Ardalan.amin.javaheri

انسان ها همیشه به دنبال یک فرصت بیشتر هستند ، همیشه یک فرصت زیاد تر از فرصت های زندگی‌ می‌خواهند ، چون در هر تجربه ای فکر میکنند کافی نبوده اند ، ولی امید در دلشان فریاد میزند که اگر فقط یک بار دیگر آن فرصت را بیابند نتیجه عوض میشود ... متن از داستان: #یازده_شب_قبل_از_تو نویسنده: #اردلان_امین_جواهری https://t.me/ardalanjavaheri

اینجا همه در جنگیم... صبح ها با هم می‌جنگیم شب ها با خودمان . متن از داستان: #به_زودی نویسنده: #اردلان_امین_جواهری https://t.me/ardalanjavaheri

همه چیز برای یک نفر بود ، بیست هزار نفر تماشاگر من بودند و من برای یک نفر مبارزه می‌کردم ، چون او فقط من را می‌دید ، مردم تماشا می‌کردند و می‌گذشتند اما او نگاه می‌کرد و می دید ، او به من دقت میکرد همان دقتی که دوست داشتم و زمانی که او نگاهش را از من گرفت ، انگار من دیگر هیچ تماشاچی برای ادامه دادن نداشتم ... عشق همین بود که من تمام موفقیت های دنیا را میخواستم تا فقط یک نفر من را ببیند ، انگار گاهی شما دوست دارید به چشم همه بیایید، تا فقط در نگاه یک نفر بدرخشید... متن از داستان : #به_زودی نویسنده: #اردلان_امین_جواهری

درمانگر ها سعی می‌کنند برای تو فضای امنی ایجاد کنند تا بتوانی آنجا تمام واقعیت و احساساتت را بگویی و قضاوت نشوی. ولی فکرش را بکنید اگر همان روان درمانگر در مقام قضا بود باز هم می توانست برای من شخصیت امنی باشد تا همه چیز را به او بگویم؟ البته که نه. چون آن زمان من نه فقط برای اعمالم بلکه برای چیزهایی که حتی تصورش را میکردم نیز محاکمه میشدم. ببینید منظورم این است امنیتی که آدم ها برایتان ایجاد می‌کنند کاملا تصنعی است، زیرا مستقیما به مقامی بر می‌گردد که در آن قرار دارند. درمانگر وظیفه دارد نشان دهد زشت ترین فکرهای تو عادی است، قاضی هم وظیفه دارد تا تو را برای کوچکترین و معمولی ترین فکرهایت محاکمه کند. حالا شما به من کسی را نشان دهید که به قول خودتان بتواند در هر مقامی که بود برای من فضای امنی بوجود بیاورد. البته که نمی‌توانید پیدا کنید. چون این تنها خداست که میتواند این کارا بکند. زیرا او "خردمند" است. و "خرد" در معنی یعنی کسی که می‌تواند بدون هیچ قضاوتی فقط مشاهده گر باشد. او یک منتقد عاقل است که تا آخر فیلم فقط ما را نگاه می‌کند بدون اینکه کارهای خوب یا بد ما را قضاوت کند چون می‌داند، هر لحظه همه چیز می‌تواند عوض شود! حالا چه کسی می‌تواند ادعا کند انسان خوب یا بدی است، قبل از اینکه نقش اش در فیلم به پایان برسد؟؟ متن از داستان: #به_زودی نویسنده: #اردلان_امین_جواهری

خیره اش بودم ، فقط چون شبیه تو بود... #به_زودی

خیره اش بودم ، فقط چون شبیه تو بود... #به_زودی

یک‌ زن یاد می‌گیرد خودش را خط به خط و کلمه به کلمه بنویسد ، بعد خودش را پاک می‌کند ، تصحیح می‌شود و باز رنگ‌ می‌گیرد. او تمام این مراحل را تنها انجام می‌دهد، شبیه به اینکه هرگز اتفاقی در او نیفتاده است... برعکس شما مردها که نمی‌توانید حتی از کوچکترین حقارت خود بگذرید! شما عین کوه های به ظاهر بزرگی هستید که هر صدایی را حتی کوچک ، با صدایی مهیب تر باز می‌گردانید حتی اگر این صدا به آرامی کلماتی باشد که همسرتان با آن شما را بی ارزش کرده است. آه مردهای کوچک ، شما از بزرگی‌ دل یک‌ زن هیچ چیزی نمی‌دانید... متن از داستان : #یازده_شب_قبل_از_تو نویسنده: #اردلان_امین_جواهری https://t.me/ardalanjavaheri

آدم ها آنقدری که می‌گویند به هیچ کس و هیچ چیز توجه نمی‌کنند جینا. آدم ها فقط به چیزی توجه می‌کنند که خودشان هم در آن سهم دارند و بیشتر از آن به چیزی توجه می‌کنند که خودشان مرکز توجه آن باشند. فکر میکنم تمام اشتباه تو این بود که فکر میکردی آدمها همان‌قدر که تو به خود ات توجه میکنی به تو دقت می‌کنند. متن از داستان : #فرار_به_آلاسکا نویسنده: #اردلان_امین_جواهری https://t.me/ardalanjavaheri

بین آن مُشت های سنگین به این فکر کردم که آیا من اصلا دوست دارم روی پا بمانم یا تمام این نمایش مسخره برای این است که به صورت منطقی از پا در بیایم ؟! آیا من واقعا میخواستم برنده شوم ، یا فقط دوست داشتم شبیه به قهرمانی بازنده باشم که با اینکه تمام تلاشش را کرده است، اما باز هم می‌بازد ؟! سوال اینجا بود، قبل از تمام آن چشم ها که من را می‌دیدند ، آیا من خودم را باور داشتم یا نه ؟! متن از داستان: #به_زودی نویسنده: #اردلان_امین_جواهری https://t.me/ardalanjavaheri

"من این را خوبی نمی نامم، بیشتر توهم خوبی است که باعث می‌شود بدی ایجاد شود. همین توهم خوب بودن باعث قضاوت های ماست.  ما کسی را بد می نامیم که فکر می‌کنیم شبیه او نیستیم، اگر کسی باشد که با او همزاد پنداری کنیم بیشتر درکش می‌کنیم. پس جایی که می‌گوییم فلانی بد است یعنی ما اصلا وجه مشترکی با او نداریم.  در واقع استفاده از واژه "بد" سندی است که برای جدایی خودمان از رفتارهای شخص دیگری استفاده می‌کنیم." متن از داستان: #فرار_به_آلاسکا نویسنده: #اردلان_امین_جواهری https://t.me/ardalanjavaheri

چطور آدم ها عاشق هم می‌شوند بدون اینکه چیزی راجب یکدیگر بدانند؟ حتی ساده ترین چیزها را...! بعد چطور همدیگر را ترک می‌کنند وقتی هنوز چیزی درباره ی آمدنشان هم نمی‌دانند؟! متن از داستان: #دختر_اوکراینی نویسنده: #اردلان_امین_جواهری https://t.me/ardalanjavaheri

دروغ فرصت زندگی کردن در رویا را به آدم می‌دهد ، ولی امان از زمانی که به دام‌ رویایتان اینقدر گرفتار شوید که دیگر نتوانید از آن بیدار شوید... متن از داستان : #به_زودی نویسنده: #اردلان_امین_جواهری https://t.me/ardalanjavaheri

دکتر عزیز، راستش نمی‌دانم از خودم چه چیزی فهمیده ام که بتوانم آن را با شما در میان بگذارم ولی میتوانم اینگونه شروع کنم: من همان قدر که به خودم افتخار میکنم، از خودم متنفر نیز هستم، همان‌قدر که از زندگی نفرت دارم، از آن لذت هم می برم! و همان‌قدر که عاشق آدم ها هستم از آن ها متنفرم. من نمی‌دانم این همه احساس متناقض چطور در ابعاد فکر و قلبم جا شده است، فقط می‌دانم من همان‌قدر که هیچکدام از آن ها نیستم، همه ی آن ها هستم. حالا اگر شما بخواهید میتوانم از قسمت های خوب خودم تعریف کنم تا دلتان برایم بسوزد و تمام گره هایم را در بچگی و نقش پدر و مادرم پیدا کنید، اگر هم بخواهید میتوانم از قسمت های بدم بگویم تا یا من را بستری کنید و یا با تخفیف برایم قرص های مختلف تجویز نمایید... ولی راستش فکر نمی‌کنم حتی اگر خودم هم بخواهم تعریف کنم، وقت بشود تا تمام آنچه در من اتفاق افتاده و جنبه های بیرونی پیدا کرده را برایتان بگویم. فکر کنم شما هم مجبور باشید دقيقا مثل بقیه آدمها که یا از من متنفر هستند و یا دوستم دارند، انتخاب کنید علاقمند هستید کدام قسمت را بیشتر ببينيد.. متن از داستان: #به_زودی نویسنده: #اردلان_امین_جواهری https://t.me/ardalanjavaheri