روان‌درمانی اگزیستانسیال

➿ حسادت ➿ حسد تحسینی است در خفا. تحسین کننده ای که احساس می کند نمی تواند با تسلیم کردن خودش به دست آنچه تحسینش می کند خشنود شود، حسد ورزیدن به آن را برمی گزیند. از این قرار، او به زبان دیگری سخن می گوید که در آن آنچه به واقع تحسینش می کند چیزی پیش پا افتاده، کم وبیش احمقانه، بی روح، غیر عادی واغراق شده است. تحسین:تسلیم کردن خشنودانه خویش است. حسد: عرض وجود ناخشنودانه است. در افسردگی به نوعی حسادت وجود دارد، من آن شخص نیستم یا آن شخص نمی گذارد من خودم باشم،  آن شخص جای مرا تنگ کرده است. این مسائل دلیلی می شوند که فرد با منفعل بودن خویش مواجهه نشود. اگر شخص با منفعل بودن خویش مواجهه شود آیا می تواند خود را بپذیرد؟ آیا در رابطه خود با خود می تواند دیالکتیک این نومیدی را بپذیرد که از این قرار است: "آدمی در نومیدی نخواهد خودش باشد؛ و اینکه آدمی در نومیدی بخواهد خودش باشد." در اینجا به این مسئله اشاره می شود فرد نومید، از خودش خوشش نمی آید و می خواهد خودی باشد که در ایده دارد. درواقع بجای رابطه خود باخود، رابطه خودبا خود ایده دارد. #روان_درمانی_اگزیستانسیال #سورن_کی_یر_کگور #مسعود_علیا #بیماری_منتهی_به_مرگ #شهلا_سلیمانی