آموزش کاربردی تکنیکال

افزایش نرخ سود بانکی بانک مرکزی گفته ممکنه تغییراتی در نرخ سود بانکی ایجاد کنه، این موضوع در ظاهر بیانگر افزایش نرخ سود سپرده و تسهیلات بانکی از سطوح ۲۴ درصدی به ترتیب به ۳۴ درصدی است، اما در بطن خودش بیشتر یک همسان‌سازی با نرخ واقعی حاکم بر بازاره که همین الان در اوراق دولتی حدود ۴۰ درصد موجود هست. بازار سرمایه چطور میشه؟ با توضیحی که دادم، این تغییر اسمی، نرخ بهره بدون ریسک ۴۰ درصدی و در نتیجه P/E تعادلی بازار سهام سرمایه (محدوده ۵ تا ۵.۵ واحد) رو دستخوش تحول بنیادین نمی‌کنه، اما ریسک اصلی همچنان کسری بودجه و سناریوی انتشار اوراق تا سقف ۲۰۰۰ همت است که در صورت تحقق، می‌تونه نرخ اوراق رو به کانال ۴۵ درصد برسونه. نهایتا ماهیت تورمی اقتصاد و قدرت خرید سپرده‌گذاران همچنان وابسته به متغیرهای کلان‌تری مانند نرخ ارز و رشد نقدینگی باقی می‌مونه و به نظرم این تغییر رو صرفاً باید یک اقدام اصلاحی برای نزدیک شدن به واقعیت‌های مالی تلقی کرد. به طور کلی بد نیست واسه اینکه برخی از ریسک های رکود اقتصادی رو پوشش بدیم، بخشی از سبد رو به صندوق‌هایی مثل زیتون (مختلط)، تمشک (صندوق در صندوق) و اعتماد (درآمد ثابت) و ... اختصاص بدیم. @PeperoniAnalysis

این رو بخونید بعد راجع به احتمال افزایش نرخ سود سپرده بانکی توضیح می‌دم.

امروز کنفرانس خبری وارش (رئیس جدید فدرال رزرو آمریکا) بعد از جلسه FOMC نشون داد واقعا چقدر منافع بلندمدت کشور در آمریکا مهم هست و تغییر افراد، تغییری در سیاست‌های پولی ایجاد نمی‌کنه و همون سیستم به خوبی کار می‌کنه. خلق چنین سیستمی سخت نیست. @PeperoniAnalysis

ما چه شدیم؟ به نظرم در اقتصاد ایران، توانایی تطبیقی خانوارها و بنگاه‌ها با شرایط سخت اقتصادی به شکلی قابل توجه تقویت شده. این تاب‌آوری (که به نظرم در حال پایان هست و به آستانه تحمل نزدیک شده) در برابر پدیده‌هایی همچون تورم مزمن چند ساله بیش از ۳۵ درصد و قطعی‌های مقطعی برق، تحمل نوسانات دلار و تحمل محدودیت‌های دسترسی به منابع بانکی همراه شده. در مجموع، این چهار سازوکار رفتاری نشون میده که عاملان اقتصادی، با بازتعریف عقلانی انتظارات خود، نقطه‌ی مرجع تصمیم‌گیری را به سمت واقعیت‌های موجود جابه‌جا کردند، منظورم اینه که داریم خودمون رو تطبیق می‌دیم. من فکر می‌کنم دولت باید از این فرصتِ ناشی از افزایش تحمل‌پذیری اجتماعی استفاده کنه و هر چه سریعتر دریچه‌هایی را باز کنه که بتواند امید را به جامعه تزریق کنه. این دریچه‌ها همون مسیرهای روشن و ملموس برای بهبود معیشت و کاهش نااطمینانی هستن و مهمترین این دریچه‌ها، بدون تردید، رفع تحریمهاست که امیدوارم محقق بشه. @PeperoniAnalysis

نمودار قیمت نفت، اخبار توافق رو تایید کرد.

نگاه سیستمی به جای تقلیل‌گرایی جغرافیایی اخیرا دیدم خیلی‌ها برتری ما در تنگه هرمز رو فقط به برتری جغرافیایی ربط می‌دهند، به نظرم این نگاه و تحلیل دقیق نیست، من ماجرا رو اینطوری می‌بینیم: از منظر تفکر سیستمی، توانایی امروز ایران در مدیریت تنگه هرمز حاصل برهم‌کنش چندین مؤلفه در یک سیستم پیچیده است، نه صرفاً یک متغیر ایستا مثل «موقعیت جغرافیایی». جغرافیا در این سیستم نقش «زیرساخت فیزیکی» را ایفا می‌کند، اما بدون سایر حلقه‌ها از جمله فناوری، راهبرد، سازمان‌دهی، اراده سیاسی هرگز به یک «قابلیت عملیاتی» تبدیل نمی‌شود. به عبارت دیگر، جغرافیا شرط لازم است نه کافی. در سیستم دفاعی ما، سه حلقهٔ اصلی به هم متصل شده‌اند: توسعه فناوری موشکی و مین‌های دریایی، راهبرد «سلب دسترسی» و الگوی تعامل با تهدید که به نظرم کسینجر هم بهش بی توجه نبود، و ساختار نیروی دریایی مبتنی بر قایق‌های تندرو و جنگ نامتقارن به عنوان سازوکار اجرایی. این حلقه‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که در یک محیط باریک مثل تنگه هرمز، مزیت ناوگان عظیم متعارف امریکا را خنثی کنند. چنین طراحی‌ای حاصل دهه‌ها یادگیری و انطباق‌پذیری است احتمالا. از طرف دیگه، اگر جغرافیا به تنهایی تعیین‌کننده بود، در دورهٔ تسلط پرتغال و انگلیس بر جنوب ایران، نیروی ایرانی نیز می‌توانست تنگه را ببندد. اما در آن زمان سیستم دفاعی ایران فاقد سه حلقهٔ حیاتی بود: فناوری روز در برابر کشتی‌های جنگی پیشرفته اروپایی، یک راهبرد عملیاتی مشخص برای سلب دسترسی، و ارادهٔ متمرکز سیاسی برای سرمایه‌گذاری پایدار بر توان دریایی. در نتیجه، آن سیستم شکست خورد و تسلط خارجی‌ها ادامه یافت. این مقایسه تاریخی به نظرم ثابت می‌کند که متغیر جغرافیا به تنهایی ناتوان است. پس توانایی امروز حاصل تکامل سیستم است، بنابراین، آنچه امروز دیده می‌بینم یعنی توانایی ایران در اختلال اراده‌شده بر تردد تنگه، برآیند هم‌افزایی بین جغرافیا، فناوری، راهبرد هوشمند و اراده سیاسی است. هر یک از این مؤلفه‌ها بدون دیگری کارآمدی لازم را ندارند. البته من نمیتونم منکر این بشم که ما نتونستیم این برتری رو به دستاورد عملیاتی در فضای اقتصادی تبدیل کنیم و داریم باش هزینه فرصت نسبتا بالایی می‌پردازیم که بعدا خودش رو در جایی نشان خواهد داد. ارادتمند، فلفلانی @PeperoniAnalysis

سلام دوستان در رابطه با توافق باید دقت کنیم که ما هنوز ذیل بند هفت منشور ملل متحد هستیم و اگر واقع‌بین باشیم باز کردن گره تحریم‌ها یک اقدام کوتاه مدت نیست و نسبت به ترامپ در این زمینه بدبین هستم. با چند فعال در حوزه سرمایه‌گذاری گفتگو کردم، آنچه انتظار دارند حذف سایه جنگ و بهبود فضای کسب و کار و رفع ابهامات و برگشت به وضعیت صادرات و واردات شبیه به ۱۴۰۴ هست. از طرف دیگه امید دارم زمانی که تقاضا برای ارز به دلیل تقاضای واردکنندگان تقویت میشه، انتظارات تورمی کاهش پیدا کنه و دولت هم بتونه تا حدی نرخ ارز توافقی رو کنترل کنه. ضمنا فراموش نکنیم که وارد فصل ناترازی انرژی شدیم و تولید برخی از محصولات انرژی‌‌بَر مثل سیمان محدود شده، بعید می‌دونم مثلاً سیمانی‌ها بتوانند فعلا بیش از ۲۵ درصد از ظرفیت خودشون رو تولید کنند. بنابراین در یک نگاه واقع‌بینانه باید ریسک‌ها و فرصت‌های اقتصاد کشور رو در کنار هم ببینیم و تحلیل کنیم. ارادتمند، فلفلانی @PeperoniAnalysis

بخشی دیگر از یادداشت‌های فروغی (بعد از جنگ جهانی اول، حدود ۱۰۰ سال پیش) دوستان گمونم همه چیز در این دنیا تکراریست. @PeperoniAnalysis

این بخشی از یادداشت‌های محمدعلی فروغی هست، در سال ۱۹۱۹ در راه سفر به کنفرانس صلح پاریس.

. یکی از دوستان که به من لطف داشت، پیام داد و بابت تولید محتوا تشکر کرد. من از این زاویه به کاری که می‌کنم نگاه نکردم، فکر نمی‌کردم تولید محتوا می‌کنم. تصورم اینه که صرفا با شیادان و با رویافروشان، دارندگانِ ادبیات سخیف، مبارزه می‌کنم. درواقع درحال تولید محتوا نیستم، در حال مبارزه هستم. .

. یکی از دوستان که به من لطف داشت، پیام داد و بابت تولید محتوا تشکر کرد. من از این زاویه به کاری که می‌کنم نگاه نکردم، فکر نمی‌کردم تولید محتوا می‌کنم. تصورم اینه صرفا که با شیادان و با رویافروشان، دارندگانِ ادبیات سخیف، مبارزه می‌کنم. درواقع درحال تولید محتوا نیستم، در حال مبارزه هستم. .

یکی از دوستان که به من لطف داشت، پیام داد و بابت تولید محتوا تشکر کرد. من از این زاویه به کاری که می‌کنم نگاه نکردم، فکر نمی‌کردم تولید محتوا می‌کنم. تورم اینه صرفا که با شیادان و با رویافروشان، دارندگانِ ادبیات سخیف، مبارزه می‌کنم. درواقع درحال تولید محتوا نیستم، در حال مبارزه هستم.

اخبار رو با نفت دابل چک کنید https://www.instagram.com/reel/DZVRJwMotqm/?igsh=MXZ0bnJ4cDUzdHY1Mw==

یکی از دوستان ازم پرسید بیام تو بورس؟ چند دقیقه گپ زدیم ببینم راجع به اقتصاد و بورس چطوری فکر می‌کنه. هفت هزار و نهصد و شصت و سه بار از واژگانِ قطعا، حتما، صد درصد، اصلا، هیچ وقت و ... استفاده کرد. گفتم به درد این بازی نمی‌خوری. پیش‌نیاز ورود به بازار، تفکر در چارچوب احتمالات و عدم قطعیت هست. اگر در فضای قطعی فکر می‌کنید و تصمیم می‌گیرید، احتمالا به زودی تک سهم می‌شوید و خواهید باخت. @PeperoniAnalysis

https://www.instagram.com/reel/DZQFKyvIASg/?igsh=MWs4bnh5Y2l5ZzIyMg== پست رو ببینید

اقتصاد جهانی وارد عصر جدیدی از «جنگ اقتصادی» شده و کشورها ابزارهای مالی، فناوری و زنجیره‌های تأمین را به سلاح تبدیل می‌کنند. در این میدان، تسلط بر حوزه‌هایی مثل تراشه‌های پیشرفته و مواد معدنی حیاتی چین، مسیرهای انرژی کلید موفقیت است. اما احتیاط شرط است؛ چرا که استفاده بی‌رویه از این اهرم‌ها می‌تواند دشمنان را به سمت جایگزین‌سازی سوق دهد و پایه‌های قدرت را در بلندمدت فرسایش دهد. برای موفقیت در این کارزار، وضوح در هدف‌گذاری ضروری است؛ خواه هدف تحقیر باشد، تضعیف دشمن، یا اجبار وی به تغییر رفتار. تشدید تدریجی فشارها اشتباه است، زیرا این کار به رقبا فرصت تطبیق می‌دهد. قدرت‌های بزرگ باید بدانند که جنگ اقتصادی پیش از هر چیز یک آزمایش استقامت سیاسی است که در آن حفظ حمایت عمومی و ثبات اقتصادی، به اندازه ابزارهای فشار اهمیت دارد. در نهایت، آینده اقتصاد جهانی احتمالاً به شکل بلوک‌های هماهنگ خواهد بود. (برگرفته از مقاله ادوارد فیشمن در فارن افرز) @PeperoniAnalysis

تولیدکنندگان اوره در ایران قیمت پایه رو برای هفتهٔ گذشته ۴۹۰ دلار هر تن تعیین کردن که نسبت به هفتهٔ قبل ۷۰ دلار کاهش داشته. یکی از علل کاهش قیمت آینه که چین مجوز صادرات دو میلیون تن اوره رو گرفته. قیمت اورهٔ خلیج فارس (اون‌هایی که تحریم نیستن) هم بین ۶۸۰ تا ۷۰۰ دلار هر تن هست. بعضی از فعالان بازار میگن هفتهٔ گذشته اصلاً معامله‌ای برای اورهٔ ایران انجام نشده و رفت و آمد کشتی‌ها هم مبهم و نامشخصه. به گفتهٔ اونا، بعد از جنگ ۴۰ روزه، بارگیری از عسلویه انجام شد، ولی الان دیگه خبری نیست و به نظر میرسه انبارها دارن پر میشن، چون سرعت بارگیری کشتی‌ها کم شده. جهت اطلاع، فاز یک پتروشیمی پردیس، شیراز (گرانول) و خراسان هنوز اوره تولید میکنن، اما لردگان و رازی متوقف شدن. پتروشیمی هنگام هم هنوز نتونسته اوره تولید کنه و فقط خط آمونیاکش راه افتاده. پتروشیمی پردیس بیشتر محصولش رو صادر می‌کنه ولی شیراز بیشتر مصرف داخل کشور رو پوشش میده. @PeperoniAnalysis

اینا عالی بودن این مدت