💞«ديد نو،زندگي نو» 💞

✨ فرصت ثبت‌نام با تخفیف رونمایی فقط چند روزه. اگه می‌خوای بالاخره ارتباط‌هاتو درست کنی،از طریق آی دی زیر ثبت‌نامت رو نهایی کن😍💪 @Zahrakhaleghibusiness

من توی مینی‌دوره شبکه‌ساز می‌خوام همین مهارت‌ها رو قدم‌به‌قدم یادت بدم…😍 که چطور آدم‌های درست رو جذب کنی🫴 چطور رابطه رو به‌جای انرژی‌بر بودن😍 به یک منبع قدرت و رشد تبدیل کنی💪

حقیقت چیه؟🤔 مشکل از تو نیست❌️ مشکل از مهارتیه که هیچ‌کسی به ما یاد نداده🙂

و مهم‌تر از همه: شناخت حلقه‌های امن و ناسالم داره🤌 این همون چیزیه که خیلی‌ها بلد نیستن "من آدم خوش‌ شانسی نیستم" یا "هیچکس برای من نمی‌مونه"

خیلی وقت‌ها ما فکر می‌کنیم مشکل از اخلاق آدم‌هاست… ولی واقعیتش بخشی از این داستان،برمی‌گرده به اینکه ما بلد نیستیم رابطه رو چطور بسازیم که پایدار و عمیق بشه🫴 مثلاً شاید تو هم مثل خیلی‌ها رابطه رو فقط با "معرفت" و "خوب بودن" تعریف می‌کنی… در حالی که ساختن یه رابطه‌ی سالم و کمک‌کننده،قانون داره… تکنیک داره…

سلام مادر✨️ بریم سراغ دغدغه اکثر شما در بحث ارتباط😬 تا حالا شده آدم‌هایی تو زندگیت باشن که فکر می‌کنی رابطه‌تون خوبه، ولی وقتی به یک کمک کوچیک نیاز داری… غیب می‌شن؟ یا اونایی که فقط وقتی کارت دارن پیدا می‌شن؟ یا رفیقن، ولی رفیقِ «به‌دردبخور» نیستن؟

بلد بودنِ ارتباط، یعنی بدونی کی حرف بزنی، چی بگی، چطور فضا رو باز کنی و کجا فقط شنونده باشی🫂 مهارتی که سادگی ظاهرش فریبنده‌ست، اما عمقش زندگی‌ساز✨️

گاهی توی مترو، گاهی توی جمع، گاهی حتی با یه پیام🤌 ولی فرق آدم‌هایی که رشد می‌کنن، با اون‌هایی که تو جای قبلی می‌مونن، اینه که قدر اون مکالمه‌ی به‌ظاهر ساده رو می‌دونن. 🤝 ما تو زندگی‌مون شاید صدها مهارت یاد بگیریم، ولی هیچ‌چیز به‌اندازه‌ی "بلد بودنِ ارتباط مؤثر" نمی‌تونه درها رو باز کنه. حالا ممکنه اون در، یه همکاری کاری باشه، یه رفاقت عمیق، یا حتی یه فرصت طلایی که کل مسیر زندگی‌تو عوض کنه✨️

این جمله رو ساندار پیچای گفته، مدیرعامل فعلی گوگل. ماجرا این‌طور بود: سال‌ها پیش وقتی دانشجو بود، یه روز به‌طور اتفاقی با یکی از اساتیدش تو راهرو دانشگاه برخورد می‌کنه. استاد دعوتش می‌کنه به اتاقش برای یه لیوان چای. همین گفت‌وگوی کوتاه باعث می‌شه اون استاد بعدها رزومه‌شو به یکی از دوستانش که در سیلیکون‌ولی کار می‌کرد معرفی کنه. ساندار می‌گه: (اون چای، فقط یه نوشیدنی نبود. اون یک پل بود بین منِ معمولی، با جهانی که فکر می‌کردم هیچ‌وقت راهی بهش ندارم.) ارتباطات، همیشه با یک سلام، یک لبخند یا یک مکالمه‌ ساده شروع می‌شن.

اگر اون چای ساده رو نمی‌خوردم، هیچ‌وقت مدیر گوگل نمی‌شدم سلام مادر جمله بالا رو بخونید و بیاید داستان یه چایی خوردن ساده رو بخونید🫴

بلد بودنِ ارتباط، یعنی بدونی کی حرف بزنی، چی بگی، چطور فضا رو باز کنی و کجا فقط شنونده باشی🫂 مهارتی که سادگی ظاهرش فریبنده‌ست، اما عمقش زندگی‌ساز✨️

گاهی توی مترو، گاهی توی جمع، گاهی حتی با یه پیام🤌 ولی فرق آدم‌هایی که رشد می‌کنن، با اون‌هایی که تو جای قبلی می‌مونن، اینه که قدر اون مکالمه‌ی به‌ظاهر ساده رو می‌دونن. 🤝 ما تو زندگی‌مون شاید صدها مهارت یاد بگیریم، ولی هیچ‌چیز به‌اندازه‌ی "بلد بودنِ ارتباط مؤثر" نمی‌تونه درها رو باز کنه. حالا ممکنه اون در، یه همکاری کاری باشه، یه رفاقت عمیق، یا حتی یه فرصت طلایی که کل مسیر زندگی‌تو عوض کنه✨️

این جمله رو ساندار پیچای گفته، مدیرعامل فعلی گوگل. ماجرا این‌طور بود: سال‌ها پیش وقتی دانشجو بود، یه روز به‌طور اتفاقی با یکی از اساتیدش تو راهرو دانشگاه برخورد می‌کنه. استاد دعوتش می‌کنه به اتاقش برای یه لیوان چای. همین گفت‌وگوی کوتاه باعث می‌شه اون استاد بعدها رزومه‌شو به یکی از دوستانش که در سیلیکون‌ولی کار می‌کرد معرفی کنه. ساندار می‌گه: (اون چای، فقط یه نوشیدنی نبود. اون یک پل بود بین منِ معمولی، با جهانی که فکر می‌کردم هیچ‌وقت راهی بهش ندارم.) ارتباطات، همیشه با یک سلام، یک لبخند یا یک مکالمه‌ ساده شروع می‌شن.

اگر اون چای ساده رو نمی‌خوردم، هیچ‌وقت مدیر گوگل نمی‌شدم سلام مادر جمله بالا رو بخونید و بیاید داستان یه چایی خوردن ساده رو بخونید🫴

✨ اگر می‌خوای بفهمی دقیقاً چه چیزهایی جلوی رشدت رو گرفته و چطور ازشون عبور کنی🤌 از لینک زیر می‌تونی کتاب دیدنو رو تهیه کنی و همین امروز شروع کنی: (لینک تهیه کتاب) https://didenozendegyno.com/product/%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8-%d8%af%db%8c%d8%af%d9%86%d9%88/

🧠 بخش پنجم: آزارگرهای ذهنی این بخش می‌ره سراغ احساساتی که آدم رو از درون فرسوده می‌کنن؛ مثل: ◇خویشتن‌تریبی ◇خشم‌های فروخورده ◇ترس ◇احساس گناه ◇مقایسه ◇رنجش و تحقیر اینجا توضیح می‌دم این احساسات چرا شکل می‌گیرن، چطور روی تصمیم‌گیری و اراده اثر می‌گذارن و چطور می‌تونی کم‌کم ازشون عبور کنی💪 این دو بخش برای وقتیه که آدم حس می‌کنه: «انگار یک جا گیر کردم و نمی‌دونم چرا.» بخشی از کتابه که می‌تونه نقطه‌ی تغییر واقعی باشه.

🌱 بخش چهارم: موانع توسعه فردی اینجا از چیزهایی حرف می‌زنم که آهسته و پنهان رشد رو قفل می‌کنن؛ مثل: ◇باورهای محدودکننده ◇سقوط آسانسوری در پیشرفت ◇نپذیرفتن مسئولیت ◇تنبیه فکری ◇افسردگی پنهان ◇اراده کم ◇اهمال‌کاری ◇تعصب ◇کمال‌گرایی این فصل‌ها کمک می‌کنن بفهمی چرا با وجود انگیزه و هدف، یک جایی مسیر قطع می‌شه و همه‌چیز دوباره از صفر شروع می‌شه🫴

سلام مادر❤️ امروز می‌خوام درباره یکی از کلیدی‌ترین بخش‌های کتاب دیدنو بگم📝 جایی که خیلی‌هامون تازه می‌فهمیم چرا با اینکه تلاش می‌کنیم، باز هم گیر می‌کنیم نه چون بلد نیستیم… چون موانعی سر راه‌مون نشسته که هیچ‌وقت درست نگاه‌شون نکردیم👀