مصدع اوقات

افرادی که با وجود فوتبالی بودن هنوز به زوال عقل دچار نشدن دیگه چیزی موجب زوال عقلشون نمی‌شه.

این کسیه که منتظره پروانه بشه اما پیله‌ش (زندگیش) خرابه:

بارها از خودم پرسیدم که آخه من چی کار کردم؟ چه رفتار اشتباهی انجام دادم که این‌جوری باهام برخورد می‌شه؟ بعداً، یک‌جایی از زندگیم متوجه شدم که من به اندازه‌ی تصورم منفور نبودم، فقط چون زیادی صبور بودم آدم‌ها با اذیت کردنم مشکلی نداشتن. به نظر می‌آد هرکسی لیاقت این رو نداره که بهش احترام گذاشته بشه.

آره ایرانی فلک زده. این دویدنت برای رسیدن به مترویی که اومده و پنج ثانیه دیگه هم قراره درهاش بسته بشه و بره در حالی که تو چهار پله برقی باهاش فاصله داری هم مثل زندگیته‌. بدو. همه رو هل بده و برو. که تهش هم نرسی‌.

اصلا اساسا من در مترو نمی‌شینم که خسته نشم؛ می‌شینم که چادری‌ها جا نداشته باشن بشینن و مثل خفاش عصبانی نگاهم‌ کنن. ده سال جوان‌تر می‌شم هر بار. صد در صد تضمینی.

ای وای.😥 خانم سن دار چادری چرا جا نداری بشینی؟😞 یک‌ لحظه اجازه بده الان این سیخ رو داغ می‌کنم بشینی سرش😍🙏

ببخشید اگه برای چهار روز دوتا چمدون و سه تا کیف و کوله و سه تا کفش برداشتم خیلی خجالت می‌کشم ولی اگه ۸۰ درصد لباسام همراهم نباشه و یه وقت هوا جوری بشه که بارون بیاد ولی سرد نباشه یا بارون بیاد ولی سرد باشه یا اصلا گرم باشه یهو شبش سرد بشه یا فقط باد بزنه یا مثلا یه وقت اسرافیل تصمیم بگیره تو صورش فوت کنه و روز قیامت بشه و هوا خراب بشه من احساس امنیتِ لباسی نمی‌کنم و همه‌ی لباسام باید کنارم باشن تا بتونم به زنده موندن توی این دنیای بی‌رحم و غیرقابل پیش‌بینی ادامه بدم.

موسیقی عزیز، ازت ممنونم که وجود داری. تو همون شونه‌ای هستی که برای گذاشتن سرم هرگز نداشتمش. من با تو غصه می‌خورم، با تو سرخوش می‌شم و با تو می‌رقصم. تو من رو مجانی به مسافرت خاطراتی می‌بری که برای دوباره زندگی کردنشون جونم رو می‌دم. تو همه‌ی اولین‌بارها رو یادته. اون لبخندی که اون شب بعد از اولین بار بوسیدنش تو راه برگشت روی لبام بود بود رو تو بلدی‌. گریه‌های اولین شبی که فهمیدم دارم توی تنهایی خودم غرق می‌شم رو تو شنیدی. ازت ممنونم که وجود داری‌. تو همون شونه‌ای هستی که برای گذاشتن سرم هیچوقت نداشتمش.

اندازه‌ی یک دنیا غصه دارم، یک دنیای بزرگ بین حرف‌هایی که دلم نمی‌خواست بزنم ولی باید می‌زدم، و حرف‌هایی که دلم می‌خواست بزنم و نتونستم بزنم.

دختران داغ در کودکی سریع و خشن ۱ تا ۵ و توکیو دریفت می‌دیدند

برف می‌خوام مادرجنده‌ها. یعنی چه‌. چرا فقط مناطق ثروتمند نشین برف زده؟ چرا هر کی ویلا و خونه بالا شهر و کسوشر داره فقط استوری برف گذاشته؟ اینجا چرا خشکه؟ خدایا اینم از زندگی ما کنکل کردی؟ واقعا که زنت جنده‌ست. کس زنت. سه بار پشت‌ هم‌ کس زنت. من برف می‌خوام حیوان😭😭💔💔

نه تنها نمره‌ی بیست کلاس رو نمی‌خوام، بلکه بهترین هوش و حواس و دختر خوشگل شهر پریا (اون که جاش تو قصه‌هاست) رو هم نمی‌خوام من فقط می‌خوام پاس شم مادرجنده

لطفا یکی با نسترن تماس بگیره بهش برگرده اینجا اوضاع خیلی خرابه

شما اگه مغز من بودید تو کس کدوم گاو قایم می‌شدید؟

عاشق بودن سعدی از شدت زیبایی اذیتم می‌کنه. «گر پیش تو نوبتی بمیرم هیچم نبود گزند و تیمار جز حسرت آن که زنده گردم تا پیش بمیرمت دگربار». واقعا زنتو گاییدم سعدی جان.

این تمایلتون به نجیب بودن حیوونا و انسانی رفتار کردنشون هم خیلی عجیبه ها. تو خودت که مثلا انسانی بلد نیستی عین آدم رفتار کنی بعد از سگ و گربه چه انتظاری داری؟ برو کونت رو بشور تو رو خدا

-At it again? +Yes. *🗡🐫🦎🦗📿👳‍♂🧕*