uz
Feedback
Evolution

Evolution

Kanalga Telegram’da o‘tish

@Evolution_iran ▪︎گروه تکامل @Evolution_irr ▪︎کتابخانه تکامل @Evolution_ir2 ▪︎مستند تکامل @Evolution_ir3 [کانال مربوط به مطالب پایه‌ای تکامل برای عموم است، اخبار جدید علم تکامل ومطالب تخصصی اینجا منتشر نمیشود]

Ko'proq ko'rsatish
6 476
Obunachilar
+1424 soatlar
+67 kunlar
+630 kunlar
Postlar arxiv
Repost from CLIP
چرا ما انسانها بی مو هستیم

Repost from CLIP
چرا بدن ما نسبت به اجداد دورمان بی مو شده است

چرا انسان ها موهای خود را از دست دادند، بی مو شدن و عرق کردند؟ ⁉️ فکر می کنید چه چیزی انسان ها را در بین نخستی ها متمایز می کند؟ 🎯تعریق و نداشتن بدن پر مو. ما با دو پا رَوی ،مغزهای بزرگ و فرهنگ پیشرفته نیز متمایز هستیم. اما اینجا می‌خواهم روی بدن‌های عرق‌زده مان تمرکز کنم. میلیون‌ها سال پیش اجداد ما احتمالاً مانند شامپانزه‌ها و گوریل‌ها پرمو بودند. در طول تکامل انسان، اجداد ما کت خز خود را با پوششی از موهای ریز بدن و چند تیکه بر روی سر، زیر بغل و ناحیه شرمگاهی معاوضه کردند. اینکه چرا ما بی مو شدیم ،مدت‌هاست که دانشمندان را مجذوب خود کرده است، زیرا توضیح‌های زیادی ارائه کرده‌اند. داروین پیشنهاد کرد که به دلیل انتخاب جنسی، اجداد ما جفت‌های کم‌مو را ترجیح می‌دادند. دیگران استدلال کرده اند که ریزش مو به جلوگیری از انگل های ساکن در مو مانند شپش کمک کرده است. اما اکثر محققان امروز معتقدند که کاهش موهای بدن به تنظیم حرارت بدن به ویژه خنک شدن آن مرتبط است. در طول زمان و بعد از دو پا رَوی، انسان به طور منظم در زیستگاه هایی با پوشش درختان پراکنده، باز و خشک تر راه می رفته یا می دویده. یک جنگل یا ساوانای تکه تکه را تصور کنید، نه یک جنگل بارانی انبوه و سایه دار. در چنین شرایطی، گرمای بیش از حد یک خطر جدی بود. کاهش موهای بدن و افزایش غدد تعریق که باعث خنک‌سازی تبخیری می شده بسیار کارا بوده. به عبارت دیگر، هنگام قرار گرفتن در شرایط آفتابی‌تر، آنهایی که بهتر عرق می‌کردنند ،که با موی کمتر و غدد عرق بیشتر مشخص می‌شود ،احتمال زنده ماندن و تولید مثل شان بیشتر بود. در طول چندین نسل، این ویژگی‌ها به نشانه‌های دائمی تبار انسان تبدیل شدند.
ثابت شده است که انسان‌های بالغ بین ۲ تا ۵ میلیون فولیکول مو در سراسر بدن خود دارند (یا ۳۵۰ تا ۵۱۰۰ در هر اینچ مربع، بسته به سن، جنس و قسمت های مختلف بدن بدن). اما به استثنای موی سر، سایر قسمت های بدن، دارای موهای زائد هستند که بسیار ظریف هستند و به سختی قابل مشاهده هستند و به غدد زیر پوست متصل نیستند.
در سال 2018 یک تیم تحقیقاتی به همراه همکارانشان در هاروارد ،با تجزیه و تحلیل پوست زیر میکروسکوپ و شمارش، فولیکول های مو در پنج ناحیه بدن (پیشانی، پشت، قفسه سینه، ساعد و ران)  از هفت انسان، چهار شامپانزه و هشت میمون ماکاک به این نتیجه رسیدند شامپانزه ها و انسان ها تقریباً تراکم فولیکول های مو یکسانی دارند. با این حال، آنچه از آن فولیکول ها جوانه می زند متفاوت است. در بیشتر نواحی بدن، شامپانزه‌ها دارای موی ضخیم هستند، در حالی که انسان‌ها موهای نازکی دارند. برخی از آنها آنقدر کوچک هستند که فقط با میکروسکوپ قابل مشاهده هستند. در عوض، این تغییر از ضخامت مو به اندازه مو تا مرز نامرئی کاهش یافت.
همچنین تراکم غدد عرق در انسان حدود 10برابر بیشتر از شامپانزه یا ماکاک بوده است
. اما دقیقا چه زمانی این اتفاق افتاد؟ مطمئناً پس از آخرین جد مشترک ما با شامپانزه ها و قبل از پیدایش هومو ساپینس ،حدود نه میلیون سال پیش. محققان حداقل دو مرحله تکاملی را پیشنهاد کرده‌اند ... 👁‍🗨در ادامه بخوانید.... 🔈 با صدای سارا 💬مطالب بیشتر @evolution_ir

💢فهرستی از بهترین، جذاب ترین و معتبر ترین کانال و گروه های علمی در تلگرام!! از دستش ندید✔️ https://t.me/addlist/h_JIcHxQvuk1ZTJk

امروز در ژورنال نیچر
یکی دیگر از قطعات پازل منشأ حیات کشف شد.
🪼منبع اسرارآمیز اکسیژن در کف اقیانوس باعث حیرت دانشمندان شد. یک واکنش شیمیایی می تواند با تقسیم مولکول های آب، اکسیژن تولید کند، اما منبع انرژی آن ناشناخته باقی مانده است. در حالی که نور خورشید به اعماق اقیانوس ها نفوذ نمی کند و فتوسنتز غیر ممکن است ،چه چیزی در حال پمپ مقادیر زیادی اکسیژن در کف اقیانوس آرام است ؟؟ محققان گمان می کنند که این پدیده در منطقه ای پر از مواد باستانی که به اندازه میوه آلو هستند به نام ندول های غنی از فلزات کشف شده است که می توانند با کاتالیز کردن تقسیم مولکول های آب در تولید اکسیژن نقش داشته باشند. اندرو سویتمن، یکی از نویسندگان این مطالعه، بوم شناس کف دریا در انجمن علوم دریایی اسکاتلند در اوبان بریتانیا، می گوید: «ما منبع دیگری از اکسیژن در این سیاره به غیر از فتوسنتز داریم. کشف این راز بزرگ به ما می‌گوید این یافته‌ می‌تواند‌ به درک چگونگی شروع زندگی و همچنین برای تأثیر احتمالی استخراج معادن در اعماق دریا در منطقه کمک کند. در سال 2013سویتمن و همکارانش در حال کار میدانی بودنند که متوجه شدند ،مشکلی وجود دارد. محققان در حال مطالعه اکوسیستم های کف دریا در منطقه کلاریون-کلیپرتون بودند،منطقه ای بین هاوایی و مکزیک که بزرگتر از هند است. آن ناحیه هدف بالقوه برای استخراج فلزات است. تیم، ماژول خودکار را آزاد می‌کند که برای انجام آزمایش‌های خودکار به کف دریا رود و هنگامی که به آنجا رسید، ماژول محفظه های استوانه ای را به سمت پایین می راند تا همراه با مقداری از آب دریا ،قسمت کوچکی از کف دریا را ببندد و یک جهان کوچک و محصور درکف دریا را ایجاد کند. سپس کاوشگر چگونگی تغییر غلظت اکسیژن در آب دریای محدود را در دوره‌های تا چند اندازه‌گیری می‌کند. 🔘رفرنس
🤖شناسایی چهره‌های «deepfake» هوش مصنوعی، با استفاده از روش های ستاره شناسی.
تجزیه و تحلیل انعکاس نور در چشم می تواند به تعیین کند تصویر جعلی است یا خیر محققان به تکنیک‌هایی از ستاره شناسی روی آورده‌اند تا به شناسایی تصاویر«deepfake» تولید شده توسط رایانه که می‌توانند در نگاه اول شبیه به عکس‌های واقعی به نظر برسند ،کمک کنند. با تجزیه و تحلیل تصاویری از چهره ها با استفاده از روش هایی که معمولاً برای بررسی کهکشان های دور استفاده می شود، ستاره شناسان می توانند نحوه انعکاس نور چشمان شخص را اندازه گیری کنند که می تواند نشانه های دستکاری تصویر را آشکار کند. هوش مصنوعی به قدری پیشرفت داشته که تشخیص تصاویر، ویدئوها و صداهای واقعی از تصاویری که توسط الگوریتم ها ایجاد شده اند را به طور فزاینده ای دشوار کرده است. در واقع دیپ فیک می تواند یک فرد یا محیط را با جعل و جایگزین کند و بنظر برسد که افراد چیزهایی را گفته یا انجام داده اند که هرگز آن را انجام نداده اند. مقامات هشدار می دهند که این فناوری را می توان به سلاح تبدیل کرد و برای انتشار اطلاعات نادرست، مثلا در زمان انتخابات استفاده کرد. بنابراین برای شناسایی تصاویر جعلی، محققان به تکنیک‌هایی روی آوردند که برای تجزیه و تحلیل نور در تصاویر نجومی طراحی شده‌اند 🔘رفرنس @evolution_ir

💢فهرستی از بهترین، جذاب ترین و معتبر ترین کانال و گروه های علمی در تلگرام!! از دستش ندید✔️ https://t.me/addlist/lOSevkUS9nVlODk0

چگونه جانداران خال خالی و راه راه می شوند؟ 🦓 تحقیقات جدید نظریه آلن تورینگ را در مورد شکل‌گیری الگوهای پوست ارتقا داده است. به نظر میاد چندان منطقی نیست ،وقتی رنگها با هم تعامل دارند، معمولاً انتظار داریم آن قدر پخش شوند تا زمانی که به یک تعادل ملایم برسند. زمانی که شیر را در قهوه می ریزیم لکه های قهوه ای و سفید جالبی مانند کت پلنگی  نخواهیم داشت ،چیزی که داریم یک رنگ بژ یکنواخت است. الگوهای تورینگ: آلن تورینگ، ریاضیدان، پیشگام علوم کامپیوتر و پدر آزمون تورینگ، در سال 1952 مقاله ای با عنوان «مبنای شیمیایی ریخت زایی» منتشر کرد که نشان می داد الگوها چگونه شکل می گیرند او فکر میکرد که با رشد بافت ها، مواد شیمیایی رنگدانه‌ای مختلف، مانند شیر در قهوه، در سرتاسر بافت پخش میشوند، با این تفاوت  که مواد شیمیایی با یکدیگر واکنش نشان می‌دهند و به گونه‌ای آن را مهار کرده  و با انتشار مقابله می‌کنند و در نتیجه برخی لکه‌ها را تشکیل میدهند و برخی دیگر فضاهای خالی بین لکه‌ها را تشکیل میدهند، و همه مناطق مختلف در همان چیزی که امروزه «الگوهای تورینگ» مینامیم،خلاصه می شود . در حال حاضر السیو دانشجوی رشته مهندسی مکانیک در استنفورد، ماهیت به ظاهر متناقض این الگوها را توضیح می دهد او می گوید:
ایده اساسی این است که شما چیزی همگن دارید و یک سیستم ناهمگن از آن بیرون می آید.
ریاضیات نوآورانه تورینگ نقطه شروع خوبی بود، اما به طور کامل با واقعیت مطابقت ندارند. در مدل تورینگ  مرزهای بین رنگ ها مبهم است و هر سایه در رنگ بعدی محو میشود. اما پس چرا مثلاً گورخرها راه راه هستند؟  چرا خطوط راه راه آنها  به شکل خاصی دارای خطوط واضحی است که سیاه را از سفید جدا می کند آن هم بدون منطقه خاکستری؟ بنابراین، همان طور که محققان برای دهه ها آگاه هستند این نظریه ناقص است. ادامه در: چگونه جانداران خال‌خالی و راه‌راه می‌شوند؟ @evolution_ir

امروز در ژورنال نیچر
کووید طولانی هنوز هیچ درمانی ندارد
🦠مطالعه‌ای که نمونه‌های ریه افراد مبتلا به این بیماری  طولانی را تجزیه و تحلیل کرد، نشان می‌دهد که یک مولکول سیگنال‌ دهنده که به شروع التهاب در ریه‌ها کمک می‌کند، می‌تواند نقشی کلیدی در تشدید برخی از علائم طولانی کووید داشته باشد. یافته های جدید به دانشمندان کمک می کند تا درمان موثری برای بیماران کوید COVID_19 طولانی  که ماه ها و سال ها پس از ابتلا همچنان با علایمی مانند خستگی، تنگی نفس ،آسیب ریه و مشکلات مغزی درگیر هستند پیدا کنند. 🔘رفرنس
داروی روانگردان باعث ایجاد برخی تغییرات پایدار در مسیرهای ارتباطی می شود که مناطق مختلف مغز را به هم متصل می کند.
🧪شان صدیقی، عصب‌شناس روانپزشکی در دانشکده پزشکی هاروارد در بوستون، ماساچوست، می‌گوید: «محققان تغییراتی عظیم ناشی از سیلوسایبین را مشاهده کردند» که برخی از الگوهای شبکه مغزی شرکت‌کنندگان در مطالعه ،کاملاً شبیه الگوهای یک فرد دیگر بود ایشون عنوان کردنند "من هرگز اثری اینچنین قوی ندیده ام." مطالعه‌ جدید نشان می‌دهد مصرف سیلوسایبین، ترکیب توهم‌زای موجود در قارچ‌های جادویی، اثراتی در گروهی از مناطق مغز به نام شبکه حالت پیش‌فرض، که معمولاً زمانی فعال است که مغز در «استراحت بیدار» است برای مثال، در هنگام رویاپردازی به جای تمرکز بر یک کار، فعال است. اگرچه به نظر می‌رسید که بیشتر نورون‌های این شبکه پس از از بین رفتن اثرات حاد دارو دوباره هماهنگ می‌شوند اما ارتباط بین شبکه حالت پیش‌فرض و ناحیه‌ای از مغز به نام هیپوکامپ قدامی  را که در ایجاد حس فضایی ما نقش دارد ،حس زمان و خود  را برای هفته ها کاهش  می دهد. 🔘رفرنس
تغییراتی در کنگره بین‌المللی گیاه‌شناسی در مادرید به تصویب رسید که در آن به حذف نام علمی موجودات به دلیل توهین آمیز بودن رای داده شد.
🌿 گیاه شناسان تصمیم گرفتند که نام بیش از 200 گونه گیاهی، قارچی و جلبکی که حاوی کلمه caffra بود با برداشتن "c"  ابتدای کلمه تغییر دهند، این لغت توهین مذهبی و نژادی است که اغلب به سیاه پوستان جنوب آفریقا اطلاق می شده. این طرح در یک رای گیری مخفی پرتنش با 351 رای موافق در مقابل 205 رای مخالف به تصویب رسید. 🔘رفرنس

💢فهرستی از بهترین، جذاب ترین و معتبر ترین کانال و گروه های علمی در تلگرام!! از دستش ندید✔️ https://t.me/addlist/OO7Ny4nki8c5MDFk

💢فهرستی از بهترین، جذاب ترین و معتبر ترین کانال و گروه های علمی در تلگرام!! از دستش ندید✔️ https://t.me/addlist/OMNIQe5fKl1hYzQ0

🎙 Evolution 🔶 Episode 10 🦍 the social leap 4 @evolution_ir

🎙 پادکست تکامل 🔶 اپیزود دهم - جهش اجتماعی 🔹 قسمت چهارم 🔷 کشاورزی 🔸 مجموعه جهش اجتماعی برگرفته از کتابی با همین نام به قل
🎙 پادکست تکامل 🔶 اپیزود دهم - جهش اجتماعی 🔹 قسمت چهارم 🔷 کشاورزی 🔸 مجموعه جهش اجتماعی برگرفته از کتابی با همین نام به قلم ویلیام فون هیپل است. در این مجموعه، همگام با این کتاب، انسان‌شناسی، زیست‌شناسی، تاریخ و روان‌شناسی را با علم تکامل درهم می‌آمیزیم و تاریخ تکامل انسان را قدم به قدم دنبال می‌کنیم تا نشان دهیم چگونه رویدادهایی در گذشته بسیار دور هنوز هم زندگی امروز ما را شکل می‌دهد. 🔗 کست‌باکس 🔗 گوگل‌پادکست 🔗 ناملیک 🔗 شنوتو @evolution_ir

◀️ تنوع حیات هر یک از انقراض‌های بزرگ گروهی که طی ۵۰۰میلیون سال گذشته رخ داده‌اند بیشترین کاهش را در تعداد گونه‌ها به وجود آورده و کمترین تأثیر را بر شمار رده‌ها و شاخه‌ها داشته‌اند. هر چه رسته‌ی رده‌بندی پایین‌تر بوده، تعداد بیشتری از بین رفته است. در پایان دوران پالئوزوئیک و با انقراض بزرگ دونین، حدود ۹۶ درصد گونه‌های جانوران دریایی و روزن‌داران از بین رفتند. در مقایسه، این رقم برای جنس‌ها ۷۸ تا ۸۴ درصد و برای خانواده‌ها ۵۴ درصد بوده است. اما به نظر می‌رسد که هیچ شاخه ای منقرض نشده است. این روند کاهش آسیب‌پذیری که همراه با بالارفتن در طبقات رده‌بندی مشاهده می‌شود فریبی بیش نیست! نیرنگی که از تبعات مستقیم شیوه رده‌بندی است که زیست‌شناسان برای دسته‌بندی موجودات زنده در پیش میگیرند. اما این یک نیرنگ جالب و به لحاظ فنی مفید است. دلیل آن را با سناریوی میدان تیر به بهترین وجه می‌توان بیان کرد: تصور کنید که پیاده‌نظام یک ارتش در قرن هجدهم، طبق سلسله مراتب در خط آتش پیشروی کند. هر رزمنده نمایانگر یک گونه است که به یک جوخه (جنس) تعلق دارد و جوخه خود واحدی از یک گروهان (خانواده) و گروهان خود بخشی از یک گردان (راسته) است و همین طور بالاتر تا به سپاه (شاخه). همچنین فرض کنید که احتمال اصابت گلوله به هر رزمنده در هر لحظه برابر با دیگران باشد. وقتی او به زمین می‌افتد، گونه‌ای که وی نمایندگی‌اش میکند منقرض می‌شود، اما سایر گونه‌هایِ عضو جوخه (جنس) همچنان به پیش می‌روند و لذا جنس مذکور هر چند با اعضای کمتر، اما جان به در می‌برد. به مرور زمان ممکن است تمام اعضای جنس بمیرند، اما هنوز جنس‌های دیگر پشت خط ایستاده اند و لذا گروهان (خانواده) پیشروی می‌کند. ممکن است در پایان یک لشکرکشی مرگبار، همه گونه‌ها ،جنس‌ها، خانواده‌ها، راسته‌ها و حتی رده‌ها از بین رفته باشند، اما تا زمانی که فقط یکی از آن همه گونه هنوز زنده باشد، سپاه (شاخه) هنوز پا برجاست! جایگزینی و نوشدگی گونه‌ها طی تکامل ۶۰۰ میلیون ساله‌ی دوران پیدازیستی همواره به همین شکل بوده است. بیش از ۹۹ درصد همه گونه‌های زنده در هر دوره منقرض شده و جای آنها را رقم بزرگتری از گونه‌ها گرفته که منشأ آنها اعقاب و فرمهای باقی مانده بوده است. وضعیت توالی دودمان‌ها در طی تاریخ حیات نیز به همین ترتیب بوده و اغلب با انقراضهای انقباضی شروع شده که تمامی گروهان (خانواده) و گردان (راسته‌ها) را به کام نیستی کشانده است. رقم ۹۹ درصد تعجب‌آور نیست. مثلاً یک گروه همچون دوزیستان کهن پالئوزوئیک را در نظر بگیرید: هزار گونه میمیرد و یک گونه باقی میماند تا خزندگان اولیه را به وجود آورد. از اینها نیز هزار گونه میمیرد و فقط یکی به عنوان جد دایناسورهای مزوزوئیک جان به در میبرد. لذا میزان بقا در این توالی، یک در دو هزار است. به عبارت دیگر از ۲۰۰۰ خط دودمانی که به وجود آمده، فقط یکی باقی مانده و در عین حال حیات به همان گوناگونی قبل شکوفا شده است. 📖 تنوع حیات، ادوارد ویلسون @evolution_ir

◀️ خاستگاه انسان در هر یک از مناطق وسیع جهان، پستانداران موجود در آن منطقه با گونه‌های منقرض شده در همان ناحیه خویشاوندی نزدی
◀️ خاستگاه انسان
در هر یک از مناطق وسیع جهان، پستانداران موجود در آن منطقه با گونه‌های منقرض شده در همان ناحیه خویشاوندی نزدیکی دارند. به همین دلیل احتمال قوی وجود دارد که در آفریقا، سابقاً میمون‌های انسان‌نمایی که اکنون منقرض شده‌اند زندگی میکرده‌اند که قرابت نزدیکی با گوریل‌ها و شامپانزه‌های کنونی داشته‌اند. از آنجایی که گوریل‌ها و شامپانزه‌ها نزدیک‌ترین خویشاوندان انسان هستند، احتمال قوی وجود دارد که نیاکان ما بیش از هر جای دیگر دنیا در قاره آفریقا تکامل پیدا کرده باشند.
این سطور را داروین در سال ۱۸۷۱ در کتاب تبار انسان نگاشته است. او تنها از تشابه ظاهری بین ایپ‌های آفریقایی و انسان به این نتیجه رسید که باید در آفریقا به دنبال اجداد انسان گشت. بیش از نیم قرن طول کشید تا درستی این نتیجه‌گیری اثبات شود. @evolution_ir

◀️ چه بر سر کروموزوم Y نئاندرتال آمده؟! نئاندرتال‌ها، نزدیک‌ترین خویشاوندان انسان امروزی، تا زمان انقراض‌شان در حدود ۳۰هزار سال قبل، در بخش‌هایی از اروپا و آسیا در کنار اجداد ما زندگی کرده و با آنها آمیزش کرده‌اند. مطالعات ژنتیکی اخیر نشان داده که اوج آمیزش بین گونه‌ی ما و نئاندرتال‌ها در یک بازه زمانی نسبتاً کوتاه در حدود ۴۷هزار سال پیش رخ داده است. در نتیجه‌ی این آمیزش‌ها، ژنوم هوموساپینس‌های امروزی حاوی مقدار کمی DNA نئاندرتال است که روی‌هم‌رفته شامل تمام بخش‌های ژنوم نئاندرتال می‌شود، به جز کروموزوم جنسی Y که فقط در جنس نر وجود دارد. چرا کروموزوم Y نئاندرتال‌ها ناپدید شده است؟! 🔗 بخوانید @evolution_ir

◀️ لانه‌سازی اورانگوتان‌ها! اورانگوتان‌ها بخاطر شاهکارهای مهندسی‌شان معروف هستند: لانه‌هایی که با دقت و ظرافت از شاخه و برگ درختان، در تاج جنگل و برای خواب شبانه یا چرت زدن‌ نیمروز می‌سازند! برخی از این لانه‌ها، به‌ویژه آنهایی که افراد مسن و باتجربه‌تر می‌سازند دارای بالش، آستر، پتو و گاهی اوقات حتی سقفی است که از برگ‌های پهن ساخته شده است! یک تحقیق تازه روی رفتار این حیوانات نشان می‌دهد یاد گرفتن کامل لانه‌سازی ممکن است بیش از هفت سال برای اورانگوتان‌های جوان طول بکشد و این زمان طولانی، حاکی از پیچیدگی و ظرافت این کار است. محققان برای درک این رفتار ۴۵ اورانگوتان را به مدت ۱۳ سال در اندونزی دنبال کردند. یافته‌های آنها نشان می‌دهد که اورانگوتان‌ها از شش ماهگی به ساختن لانه علاقه نشان می‌دهند. این اورانگوتان‌های جوان که هنوز وابسته به مادرشان هستند تقریبا هر روز این کار را انجام میدهند و همزمان مادرشان را برای یادگیری تکنیک‌های لانه‌سازی تماشا می‌کنند. با افزایش سن، مهارت آنها بیشتر شده و لانه‌های بهتر و مقاوم‌تری می‌سازند. بعضی اورانگوتان‌ها در سه سالگی موفق می‌شوند اولین لانه‌ی کاربردی و قابل استفاده‌ی خود را بسازند، با اینحال اغلب آنها حتی تا حدود هفت سالگی تمایل دارند در کنار مادرشان بخوابند. لانه‌هایی که اورانگوتان‌ها می‌سازند چیزی فراتر از یک زیرانداز یا پوشش ساده است! خواب برای هر موجودی اهمیت حیاتی دارد. تقریبا همه‌ی میمون‌های بزرگ برای خواب لانه میسازند. اما مطالعات نشان میدهد که اورانگوتان‌ها عمیق‌تر و طولانی‌تر از نخستی‌های دیگر می‌خوابند. این خواب عمیق و سالم می‌تواند به ما در درک نقش لانه‌ها در تکامل مغز اجدادمان کمک کند، چرا که اجداد انسان و اجداد اورانگوتان‌ها به‌طور همزمان لانه‌سازی را توسعه داده‌اند.
هر چه بیشتر استراحت کنید، می‌توانید خلاق‌تر باشید، کنجکاوتر باشید، حافظه بهتری داشته باشید و مشکلات را بهتر حل کنید. در تأثیر خواب عمیق بر موفقیت اجداد ما تردیدی وجود ندارد.
🔗 منبع @evolution_ir

◀️ بزرگترین ژنوم! یک گیاه سرخس مانند کوچک در جزایر اقیانوس آرام، چیزی عظیم درون خود پنهان کرده: بزرگترین ژنومی که تا به حال ک
◀️ بزرگترین ژنوم! یک گیاه سرخس مانند کوچک در جزایر اقیانوس آرام، چیزی عظیم درون خود پنهان کرده: بزرگترین ژنومی که تا به حال کشف شده! پنجاه برابر بزرگتر از ژنوم انسان! ژنوم گیاهِ (Tmesipteris oblanceolata) شامل ۱۶۰میلیارد جفت باز است. این تعداد حدود ۱۱میلیارد جفت‌باز بیشتر از رکورددار قبلی، یعنی گیاه گلدار ژاپونیکا (Paris japonica) و ۳۰میلیارد جفت‌باز بیشتر از ماهی ریه مرمری (Protopterus aethiopicus) است که بزرگترین ژنوم را در میان حیوانات دارد. ژنوم عظیم این گیاه سؤالاتی در مورد مدیریت مواد ژنتیکی گیاه ایجاد می‌کند: تنها بخش کوچکی از DNA کد کننده پروتئین است و جای تعجب است که ماشین سلولی گیاه چگونه به تکه‌های کاربردی ژنوم در میان این باتلاق عظیم DNA دسترسی پیدا می‌کند! داشتن جفت بازهای بیشتر منجر به تقاضای بیشتر برای مواد معدنی تشکیل دهنده DNA و نیاز به انرژی بیشتر برای تکثیر ژنوم با هر تقسیم سلولی می شود. (گرچه در این مورد میتوان انتظار داست که اگر ارگانیسم در محیطی نسبتاً پایدار با رقابت کم زندگی کند، ژنوم غول پیکر ممکن است هزینه بالایی نداشته باشد) 🔗 منبع 🔗 بیشتر بخوانید: اینجا و اینجا @evolution_ir

🎙 Evolution 🔶 Episode 9 🦍 the social leap 3 @evolution_ir

🎙 پادکست تکامل 🔶 اپیزود نهم - جهش اجتماعی 🔹 قسمت سوم 🔷 خروج از آفریقا 🔸 مجموعه جهش اجتماعی برگرفته از کتابی با همین نام
🎙 پادکست تکامل 🔶 اپیزود نهم - جهش اجتماعی 🔹 قسمت سوم 🔷 خروج از آفریقا 🔸 مجموعه جهش اجتماعی برگرفته از کتابی با همین نام به قلم ویلیام فون هیپل است. در این مجموعه، همگام با این کتاب، انسان‌شناسی، زیست‌شناسی، تاریخ و روان‌شناسی را با علم تکامل درهم می‌آمیزیم و تاریخ تکامل انسان را قدم به قدم دنبال می‌کنیم تا نشان دهیم چگونه رویدادهایی در گذشته بسیار دور هنوز هم زندگی امروز ما را شکل می‌دهد. 🔗 کست‌باکس 🔗 گوگل‌پادکست 🔗 ناملیک 🔗 شنوتو @evolution_ir