Papooole(په پووله)

🔺به كودكانتان رشوه ندهيد: @Papooole رشوه دادن به بچه ها یکی از آسان ترین کارها برای کنترل رفتار آنهاست. @Papooole والدین با کمک این رشوه ها می توانند هر زمان که رفتار کودک و نوجوان شان را دوست نداشتند، او را بدون گریه و دلخوری متوقف کنند. اما حاصل چنین روشی چیست؟👇 @Papooole شما با انتخاب این راه چه پیامی را به نوجوان و کودک تان می دهید؟ در واقع به او می گویید «هر زمان که اشتباه کنی، یک جایزه خوب پیش من داری.» @Papooole 🔴نکته: رفتار درست فرزند خود را با پاداش دادن، در وی نهادینه و تقویت کنید. و پس از نهادینه شدن رفتار صحیح، پاداش را کم کم بردارید.

مطلب زیر فرستاده شده توسط خانم نسرین زهره از مربیان تلاشگر شهر سقز👇👇👇👇👇👇👇👇

@Papooole فهرستی از فعالیت هایی که می تونیم در ساعات هنر انجام بدیم. 1- نقاشی با موضوع معین 2- نقاشی با حروف الفبا و اعداد و نام خودشان 3- نقاشی خط خطی و یافتن تصویر 4- چسباندن تکه کاغذ و کامل کردن آن 5- نقاشی ناتمام با کامل کردن خطوطش 6- چاپ انگشتی با رنگ گواش 7- کشیدن طرح با پاکن روی کاغذی که با مداد سیاه شده است 8- نقاشی با موضوع درسی 9- چاپ با مواد طبیعی مانند پیاز و سیب زمینی و .. 10- نمایش و کشیدن صحنه های نمایش 11- کاردستی با موضوع درسی مثل پوشش بدن جانوران 12- نقاشی با مداد رنگی و طراحی به وسیله ی یک وسیله نوک تیزروی سطح آن 13- حجم سازی با کاغذ یعنی مچاله کردن کاغذ در اندازه های کوچک وچسباندن روی کاغذ 14- رنگ کردن انواع سنگ ها و کشیدن طرح های مختلف روی آن 15- نقاشی با نقطه ( درس ریاضی ) 16- کاردستی برش کاغذ 17- نمایش از موضوعات درسی 18- کامل کردن نقاشی ناقص 19- چسباند کاغذ روی یک سطح برجسته و رنگ کردن آن @Papooole 20- تا کردن کاغذ و برش آن به صورت اشکال تزیینی 21- درست کردن کار ت پستال های تزیینی 22- نقاشی با کمک جوهر و نخ در کاغذ تا شده 23- کاردستی با کمک خرده تراش 24- نقاشی آزاد 25- نقاشی با کمک مسواک و آبرنگ 26- گردش در طبیعت 27- کاردستی با وسایل دور ریختنی 28- رنگ کردن تخم مرغ 29- رنگ کردن وسایلی که با گل ساخته اند 30- قصه گویی 31- قصه خوانی 32- موسیقی 33- حجم سازی با گل 34- کاردستی با نایلون و پنبه و نخ و ساخت سیر 35- نقاشی با مدادشمعی

#تبلت_را_چگونه_از_کودکمان_جدا_کنیم؟ یکی از مشکلاتی که بچه های امروزی دارند استفاده زیاد از لوازم الکترونیکی مانند تبلت است. حال والدین چگونه باید این تبلت ها را از کودک شان جدا کنند. @Papooole این روزها به هر خانه‌ای که وارد می‌شوید، به جای سرگرم بودن کودکان با خمیرهای بازی که خلاقیت‌شان را بالا می‌برد و مهارت‌ دست‌های‌شان را بیشتر می‌کرد، تبلت‌هایی در دست بچه‌ها جا دارد که چشم‌های‌شان را خسته و مفاصل دست‌های‌شان را ضعیف می‌کند. در این میان والدینی که امکان خرید چنین ابزاری برای کودک‌شان ندارند هم از خود گذشتگی کرده و او را با گوشی هوشمند تلفن همراه‌شان سرگرم می‌کنند و مهارت کودک‌شان در انجام بازی‌های مختلف را به رخ این و آن می‌کشند. بچه‌های امروزی تمایلی به دویدن، کاردستی درست کردن و نقش‌پذیری در بازی‌هایی که نسل ما از آنها لذت می‌برد، ندارند. آنها ترجیح می‌دهند روی مبل راحتی لم بدهند، یک کاسه پفک کنارشان بگذارند و هر روز چندین مرحله از بازی‌ای که به آخر رساندنش کار هر کسی نیست را رد کنند. بچه‌های امروزی نمونه کوچک شده والدین‌شان هستند. نمونه آنهایی که در ‌مهمانی‌ها به جای گپ زدن با حاضران، به غایب‌های جمع وایبر می‌زنند و به‌جای چند متر دویدن، به‌دنبال نصب انواع اپلیکیشن‌های سلامت روی گوشی خود هستند. هدیه پژوهشگران فناوری اطلاعات به بچه‌های امروزی نه هوش بیشتر و نه ذهن آماده‌تر است. آنها روی مبل‌های راحتی، صاحب بدنی خسته و انباشه از چربی می‌شوند و پشت صفحه تبلت‌ها، چشم‌هایی آزرده و ذهنی آشفته را از آن خود می‌کنند. شاید بعد از خواندن این یادداشت، به قصد گرفتن تبلت فرزندتان از او، از روی مبل بلند شوید؛ اما بنشینید! نیازی به محروم کردن فرزندتان از تبلتش نیست، کافی است خودتان همین حالا گوشی را روی زمین بگذارید و نه با حرف، بلکه با آوردن ورزش و مطالعه به ساعت‌های مرده‌تان، به کودک خود هم سبک زندگی سالم را آموزش دهید. ساعت های استفاده کودکان از وسایل الکترونیکی را کاهش دهید… @Papooole به ساعت نگاه کنید با وضع کردن برخی قانون‌ها، ساعت‌های استفاده فرزندتان از تبلت را محدود کنید. برای مثال به او اجازه ندهید که سر میز شام تبلتش را بیاورد. @Papooole خاموشی بزنید محققان می‌گویند تبلت‌بازی پیش از خواب می‌تواند فرزند شما را بی‌خواب کند. پس به او اجازه بازی کردن با تبلت پیش از خواب را ندهید و نگذارید آن را به اتاق خوابش ببرد. @Papooole وقت‌شناس باشید حتی اگر همه اطرافیان‌تان برای کودک خود تبلت خریده باشند، دلیلی ندارد که در سه سالگی به فرزندتان چنین هدیه‌ای بدهید. اگر می‌خواهید او را با تکنولوژی آشنا کنید، به او اجازه دهید برخی ساعات روز با تبلت شما بازی کند اما شخصی کردن این وسیله را از چنین سنی شروع نکنید. @Papooole از خودتان شروع کنید هرقدر هم که از لزوم فعالیت بدنی و قوی‌تر کردن ارتباطات رو در رو برای فرزندتان صحبت کنید، فایده‌ای ندارد. تا زمانی که او می‌بیند که در ‌مهمانی برای‌تان وایبر بازی شیرین‌تر از گپ زدن با دیگران است، تمایلی به گوش کردن به توصیه‌های‌تان پیدا نمی‌کند. اگر می‌خواهید فرزندتان زندگی مجازی را جایگزین تجربه‌های حقیقی زندگی نکند، خودتان در رعایت چنین اصلی پیشقدم شوید. @Papooole دست به‌کار شوید اگر تنها یک فرزند دارید، به او حق دهید برای پر کردن تنهایی‌اش به تبلت وابسته شود. در چنین شرایطی به جای جنگیدن با او، خودتان برای تغییر شرایط وارد عمل شوید. بازی‌های دونفره پرتحرک و هیجان‌انگیز، هم می‌تواند سلامت جسم فرزندتان را تضمین کند و مهارت‌های حرکتی‌اش را تقویت کند و هم لحظات شاد و خوشی را برایش رقم بزند. اگر کودک‌تان از چنین نعمتی بهره‌مند شود دیگر نیازی به مدام بازی کردن با تبلت پیدا نخواهد کرد. منبع : مجله ی پزشکی دکتر سلام

مطلب زیر فرستاده شده توسط خانم محمدی از مربیان توانمند شهر دیواندره 👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇

@Papooole بسته آموزشی برای فراگیران میباشد ک بهتر و راحت و با تنوع بسیار مطلب را یاد بگیرند,طراحی و محتواباتوجه به سن مخاطب میباشد,بسته طراحی بنده برای سن پیش دبستانی میباشد دراین سن چون خواندن ونوشتن را یاد نگرفتند تمامی مطالب با صدای خود بنده گفته میشود,توضیحات چراغ راهنما,شناخت رنگها و کاربرد آنها در چراغ راهنما,شعر,,,,طراحی بسته به این شکل است که آغاز با آزمون ورودی شروع میشود ک نشان دهنده این باشد توانایی فراگیر درچه حد میباشد,بعد از آزمون توضیح چراغ راهنما,رنگ سبز,زرد,قرمز,و توضیحات مربوطه, شعرچراغ راهنما,و تصاویر مربوطه,,,ودر پایان آزمون ارزشیابی,,,اگر فراگیر باتوجه به آموزشی ک داده میشود آزمون ارزشیابی را غلط جواب بده بازهم همین روند تکرار میشود تا زمانی ک بتواند آزمون ارزشیابی را درست جواب دهد,بسته آموزشی با برنامه captivaitطراحی میشود.

👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇

بسته آموزشی ,,,آموزش چراغ راهنما ویژه کودکان پیش دبستانی ,با استفاده از برنامه captivait که ساخته شده توسط خانم پاکدل از مربیان تلاشگر شهر کامیاران

@Papooole بهترین روش برای برخورد با لجبازی کودکان چیست؟ @Papooole ▪️ هماهنگ بودن پدر و مادر ▪️ داشتن برنامه ریزی روزانه غذا خوردنش بازی کردنش و خوابیدنش ▪️ خواسته موجه کودک را حتما پاسخگو باشیم یعنی به او یاد بدهیم که قصد ما لجبازی کردن نیست ▪️ یه جاهایی بهش حق انتخاب بدهیم ▪️ جایگزین کردن مثلا بگیم اگه جیغ نزنی میریم و اینکارو میکنیم ▪️ جملات خبری باشه تا دستوری مثلا بگیم وقته ناهاره نگیم الان باید ناهار بخوری ▪️ گوش دادن فعالانه موثرترین روش است باید با بچه ها همدلی کنیم مثلا جیغ زد بهش بگیم چی میخوای عزیزم گرسنه ای؟ خوابت میاد؟ میخوای بازی کنیم؟ ▪️ با کودکان بالای ۴ سال میتوان در مورد رفتارش صحبت کرد اول باید تذکر داد مثلا در جمع توی گوشش بگیم،در مرحله دوم تنبیه متناسب با عملش و حال و هوای کودک تنبیه کودک باید محروم کردن از چیز دلخواهش باشد.

مطلب زیر فرستاده شده توسط خانم ساعدی از مدیران توانمند پیش دبستانی شهر سنندج ناحیه یک👇👇👇👇👇👇👇👇

@Papooole ⬅️⬅️ امروز تولد توران خانم بود... ➡️➡️ @Papooole توران میرهادی(خمارلو)(زاده ۱۳۰۶ شمیران درگذشته ۱۸ آبان ۱۳۹۵ تهران)استاد ادبیات کودکان، نویسنده و کارشناس آموزش و پرورش. وی بیش از ۶۰ سال در گسترهٔ آموزش و پرورش، فرهنگ و ادبیات کودکان کوشید و در این راه یکی از چهره‌های تأثیرگذار سدهٔ کنونی ایران است. او به همراه همسرش محسن خمارلو به مدت ۲۵ سال مجتمع آموزشی تجربی فرهاد یا مدرسه فرهاد را از از سال ۱۳۳۴ تا ۱۳۵۹ اداره کرد. این مجتمع یکی از آموزشگاه‌های تجربی و الگووارهٔ ایران بود که هدف‌ها و کارکردهای آموزش و پرورش مدرن در آن تجربه و ارزیابی می‌شد. توران میرهادی به همراه لیلی ایمن ( آهی) همچنین یکی از بنیان‌گذاران شورای کتاب کودک است و از سال ۱۳۵۸ سرپرستی تدوین و تألیف فرهنگنامه کودکان و نوجوانان را نیز برعهده داشته است. میرهادی را «مادر ادبیات کودک و نوجوان در ایران» خوانده‌اند. توران میرهادی، از پدری ایرانی به نام فضل‌الله که ریشه و تبار تفرشی داشت و مادری آلمانی به نام گرتا دیتریش در ۲۵ خرداد ۱۳۰۶ در شمیران به دنیا آمد. توران چهارمین فرزند این خانواده بود که روی هم پنج فرزند دختر و پسر داشتند. توران در سال ۱۳۱۱ آموزش بیرون از خانه را آغاز کرد. نخست برای شش ماه به مدرسهٔ آلیانس فرانسه در خیابان ژاله تهران رفت. پس از آن با تصمیم مادر که آموزش با سه زبان آلمانی در خانه و فارسی و فرانسه در دبستان را برای او سخت می‌پنداشت، به دبستان آذر در سرچشمه تهران منتقل شد و سال‌های ابتدایی را در این دبستان به پایان برد. پس از آن در سال ۱۳۱۷ به دبیرستان نوربخش در خیابان قوام السلطنه رفت و تا سال ۱۳۲۴ در این دبیرستان آموزش دید. با پایان دبیرستان در همین سال در رشتهٔ علوم طبیعی (زیست‌شناسی) دانشگاه تهران پذیرفته شد. در همین دوره او با جبار باغچه‌بان که طرح سوادآموزی بزرگسالان را پیش می‌برد، آشنا شد. حضور در کنار جبار باغچه‌بان به او اهمیت آموزش سواد پایه را یادآوری کرد. در کنار این کار او به عنوان دانشجوی آزاد به کلاس‌های درس محمدباقر هوشیار در دانشکده ادبیات می‌رفت که علوم تربیتی و اصول آموزش و پرورش درس می‌داد. تجربه‌هایی که او از این دو استاد به دست آورد، سبب شد که تصمیم بگیرد در راهی دانش بیاموزد که علاقه‌اش را داشت. به این سبب از تحصیل در رشته علوم طبیعی انصراف داد و تصمیم گرفت برای آموزش در زمینهٔ علوم تربیتی و روان‌شناسی به اروپا برود. نخست قصد رفتن به سوئد را داشت، اما در نهایت در پاییز ۱۳۲۵ به پاریس رفت. در این هنگام یک سال از پایان جنگ جهانی دوم گذشته بود و اروپا ویرانه‌ای بود که از داغ جنگ و گرسنگی می‌سوخت. ارادهٔ توران برای آموختن سبب شد که این دشواری‌ها مانعی در راه هدف او نشود. خود را با وضعیت ناگوار پس از جنگ در اروپا سازگار کرد. با جیره خوراک روزانه می‌ساخت و حتی در پروژه‌های بازسازی بخش‌های گوناگون اروپا که با همیاری دانشجویان اجرا می‌شد مشارکت می‌کرد. با این هدف یک بار به هرزگوین و یک بار هم به کوه‌های تاترا چکسلواکی رفت و در بازسازی راه‌آهن آن مناطق شرکت کرد. این سفرها و دیدن چهرهٔ اروپا پس از این جنگ ویرانگر چنان تأثیر عمیقی بر او گذاشت که از همان هنگام به نقش آموزش و پرورش در پاسداری از ارزش‌های انسانی یا ویران کردن آن پی برد. توران میرهادی در زمستان ۱۳۳۰ به ایران بازگشت. در این سال‌ها او مانند بسیاری از جوانان روشنفکر ایرانی که شیفته و نگران سرنوشت ایران بودند خود را درگیر جنبش ملی شدن نفت و پیامدهای آن کرده بود. در سال ۱۳۳۱ این فعالیت‌ها او را با جوانی به نام سرگرد جعفر وکیلی که از افسران روشنفکر زمانه خود بود آشنا کرد. این آشنایی به ازدواج کشید، اما پس از کودتای نفتی سال ۱۳۳۲ با اعدام این افسر جوان رشتهٔ زندگی مشترک کوتاه‌شان گسسته شد. میوهٔ این زندگی پسری به نام پیروز است. تسلط او به زبان‌های آلمانی، فرانسه و انگلیسی او را فراتر از مرزهای ملی برده است و همواره از او چهره‌ای فرامرزی ساخته است. توران میرهادی در سال‌های دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ در کنگره‌های بین‌المللی ادبیات کودکان و ژوری جایزه جهانی هانس کریستین آندرسن مشارکت داشته است. توران ميرهادى را به لحاظ توجهى كه به بالندگى شخصيت كودكان داشته است، به ماريا مونته سورى تشبيه كرده اند. خانم میرهادی در پی سکته مغزی در شهریور ۱۳۹۵ در بیمارستان بستری شد. وی در ۱۸ آبان‌ماه ۱۳۹۵ در سن ۸۹ سالگی، درگذشت. مراسم خاکسپاری او ۲۱ آبان ۱۳۹۵ با حضور جمع پرشماری از اهالی فرهنگ و هنر در باغ خانهٔ هنرمندان ایران برگزار شد. سپس پیکر او به امام‌زاده عبدالله شهرری منتقل شد تا در کنار پسرش، که سال‌ها پیش در جریان سیل جان خود را از دست داد، برای همیشه آرام گیرد. @Papooole

به یاد توران میر هادی شاعر کودک و نوجوان👇👇👇👇👇👇

@Papooole 👈تعدادی از فعالیت های پیشنهادی قبل از ورود به دبستان برای تقویت #هوشی و پیشگیری از اختلال #ریاضیات فرزندان @Papooole 🔶تمرین یادگیری سمت راست 🔶شناخت اعضای بدن 🔶یادگیری مفهوم دسته بندی 🔶آموزش مفاهیم بالا و رو ,زیر 🔶لی لی کردن,حمل توپ کوچک داخل قاشق 🔶جهت یابی به سمتهای مختلف 🔶پیدا کردن شباهتها 🔶آموز ش مفهوم داخل وخارج 🔶شناخت رنگهاو تست کور رنگی 🔶شیوه آدرس دادن جای اشیا با استفاده از مفاهیم ریاضی 🔶چک کردن پای برتر 🔶تمرینات حفظ تعادل 🔶شمارش اشیاء تا پنج 🔶پرتاب دارت یا توپ در سبد با دست برتر 🔶بازی با #پازل 🔶راه رفتن مارپیچ بین وسایل مثل صندلی 🔶بستن دکمه ها و بند کفش 🔶انجام بازیهای دقتی و #تمرکز و نشانه گیری 🔶راه رفتن روی خط راست 🔶بازی چی ماله چیه 🔶بازیهای دستوری 🔶مهارت استفاده از ابزار 🔶پرورش انگشتان دست و #مهارت_ظريف 🔶بازیهای شمارشی مثل منچ و مار پله 🔶سینه خیز کردن @Papooole 💢همه فعالیتها را تکرار کنید.

مطلب زیر فرستاده شده توسط خانم سعیدی فرد از مربیان تلاشگر شهر سنندج ناحیه دو👇👇👇👇👇👇👇👇👇

s@r£: 👈👈بازی هایی برای کنترل خشم درکودکان پرخاشگر👉👉 خشم یکی ازانواع هیجان های طبیعی در انسان است و هرکس درجه هایی از آن را دارد. کودکان نیز در سنین مختلف و در طبقات اجتماعی ـ اقتصادی متفاوت عصبانی می شوند، اما باید از ابتدایی ترین مراحل تربیتی شان یاد بگیرند چطور این احساس سرکش را مهار کنند. در گذشته والدین با دیدن این رفتار ها در فرزندشان او را تنبیه می کردند، اما امروزه تکنیک های مفیدی برای کنترل خشم توصیه می شود: ● کودکان ۵-۳ ساله وقتی فرزندتان خشمگین شد، یک ظرف حباب درست کرده به او بدهید. لازمه حباب درست کردن، تمرکز بر تنفس است. تنفس آرام و شمرده، احساسات خروشان کودک را آرام می کند. به مدت چند هفته روزی یک دقیقه با فرزندتان حباب درست کنید؛ بعد از اینکه حباب درست کردن را یاد گرفت، از او بخواهید با کمک گرفتن از قوه تخیلش، حباب های متفاوتی درست کند. لطافت حباب ها و تلاش برای ساخت آنها روحیه کودک را آرام تر می کند.( منبع:روزنامه سلامت ) ● کودکان ۸-۶ ساله با پایان دوره خردسالی، کودک یاد می گیرد افکار خود را مدیریت کند و حتی تغییر دهد. ابتدا با حوصله به او کمک کنید محرک های خشمش را بشناسد؛ مثلا ممکن است هنگامی که کسی او را هل می دهد یا با عنوان زشتی صدایش می زند یا مسخره اش می کند، عصبانی شود. به او یاد دهید چطور بر خشمش غلبه کند و به او بفهمانید در برخوردهای اجتماعی اش باید صبور باشد و قبل از هر اقدامی، نفسی عمیق بکشد و اگر می تواند چند قدم از آنچه عصبانی اش کرده فاصله بگیرد؛ در دل جمله های آرام کننده تکرار کند مثل: «از پسش بر میام» یا «مهم نیست». در نهایت هم رفتار های عاقلانه و مودبانه را به او آموزش دهید مثلا «این توپ منه، لطفا پسش بده» یا «چه حرف زشتی زدی، من این طوری حرف نمی زنم». به او یاد بدهید قرار نیست کسی با خشونت بیشتر برنده شود. علایم جسمی عصبانیت را به او بیاموزید. به فرزندتان بگویید هر وقت کسی عصبانی می شود، بلندتر حرف می زند، صورتش قرمز می شود، دست هایش را هنگام صحبت به شدت تکان می دهد، ضربان قلبش بالا می رود، اخم می کند، دهانش خشک می شود و تندتند نفس می کشد، سپس از او بخواهید اگر این علایم را در خودش دید، یاد توصیه های شما بیفتد. ● کودکان ۱۲-۹ ساله به فرزندتان بیاموزید قبل از هر کاری به خصوص واکنش های خشمگینانه، فکر کند. این بار که فرزندتان با یکی از همسالانش دعوایش شد، بگذار ید تا هرجا که می خواهد پیش برود سپس از او بپرسید: «دعوایت را کردی، عصبانیتت را نشان دادی؟ نتیجه چه شد؟ مشکلتان حل شد؟ برای حل این ناآرامی ها چه کار می خواهی بکنی؟ اگر دوباره دعوایت شد هم می خواهی همین رفتار های زشت را داشته باشی؟» با کمک این روشها، احتمالاً خواهید توانست کودک خود را در کنترل خشم، یاری نمایید.( منبع:روزنامه سلامت ) بازی با گل یا خمیر برای سنین 3 تا 11 سال کودکان از بازی با گل یا خمیر لذت می برند چرا که بازی با آنها از نظر حس لامسه لذت بخش است و در ضمن می توانند هر طور که بخواهند به آنها شکل دهند،تغییرش دهند و هر وقت که مایل بودند خرابش کنند. گرد کردن و شکل ساختن از آنها، روزنه ای برای برون ریزی احساسات پرخاشگری است. کار با گل و خمیر، ظاهرا بیان احساسات و مفاهیم مربوط به آن را تسهیل می کند. نکته: بهتر است در بازی از قالب استفاده نشود چون در نحوه ی بیان کودک اثر تسهیل کننده دارد. بادکنک های خشم در این بازی، ترکاندن بادکنک ها کودک را قادر می کند خشم خود را ببیند.

مطلب زیر فرستاده شده توسط خانم جهانبخش از مربیان تلاشگر شهر سنندج ناحیه دو👇👇👆👇👇👇

@Papooole پنج دلیل قانع کننده برای اینکه بچه‌ها در سنین پایین به طبیعت نیاز دارند: @Papooole ۱. افزایش انعطاف پذیری نسبت به استرس طبیعت، تأثیر استرس زندگی را روی بچه‌ها کاهش می‌دهد و به آنها کمک می‌کند زمانی‌که احساسات استرس برانگیزشان اجتناب ناپذیر شد، آن را مدیریت کنند. یادتان باشد بودن در طبیعت به معنای کوهنوردی طولانی مدت در کوهستان نیست؛ حتی یک چشم‌انداز از طبیعت هم می‌تواند به کاهش اضطراب در افراد شدیداً مضطرب کمک کند. هر چه بیشتر در معرض طبیعت باشیم، تاثیرش روی کاهش و تسکین استرس بیشتر است. ۲. کاهش ناهنجاری‌های حواس، افسردگی و اضطراب تحقیقات نشان داده سپری کردن در طبیعت می‌تواند به بچه‌های مبتلا به اختلال کم توجهی کمک کند و زندگی در کنار فضای سبز باعث کاهش اضطراب و افسردگی در نوجوانان می‌شود. به عبارتی دیگر، طبیعت بدون شک به ما کمک می‌کند تا با زمان حال هماهنگ شویم و به طور کلی ما را به اندیشیدن عادت می‌دهد؛ حتی بدون این‌که مجبور باشیم درباره آن فکر کنیم. ۳. تقویت و حمایت از خلاقیت و عملکرد ادراکی در بچه‌ها پژوهش‌ها نشان می‌دهد بچه‌ها در کنار طبیعت، خلاق‌ترند. به‌علاوه، تحقیقات جدید، ثابت کرده وقت گذراندن روزانه در طبیعت، توانایی کودکان را برای تمرکز و توجه بالا برده و در نتیجه مهارت‌های ادراکی و شناختی‌شان را هم تقویت می‌کند (مانند حل مساله). استرس و اضطراب کمتر و عملکرد ذهنی مطلوب‌تر، دلایل خوبی برای بیرون رفتن‌های مداوم است. @Papooole ۴. افزایش فعالیت بدنی و در نتیجه آن، پیشگیری از چاقی یافته‌ها نشان داده زمانی که بچه‌ها در بیرون از خانه به بازی اختصاص می‌دهند با افزایش فعالیت بدنی ارتباط دارد. به طور شهودی قابل درک است، درست است؟ در طبیعت بودن یعنی بچه‌ها جلوی کامپیوتر یا تلویزیون قوز نکرده‌اند و در عوض در حال دویدن، پریدن، خاک بازی، بالا رفتن و … هستند. و بهترین بخش قضیه این است که آنها حتی نمی‌دانند که دارند فعالیت بدنی می‌کنند، یعنی تمرین و ورزش، خیلی ساده و از طریق عادت، برای‌شان یک الویت می‌شود! طبیعت تشویق به اکتشاف، بازی و جنب وجوش می‌کند. این ویژگی‌های مثبت باید کلماتی باشند که از آن‌ها برای تعریف ورزش استفاده می‌کنیم. ۵. نهادینه شدن حس احترام و مسئولیت نسبت به زمین و طبیعت یافته‌ها نشان داده اگر بچه‌ها از همان سنین اولیه، در تماس مداوم با طبیعت باشند، با عشق و احترام نسبت به طبیعت و پیرامون‌شان بزرگ می‌شوند. بازی دوران کودکی در طبیعت ” وحشی ” (مانند: چادر در هوای آزاد، راه پیمایی و پیاده روی در جنگل) تأثیر مثبت روی باورهای زیست بومی و همچنین رفتارهای افراد دارد. @Papooole منبع: مجله‌ی سلام

مطلب زیر فرستاده شده توسط خانم ساعدی از مدیران توانمند پیش دبستانی شهر سنندج👇👇👇👇👇👇👇👇👇

@Papooole بهترین روش برای برخورد با لجبازی کودکان چیست؟ @Papooole ▪️ هماهنگ بودن پدر و مادر ▪️ داشتن برنامه ریزی روزانه غذا خوردنش بازی کردنش و خوابیدنش ▪️ خواسته موجه کودک را حتما پاسخگو باشیم یعنی به او یاد بدهیم که قصد ما لجبازی کردن نیست ▪️ یه جاهایی بهش حق انتخاب بدهیم ▪️ جایگزین کردن مثلا بگیم اگه جیغ نزنی میریم و اینکارو میکنیم ▪️ جملات خبری باشه تا دستوری مثلا بگیم وقته ناهاره نگیم الان باید ناهار بخوری ▪️ گوش دادن فعالانه موثرترین روش است باید با بچه ها همدلی کنیم مثلا جیغ زد بهش بگیم چی میخوای عزیزم گرسنه ای؟ خوابت میاد؟ میخوای بازی کنیم؟ ▪️ با کودکان بالای ۴ سال میتوان در مورد رفتارش صحبت کرد اول باید تذکر داد مثلا در جمع توی گوشش بگیم،در مرحله دوم تنبیه متناسب با عملش و حال و هوای کودک تنبیه کودک باید محروم کردن از چیز دلخواهش باشد.