بوی باران

بچه بودیم تکلیف عذاب‌مون می‌داد، بزرگ شدیم بلاتکلیفی. @fereshteh_rezayi

سلام بر آن‌هایی که قوتِ قلب هستند نه زخمِ قلب و سلام بر تو🤍 @fereshteh_rezayi

رها کردن این طوریِ که یهو به خودت میای میبینی آسمون آبی‌تره، آدم‌ها مهربونن، چایی خوشمزه‌اس، پرنده‌ها برات میخونن و دنیا میگه بیا همه چیزای خوب مال تو. @fereshteh_rezayi

اگر دلت می‌خواد بری بدوئی، برو. منتظر پیدا کردن همراه نباش. دیر یا زود، شاید بار پنجم، شاید بار بیستم، آدم‌هایی که مثل خودت فکر می‌کنن، خودشون سر راهت قرار می‌گیرن. این حرف فقط درباره دوئیدن نیست تقریباً برای همه‌چیز توی زندگی صدق می‌کنه. @fereshteh_rezayi

‏به موقع گفتن، مهم‌تر از گفتنه به موقع بودن، مهم‌تر از بودنه به موقع شنیدن، مهم‌تر از شنیدنه به موقع انجام دادن، مهم‌تر از انجام دادنه به موقع بودن رو جدی بگیرید... @fereshteh_rezayi

زخم‌هام رو دوست دارم چون یادم میندازن هيچوقت تماشاگرِ زندگی نبودم تلاش کردم، تجربه کردم، اعتماد کردم، دل بستم، ریسک کردم، باختم و یاد گرفتم. @fereshteh_rezayi

آدمیزاد برای بخشیدن کسایی که دوستشون داره، چه دروغ‌هایی که به خودش نمیگه. @fereshteh_rezayi

به تنهایی نیمکت‌ها حسودی‌ام می‌شود به تنهایی درها، پنجره‌ها به تنهایی درختی که در دورترین جایِ جهان روییده یا خانه‌یِ متروکه‌ای که سال‌هاست رنگ آفتاب به خودش ندیده... به تنهایی پرنده در قفس تَک ماهی توی تُنگ آخرین سیگار در پاکت و به تنهاییِ هر جسم بی‌حافظه، بی‌خاطره! آخر...این چطور تنهایی‌ست که انسان نامش را یدک می‌کشد؟ وقتی کسی را در کنارش ندارد اما خروارها خروارها فکرش را در سرش دارد... وقتی دست‌هایش رها می‌شود قلبش تَرْک می‌شود ولی مغزش از به خاطر آوردن خالی نمی‌شود این چطور تنهایی‌ست؟ #فرشته_رضایی @fereshteh_rezayi

این هنر تو نیست که یکی عاشقت شده! هنر تو می‌تونه این باشه که نذاری پشیمون بشه پشیمون از اینکه عاشقت شده و انتخابت کرده. @fereshteh_rezayi

شبیه خانه‌ای، بعد از یک عمر آوارگی. @fereshteh_rezayi

آدم‌ها بی‌خبر می‌روند، بی‌صدا، بدونِ هیاهو، طوری که آب در دلِ کسی تکان نمی‌خورد... نه مثل قدیم جارچی‌ها در بوق و کرنا می‌کنند و بر طبل‌ها می‌کوبند که بدانید و آگاه باشید که کسی قصد رفتن دارد... و نه مثل این روزها رسانه‌ها رفتن آدم‌ها را به چالش می‌کشند و از عواقبش به دیگران هشدار می‌دهند فقط در یک صبح آفتابی یا شاید در غروبی که بارانِ دل‌انگیزی می‌بارد یا یک شب پرستاره، یکدفعه میفهمی که دیگر یک نفر را کنارت نداری... از فردایش هم دوباره آفتاب می‌آید، باران‌های دل‌انگیز می‌بارند، شب‌های پرستاره می‌آیند، درختها سرسبز می‌شوند، گل‌ها می‌رویند، فصل‌ها تغییر می‌کنند و هیچ اتفاقی در جهان متوقف نمی‌شود فقط... تو تنهایی! فقط تو، یک نفر را که فکر میکردی برای همیشه کنارت می‌ماند از دست داده‌ای... راستش آنهایی که زیادی خاطر جمع‌اند آنهایی که فکر می‌کنند داشته‌هایشان همیشگی‌ست و یادشان رفته عشق مراقبت می‌خواهد... در دوئل با زندگی اولین تیر را می‌خورند! #فرشته_رضایی @fereshteh_rezayi

آراسته ظاهریم و باطن نه چنان القصه، چنانکه می‌نماییم، نه‌ایم... #شیخ_بهایی @fereshteh_rezayi

قلب سرزمین عجیبی‌ست هم زادگاه، هم خانه، و هم آرامگاه عشق است… @fereshteh_rezayi

از زبان اخوان ثالث به شما نصیحت: برو آنجا که تو را منتظرند... @fereshteh_rezayi

رشد کردن یعنی بفهمی چقدر تاریکی درون خودت وجود داره... @fereshteh_rezayi

صدایت کردم و تبر را به دستت دادم من سرنوشت خودم را می‌دانم! مثلِ هر درختی که عاشق می‌شود... #فرشته_رضایی @fereshteh_rezayi

‏اعتمادی که با رفتار از بین رفته، با حرف برنمی‌گرده. @fereshteh_rezayi

میگن زندگی همیشه سخت‌ترین جنگ‌هاش‌رو تقدیم قوی‌ترین سربازهاش می‌کنه. ولی من دلم نمی‌خواست یک سربازِ قوی باشم دلم می‌‌خواست یک گل‌فروشِ عاشق باشم سر کوچه‌ای که تو توش زندگی می‌‌کنی. @fereshteh_rezayi