روانشناس الیاس خیرخواه elyas khairkhah

پاسخ به سوالات شما؛ خطرناکه مادر ! مادر هست که فرزندان خود را به خودش وابسته می کند و بر ضد پدر می کند . و خطرناک ترین پدر : پدری است که ، فرزندان خود را فدای راحتی خود می کند و آنها بر اساس نیاز خود بزرگ می کند .

#تشويق مردان توسط زنان قوي ترين محرك فعاليت آنان مي باشد. مردان در برابر تعريف و تمجيد همسرشان بال پرواز پيدا مي كنند و #احساس_قدرت و شوكت به آنان دست مي دهد. سیاست_های_زنانه

Having faith in God can change your whole life! ایمان به خدا می توانه کل زندگی تورا تغییر بده!

تلنگر چرا هرقدر انسان ها بیشتر رشد می کنند و بیشتر می فهمند ، کمتر در مورد حقیقت با قطعیت حرف میزنند ، و همواره به خود فهم خویشتن بیشتر شک می کنند ...

My dark days made me strong. Or maybe I already was strong, and they made me prove it. روزای سخت و تاریک از من یک آدم قوی ساختند. یا شاید هم من از قبل قوی بودم، و آنها من را وادار به اثبات کردن!

هزاران نبرد را می‌توانی ببری، اما کسی که بر خودش پیروز شود، بزرگ‌ترین فاتح جهان است.🌿🕊

🌱ویکتورفرانکل روان شناس معنا گرا برای معنا بخشیدن به زندگی سه راه پیشنهاد می کند: 1- اگر انسان چیزی خلق کند،زندگی اش می تواند با معنا باشد، (در اینجا انسان از خود سئوال می کند: من برای چه زنده هستم؟ 2- انسان معنا را در شیوه تجربه کردن زندگی ، یا کسی را دوست داشتن،می بیند.(در اینجا انسان از خود می پرسد:من برای چه کسی زنده هستم؟ ) 3- انسان معنا را در بحبوحهٔ مشکلات سنگین در می یابد. طرز برخوردی که ما نسبت به رنج انتخاب میکنیم. در جایی که ما با یک سرنوشت غیر قابل تغییر روبرومی شویم. مثلاً(یک بیماری غیر قابل علاج،مرگ یک عزیز، یک موقعیت ناامید کننده،...) در این جاست که زندگی را معنا میکنیم.(در اینجا انسان از خود می پرسد: چرا نگرش مثبت در برابرسرنوشت غیر قابل تغییر و اجتناب ناپذیر نداشته باشم؟) ویکتور فرانکل معتقد است که درست در جایی که ما با یک موقعیت روبه رومی شویم که به هیچ روی نمی توانیم آن را تغییر دهیم از ما انتظار می رود که خود را تغییر دهیم، رشد کنیم، بالغ شویم و از خود فراتر رویم... گوردون آلپورت در مقدمه ی کتاب «انسان در جستجوی معنی» فرانکل می نویسد : اگر زندگی کردن رنج بردن است، پس برای زنده ماندن باید ناگزیر معنایی در رنج بردن یافت. اگر اصلا زندگی خود هدفی داشته باشد ، رنج و مرگ نیز معنا خواهد یافت. اما هیچ کس نمی تواند این معنا را برای دیگری بیابد. هرکس باید معنای زندگی خود را، خود جستجو کند و مسئولیت آن را پذیرا باشد . اگر موفق شود، با وجود همه تحقیرها به زندگی ادامه می دهد.

بهتر است با همسرتان راجع به خانواده اش بحث و جدل نداشته باشید چون او جوابگوی رفتار اشتباه خانواده و یا آشنایانش نیست.

🌱 اختلال دو قطبی: اختلال دوقطبی مثل زندگی روی یک ترازوی دو طرفه‌ روانی شدید است؛ نوسانی مداوم بین دو دنیای کاملاً متضاد که فراتر از تغییرات خلقی معمولی روزمره حرکت می‌کند. درک این دو فاز، کلید همدلی با افرادی است که با این چالش دست‌وپنجه نرم می‌کنند. ۱. فاز شیدایی (مانیا): اوج گرفتنِ بی‌ اندازه: در این دوره، فرد انرژی انفجاری، اعتمادبه‌نفس مفرط و خلق بسیار بالایی را تجربه می‌کند. ذهن با سرعت نور حرکت می‌کند، خواب کم می‌شود اما خستگی معنایی ندارد. در فاز شیدایی، دنیا پر از رنگ، ایده و پتانسیل‌های بی‌انتهایی به نظر می‌رسد که فرد را به سمت تصمیمات جسورانه و گاهی پرخطر (مثل خریدهای بی‌مهابا یا برنامه‌ریزی‌های غیرواقع‌بینانه) سوق می‌دهد. این یک «بالا بودن» کاذب است که در آن موانع معنی ندارد . ۲. فاز افسردگی: سقوط به تاریکی وقتی قطار شیدایی متوقف می‌شود، سقوط به فاز افسردگی اتفاق می‌افتد. این دوره، تصویر آینه‌ای و تاریک مانیا است. تمام آن انرژی پودر می‌شود و جای خود را به خستگی مفرط، احساس پوچی، ناامیدی عمیق و بی‌علاقگی کامل به لذت‌های زندگی می‌دهد. کارهای ساده‌ای مثل بیدار شدن از تخت یا پاسخ به یک پیام، شبیه به جابه‌جا کردن کوه به نظر می‌رسد. در این فاز، ذهن فرد او را متقاعد می‌کند که این تاریکی هرگز تمام نخواهد شد.

‏به‌عنوان مشاور روابط عاطفی، اولین و مهم‌ترین چیزی که پیشنهاد می‌کنم در طرف مقابل تان بررسی کنید، "انعطاف‌پذیری" هست. چون زندگی سراسر مسائلی‌ست که نیازمند به دمساز شدنه...

پاسخ به سوالات شما: چرا با پدر و مادر ها خود اینقدر مشکل داریم ، مخصوصاً وقتی ما جوان هستیم ؟ پاسخ : والدین وقتی ما بزرگ می شویم شخصیت آنها شکل گرفته و تثبیت شده ، تغییرش خیلی سخته اما ...: زمانی شما می توانید با آنها ارتباط خوبی داشته باشید که آنها را بپذیرید و راه ارتباط تان از طریق احترام و تأیید انجام بدید تایید چطور ؟ اگر نصیحتی می کنند اشتباه هست ، برایشان فقط کافی هست بگید چشم حتماً به حرف شما فکر می کنم .

🌱در خلوت و تنهایی افراد دچار اضطراب چه میگذرد؟ ۱ تکرار اتفاقات گذشته در ذهن شما برای سنجیدن و اصلاح آنها ۲ تصور اتفاقاتی که در آینده ممکن است رخ دهد و تلاش برای پیدا کردن هر چیز غافلگیر کننده ای که ممکن است با برنامه تان تطابق نداشته باشد ۳ دوباره دیدن فیلم ها و سریال های تکراری زیرا می دانید چه اتفاقی قراره بیافته و به همین دلیل احساس راحتی و امنیت می کنید ۴ کناره گیری از اجتماع برای کنار آمدن با علائم و نشانه های خود...اما پیام ها و تماس های بی پاسخ دائم به شما فشار می آورد و انرژی شما را می گیرید ۵ تایپ کردن پیامی که تلاش می کنید با آن حالتی که دارید را برای دیگران توصیف کنید اما آن را حذف می کنید زیرا کلمات مناسبی پیدا نمیکنید اضطراب حالتی بسیار ناخوشایند است که عدم درمان آن می تواند آسیب های زیادی به فرد بزند پس لطفا افراد مضطرب را بیشتر درک و حمایت کنید.

تصور نکنید که تندرستی، شادی و موفقیت کامل طی چند روز حاصل خواهد شد. به خاطر بسپارید که فرایند رشد کردن همواره کند است. قارچ ها یک شبه سر از دل خاک بیرون می آورند حال آنکه درخت بلوط خیلی کند رشد می کند و در عوض قرن ها به زندگی بادوام خود ادامه می دهد... 📚 رمز موفقیت 👤 دیل کارنگی

فرافکنی (Projection): فرافکنی زمانی رخ میدهد که فرد نتواند یک احساس، ترس یا ویژگی ناخوشایند را در خودش بپذیرد. ذهن برای محافظت از تصویر مثبتی که از خود داریم، آن ویژگی را به دیگران نسبت می‌دهد. مثلاً: -فردی که خشم پنهان دارد، همه را عصبانی میبیند. -کسی که حسادتش را نمی‌پذیرد، دیگران را حسود می نامد. -فردی که به صداقت خودش اطمینان ندارد، مدام به دیگران شک میکند. در واقع مشکل اصلی، دیگران نیستند؛ بلکه بخشی از خود ماست که هنوز نپذیرفته‌ایم. فرافکنی یک دفاع روانی است؛ اما اگر ادامه پیدا کند، باعث سوءتفاهم، تنش در روابط و قضاوت‌های نادرست می‌شود

⚡️شخصیت نمایشی چیست؟ نخست باید بدانید وقتی از «شخصیت نمایشی» حرف میزنیم، منظورمان آدم اجتماعی، گرم، شوخ یا خوش انرژی نیست. آدم اجتماعی از ارتباط لذت میبرد، اما شخصیت نمایشی اغلب از ارتباط برای اثبات وجود خود استفاده میکند. این تفاوت کوچک نیست؛ این همان مرزی است که یک رفتار معمولی را از یک ساختار عمیق روانی جدا میسازد. شخصیت نمایشی یعنی روانی که آموخته است برای دوست داشته شدن باید دیده شود، و برای دیده شدن باید اجرا کند. این آدم ممکن است بخندد، اغوا کند، داستان تعریف کند، احساساتش را با شدت نشان دهد، بدنش را وارد گفتگو کند، صدایش را تغییر دهد، نگاهش را کش بدهد و با کوچک ترین بی توجهی دچار آشوب شود. اما پشت همه اینها فقط میل کودکانه به جلب توجه نیست؛ گاهی زخمی قدیمی خوابیده است، زخمی که به او آموخته عشق بی اجرا به دست نمی آید ادامه دارد..📜

🌱مجموعه اي از  باورهای غلط كه باعث افسردگی مى شود: 🫧برای اینکه خوشبخت باشم باید در هر کاری که به عهده می گیرم موفق شوم. 🫧برای اینکه خوشبخت باشم باید در همه حال مورد قبول همه افراد قرار گیرم. 🫧من بدون تو نمی توانم زندگی کنم. 🫧اگر یک اشتباه کنم یعنی من ناکارآمد هستم. 🫧اگر کسی با من مخالفت کند یعنی مرا دوست ندارد. 🫧ارزش اجتماعی من بستگی به این دارد که دیگران درباره ام چه فکر می کنند. 🫧پس آگاه باشید چنانچه شما نیز از این باورهای غلط و باورهایی شبیه اینها تبعیت می کنید ممکن است مستعد ابتلا به افسردگی باشید.

چگونه بفهمیم یک فرد فقط منظم و صرفه‌جو است یا دچار احتکار شده است؟ گاهی افراد وسایلی را نگه می‌دارند چون ممکن است روزی به دردشان بخورد، اما در اختلال احتکار موضوع فقط نگه داشتن وسایل نیست؛ بلکه وابستگی بیش از حد به اشیاء است. برای مثال، اگر یک لیوان بشکند، بیشتر افراد آن را دور می‌اندازند. اما فرد مبتلا به احتکار ممکن است آن را نگه دارد چون فکر می‌کند «شاید بعداً تعمیرش کنم». همین اتفاق برای ده‌ها وسیله دیگر هم تکرار می‌شود تا جایی که خانه پر از وسایلی می‌شود که سال‌ها استفاده نشده‌اند. این افراد معمولاً هنگام خرید یا دریافت وسایل رایگان نیز به سختی می‌توانند «نه» بگویند. ممکن است هر چیزی را به خانه بیاورند، چون احساس می‌کنند دور انداختن یا رد کردن آن هدر دادن فرصت است. یکی دیگر از نشانه‌ها این است که فرد بیشتر از ارزش واقعی وسایل، به احساسات و خاطرات مرتبط با آن‌ها اهمیت می‌دهد. به همین دلیل جدا شدن از اشیاء برای او سخت‌تر از افراد دیگر است. اگر وسایل آن‌قدر زیاد شوند که پیدا کردن اشیاء ضروری دشوار شود، یا اعضای خانواده بارها از شلوغی و بی‌نظمی شکایت کنند، می‌تواند نشانه‌ای باشد که مشکل از یک عادت ساده فراتر رفته و به سمت اختلال احتکار پیش رفته است.

پاسخ به سوالات شما ‌اختلال احتکار  و ویژگی‌های آن: اختلال احتکار یکی از اختلالات روانی است که در آن فرد به‌طور مفرط و غیرمنطقی اشیاء را جمع‌آوری و نگه‌داری می‌کند، حتی اگر آن اشیاء بی‌ارزش یا غیرضروری باشند. این رفتار اغلب با ناتوانی شدید در دور ریختن وسایل همراه است و می‌تواند زندگی فرد را از نظر اجتماعی، شغلی و بهداشتی مختل کند. 🔍 ویژگی‌های اصلی اختلال احتکار - نگه‌داری وسایل بی‌ارزش یا آسیب‌زا مانند مجله(اخبار) قدیمی، بسته‌های خالی، لباس‌های فرسوده و ... - احساس اضطراب یا ناراحتی شدید هنگام دور ریختن اشیاء - انباشت وسایل به‌گونه‌ای که فضای زندگی را اشغال و عملکرد روزمره را مختل کند - عدم بینش نسبت به مشکل؛ بسیاری از مبتلایان باور دارند که وسایلشان ارزشمند یا ضروری‌اند

حرف های از دل مراجعین: جوانی مان صرف دوام آوردن (‌بقا) شد نه زندگی کردن !

من یک سوال دارم از همراهان امیدوارم پاسخ های زیادی دریافت کنم ! کیستی تو ؟ ارزش های تو چی ها هستند ؟ فکر می کنم جواب به این سوال جرأت می‌طلبد