uz
Feedback
اتحاد سراسری کارگران ایران

اتحاد سراسری کارگران ایران

Kanalga Telegram’da o‘tish
785
Obunachilar
-124 soatlar
+27 kun
-230 kun
Postlar arxiv
آنچه در سال ۲۰۲۶ اهمیت دارد، فقط تعداد مدارس تعطیل‌شده یا تعداد بازداشت‌ها نیست. مسئله مهم‌تر این است که یک اعتراض ابتدا صنفی و آموزشی، در مدت کوتاهی به یک حرکت اجتماعی گسترده‌تر تبدیل شده است. در سال ۱۹۹۰، میتران با دانش‌آموزانی مواجه بود که درباره کیفیت مدرسه و آینده تحصیلی خود اعتراض می‌کردند. در سال ۲۰۲۶، دولت مکرون با نسلی مواجه است که اعتراض آن از مدرسه شروع شده، اما مطالبات و نگرانی‌های آن از دیوار مدرسه فراتر رفته است. با این حال، نباید این دو جنبش را یکسان دانست. مقیاس، زمینه سیاسی، شکل سازمان‌یابی، نقش شبکه‌های اجتماعی و واکنش نیروهای امنیتی در سال ۲۰۲۶ با ۱۹۹۰ تفاوت اساسی دارد. همچنین بخشی از خشونت‌های روزهای اخیر، طبق گزارش‌های رسمی، در کنار اعتراضات مسالمت‌آمیز رخ داده و نباید همه شرکت‌کنندگان در جنبش را با اقدامات خشونت‌آمیز برخی افراد یکی دانست. امروز، پس از ده روز بسیج، پرسش اصلی دیگر فقط این نیست که چند مدرسه بسته شده است؛ بلکه این است که آیا دولت مکرون می‌تواند این موج اعتراضی را از مسیر سرکوب و کنترل امنیتی خارج کرده و به یک گفت‌وگوی واقعی درباره آینده آموزش و خواسته‌های نسل جوان تبدیل کند یا نه. و اینجاست که مقایسه با دوره میتران و جنبش دانش‌آموزی ۱۹۹۰ اهمیت تاریخی پیدا می‌کند: در هر دو دوره، مدرسه به نقطه‌ای تبدیل شده که از طریق آن، نارضایتی یک نسل خود را در فضای عمومی فرانسه نشان می‌دهد. # یک مقایسه کوتاه گزارش میدانی و جمع‌آوری از منابع خبری و فضای مجازی – ۲ اکتبر ۲۰۲۶ ناصر – پاریس # # یک‌ مقایسه کوتاه بعد از ۳۶ سال در سال ۱۹۹۰، دولت فرانسوا میتران در کنار بودجه عادی آموزش، برای پاسخ به بحران مدارس یک طرح اضطراری ۴٫۵ میلیارد فرانکی ارائه کرد؛ رقمی که با نرخ رسمی تبدیل حدود ۶۸۶ میلیون یورو می‌شود. اکنون، در پی اعتراضات دانش‌آموزی سال ۲۰۲۶، این پرسش مطرح است که آیا دولت مکرون نیز حاضر خواهد شد فراتر از بودجه عادی آموزش، یک برنامه فوق‌العاده و قابل‌توجه برای مدارس و دبیرستان‌ها اختصاص دهد.

استاد مشیری : بهم مخلوط کردن علت و معلول ؛... مغلطه سلطنت طلبان

از مبارزه خسته شدم ،دیگه جاوید شاه نمبگم ، افسردگی امیر حسین سطلی مقیم لندن

⚜ اسکول‌های سیاسی 💥 می‌گویند "اسکول" پرنده‌ای است که دانه جمع می‌کند، اما بعد فراموش می‌کند آن را کجا گذاشته است؛ لانه می‌سازد، اما راه بازگشت به آن را گم می‌کند. درست یا نادرست بودن این روایت فعلاً اهمیتی ندارد؛ آنچه اهمیت دارد، استعاره و تعبیری است که می‌توان از آن ساخت: "اسکول سیاسی". 💥 "اسکول سیاسی" کسی است که انباری از مفاهیم، واژه‌ها و ادعاهای سیاسی فراهم کرده، اما درست در لحظه‌ای که باید از آن‌ها استفاده کند، فراموش می‌کند هرکدام را کجا باید قرار دهد. از عقلانیت می‌گوید، ولی به خرافات دینی یا سنتی باور دارد؛ از آزادی سخن می‌گوید، اما در بزنگاه آزادی را گم می‌کند؛ جمهوری‌خواه است، اما منطق جمهوری را فراموش می‌کند؛ مدعی دموکراسی است، اما هنگام مواجهه با استبداد و فاشیسم، معیارهای دموکراتیکش ناگهان ناپدید می‌شوند. مشکل او فقدان واژه نیست؛ فقدان انسجام ذهنی و فکری میان اصول ادعایی و انتخاب و داوری سیاسی است. 💥 مثلاً آن نیروی چپ که الهام انقلابی‌اش را از حسین‌بن‌علی گرفته بود، به یاد دارید؟ نیروی چپی که باید با نقد سنت و نگاه انتقادی، نقش پیشرو را بازی کند، چه نیازی به الهام گرفتن از یک بنیادگرا به نام حسین دارد که هدف از قیامش را بازگشت به دین جدش و امر به معروف و نهی از منکر قرار داده بود؟ یک نیروی پیشرو را چه به الگوی ارتجاعی؟ 💥 نمونهٔ دیگر و فراوان‌تر این "اسکول‌های سیاسی"، کسانی هستند که مدعی مدرن بودن، جمهوری‌خواهی، دموکراسی، آزادی و امثال آن‌اند، اما از شاهان باستانی ایران که تقریباً تمام آن‌ها نماد توحش، بربریت، استبداد، جنایت و غارتگری بوده‌اند، تمجید می‌کنند و امروز نیز از فردی حمایت می‌کنند که تنها امتیازش این است که فرزند شاهِ سابق ایران است، بدون این‌که لیاقت و توانایی‌ای در او سراغ داشته باشند. 💥 داستان غم‌انگیزی است که از گذشته تا امروز، پیرامونمان را چنین "اسکول‌های سیاسی" فرا گرفته‌اند؛ کسانی که خودشان نیز نمی‌دانند چگونه باید مسیر بازگشت به اصول ادعایی خویش را به یاد بیاورند. با وجود چنین "اسکول‌های سیاسی" است که شیخی می‌تواند با لباس روحانیت، کتاب ولایت فقیه و در حال خواندن قرآن، وعدهٔ جمهوری‌ای همانند فرانسه که "لائیک" است بدهد و این "اسکول‌ها" و "احمق‌ها" نیز باور کنند. ✍ ایمان سلیمانی امیری @ngiran @imansoleymaniamiri

🔴بهرام مشیری : مغلطه سلطنت طلبان به هم مخلوط کردن علت و معلول ، باهاش راحت میشه آدمها را فریب داد ، اگر آزادی باشه مجاهد که نمیره زیر زمین مسلسل دست بگیره وجود مجاهد و فدایی معلول استبداد و دیکتاتوری بوده نه سقوط استبداد معلول مجاهد و فدایی !

شەممەکانی ناڕەزایەتی کۆڵن ١٠ی ئۆکتۆبەر؛ ڕۆژی جیهانی دژ بە سێدارە شەممەکانی ناڕەزایەتی کۆڵن بەردەوامە. ئەمجارە، لە ڕۆژی جیهانی
+1
شەممەکانی ناڕەزایەتی کۆڵن ١٠ی ئۆکتۆبەر؛ ڕۆژی جیهانی دژ بە سێدارە شەممەکانی ناڕەزایەتی کۆڵن بەردەوامە. ئەمجارە، لە ڕۆژی جیهانی دژ بە سێدارە، دەچینە سەر شەقام بۆ ناڕەزایی دەربڕین دژ بە سزای مردن، سەرکوت و سێدارەکردنی زیندانیانی سیاسی و عەقیدەتی. سێدارە وەڵامی ناڕەزایەتی نییە. ناڕەزایەتی تاوان نییە. مافی ژیان مافی هەمووانە. دەنگی زیندانیانی سیاسی و عەقیدەتی دەهێنینە سەر شەقامەکانی کۆڵن و لەگەڵ بنەماڵە دادخوازەکان دەوەستین. بۆ وەستاندنی سێدارەکان، بۆ ئازادی زیندانیانی سیاسی، بۆ کرامەت و مافی ژیانی مرۆڤەکان، و بۆ ژن، ژیان، ئازادی. 📅 شەممە، ١٠ی ئۆکتۆبەری ٢٠٢٦ 📍 Breslauer Platz, Köln 🚪 دەرگای پشتەوە 🕓 لە کاتژمێر ١٦:٠٠ شەممەکانی ناڕەزایەتی کۆڵن #شەممەکانی_ناڕەزایەتی #نە_بۆ_سێدارە #زیندانیانی_سیاسی #ژن_ژیان_ئازادی #کۆڵن #StopExecutionsInIran #NoToExecution https://t.me/NA_BE_KAR_KOODAKAN/37691

ارتباط اکوسیستم دریایی خلیج  فارس با جنگ اخیر

مصاحبه دکتر محیط با برنامه کلیدواژه - نسخه صوتی Sep 30, 2026

مصاحبه دکتر محیط با برنامه کلیدواژه Sep 30, 2026

🎼 سرود «زن، زندگی، آزادی» بر اساس آهنگی از «میکیس تئودوراکیس» اجرا: گروه رستاک

ویدیویی شنیدنی از توماج صالحی❤

اعتراف وحید سایلنت : طرفداران پهلوی ،قدرت نگرفته دیکتاتوری میکنند!!!

بیانیه گروه فرهنگی کوهنوردی" چل چه مه" وقتی مرگ را به «حادثه» و خشونت را به «اختلاف شخصی» تقلیل می‌دهیم چه چیزی را پنهان می‌کنیم؟ جامعه مدنی: گروه فرهنگی - کوهنوردی " چل چه مه" در واکنش به حوادث اخیر در کردستان در بیانیه ای نوشته است: در روزهای اخیر کردستان شاهد چند مرگ تکان‌دهنده بوده است زن‌کشی، قتل زنان درعناوین مختلف و دختری که بنا بر گزارش‌های منتشرشده پس از خشونت و شکنجه شدید جان باخت و حادثه تصادف تریلی اخیر در سنندج که ۱۱ نفر در آن جان خود را از دست دادند. این رخدادها یکسان نیستند اما یک پرسش مشترک دارند.نهادهای مسئول پیش از وقوع فاجعه کجا بودند؟ در زن‌کشی مسئله فقط قاتل نیست اگر زنی پیش از قتل تهدید، تعقیب یا خشونت را تجربه کرده باشد باید پرسید سازوکارهای حمایت از قربانی پلیس، دستگاه قضایی، اورژانس اجتماعی و سایر نهادهای مسئول چه امکان‌هایی برای مداخله پیشگیرانه داشته‌اند و چرا خشونت، در صورت وجود هشدارهای قبلی متوقف نشده است؟ در مورد دختری که بنا بر گزارش‌ها بر اثر شکنجه جان باخت نیز پرسش فقط این نیست که چه کسی مرتکب خشونت شده است.پرسش دیگر این است که چه خلأهایی در حمایت اجتماعی، قانونی و نهادی وجود دارد که خشونت می‌تواند تا مرز مرگ پیش برود؟ و در حادثه سنندج اگر نقص فنی یا عوامل مرتبط با ایمنی حمل‌ونقل در تحقیقات رسمی تأیید شود مسئولیت فقط به راننده ختم نمی‌شود باید از دستگاه‌های متولی حمل‌ونقل، ایمنی جاده، معاینه فنی، نظارت بر خودروهای حامل مواد خطرناک،راه وترابری،شهرداری و مدیریت بحران پرسید. چه کسی باید پیش از انفجار خطر را شناسایی می‌کرد؟این پرسش‌ها به معنای نفی مسئولیت فردی نیست قاتل مسئول جنایت است و فرد خاطی باید پاسخ‌گو باشد اما مسئولیت فردی نباید به سپری برای پنهان‌کردن مسئولیت نهادی تبدیل شود.دولت و نهادهای عمومی فقط پس از وقوع فاجعه مسئول نیستندوظیفه اصلی آنها پیشگیری است اگر زن‌کشی تکرار می‌شود باید عملکرد نظام ذی ربط در حمایت از زنان در معرض خشونت بررسی شود.اگر حوادث مرگبار جاده‌ای تکرار می‌شوند باید کیفیت نظارت و استانداردهای ایمنی بررسی شود. حال چه کسی پاسخگوست؟ جامعه‌ای که فقط بعد از مرگ آمار قربانیان را اعلام و چند روز عزاداری می‌کند در واقع در مرحله‌ای بسیار دیرهنگام وارد عمل شده است ما به پاسخ‌گویی پیش از فاجعه نیاز داریم نه فقط توضیح بعد از آن بنابراین سؤال اصلی فقط «چه کسی کشت؟» یا «چه کسی مقصر تصادف بود؟» نیست مرگ نباید تنها زمانی برای نهادهای مسئول قابل مشاهده شود که دیگر امکان نجات قربانی وجود ندارد اسیب خود به خودی شکل نمی گیرد بلکه عواملی از جمله:  قبیل،سیاست،جنگ،اقتصاد،حاکمیت در این امر مقصرند چون جامعه‌ی در حال فروپاشی‌ه روانی واقتصادی دیگر قابل کنترل نخواهد بود

نشان نارنجی و تبعات نامعلوم محیط زیستی جنگ در ویتنام

اعتراف وثوق (حمید بایرام پور) فراری مقیم آلمان

اسرائیل؛...چرا میخواهی آمریکایی ها برای تو بمیرند؟!

خشم  وحوش سلطنت ، شاه اللهی

‍ ️ ♦️خبرنگار دارای معلولیت را برای حضور در دادگاه از پله‌ها بالا بردند مصطفی مطوری، خبرنگار و فعال اجتماعی دارای معلولیت در
‍ ️ ♦️خبرنگار دارای معلولیت را برای حضور در دادگاه از پله‌ها بالا بردند مصطفی مطوری، خبرنگار و فعال اجتماعی دارای معلولیت در چغادک، در یادداشتی خطاب به رئیس‌کل دادگستری استان بوشهر از ادامه توقیف تلفن همراه و مشکلاتی که به گفته او در روند پرونده‌های قضایی‌اش ایجاد شده، انتقاد کرد. مطوری نوشته است حدود پنج ماه پیش سه فرد لباس‌شخصی بدون حضور مأمور رسمی وارد خانه‌اش شده و تلفن همراه، لپ‌تاپ، هارد و دفترهای کاری او را با خود برده‌اند. به گفته او، با وجود پیگیری و دستور رئیس‌کل دادگستری استان، تلفن همراهش هنوز بازگردانده نشده و این موضوع زندگی و کار او را مختل کرده است. او همچنین با اشاره به استفاده از ویلچر و نبود آسانسور در محل دادگاه گفته است برای حضور نزد قاضی ناچار شده با کمک وکیلش از پله‌ها به طبقه سوم منتقل شود. تصویری که همراه این روایت منتشر شده، وکیل او را در حال حمل مطوری از پله‌ها نشان می‌دهد. مطوری از تشکیل دو پرونده با اتهام‌های مشابه نیز خبر داده و گفته است در یکی از پرونده‌ها پس از بازداشت و انتقال به زندان، با تأمین کفیل آزاد شده است.