مصدع اوقات

دانلود آهنگ‌های قدیمی احسان خواجه‌امیری برای سریال‌های شبکه‌ی سه و سیگار کشیدن با چوب‌شور در هوای سرد

اینقدر عناوینِ "ضد زن، نژادپرست، هموفوب و فاشیست" رو مثل نقل و نبات سر کوچک‌ترین چیزها استفاده کردین که بی‌معنی شده و کسی توجه نمی‌کنه. همون چند تا ادعای درست هم بین میلیون‌ها ادعای پوچ گم میشه. -Hejazizo- ✅️@uttweet

کاهش وزنم با کیری بودن وضعیت روحیم رابطه‌ی مستقیم داره. مثلا الان که از جلوی آینه رد شدم فکر کردم خط‌کش دیدم تو آینه.

سلام لطفا مزاحم نشوید بنده مشغول شمردن ثواب‌هایم هستم تا بدانم در بهشت چند کاخ طلایی و جوی عسل و حوری‌های زیبا دارم

کیپ یور کالم ددی=))))))))))((

خیلی مراقب خودتون باشید بچه‌ها چون الان مسئولین ناسا دارن به هم میگن تعداد زمین‌تخت‌گراها خیلی زیاد شده وقتشه که همه‌شون رو ببریم ته زمین پرتشون کنیم پایین

ونگوگ جان ای کاش زودتر میمردی و این نقاشی شب پرستاره‌ی کیری رو نمیکشیدی. حامله شدم انقدر همه‌جا دیدمش. بله خیلی قشنگ و زیبا و کیرخره هرچیزی که شما بگید کسکش‌های ادایی. فقط بس کنید. محض رضای خدا بس کنید.

‏ولی این پسر نایسا اصلا تایپ من نیستن. من وحشی‌تر می‌پسندم. چند درجه مونده به چهره دوست پسر دوا لیپا، نرسیده به محسن رضایی. _دریما_ @uttweet

‌.

کیرم تو ایران و صنعت مدلینگِ نداشته‌ش که هر کسخلی که از راه رسید و قیافه‌ش یکم با بقیه فرق داشت فکر کرد مدله

با من آماده شید بریم دانشگاه گریه کنیم

فکر کن تو سال ۲۰۲۳ هنوز بری مدرسه

فرزندم رونالدو، نیمار و بنزما را در لباس عربی دیدی، زین پس همه‌چیز تکراریست

به نظرم درست نیست انقدر آدمهای زیادی رو حسود خطاب کرد، چون حسادت و اون میزان از حرص خوردن واقعا انرژی زیادی رو میطلبه. واقعا فکر میکنید همه‌ی آدمها این مقدار از انرژی رو دارن؟ و این‌همه رو برای حسادت خرج میکنن؟ من اگه اینقدر انرژی داشتم که صرف چیزهای بهتری میکردم، مثل وقت‌گذروندن با خانم‌های خوشگل و درس خوندن. ولی متاسفانه اصلا این حجم از انرژی رو به لحاظ فیزیکی ندارم و به جای حسودی کردن، نهایتا غبطه بخورم.

تابستون مادرجنده هیچکس دلش برات تنگ نمیشه خدانگهدار.

بدون قصد توهین به نظرات و عقاید کسی، فکر میکنم نیاز هست که موضوعی رو باز کنیم. قبلا هم گفتم و باز هم میگم، این ناامید شدن‌های یهویی، نتیجه‌ی امیدواری‌های زودهنگام و بیجایی هست که با رخ دادن یه اتفاق کوچیک به خودتون میدید. صرفا چون یه روند مثبت اتفاق افتاده، یهویی فکر میکنید تا تهش رو رفتید و همه‌چیز به خوبی و خوشی قراره تموم بشه. نه عزیزان، همه چیز به زمان نیاز داره؛ برای مثال الان اکثر آدم‌ها میگن «من پارسال به تغییرات توی ایران خیلی امیدوار بودم اما الان دیگه ناامیدم و به نظرم هیچی درست نمیشه». سوال بنده اینه که تعریف شما از تغییرات چیه؟ کدوم تغییر مثبتی توی بازه‌ی زمانی کوتاه رخ داده؟ اصلا ممکن هست که یک تغییر عظیم در یک کشور، یک شبه و یک ساله رخ بده؟ نه اتفاقات پارسال «بسیار امیدوارکننده»، و نه اتفاقات امسال «بسیار ناامیدکننده» بودن که شما امیدوار و ناامید بشید. اجازه بدید زمان کار خودش رو بکنه. آخوند و اسلام یک روزه تو جون این مملکت رخنه نکردن که انتظار یک‌شبه رفتنشون رو داشته باشیم. تفکرات اکثریت جامعه با چیزی که ما بین دوستا و رفقامون میبینیم متفاوته، و به نظر بنده‌، اتفاقات اخیر تاثیرات خوبی توی آگاه کردن مردم گذاشته و هنوز هم تاثیرات بسیار بیشتری نیازه. یک تغییر بزرگ در هر مرحله از رشد کردنش، نیازمند یه چیز متفاوتی هست. توی یک مرحله نیازمند اعتراض مستقیم تو خیابونه و توی یک مرحله صرفا مبارزه‌ی مدنی. اینکه شخصی تصمیم بگیره بره یا بخواد بمونه، برای تغییر تلاش کنه یا نکنه، این‌ها همه‌ش تصمیمات شخصی‌ای هست که آدمها میگیرن و به بقیه ارتباطی نداره. اما چیزی که لازمه به یاد داشته باشیم، اینکه که قرار بر این نیست که حتما و لزوما «ما» و نسل ما رقم‌زننده‌ی یک اتفاق مهم باشیم، شاید ما فقط نقش این رو داریم که شرایط اون اتفاق رو مهیا کنیم.

نظرم به کل عوض شده، مهاجرت کنید مبارزه نکنید و جونِ عزیزِ خودتون‌رو با امید های واهی به خطر نندازید.

ایستگاه دروازه دولت، یک مهر: _ماحی_ ✅️@uttweet