﮼کی‌هور

به شبهه های من به اصل هستی به بغض بی کسیت وقت مستی

اسم زیدم فرامرزه ، اصلا نی

میگه که : تو را با ذوق فراوانی نشان مادرم دادم شبیه اولین بیست کلاس اولم بودی :)

صبر کن باران بگیرد می‌روم یا که پایم جان بگیرد می‌روم صبر کن ، بغض دارم اندکی گریه ام پایان بگیرد می‌روم آبرویم می‌رود با چشم تر صبر کن باران بگیرد می‌روم

مژده بده ، مژده بده یار پسندید مرا سایه او گشتم و او برد به خورشید مرا…

بی کسی اژدها میسازه از یه آدم تنها

مثل آن چایی که میچسبد به سرما بیشتر با همه گرمیم ، با دلهای تنها بیشتر… درد را با جان پذیراییم و با غم ها خوشیم قالی کرمان که باشی میخوری پا بیشتر…

گفت :«آیا افتخاری داشتی در زندگی؟» سینه را دادم جلو گفتم :«دوام آورده‌ام»

حرمت نان و نمک بوده دلیل این سکوت این سکوت ما شما را یاغی و تسخیر کرد

ابرو داری ما اخر شما را شیر کرد تکه نعلی از الاغی را چنین شمشیر کرد

داشتم فکر میکردم یه اهنگ غمگین جون دار میخوام که توصیف احوالمو بکنه که یهو این شاهکار پلی شد

من که الکل نمیخورم ، میدونی! ولی اگه بخورم هم پیکم تویی ببین من خودم افسردم ولی چون تو هستی میگم من بردم… خودم خوب نیستم ولی تو باید خوب باشی مگه من مرده‌ام؟!

فهمیدم سرما ادما رو قوی تر میکنه چه رفتارشون باهات ، چه پنج صبح زیر دوش

برنده اونیه که کلامش برش داشته باشه وگرنه که تیغ کارش مشخصه…