن_به امام حسین قسم من هیچی ندارم. حتی نون شب نداریم بخوریم. پسرم مریضه پول دواهاشو نداریم بدیم. _ما که نیومدیم دزدی.. پیرزن_پس چیکار میکنید؟ یاسر_از دست پلیس فرار میکنیم، پلیس. میدونی پلیس چیه؟ پیرزن که معلوم بود هول کرده با لکنت گفت؛ _پ پلیس دیگه. سرباز و مامور. خندم گرفت، بیچاره. یاسر_باریکلاه. معلومه جوونیات دختر باهوشی بودی. حالا صدات رو ببر تا نکشتمت. با اخم به یاسر خیره شدم، خیلی بد با پیرزن بیچاره رفتار میکرد. چند دقیقه دیگه ایستادیم تا مطمئن شدیم مامورا رفتن. یاسر درو باز کرد و نگاهی به کوچه انداخت. یاسر_بیا. رفتم سمت در و از خونه خارج شدم. خیلی سریع خودمون رو به موتور رسوندیم و یاسر به محض اینکه من سوار شدم گازش رو گرفت و راه افتاد. از محله که خارج شدیم نفس عمیقی کشیدم و خداروشکر کردم. اگه یه بار دیگه با یاسر بیام دنبال این دزد و پلیس بازیا احمق کل عالمم. حتی سرمم بزنن به حرفش گوش نمیدم. تا نرسیدن به خونه خیالم کامل راحت نشد.. وقتی وارد حیاط شدیم نفس عمیقی کشیدم و خداروشکر کردم. یه لحظه میله های زندان رو به چشمم دیدم. واقعا خیلی بد بود، دیگه هیچوقت دلم نمیخواد همچین استرسی رو تجربه کنم.. ... روی تخت نشستم و دفتر نقاشیم رو برداشتم. خیلی وقت بود که نقاشی نکشیده بودم و حالا دلتنگ نشوندن طرح های رنگی روی کاغذ بودم. مدادم رو تراشیدم و تکیه دادم به بالشت. امروز توی خونه تنها بودم، یاسر با چند تا از دوستاش رفته بود بیرون و خداروشکر تا چند ساعتی میتونستم با خودم خلوت کنم. صبح رفته بودم خونمون تا به مامان یه سری بزنم. خداروشکر بابا سرکار بود و نمیدیدمش. البته دلم برای اون هم تنگ شده بود اما حوصله نگاه های چپ و بدخلقیاش رو نداشتم. چندتا از وسایلم رو اورده بودم. خواستم رنگ هامو هم بیارم اما تصمیم گرفتم که اینکارو نکنم. تنها چیزایی که از وسایل نقاشی اورده بودم دفتر و مداد رنگیام بود. نفس عمیقی کشیدم و به این فکر کردم که حالا چی بکشم. داشتم اطرافم رو نگاه میکردم تا یه سوژه خوب پیدا کنم که دایان بهم یاداوری شد. موهای فر، پوست نسبتا روشن، لبای برجسته و چشمای خمار.. چرا نباید دایان رو میکشیدم؟ مطمئن بودم جزء قشنگترین نقاشی هام میشه. خیلی کم پیش میومد که بخوام بدون عکس نقاشی بکشم. اما الان ترجیح میدادم از حافظم کمک بگیرم. دوست داشتم ببینم چهرش رو تا چه اندازه یادمه. نمیدونم چرا اما اگه از کسی خوشت بیاد صورتش رو خوب یادت نمیاد. یعنی برای من که همیشه همینطور بوده. میخواستم چشمای خماری که اونشب موقع مستی داشت رو به همراه لبخند اون روزی که باهم رفته بودیم کافه رو ترکیب کنم. دوست داشتم به جای کشیدن لباس بدنش رو با رنگ کرمی تکمیل کنم. شروع کردم به اتود زدن. نقاشیم بیشتر حالت طراحی داشت اما میخواستم رنگش کنم. اصلا فکرم اینجا نبود، همش اون شب گرم و بارونی بهم یاداوری میشد. یه شب نیمه روشن و شرجی که طعم زرد الو میداد. لب هایی که از شدت شیرینی دل رو میزدن، بوی سیگار و الکل و اون بدن خیس و هوس انگیز. برجستگی شلوارش و بوی خوب موهای فرش.. چشمای خمار و اون زبون خیس و داغ که سانت به سانت تنم رو طی میکرد. دلتنگش بودم، دلتنگ اون بغل گرمش.. میتونستم به جرعت بگم که من از دایان خوشم میاد! نه به عنوان یه دوست، نه به عنوان یه اشنا. خودم هم نمیدونم توی چه جایگاهی قرار داره که بخش اعظمی از فکرم رو اشغال کرده. چطور من همچین حسی به یه پسر دارم و چه بلایی داره سرم میاد؟ من ادمی نبودم که از هرکسی که دیدم خوشم بیاد و معمولا بین احساساتم به ادما فاصله طولانی میوفتاد. اما حالا چرا بلافاصله بعد از اینکه ماریا از چشمم افتاد این حس رو به دایان پیدا کردم؟ یکم عجیبه.. دوست داشتم بیشتر بهش نزدیک بشم، اوقات بیشتری رو کنارش بگذرونم و بیشتر ببینمش. نیاز داشتم الان کنارم بود. حالا تصمیم گرفته بودم که پیشنهادش رو قبول کنم. هم شغل خوبی بود، هم در امد خوبی داشت و هم یاسر دست از سرم برمیداشت. بلاخره میتونستم به بهونه کار از پیشنهاد های کاری مکرر و بیخودش راحت بشم. نمیدونم چرا اونایی که توی کار خلافن علاقه دارن همه رو خلافکار بکنن.
17 Sen 2022, 14:16

#part61 البته سر جمع فقط ده نفر بودن. به اطرافم خیره شدم، حیاط پر از وسایل قدیمی و اهن های زنگ زده بود. شبیه فیلما میموند. رفتیم جلو که یاسر به چند نفر سلام کرد و باهاشون دست داد. همشون تیپ های خیلی ساده ای داشتن و لباس بعضیاشون پاره بود و مهمتر از همه یجوری من رو نگاه میکردن. شاید بخاطر این بود که جدید بودم و معمولا خلافکارا به ادمای جدید واکنش خوبی نشون نمیدادن. یاسر پشت در ایستاد و در زد. در باز شد و مرد کچلی توی چهارچوب نمایان شد. به یاسر سلام کرد و باهم دست دادن. همونطور که انتظار داشتم صدای کلفتی داشت و سیبیل پهنی روی صورتش خودنمایی میکرد. یاسر_داش ابی چندوقتی بود ندیده بودمت. ابی بی توجه به حرفش منو نگاه کرد و گفت؛ _این کیه. یاسر_پسردایی بابامه. _سلام. ابی اخم کرد و رو به یاسر گفت؛ _یعنی چه. مگه اینجا خونه خالست هرکیو خواستی برداری بیاری؟ یاسر_اینکارست بابا. ولی تازه کاره. ابی سرش رو تکون داد و از جلوی در رفت کنار. با یاسر وارد خونه شدیم. خونه ساده ای بود و وسایل انگار به سلیقه یه پیرزن چیده شده بودن. با اکراه نشستم روی مبل که یاسر نشست کنارم. ابی_چی میخوری؟ یاسر_هیچی. ابی_چی میزنی؟ یاسر_من تو ترکم. ابی سرش رو تکون داد و گفت؛ _داری ادم میشی. چی بیارم؟ یاسر_شیشه.. بعد از اینکه یاسر شیشه هاش رو گرفت گذاشتشون توی کیفی که همراهش بود و بلند شد. ابی نگاه چپی بهم انداخت و گفت؛ _سری بعد اینو نیار. یاسر_از دیوار صدا دربیاد از این نمیاد. خیالت تخت. با اخم ابی رو نگاه کردم، همونطور که اون حس خوبی به من نداشت منم ازش خوشم نیومده بود. من رو یاد مازیار و بچه های محله قدیم مینداخت. بعد از خدافظی کردن از خونه زدیم بیرون. استرس بدی اومده بود سراغم. مثل احمقا یه کیف پر از مواد گرفته بود دستش و میخواست با موتور از اینجا تا اون سر شهر بره. واقعا یذره عقل توی کله این دوتا برادر‌ بود؟ اگه میگرفتنمون بیچاره بودیم، اونم با اینهمه شیشه. هر گرم چندماه حبس داشت! همش دورو برم رو نگاه میکردم، حس میکردم که الاناست یه نفر با تفنگ بایسته جلومون و بگه کیفتون رو باز کنید. پیچیدیم توی یه خیابون که صدای دادو بیداد شنیدیم. دقت که کردم دیدم دوتا مامور ایستادن در یه خونه. حس کردم که چیزی توی وجودم تکون خورد. _یاسر؟ مامورا برگشتن سمتمون و بهمون خیره شدن. یاسر اروم گفت؛ _عادی رفتار کن. و خیلی اروم به حرکت کردنش ادامه داد. داشتم از استرس میمردم. انقدر ترسیده بودم که انگار قرار بود دنیا روی سرم خراب بشه. نفس عمیقی کشیدم و موهام رو از جلوی صورتم زدم کنار. یکی از مامورا گفت؛ _شما اینجا زندگی میکنید؟ یاسر_نه ما اهل اینجا نیستیم. کنار یاسر ایستادم و به مردی که لباس سبز رنگ پاسگاه رو پوشیده بود خیره شدم. کم مونده بود پس بیوفتم. اما یاسر انگار سعی میکرد خودش رو نبازه. مامور_پس اینجا چیکار میکنید؟ و به من خیره شد. یاسر_ما اومدیم دیدن یکی از دوستا.. مامور_با تو نبودم، از ایشون پرسیدم. دهنم رو باز کردم تا چیزی بگم اما نتونستم. عرق سرد روی کمرم نشسته بود و دستام میلرزید. مطمئن بودم که حالا رنگم پریده. یاسر_این؟ این بیچاره لال مادرزاده جناب سروان. از وقتی بدنیا اومده تا الان یه بابا نتونسته بگه. هرکی رد میشه یه لگد میزنه بهش، اصلا کسی ادم حسابش نمیکنه. پوکر یاسر رو نگاه کردم. مامور_صاحب این خونه رو میشناسید؟ یاسر_نه والا. اون یکی مامور اومد سمتمون که چیزی از بیسیم بهش گفتن که درست متوجه نشدم. مامور_کیفتو بده ببینم توش چی داری. یاسر_چیزه، توش چیزی نداریم. مامور_بده من. یاسر کیفش رو در اورد و گرفت جلوی خودش. حس میکردم که دارم پس میوفتم. داشتم فاتحه خودم رو میخوندم. کل وجودم از ترس میلرزید و کم مونده بود گریم بگیره. یاسر_بدو سامیار. انگار منتظر همین حرفش بودم تا مثل خر بدوم. مامور ها دادی زدن و افتادن دنبالمون. خداروشکر من و یاسر خیلی تند میدویدیم. ناخوداگاه یه تصویر از بچگیم به یاد اوردم. _سرهنگ یاسر بدو. یاسر درحالی که میدوید نگاهی بهم انداخت و با داد گفت؛ _به نام قانون بایستید! چقدر زندگی پارادوکس عجیبی بود. یه زمانی توی بازیا نقش پلیس رو داشتیم و میرفتیم سراغ ادم بدا. حالا خودمون همون ادم بدا بودیم! پیچیدیم توی یه کوچه. یاسر سریع رفت سمت یکی از خونه ها و از در رفت بالا. منم پشت سرش پامو گذاشتم روی در و پریدم توی حیاط. یه پیرزن توی حیاط ایستاده بود و درحالی که یه لباس گرفته بود دستش تا روی بند پهن کنه با تعجب نگاهمون میکرد. جیغی زد و گفت؛ _شما کی هستید، از خونه من برید بیرون. یاسر خیلی سریع رفت سمتش و یه چاقو گرفت جلوش. درحالی که نفس نفس میزد گفت؛ _ساکت شو مگه نه خونتو میریزم. پیرزن به گریه افتاد. رفتم سمت یاسر و گفتم؛ _گناه داره بیارش پایین میترسه. هنوزم صدام از ترس میلرزید و توی دلم غوغا بود. دستش رو برد بالا و با حالت تهدید گفت؛ _صدات در نیاد.
17 Sen 2022, 14:15

من ابر بودم و تو باران. ابری کبود و متورم که نمیخواست اخرین باران وجودش را ببارد. حیف بود که دنیا قوانین خودش را دارد و سرنوشت هر عشق جداییست.
16 Sen 2022, 16:18
17 Sen 2022, ~14:44

با ادم ها غریبه بود خاک تنم و تو ادمی بودی دور از هر ویژگی زمینی.
16 Sen 2022, 16:10

مگر کشتی میگرفتیم که خاکم کردی؟
16 Sen 2022, 13:54

#part60 ده دقیقه ای به همین منوال سپری شد. یاسر و مازیار حرف میزدن و من و نیلوفر گوش میدادیم. البته نیلوفر هرازگاهی باهاشون همراهی میکرد.. طوطی ای که قفسش بالا سرم قرار داشت هی جیغ میزد و از خودش صدا درمیورد و حس بدم رو چند برابر میکرد. یاسر به بهونه مواد دادن به همسایه بلند شد و از خونه زد بیرون. مازیار اومد روی مبل نزدیکم نشست و بهم خیره شد. سعی کردم بهش توجه نکنم. مازیار_چه خبر؟ خیلی سریع گفتم؛ _هیچی. و به اشپزخونه خالی خیره شدم. نیلوفر کجا رفته بود؟ مازیار_چندسالی میشد ندیده بودمت، قبلا همش خونمون بودی. نفس عمیقی کشیدم و به چشمای ریزش خیره شدم. _اشتباهم همین بود. پوزخندی زد و گفت؛ _نه که بهت بد گذشته بود. اب دهنم رو قورت دادم و چیزی نگفتم. حالا تمام سلول های مغزم ازم خواهش میکردن خونه رو ترک کنم. دستش رو گذاشت روی پام که دستش رو پس زدم. _به من دست نزن. مازیار_مثلا میخوای چیکار کنی؟ _خیلی کارا میتونم بکنم. لبخند دندون نمایی زد. مازیار_چرا اونموقع کاری نکردی؟ همین حرفش کافی بود تا به چهار سال پیش برم. زمانی که انقدر حالم بد بود که میخواستم خودمو بکشم. موقعی که نمیتونستم از دردم برای کسی بگم. وقتی که مجبور شدم سرکوبش کنم. از روی مبل بلند شدم که دستمو گرفت. با اخم نگاهش کردم و با صدای بلند گفتم؛ _نکن. مازیار_دلت برام تنگ نشده؟ با نفرت نگاهش کردم. از این ادم متنفر بودم، دلیل تموم حال بدم توی این چند سال بود. دلیل فاصله گرفتنم از همه پسرا و ترسیدن ازشون. دلیل منزوی و گوشه گیر شدنم. در باز شد و یاسر اومد تو که دستم رو ول کرد. دوتامون برگشتیم سمتش. یاسر_دو دیقه رفتما میخواستین به هم بپرین؟ _نه داشتیم خدافظی میکردیم چون من دیگه دارم میرم. یاسر_چه عجله ایه حالا. رفتم سمت در خونه و گفتم؛ _من به پر طوطی حساسیت دارم نمیتونم بیشتر بمونم. کفش هام رو پوشیدم و درحالی که میرفتم پایین گفتم؛ _من پایین منتظرتم. پله هارو تند تند رفتم پایین و از ساختمون خارج شدم. نفس عمیقی کشیدم و هوای تازه رو فرستادم توی ریه هام‌. اگه یکم دیگه اون بالا میموندم حالم بد میشد. سعی کردم ذهنم رو خالی کنم و به مازیار فکر نکنم اما نمیتونستم. همش فکرم میرفت سمت اون روز و دردش توی تموم وجودم میپیچید. سیگاری روشن کردم و کام عمیقی ازش گرفتم. کاش میتونستم همراه با توتون بسوزم و خاکستر بشم. کاش دود میشدم و بعد از چند ثانیه طوری ناپدید میشدم که انگار هیچوقت وجود نداشتم. در باز شد و یاسر اومد بیرون. یاسر_بابا داشت خورشت سبزی درست میکرد. میزاشتی بخوریم بعد بریم. میدونی چندساله خورشت سبزی نخوردم؟ _اگه میخوای برو بخور، من خودم با اتوبوسی تاکسی ای چیزی میرم. یاسر_نه، بیخیال. یوخته کار دارم باید اونارو بوکونم. رفت سمت موتور و بعد از اینکه منم سوارش شدم راه افتاد. توی مسیر متوجه شدم که خونه نمیره و میره سمت پایین شهر. با صدای بلند گفتم؛ _کجا میریم؟ یاسر_گفتم که کار دارم. _چیکار داری؟ یاسر_میخوام برم جنس بگیرم. چشمام از تعجب گشاد شد. _مگه نداشتی؟ یاسر_شیشه میخوام بگیرم. _اخه با موتور؟ یاسر_دیگه مجبوریم، نمیدونستم کار پیش میاد. نوچی ‌کردم. یاد حرفای دایان راجب مواد و یاسر افتادم. اگه میرفتم اونجا و توی راه پلیس با موادا میگرفتمون چی؟ _منو پیاده کن میرم خونه. یاسر_ای بابا پسر تو چقدر بی تخمی. بیا بریم یه صفایی میکنیم اونجا بعد برمیگردیم. خدایا عجب گیری کردیم با این دوتا برادر. هرکدوم به نوبه خودشون اذیت میکنن. _گفتم که من نمیام، نگه دار همینجا پیاده میشم. یاسر_بشین اذیت نکن پسر. عه. نمیبرم سرتو بزنم که میرم چند گرم جنس بگیرم. نگران نباش کسی نمیگیرتمون. متوجه شدم که اصرار فایده نداره و یاسر جدی جدی میخواد من رو این کاره کنه. خدا روزهای دیگه رو بخیر کنه. اخر مجبور میشم واقعا کاراموزش بشم. چه گوهی خوردم اومدم خونش اصلا.. وارد کوچه های تنگ و خلوت یکی از محله های پایین شدیم. کوچه ها خیلی پیچ در پیچ بودن. ایستاد و موتور رو خاموش کرد. پیاده شدم و به اطرافم نگاه کردم، همه جا پر از خونه های ویلایی با در های زنگ زده بود. جلوتر از من حرکت کرد و منم پشت سرش راه افتادم. حدود پنج دقیقه همینطوری داشتیم راه میرفتیم. خیره به سگ های خیابونی که افتاده بودن به جون یه گربه و پوستش رو میکندن گفتم؛ _چرا با موتور نیومدیم؟ و سعی کردم ناراحتیم رو بخاطر گربه بخت برگشته سرکوب کنم. یاسر_اینجا خیلی دزدن موتور ببینن سریع میپیچوننش. رفیق به رفیق رحم نمیکنه. _خیلی خطرناکه. یاسر_جز دزدی و خفت گیری خطر دیگه ای نداره. منم همه میشناسن کاریمون ندارن. وارد یه کوچه بن بست شد و رفت سمت یه در بزرگ فلزی. چندبار در زد که کسی داد زد؛ _کیه؟ یاسر_یاس. در باز شد و پیرمردی ریشو پشتش نمایان شد. یاسر رفت تو و منم پشت سرش وارد خونه شدم. خونه یه حیاط خیلی بزرگ پر از ریگ داشت که توش پر از ادم بود.
16 Sen 2022, 13:52

#part59 بعد از ناهار که البته یکمم نپخته و کم مزه بود رفتم توی اتاقم و درو بستم. دراز کشیدم روی تخت و گوشیم رو برداشتم. دوست داشتم پیج اینستاگرام دایان رو پیدا کنم و یه نگاهی به عکساش بندازم. سعی کردم فامیلیش رو به یاد بیارم اما یادم نبود. اصلا تاحالا فامیلیش رو شنیده بودم؟ رفتم توی پیج ماریا و وارد فالور هاش شدم. دونه دونه میرفتم پایین و دنبال عکسی از دایان میگشتم. بلاخره پیداش کردم. وارد پیجش که شدم حس کردم که به یه معدن طلا دسترسی پیدا کردم. اخرین عکسش رو باز کردم، توی یه کافه بود و نشسته بود روی صندلی. یه لیوان اسموتی گرفته بود دستش و با لبخند به دوربین نگاه میکرد. ناخوداگاه لبخندی روی لبم نشست. هرچی بیشتر عکسارو میدیدم بیشتر به جذابیتش پی میبردم. توی همشون به طرز عجیبی قشنگ افتاده بود و هرکدومشون حس و حال خوبی بهم میداد. به خودم که اومدم دیدم دارم از عکسای قشنگش اسکیرین شات میگیرم. چت شده سامیار؟ چه بلایی داره سرت میاد؟ گوشی رو خاموش کردم و به سقف خیره شدم. تصویر چهره‌ش افتاده بود روی سقف و میتونستم به خوبی ببینمش. نفس عمیقی کشیدم و به پهلو خوابیدم. فضای اتاق یکم گرم بود و فکر و خیال نمیزاشت بخوابم. نمیدونم چقدر گذشته بود که در اتاق باز شد. یاسر_تو هنوز اماده نشدی؟ بهش خیره شدم، یه حوله نارنجی دور کمرش بود و ازش اب میچکید. میتونستم تتوهای بدنش رو که به مرور زمان رنگشون رفته بود و سبز شده بودن رو ببینم. _گفتم که من نمیام.. رفت سمت کمد لباسام و درشو باز کرد. به کمر لختش خیره شدم. چرا یاسر برام هیچ جذابیتی نداشت اما دلم میخواست ساعتها به کمر لخت دایان زل بزنم؟ یکی از زشت ترین تیشرتامو که عکس جوکر روش بود و دوستم برای تولدم اورده بود در اورد و گفت؛ _این چه خوبه. _برای خودت. پوشیدش و رفت سمت اینه. یاسر_بهم میاد؟ _اگه شلوار بپوشی بهتر میشه. یاسر_الان میپوشم. تو هم تن لشتو جمع کن اماده شو ده دیقه دیگه حرکته. زود باش انگوری. _گفتم که من نمیام. بلاخره بعد از کلی بحث و پافشاری تونست راضیم کنه. پوفی کشیدم و نشستم روی تخت. به ساعت نگاه کردم، 5 و ربع بود. یه شلوار پوشیدم و یکم ادکلن زدم به خودم و از اتاق رفتم بیرون. انگار یاسر چندان اعتقادی به ماشین نداشت چون رفت سمت موتور و روشنش کرد. نشستم پشتش و کمرش رو گرفتم که حرکت کرد. باد گرم میخورد توی صورتم و موهام رو بهم میکوبید. حس خیلی بدی داشتم و صدای موتور روی مخم بود. متاسفانه من ادم شلی بودم و زیاد لجبازی نمیکردم. یعنی اتفاقاتی که اطرافم میوفتاد زیاد برام فرقی نداشت و این همیشه باعث میشد کاری که دیگران میخوان رو انجام بدم. با این وجود نه گفتن رو خوب بلد بودم اما روش پافشاری نمیکردم. البته یاسر هم زیادی گیر بود مگه نه اگر کس دیگه ای جای اون قرار داشت نمیتونست من رو راضی کنه. جلوی یه اپارتمان چهار طبقه ایستاد و موتور رو خاموش کرد. باهم وارد خونه شدیم. ساختمون اسانسور نداشت و مجبور شدیم سه طبقه رو با پله بریم بالا. یاسر خیلی فرز تر از من بود و زودتر رسید. جلوی در که رسیدم بوی برنج دم کشیده توی دماغم پیچید. حس بدی بهم دست داد و ارزو کردم که کاش نیومده بودم. کفشام رو در اوردم و رفتم تو. صدای زودپز میومد و خونه پر از بوی غذا بود. وسایل خونه همه نو بودن و با سلیقه چیده شده بودن. مازیار و یاسر ایستاده بودن و داشتن حرف میزدن. گلوم رو صاف کردم. _سلام. هردوشون برگشتن سمتم. مازیار با لبخند نگاهم کرد و گفت؛ _به سامیار، اقا پسر گل. بیا اینجا ببینم. با اخم رفتم سمتش که دستشو گرفت‌ جلوم. ناچارا باهاش دست دادم. مازیار_فکر نمیکردم ببینمت. تو کلا چند ساله با ما سرسنگینی. لبخند الکی ای زدم و نگاهم رو ازش گرفتم. روی مبل کناریم نشست و گفت؛ _شنیدم با یاسر زندگی میکنی؟ _با اجازه. مازیار_اجازه ما دست شوماست. ولی جای من خیلی خالیه. مگه نه یاسی؟ یاسر_نه بابا از وقتی رفتی دیگه خونه بو سگ مرده نمیده. زن مازیار از اتاق خارج شد و بهمون سلام کرد. دختر خوب و مهربونی به نظر میرسید. دختر_ولی به جاش خونه ما بوی سگ مرده میده. یاسر_باید قبل از عروسی فکر اینجاشو میکردی نیلوفر خانوم. نیلوفر خندید و خیره به من گفت؛ _اصلا حموم نمیره. حتما باید از بوی گندش خفه شیم تا راضی بشه خودشو بشوره. لبخندی زدم و گفتم؛ _اونموقع هم مامانش با کتک میفرستادش حموم. مازیار بهم خیره شد و با کنایه گفت؛ _ولی تو از همون موقع پسر تمیزی بودی. همین الانم هستی، کلا برق میزنی. ادم هوس میکنه. چیزی نگفتم و سعی کردم حس بدم رو کنترل کنم. اب دهنم رو قورت دادم و سرم رو انداختم پایین. خیلی معذب بودم و اصلا حس خوبی نداشتم. نیلوفر بهم چای تعارف کرد که برنداشتم. حالا کمی گرمم شده بود و چای خوردن دمای بدنم رو میبرد بالا. به گل های رنگی فرش نگاه میکردم و به این فکر میکردم که چقدر دیگه باید اینجا بودن رو تحمل کنم.
16 Sen 2022, 13:52

#part58 باهم از کافه خارج شدیم. جلوی در ایستادیم. دایان_میخوای برسونمت؟ _نه با ماشین اومدم. سرش رو تکون داد. دستم رو بردم جلو که گرفت و فشردش. کشیدم سمت خودش و همدیگه رو بغل کردیم. یه لحظه انگار یه برق چندین ولتی از وجودم رد شد. قبل از اینکه بخوام بفهمم چیشده کشید عقب و گفت؛ _فعلا. _خدافظ. رفتنش رو تماشا کردم، توی جمعیت ناپدید شد.. نفس عمیقی کشیدم، اون بغل کوتاه حالم رو دگرگون کرده بود. یکم برام عجیب بود. چرا بغلم کرد؟ یعنی معمولا پسرا همدیگه رو بغل نمیکنن. اونم کسانی که هیچ صمیمیتی باهم ندارن. یعنی اونم مثل من همچین چیزهایی رو حس کرده؟ ایا اونم همش اونشب رو به یاد میاره و حسرت میخوره که چرا نتونستیم ادامه بدیم؟ رفتم سمت ماشین و سوارش شدم. توی راه همش داشتم به دایان فکر میکردم. کاش اون بغل یکم طولانی تر میشد. تا بخوام بفهمم چیشده و به خودم بیام تموم شد. دم در ماشین عمو صادق رو دیدم. یکم هول شدم، این یعنی احتمالا دریا هم اومده بود. ماشین رو توی حیاط پارک کردم و رفتم سمت در. میتونستم دو جفت کفش جدید ببینم. احتمالا رستا و دریا اومده بودن. صدام رو صاف کردم و رفتم تو. دریا و رستا برگشتن سمتم و بهم خیره شدن. _سلام. هردو جوابم رو دادن. در رو بستم و زیر چشمی دریا رو نگاه کردم. لم داده بود روی مبل و داشت نگاهم میکرد. یه لبخند کوچیکم گوشه لباش بود. ناخوداگاه دیشب بهم یاداوری شد. لبم کمی کج شد و رفتم سمت اتاق. شلوارمو با یه شلوار راحتی عوض کردم و برگشتم بیرون. سوییچ رو گذاشتم روی اپن و از یاسر تشکر کردم. به اپن تکیه دادم و روبه رستا گفتم؛ _کی اومدین؟ رستا_همین ده دقیقه پیش. _ادرسو از کجا پیدا کردین؟ رستا_دریا از یاسر پرسید. سرمو تکون دادم و تازه به یاد اوردم که مگه دریا و یاسر باهم حرف میزنن؟ البته چندان هم مهم نبود.. نشستم روی یکی از مبلا و به دریا خیره شدم. _چطوری؟ بهم خیره شد. تیشرت بنفشش به پوست سفیدش خیلی میومد. اولین بار بود که میدیدم شال بزنه، همیشه کلاه سرش بود. دریا_خوبم، تو چطوری؟ _منم خوبم. سرش رو تکون داد و اروم گفت؛ _تو توانایی بکن دررو شدن داری.. خندیدم و گفتم؛ _چرا؟ دریا_نه پیامی، نه حالت چطوره ای. اصلا شاید حامله شده باشم. رستا_ولی من کاندوم رو توی سطل زبالت دیدما، محاله حامله شده باشی. با تعجب دریا رو نگاه کردم. _ننداختیش؟ دریا_انداختم دیگه.. _اگه بابات یا مامان رستا ببینن چی؟ خندید و گفت؛ _بابام که نمیاد توی سطل زباله من رو بگرده مامان رستام حق نداره دخالت کنه. رستا_وقتی رفت به بابات گفت میفهمی حق داره دخالت کنه یا نه. _بنظر من بندازش دور هرچه زودتر. زل زد بهم و گفت؛ _میخوام بزارمش لای دفتر خاطراتم. رستا_خاک تو سرت. خندیدم و رومو ازش گرفتم، حالا کمی خجالت کشیده بودم. یاسر با یه سینی چای از اشپزخونه خارج شد. سینی رو گرفت جلوم که گفتم؛ _من تازه قهوه خوردم. رستا_راستی کجا بودی؟ _با یکی از دوستا رفته بودم کافه. رستا چشماش رو ریز کرد و گفت؛ _کدوم دوستت؟ _تو نمیشناسی. ابروش رو انداخت بالا. موهای قرمز رنگش به پوست سفیدش خیلی میومد. هرچند که من رنگ مو رو نه برای دخترا و نه پسرا ترجیح نمیدادم. رستا_دریا سامیار داره بهت خیانت میکنه. دریا_جرعت نداره.. لبخندی زدم و به فرش خیره شدم. کاش کسی چیزی از رابطه من و دریا نمیفهمید. حتی رستا. حالا نمیدونستم که ایا قصد دارم رابطم رو با دریا جدی کنم یا نه. من ادمی نبودم که بدون احساس قاطع برم توی رابطه و ترجیح میدادم تا قبل از جدی شدن همه چیز سکس نداشته باشم اما خب پیش اومده بود.. از سمتی هم هنوز احساسات مشخصی به دریا نداشتم و صرفا فقط ازش خوشم میومد. دریا و رستا یکم نشستن و بعد به بهونه یه کار مهم رفتن. لیوان هارو گذاشتم توی سینی و بردم توی اشپزخونه که یاسر گفت؛ _امشب میخوام برم خونه مازیار، باهام میای؟ نفس عمیقی کشیدم و اب رو باز کردم تا لیوان هارو بشورم. اصلا دلم نمیخواست با مازیار روبه رو بشم. حالا بلند میشدم و به عنوان مهمون میرفتم خونش؟ اونم بعد از اونهمه اتفاق؟ _نه. یاسر_چرا؟ خوش میگذره.. اتفاقا بهم گفت سامیار هم بیار. اخمام رفت توی هم. میدونستم که این کار هارو از عمد میکنه. مگه نه چه نیازی هست من برم خونش مهمونی؟ میخواد چیو بکوبه تو سرم؟ اینکه من به یه جایی رسیدم و تو نه؟ _یکم کار دارم. یاسر_حرف اضافه نزن. ساعت پنج راه میوفتم تو هم تا اونموقع اماده باش. الانم یه لوبیا بزار بخوریم تا من برم ببینم این موتورم دوباره چه مرگش شده. اخرین لیوان رو اب کشیدم و بهش خیره شدم. داشت چای میخورد. وقتی لیوان رو میبرد سمت دهنش هورت میکشید و صدای ناهنجاری تولید میکرد. دقت کردم و دیدم از اول تا اخر چایش 10 تا قند خورد! داشتم فکر میکردم که چطوری یاسر رو بپیچونم که منو نبره سگدونی مازیار. هیچ جوره حریفش نبودم و اگه یه بهونه خوب پیدا نمیکردم مجبور میشدم باهاش برم.
16 Sen 2022, 13:49

#part57 سیگارم رو توی زیر سیگاری خاموش کردم. به دایان چه ربطی داشت که الان من رو نصیحت میکرد؟ البته از این موضوع ناراحت نبودم و از حرفاشم بدم نیومده بود. فقط دوست داشتم بدونم چرا این کارو میکنه. ایا نگرانمه؟ دایان_قصد داری کار کنی؟ _اره. و توی ذهنم اضافه کردم اونقدر پولدار نیستم که بدون کار کردن بتونم زندگی کنم. دایان_جایی هم برای استخدام یا مصاحبه رفتی؟ _نه هنوز. سرش رو بلند کرد و بهم خیره شد. وقتی نگاهم میکرد حس عجیبی بهم دست میداد. انگار دلم قیلی ویلی میرفت و حس خوبی پیدا میکردم. البته یاداوری اینکه من همه این احساسات رو نسبت به یه پسر داشتم باعث میشد تموم حس خوبم پر بکشه. دایان_کامپیوتر بلدی؟ _نه در حد حرفه ای. سرش رو تکون داد و گفت؛ _ما یه نفرو توی نمایشگاه میخوایم. به این دقت کردم که صدای دایان اصلا به چهرش نمیخوره. بهش میومد یه صدای ملایم تر داشته باشه اما خب اینطور نبود. اهنگ صداش کاملا جدی بود و با اون شخصیت شوخش در تضاد بود. دایان از اون ادما بود که وقتی شوخی میکرد همه به حرفاش میخندیدن الا خودش.. دایان_حواست کجاست؟ از فکر در اومدم. _ببخشید من یکم فکرم مشغوله. میگفتی. دایان_کارشناس خودرو. با خودم فکر کردم که چه باکلاس.. _چی هست؟ دایان_کسی که ماشین هارو معرفی میکنه. _من زیاد توی برقراری ارتباط خوب نیستم. دایان_لازم نیست با کسی ارتباط برقرار کنی، فقط باید توضیح بدی. البته این کار برعکس تصور بقیه هیچ کار اسونی نیست. باید بتونی اعتماد مردم رو جلب کنی و توجهشون رو به دست بیاری. یه جورایی باید مخشون رو بزنی.. _من نمیتونم، بدتر مشتریا رو فراری میدم. و دوباره همون لبخند جذاب‌. دایان_اتفاقا از اون چهره هایی هستی که اعتماد کردن بهش راحته. مردم بخوان نخوان جذبت میشن و بنظرم خیلیم واسه این کار مناسبی. نمیدونستم چی بگم.. پیشنهاد کاری خیلی خوبی بود. الان هیچکس با این شرایط من رو همچین کار خوبی استخدام نمیکرد. ولی دوست نداشتم پیش دایان کار کنم. نکنه حسم بهش از اینی که هست فراتر بره؟ البته من احساس خاصی بهش ندارم، فقط ازش خوشم میاد. اما همین هم خطرناکه چون نگاه من بهش یه نگاه دوستانه نیست. از سمتی هم سابقه من توی عشق و عاشقی خیلی خرابه. نمیتونم جذب یه ادم نامناسب دیگه بشم. دایان_چندروز بهش فکر کن،‌ البته تا قبل از دوشنبه خبرش رو بهم بده چون مسیحا تهدیدم کرده که اگه تا اونموقع نتونم کاری کنم خودش دست به کار میشه. سرم رو تکون دادم. _مرسی واسه پیشنهادت. لبخندی زد و به میز خیره شد. دایان_میدونی چرا بهت میگم با یاسر کار نکن؟ با خودم فکر کردم که جوابش معلومه، هرکسی میدونه که نباید سمت خلاف بره. _بفرمایید. تکیه داد به صندلیش و دستاش رو گذاشت روی میز. دایان_من خیلی وقته کوک مصرف میکنم. خیلی از کسایی که ازشون جنس میگرفتم الان توی زندان دارن اب خنک میخورن. خیلیاشونو میشناسم، میبینم خانوادشون چی دارن میکشن. خودشون توی زندان وضعیتی خیلی بدی دارن. میدونی سامیار. جمهوری اسلامی حتی بهشتشم خطرناکه، چه برسه به زنداناش. جو خیلی بدی داره، اونم واسه پسر جوون و کم سنی مثل تو. _من همه اینارو میدونم. دایان_میدونم که میدونی، تو از من خیلی عاقل تری. از منم بیشتر میفهمی و بهتر میتونی برای خودت تصمیم بگیری. فقط وظیفه انسانی من ایجاد میکرد که باهات حرف بزنم. اونشب که با یاسر دیدمت خیلی ناراحت شدم. کمی اخم کردم و سرم رو تکون دادم. سرش رو تکون داد و سیگاری روشن کرد. یاد بوی عطر تنش و ادکلن خنکش افتادم. عطر دلنشینی که بوی توتون سوخته شده چاشنیش میشد. تیشرت خیسی که تنش بود و بعد افتاده بود روی صورتم. لبای نرم و زبون داغش.. برجستگی التش از زیر شلوار که با دستام لمسش کرده بودم.. چشمام خمار شد و زل زدم بهش. دود رو میفرستاد توی ریه هاش و بعد از کمی مکث با ارامش میدادش بیرون. لب های خوشرنگش فیلتر سیگار رو لمس میکرد. نفس عمیقی کشیدم. کاملا محوش شده بودم. موهای فر خوشرنگش ریخته بود توی صورتش و چشماش خمار بود. تیشرت خاکستری رنگش به پوستش خیلی میومد و چندتا زنجیر زینت بخش گردنش بودن. حس عجیبی بهم دست میداد وقتی نگاهش میکردم، انگار داشتم به یکی از زیباترین نقاشی هایی که کشیدم نگاه میکردم. نقاشی ای که تا چندین میلیارد فروخته میشد و برای من بود.. جلوی افکار خجالت اورم رو راجب دایان گرفتم و قبل از اینکه فکرم به جاهای بدتری کشیده بشه از روی صندلی بلند شدم. دایان_کجا؟ _من یسری کار دارم باید برم خونه. سرش رو تکون داد و گفت؛ _منم دیگه باید میرفتم. سیگارش رو خاموش کرد. همراه هم از پله ها رفتیم پایین. خیلی سریع رفتم سمت صندوق و کارتم رو گذاشتم روی میز. دایان_من از تعارف متنفرم ولی مرسی. جبران میکنم. لبخندی زدم و خیلی بی اختیار گفتم؛ _کی جبران میکنی؟ لبش کج شد و گفت؛ _هرموقع که بخوای.. _رمزتون؟ نگاهم رو ازش گرفتم و گفتم؛ _هزارو نهصد و پنجاه و یک.
15 Sen 2022, 14:23

#part56 دایان_سامیار؟ از فکر در اومدم و گفتم؛ _اره.. چیزه، دارم میشنوم. سرشو کج کرد و با چشمای ریز شده نگاهم کرد. صدام رو صاف کردم و موهامو از توی صورتم زدم کنار. _داشتی میگفتی؟ دایان_میخوام راجب.. _ببخشید. هردومون برگشتیم و به دختری که جلومون ایستاده بود نگاه کردیم. قد کوتاهی داشت و موهاش چتری بود. دماغ کوچیکش زیر عینک گردش دیده نمیشد و موهای نارنجی بافته شدش دورش بودن. دایان_بفرمایید. دختر_میتونم شمارتون رو داشته باشم؟ برای دوستم میخوام. و به دختری که روی صندلی اونوری نشسته بود اشاره کرد. نمیدونم چرا اما حس بدی بهم دست داد. هیچ دوست نداشتم شمارش رو بده بهش. احتمالا دختره از دایان خوشش اومده بود و توی فکرش براش برنامه داشت. با اخم ریزی به دایان خیره شدم. دایان_گوشیتو بده سیو کنم. دختر گوشی دوستش رو گرفت و داد به دایان و گفت؛ _اسمتون چیه؟ دایان_مجید. با اینکه خندم گرفت اما چیزی از حس بدم کم نشد. دختر خندید و گفت؛ _واقعا؟ دایان_اسمم خنده داره؟ دختر_نه، هیچ بهت نمیخوره همچین اسمی داشته باشی. ارتایی ارشامی، ارادی. دایان_اتفاقا همه اوس مجید صدام میکنن. انقدر که تبحر دارم. دختر_کارت چیه مگه؟ دایان_من شورت میدوزم. سرم رو انداختم پایین و خندیدم. دختر_واقعا؟ دایان_دروغم کجا بود. اتفاقا شورتایی که میدوزم هم از ادما ایده میگیرم. الان با دیدن شما میتونم شورت های بهتری بدوزم. دیگه نتونستم جلوی خودم رو بگیرم و زدم زیر خنده. دختره که انگار باورش نشده بود گفت؛ _باشه اقا مجید خوشحال شدم باهاتون حرف زدم. دایان_من نوکر شمام. هرموقع خواستید شورت تهیه کنید یه سر به من بزنید. جمعه بازار مغازه دارم. دختره خندید و فلنگ رو بست. سرمو بلند کردم و بهش خیره شدم. _چرا پروندیش؟ دایان_ازش خوشم نیومد. _خوب بود که. دایان_خودش خوب بود ولی دوستش زیاد به دلم ننشست.. درضمن من الان از یکی دیگه خوشم میاد. دوباره اون حس بد اومد سراغم. از یکی دیگه خوشش میاد؟ دوست داشتم بدونم راجب کی حرف میزنه. ایا من میشناسمش‌؟ حتما دختر خوشگلیه.. نفس عمیقی کشیدم. نمیدونم چرا باید این حرفش حس بدی بهم بده. _اگه خوشت نیومد چرا شماره بهش دادی؟ دایان_شماره خودمو ندادم شماره ماهان رو دادم. _ماهان کیه؟ دایان_راستی تو نمیشناسیش. یکی از رفیقامه. سرم رو تکون دادم. سفارشامون رو که اوردن مشغول خوردن شدم. چرا من باید به اون دختری که از دایان شماره گرفت و کسی که ازش خوشش میاد حسودی کنم؟ این چه احساس مسخره ایه که یه مدته به دایان دارم؟ نکنه داره ازش خوشم میاد!! یه لحظه از احساسات خودم ترسیدم. سیخ نشستم سر جام و متوقف شدم. نکنه حسی به دایان پیدا کنم‌؟ اما نمیشه! اون یه پسره! چطور میتونم به یه پسر حس داشته باشم‌؟ اونم دایان؟ کیکم رو به زور قورت دادم و برای پایین رفتنش کلی نسکافه روش خوردم. حالا تموم وجودم پر از حس بد شده بود. دیگه میلی به خوردن چیزی نداشتم، فقط نسکافم رو سر کشیدم و سیگاری روشن کردم. _راستی، میخواستی یچیزی بهم بگی. دایان_بیخیال. _بگو. سرش رو بلند کرد و بهم خیره شد. دایان_شنیدم از خانوادت جدا شدی. سرم رو تکون دادم. دایان_با یاسر زندگی میکنی؟ _تو از کجا میدونی؟ دایان_اونش مهم نیست، جواب منو بده. _با اجازتون. دایان_دیگه درس نمیخونی؟ _نه. دایان_چرا؟ نفس عمیقی کشیدم و خاکستر سیگارم رو توی جاسیگاری تکوندم. _چون بابام بهم پولشو نمیده. درضمن با مدرک نقاشی به من هیچ کاری نمیدن. پس نخونم بهتره. دایان_هرکاری بهت بدن بهتر از اینه که مواد بفروشی! به چشماش زل زدم و گفتم؛ _من مواد نمیفروشم! دایان_پس یاسر چی میگفت؟ چرا اونشب باهاش اومدی؟ _یاسر چرت و پرت زیاد میگه، اونشبم اومدم که ببینم چه شکلیه. اخماش رفت توی هم و گفت؛ _مواد فروختن دیدن داره؟ _شاید مواد خریدن تو داشته باشه! حس کردم که حرفم کمی ناراحتش کرد. سرش رو تکون داد و گفت؛ _ببین پسر خوب، حیف ایندت نیست که اینطور خرابش کنی؟ لبم رو با زبونم تر کردم و دستم رو زدم زیر چونم. زل زدم به چشماش. حالا از قبل بهش نزدیک تر شده بودم و میتونستم روزنه های پوستش رو ببینم. خال کوچیکی مثل یه ستاره مشکی رنگ توی اسمون سفید گردنش جا خوش کرده بود. _من قرار نیست ایندم رو خراب کنم. فقط یه بار باهاش رفتم، دیگه هم تکرار نمیشه. دایان_سامیار.. خیلی سریع گفتم؛ _بله. دایان_تو یه ادم با استعدادی. تو مثل یاسر و بقیه نیستی. تو خیلی هنرمندی، نباید تن به این کار ها بدی. نباید توی دامشون بیوفتی. _ببین دایان میفهمم چی میگی اما من قرار نیست کاری بکنم. همون یه بار بود. سرش رو تکون داد. دایان_خوبه.
15 Sen 2022, 14:22

https://t.me/+9t95KPe60_1hZGU0 چنل پارت های ارسالی شما.
15 Sen 2022, 08:29

زبانم هلال است بر نوک سینه‌ات و من خمیده بر آن در محراب سپیدی نماز می‌خوانم. - جمال جمعه
15 Sen 2022, 08:07

𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥' - Telegram kanali @eldread statistikasi va tahlili