شاید در جهانی دگر.

انقدر به یه شخصیت محکم و بی‌نیاز تظاهر کردم که وقتی نیاز به مراقبت و پناهگاه دارم حالم از ضعفم به هم میخوره.

به طرز عجیبی هیچی تو زندگیم درست پیش نمیره. انگار همه‌چیز از کنترلم خارج شده و نمی‌تونم چیزی رو حل کنم.

آدمو از خودش متنفر می‌کنیدا.

انگار فقط من این وسط از دستت ناراحت میشم، تو که خیلی وقته از دستم راحت شدی

شما فکر کنید یه نفر کاملا رندوم هرچند روز یکبار بهت زنگ بگه: کاش اینجا بودی با اون چشمای سیاهت و وحشی نگاه کردنات. کِی برمیگردی "خونمون"؟

بهم زنگ زده میگه: بابا من اصلا عادت ندارم از پشت تلفن باهات صحبت کنم، باید حتما تو تختم باشی که قشنگ گرد شدن چشماتو خنده‌هاتو موهای گوجه‌ایتو ببینم.

از کائنات میخوام تا اخر امشب زید دار شم

این اینستای تخمی‌ چشه؟

شما کیری بودن یک صبح رو بر این اساس تخمین بزن که قراره بری قسمت آموزش دانشگاه.

دست از سرم بردار. بجاش بذار تو دستام دستت رو عزیزم.

اینو‌ دوست دارم. T.me/HellodearDarkness .. 🦋

اصلا کی به کیه. بلند میشم میرم شیرلز

کاش میشد یکیو بزنم بزنم بزنم، فحش بدم، سرش جیغ بکشم، بعد بشینم گریه کنم، بعد بغلش‌ کنم، بعد بغلش کنم و در اخر فقط بخوابم. روحم خسته‌ست. خیلی خسته

خیلی حرف برای زدن دارم. خیلی جیغ و فریاد دارم. خیلی خشم دارم. خیلی خستگی دارم.

خلاصه که

وقتی اینو تو کتاب بالینی خوندم خیلی ناراحت شدم:)))))) اما خوبیش اینه دیگه میدونم.

لازم نیست من بگم. احتمالا خودتون می‌دونید که تمام والدینی که می‌گن بچه‌هاشون رو به یه اندازه دوست دارن، زر می‌زنن. مخصوصا مامان‌ها.

احتمالا تا آخر امروز بمیرم.

تا روزی که بازگردی، بیدارم. بی‌خوابم...