Abyss of Ideas

The Blind Owl (1992) 480 فیلم تجربی ِ بوف کور ساخته ی رضا عبده متاسفانه کیفیت بهتری از این فیلم موجودنیست. #سینمای_تجربی انتشار اختصاصی ناسینما برای نخستین بار @NAcinema @Naacinema IMDB

در ادامه به مرور فیلمهای کوتاه تجربی رضا عبده می پردازیم که جز بوف کور هیچ یک در imdb لیست هم نشده است. انتشار اختصاصی این آثار نایاب برای نخستین بار در ناسینما @NAcinema @Naacinema

مصاحبه با رضا عبده مارچ ۱۹۸۸ @NAcinema @Naacinema

حتی منتقدانی که با کار او ارتباط چندانی نمی‌گرفتند و نمایش‌های او باب سلیقه‌شان نبود، در نقدهای خود می‌نوشتند که این جوان بیست دو سه ساله، یک استعداد ناب است و این را نمی‌توان انکار کرد یا نادیده گرفت. با هر نمایش‌نامه‌ی تازه‌ای که می‌نوشت و به روی صحنه می‌برد، بیشتر آشکار می‌شد چه موضوعات مهمی، دغدغه‌ی مدام فکری اوست: خشونت، نژادپرستی، قدرت سفیدپوستان در جامعه، اقلیت بودن، همجنس‌گرایی، سکس، ایدز، اعتیاد و … .در همین دوران با برندن دویل، بازیگر تئاتر آشنا شد و برندن، شریک زندگی او شد و تا آخر عمر عبده در کنار او بود. در این سال‌ها هرچه بیشتر به عنوان هنرمندی «آوانگارد و رادیکال» شناخته می‌شد. او با صفت آوانگارد مشکلی نداشت، اما در برابر رادیکال واکنش دیگری داشت. در نمایشگاه «موزه هنرهای مدرن نیویورک»، بریده‌ای از یکی از مصاحبه‌ها با عبده بر روی دیوار خودنمایی می‌کرد. مصاحبه‌گر از او می‌پرسد: «کار خودت را آوانگارد می‌دانی یا رادیکال؟» عبده در پاسخ گفته بود: «نه، آن‌چه در خیابان‌ها رخ می‌دهد رادیکال است. رادیکال، جنگ عراق است...» در سال ۱۹۹۱ رضا عبده بالأخره نمایش «Bogeyman» را به روی صحنه برد. نمایشی که سال‌ها درگیر ایده‌ی آن بود. نمایشی که در واقع برداشتی از زندگی واقعی خود او، روابط او با پدر سنتی و آزارگر و خشن، مادر، احساس شرم و گناه، انقلابی که زندگی‌شان را ویران کرد و ...بود. در همین سال با بسته شدن تئاتر «لس‌آنجلس»، عبده به نیویورک رفت و در صحنه‌ی هنرهای نمایشی نیویورک بیش از پیش درخشید و دیده شد. گروه تئاتر او راهی تورهای جهانی در اروپا شد و استقبالی که در اروپا از کارهای او شد بسیار چشمگیر بود. در این سفرها توانست مادرش را هم بعد از ۱۵ سال دوری بالأخره ببیند. در همین دوران کار در نیویورک، سوزان سونتاگ، نویسنده ی معروف بارها به تماشای نمایش‌های او ‌آمد و بعضی نمایش‌های عبده را چندین‌بار دید. هم‌زمان بعضی مردم خشمگین از خشونت، سکس، برهنگی یا زبان انتقادی رضا عبده، به پلیس محلی و شهرداری زنگ ‌زدند و خواستار توقف اجراهای او می‌شدند. در نیویورک رضا با برادرش سالار نمایش‌نامه‌ی «Quotations from a Ruined City» را نوشت و به روی صحنه برد. دو برادر متن نمایش دیگری را هم تمام کرده بودند، اما بیماری رضا تشدید شد و او دیگر توان اجرای کار تازه نداشت و این نمایش هرگز به روی صحنه نرفت. در آخرین سال‌های عمر فیلمی هم به نام «بوف کور» با بازی برندن، شریک زندگی‌اش ساخت و سراغ تجربه‌ی کارگردانی سینما رفت. او در نهایت در 32 سالگی و بر اثر ایدز درگذشت @NAcinema @Naacinema

بخشی کوچک از برخوردهایی که با رضا عبده و پدرش در رسانه های ایران صورت میگرفت

پس از انقلاب تمام اموال عبده توسط آخوندها مصادره شد و او بناچار راهی لس آنجلس شد و سال 1358 هم در همانجا درگذشت. برادرش میگوید : اولین کتاب شعر او در سن ۱۴ سالگی منتشر شد. هیچ نسخه ای از این کتاب در دسترس نیست. پس از انقلاب ۵۷ همه اموال آنها از جمله کتاب ها مصادره شد. هما می گوید: "همه وسایل ما را با خود بردند، کتابخانه بزرگی در خانه داشتیم، کتابخانه را خالی کردند، شاید باور نکنید، حتی صابون حمام را هم با خود بردند، همه عکس های خانوادگی ما را بردند، من از کودکی فرزندانم هیچ عکسی ندارم و از کتاب شعر رضا هم نسخه ای ندارم." اما رضا که بعد از زندگی مرفه خانوادگی که داشت حال با مرگ پدرش در فقر و بی خانمانی و مشکلات عدیده ای دست و پنجه نرم میکرد. عبده در سال ۱۹۹۱ گروهی به نام «در آ لوز» (به انگلیسی: Dar A Luz) (به معنی حرکت از تاریکی به سوی روشنایی) تشکیل داد و چندین تئاتر را در نیویورک و لس آنجلس به روی صحنه برد. کارهایی مانند قانون باقی‌مانده (۱۹۹۲)، راست، سفید، تنگ (۱۹۹۳) و نقل قول‌هایی از یک شهر ویران (۱۹۹۴) که با همکاری برادرش سالار عبده نوشته شد. این تئاترها به گونه‌ای کابوس‌وار با استفاده از عناصر رسانه‌ایی و قراردادهای تئاترهای مرکز شهر، مخاطبین را بمباران می‌کرد. عبده همچنین فیلم تجربی با الهام از داستان بوف کور صادق هدایت را بازی شریک همجنس‌گرایش در سال ۱۹۹۲ و همچنین چندین ویدئوی کوتاه در فاصله سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۱ ساخت. @NAcinema @Naacinema

آشنائی با عبده ، نابغه ی ایرانی تئاتر رضا عبده، پسر بزرگ علی عبده، صاحب «بولینگ عبده» و بنیان‌گذار باشگاه ورزشی «پرسپولیس» است. علی عبده پیش از انقلاب اسلامی، مدتی نیز رئیس فدراسیون بوکس ایران بود و تابعیت دوگانه‌ی ایران و آمریکا را داشت و از نزدیکان دربار پهلوی محسوب می‌شد. رضا، فرزند اول حاصل از ازدواج او با هما مهاجرانی بود که ۲۵ سال از وی کوچک‌تر بود. رضا عبده بعدها در مصاحبه‌های متعددی گفت که او «همه‌ی آن چیزی بود که پدرش با آن مخالف بود.» برخلاف پدرش، علاقه‌ای به تجارت و پول درآوردن و بوکس و «مردانگی کلاسیک» نداشت. عاشق هنر بود. در بچگی تصمیم داشت نواختن ویولن را یاد بگیرد، مادرش مخالفتی نداشت. اما پدرش نه تنها به شدت با این خواسته مخالفت کرد، بلکه رضا به خاطر این خواسته کتک مفصلی هم خورد. رضا همجنس‌گرا بود و علی عبده دو سه هفته بعد از این‌که فهمید پسر بزرگش همجنس‌گراست سکته کرد و مرد و هرگز فرصتی باقی نماند تا رضا با پدرش درباره‌ی این موضوع حرف بزند یا به صلحی برسد. رضا عبده در مصاحبه‌های متعددی گفته بود که رابطه‌ی او با پدرش «رابطه‌ی عشق و نفرت» بود و پدر را مردی «آزارگر و خشن» توصیف می‌کرد که بارها او را کتک زده بود. عبده در هفت سالگی همراه با خانواده اش ایران را ترک کرد و به انگلستان رفت. او در این سال برای نخستین‌بار نمایش «رؤیای شب نیمه تابستان» از شکسپیر با کارگردانی پیتر بروک را در لندن دید و شیفته تئاتر شد. در ۹ سالگی در سفری به ایران در جشن هنر شیراز با رابرت ویلسون آشنا شد و نقش بسیار کوچکی را در نمایش ۱۶۸ ساعته او بازی کرد. @NAcinema @Naacinema

I. Filiæ mæstæ Jerusalem, en Rex universorum, Rex vester vulneratus et spinis coronatus; ut maculas detergat peccatorum factus est Rex dolorum. Ecce moritur vita in durissima cruce; ecce videte et non eam sed nos potius lugete; at nequis reprobare vestros fletus immo lugeant vobiscum omnia insensata, plorent plorent cuncta creata II. Sileant zephyri rigeant prata, unda amata, frondes, flores non satientur. Mortuo flumine, proprio lumine luna et sol etiam priventur Sed tenebris diffusis obscuratus est sol, scinditur quoque velum, ipsa saxa franguntur et cor nostrum non frangit vis doloris? At dum satis non possumus dolere tu nostri bone Jesu, miserere ___دختران داغدار اورشلیم، ببین پادشاه همه، پادشاه تو زخمی شد و با خار تاج گذاری کرد. برای پاک کردن لکه های گناه پادشاه غم او ساخته شد. ببینید عمر در حال انقضا است بر صلیب تلخ ببین، نگاه کن و برای ما گریه کن و نه صلیب. اجازه نده کسی اشک هایت را سرزنش کند، بگذار همه با تو غصه بخورند، بگذار همه چیزهای بی جان ناله کنند، بگذار همه موجودات ناله کنند.. II. بگذار بادها بی حس شوند، بگذار مزارع یخ بزنند، بگذار باران های آرزومند به برگها و گلها آب بدهید. رودخانه مرده است، از نور آنها ماه و خورشید محرومند. اما با گسترش سایه ها خورشید مات شده است، و حجاب اجاره شده است، همین سنگ ها خرد شده اند، و آیا اندوه دل ما نمی شکند؟ اما در حالی که اندوه ما نمی تواند به اندازه کافی عمیق باشد، ای عیسی خوب، به ما رحم کن ( ترجمه هوش مصنوعی)

بخشی از فیلم سولاریس (1972،Solaris) ساختۀ آندری تارکوفسکی (1932-1986) که در آن، از اثر 639 از مجموعه‌آثار باخ (BWV 639) بهره برده شده است. تارکوفسکی در کودکی تعلیم موسیقی دیده بود. به‌خوبی موسیقی باخ را می‌فهمید، آن را می‌ستود و در فیلم‌هایش به کار می‌برد. #BWV_639 #Instrumental - #Film #Bach (1685-1750) #Baroque (1600-1750) @DonaNabisPacem

Handel - Khatia Buniatishvili 🆔 @uVidBot | دانلود سریع