Oxymoron

در کل رام کام دوست ندارم و اینم جزو رده اوناییه که بخاطر کلیشه‌هاش ازش بدم میاد.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ 500 days of summer

از لحاظ هنری ارزش خاصی رو واسه من نداشت و مثل ابنبات چوبیه‌ که می‌خوری و خوشمزه‌س ولی هیچی بهت اضافه نمی‌کنه. البته که ویلی وانکای جانی دپ‌ بهترینشونه.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ Charlie and the chocolate factory :)

فیلمنامه ۱۰/۱۰. یه جور گرد رمزآلودی توی کل فیلم هست که عالیه. کند پیش رفتن ریتمش اول ممکنه اذیت کنه ولی بعدش معلوم می‌شه چقدر لازمه. وای کلا‌ HE PUT HIS DISEASE IN ME!

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ Blue Velvet

ندیدم.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ Fallen

کلا فیلم‌های وودی الن بهم استرس وارد می‌کنن(هیجان نه، استرس) و انی هال هم مشخصا هیچ چیزی برای ارتباط واسم نمی‌ذاشت.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ Annie hall

فیلم بگید نظرمو بگم. اگرم می‌خوایین فیلمای خوب کمتر شناخته‌شده معرفی کنید. https://telegram.me/BiChatBot?start=sc-27166-NtUvpNm

🦍 https://telegram.me/BiChatBot?start=sc-27166-NtUvpNm

یه سری آدم درباره‌ی‌ این بهم نظر دادن که حتی شرط اول جمله رو دارن. تو دوست من نیستی که بخوام بندازمت دور آخه. من دوستی اینترنتی رو دوستی حساب نمی‌کنم اصلا.

“هر غلطی می‌خوای بکن، هیچ اثری روم نداره” یه حرف خالی نیست؛ پایه‌‌ی تمام روابطمه.

و اینکه سیگار(تنباکو) به مراتب کشنده‌تر، سرطان‌زاتر و مضرتر از ماریجواناست. درباره الکل هم بذارید صحبت نکنم. اگه ماریجوانا آسیب تنباک‌و رو به ریه می‌رسوند الان همه‌جا داستان‌هاش رو می‌شنیدید‌ و تو مدیا هیچ فراری ازش نبود. پس دفعه بعد که بهمن قرمز کسشر ۰.۹ رو می‌کشی نگران استونرها نباش.

از هیچکس اندازه آدم‌های آی‌کیو دو رقمیِ حق‌به‌جانبِ پلانکتونیِ بی‌سواد بیشتر بدم نمی‌آد که با جدیت معتقدن “ماریجوانا سلول‌های مغزی رو می‌کشه” و بعد وقتی ازشون مقاله و ریسرچ می‌خوای یا لال می‌مونن، یا اون تحقیقی رو اسم می‌برن که دوره رونالد ریگن(عجب منبعی) تو آمریکا با دود کنبیس میمون‌ها رو خفه کردن و اسمشو گذاشتن مرگ در اثر از دست دادن سلول‌های مغزی.

بستگی به خودت داره و تعریفت از اغراق.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ به نظرت روابط آدما خیلی زیادی و اغراق شده و اشتباهی نیست؟ یعنی یا ارتباط نداریم یا اگرم داریم انقدر اشتباهه که فرقی با نداشتنش نداره