قلم سرخ

وضعیت همسترینگ نادری بگونه ای است که احتمال فیکس بودن او کم خواهد بود. در صورت فیکس بودن بنا به توصیه های پزشکی ممکن است مصدومیتش تشدید شود و تعویض اجباری باشد. دیاباته هم شرایط تقریبا مشابهی دارد.

فردا روز خوبی خواهد بود به دو شرط: نترس باشیم کناره ها را ببندیم همین برای بردن استقلال کافی است

به بهانه انتخابات فدراسیون فوتبال شما را به خدا بیخیال شوید ثبت نام از کاندیداهای هیات رییسه فدراسیون فوتبال به اتمام رسید. کسانی در این انتخابات کاندیدا شده اند که بودن شان پر از پرسش است. به مرور برخی موارد می پردازیم: بهاروند از خودش نپرسیده در این همه سال که در فدراسیون بود چه گلی به سر فوتبال ما زد؟ سازمان لیگ را به چه روزی انداخت؟ صدای همه درآمده و او باز هم می خواهد بماند! یک مورد شاهکار او که شانس آوردیم به گوش فیفا نرسید مربوط به نادیده گرفتن پنجره بسته ۹۰ ارومیه بود. فیفا پنجره این تیم (ماشین سازی سابق) را بست ولی این تیم بازیکن جدید گرفت و بازی هم داد. کمیته انضباطی بازی را سه بر صفر کرد و تمام. فیفا می فهمید کلاه فوتبال مان پس معرکه بود. حالا بهاروند قرار است چه معجزه ای کند؟ آجورلو سردار هم انگار بدش نمی آید سوژه فضای مجازی باشد. هر دوره می آید و می بازد و به طنز برایش می نویسند محسن رضایی میرقائد. کارنامه آجورلو پر است از صفرهای گنده و رفوزه شدن های مکرر. کیومرث هاشمی او هم دست بردار صندلی ها نیست. در تمام سالهای حضورش در ورزش، کدام گام موثر را برداشته که حالا باز هم خیز برداشته تا سمتی دیگر بگیرد؟ عزیزی خادم به عنوان یک مدیر جوان ، می شد روی او حساب کرد اما وقتی نایب رییسی را به بهاروند تعارف زده یعنی قرار نیست خون تازه در رگهای فوتبال بدود. علی کریمی می شود دهها ایراد به ریاست او گرفت ولی وقتی همه این سالها تاج و کفاشیان و دیگران آمده اند و فوتبال را به حال و روز امروزش رسانده اند چرا نباید اجازه بدهیم کریمی ها محک بخورند؟ او یعنی بدتر از قبلی هاست؟ کابینه اش از امثال ساکت و بهاروند و اصفهانیان ضعیف تر خواهد بود؟

ادامه مطلب بالا☝️ فوتبال مدنظر من در زمین چمن بازی می شود نه در راهروهای فدراسیون و اتاق کمیته داوران و کانال تلگرام و پیج اینستاگرام.توهم نداشته باشیم. تو هم هم ایجاد نکنیم. شایعه نسازیم. با آبروی آدم ها بخاطر چهارتا فالوئر بازی نکنیم. یک کودک مهد کودکی هم می داند جواب تست دوپینگ شش ماه طول می کشد تا بیاید اما می نویسیم میلیچ دوپینگی است. انگار که تست کوویید ۱۹ در درمانگاه لاله داده و ۴۸ ساعته جوابش آمده باشد! این جامعه پر از امیرحسین صادقی است. ما پیروز قربانی باشیم.

❇رک و بی پرده از فوتبال ایران ✅از فوتبال و دربی لذت ببریم ❇اسیر جو مخرب نشویم! لعنت به فضای مجازی که همه دلخوشی های جامعه را می بلعد. دو روز دیگر دربی است. یک سری به فضای مجازی بزنید و این همه عصبانیت و جو زدگی و حرفهای بی پایه و اساس را ببینید و البته متعجب نشوید. این فضا هم کپی فضای واقعی جامعه ماست. دو تیم بزرگ مملکت قرار است نود دقیقه با هم بازی کنند ،چنان جو مخربی ایجاد شده که آن سرش ناپیدا! فرقی ندارد افشین پیروانی با آن همه تجربه باشد ، عبدیان بی تجربه و دلخوش به چهارتا لایک و کامنت باشد یا ابراهیم شکوری مثلا نسل نوین مدیریت فوتبال در ایران. همه شان همسو با این موج مخرب دارند جلو می روند. نه کسی فوتبال بی برنامه استقلال را می بیند و نه تیم بی استراتژی پرسپولیس را. فقط می خواهیم برنده شویم و برای برنده شدن هم هدف ، هر وسیله ای را توجیه می کند. هر داوری را انتخاب کنند از الان شجره اشتباهات قبلی احتمالی اش به نفع یا به ضرر هر دو تیم آماده است برای انتشار و فشار برای اینکه کمی سوتش متمایل به هر کدام از دو طرف باشد. قرار بود از فوتبال لذت ببریم اما آنها که منفعت شان در نتیجه گرایی است بلایی سر این فوتبال آورده اند که حال آدم به هم می خورد. یک سوزن اگر به خودمان بزنیم ، جوالدوزمان به دیگران درد کمتری خواهد داشت. همه را مقصر جلوه می دهیم و خودمان را بری از قصور و تقصیر. وزیر هم که به زعم هر دو طرف ، آن طرفی است. انگار وزیر گفته بازیکنان نتوانند چهارتا پاس سالم بدهند. استقلال یاد بگیرد فوتبال فقط ارسال و حرکت از کناره ها نیست و این هیچ ربطی به وزیر و وکیل و فدراسیون ندارد. پرسپولیس بداند اگر مهدیخانی و رمضانی و برزگر و عبدی اصلا برای بعضی هواداران مهاجم محسوب نمی شوند یا کادر فنی روی شان حساب نمی کند هم ربطی به وزیر ندارد. به انتخاب خودمان برمی گردد. اگر عیسی محروم شد به اشتباه خودش برمی گردد وگرنه چنانچه استقلالی ها با کامنت می توانستند در مجامع بین المللی رای بگیرند غیبت مفتضحانه شان در سوپرجام را با کامنت برای cas جبران می کردند. شجاع اگر رفت ، چون از پول بیشتر بدش نمی آمد. مثل همه ماها. بیرانوند اگر رفته لک را آورده ایم با بازدهی کاملا بیشتر. شیری اگر پنالتی می دهد یادمان باشد که ملی پوش هم هست و ملی پوش بودن دلیلی بر بی عیب بودن نیست که جدایی ملی پوش هایمان را مهم بدانیم و غیر قابل جبران. علیپور سالهاست دوست داشت به اروپا برود. ذهنیت هایی هم برایش در مسائل فنی اواخر فصل قبل به وجود آمده بود که ترجیح داد نماند. هفتاد درصد رفتنش ربطی به پول و پیشنهاد نداشت. به جایش هم آل کثیر آمد و عالی هم جواب داد. ترابی با نوع رفتنش نشان داد چه در سر داشته و نتیجه اش هم الان معلوم است. بشار دلش با ماندن نبود. تقلاهایش را همه دیدیم. نادری، هم پیشنهاد خوب مالی داشت اما سعید آقایی را به عنوان نفر فیکس جذب کرده بودیم. دو طرف بهانه ها را رها کنند. مثلا چسبیده اند به زاهدی فر بنده خدا که چه؟ داوری که شخصا به شرافتش قسم می خورم. کسی که شهرش هنوز هم تبعیدگاه محسوب می شود و نداری ها و فقر سر تا پای آن منطقه را فراگرفته توانسته با تکیه بر توان خود تا اینجا خودش را بالا بکشد. انصاف نداشته مان را شکر. برای سه امتیاز چه ها که نمی کنیم. ترور شخصیتی به چه منظور؟ هر کس نقد فنی کند می شود فرگوسن وطنی. انگار که منتقد رانندگی ایرانی ها هم شوماخر لقب بگیرد یا هر کس در نقد عملکرد سیاسیون دو کلام حرف بزند بشود چرچیل . نه. همه حق دارند هم هوادار باشند و هم منتقد. به وریا می تازیم که چرا استوری اجتماعی منتشر می کند. به علی کریمی طعنه می زنیم که چرا از کوروش نوشته. کجای داستانیم؟ با کی هستیم؟ این آخر و عاقبت فوتبال مان بود؟ خاتمه مطلبم با یک خاطره از یک لژیونر. روزی از او پرسیدم ممکن است روزی در فوتبال ایران بازی کنی؟ گفت آدم عاقل خودش را به تیمارستان تحویل نمی دهد! لطفا ، خواهشا بگذارید از دربی و فوتبال لذت ببریم. من هیچ وقت نفهمیدم کسی که همزمان می خواهد ما و استقلال و تراکتور و سپاهان قهرمان نشویم، هم با برانکو و کالدرون مشکل دارد و هم با استراماچونی کیست اصلا؟ این خرزو خان را برای تفکرات خودتان نگه دارید. فوتبال مدنظر من یکی، هم فانتزی بازی قائدی را در خود دارد هم سیو های دیدنی حامد و رشید مظاهری و هم شوتهای احمد نور و دریبل های ویران کننده وحید امیری را. ادامه در پست بعد👇

❇ برای دربی نگران باشیم؟ دربی پایتخت پیش روی ماست. یک بازی که اتفاقا اصلا با شعار " این بازی هم سه امتیاز دارد" تطابقی ندارد.خیلی بیشتر از اینها می ارزد. برخلاف اینکه تصور می شود رسیدن مصدوم های استقلال به بازی، کار تیم یحیی را سخت می کند، به نظرم فکری وقتی تیمش کامل باشد در ارنج بازیکنان به مشکل می خورد. اینکه دست ما خالی است و بازیکن نداریم را هم قبول ندارم. در شرایط یازده به یازده اتفاقا دربی باز تر از رقیب هم هستیم. با این حرفها اعتماد به نفس بازیکنان مان را پایین نیاوریم. یعنی قشنگ از برخی مطالب و پست ها توجیهات بعد از باخت فوران می کند انگار که الان دربی را باخته ایم و باید دنبال مقصر باشیم. نه، دوستان! ما پرسپولیسیم. قاعده بازی درون زمین را خوب بلدیم. خوب که بازی کنیم و توپ که درست بچرخد داور و غیر داور نمی تواند حریف ما باشد. خودمان را اسیر این تفکرات مخرب نکنیم. وزیر و دستور از بالا و این قصه ها را نه برای پرسپولیس قبول داشته ام و نه برای استقلال. فنی حرف بزنیم. فنی عمل کنیم و با تمام توان بجنگیم. این رمز موفقیت است. تک تک نفرات مان از آقا یحیی تا مهدی عبدی از رقیب و رقبا بهترند. یک افت روحی مقطعی داشته ایم که انگیزه درخشش در دربی ما را از این گردنه عبور خواهد داد. برای دربی نگران نباشیم. ما پرسپولیسیم.

یک مساوی دیگر و از دست رفتن دو امتیاز. نیمه دوم بهتر شدیم اما هنوز تا روزهای خوب فاصله داریم. می شود تا قیامت درباره بازیکنانی که رفته اند صحبت کرد ولی آیا همین نفراتی که داریم واقعا کارایی ندارند؟ به نظرم باید عمیق تر و منطقی تر به خودشناسی بپردازیم. روزها مثل برق می گذرند. اگر قرار است هر هفته بگوییم فلانی رفت و بهمانی را نداریم پس ادامه دادن لیگ بی معناست. ما باید بر اساس داشته هایمان به جنگ رقبا برویم

نیمه اول بازی بدون گل تمام شد. به نظر می رسید بازیکنان پرسپولیس در چینش جدید، بعضا با وظایف خود نا آشنا بودند. شاید در نیمه دوم یحیی تغییراتی را در تیم و سیستم ایجاد کند تا بتواند برای نزدیک شدن به دروازه سپاهان تدابیری را بیاندیشد.

فردا باید پرسپولیس واقعی را ببینیم. یک تیم سراسر انگیزه و جنگنده که در زمین به هیچ حریفی رحم نمی کند. یحیی و یارانش فردا بی توجه به همه اتفاقات حاشیه ای برای یک سه امتیاز ارزشمند پا به میدان می گذارند. این تیم برای قهرمانی پنجم لحظه ای پا پس نمی کشد. ما بهترین های ایران را روی نیمکت و درون زمین داریم. پس به امید بردی شیرین

استقلال برد و نیمه دوم در فاز هجومی عملکرد خوبی داشت. البته همچنان اساس حرکات این تیم از کناره ها است و هر تیمی کناره ها را ببندد می تواند استقلال را کنترل کند. ایرادات خط دفاعی آنها همچنان پابرجاست. از درهای دفاع آنها می شود رد شد. دیاباته به زمین آمد اما آشکارا کیلوهای اضافه و عدم آمادگی اش به چشم می آمد. شاید کمی فشار بیشتر باعث می شد باز هم مصدوم شود. مظاهری همچنان ناجی تیم فکری است و حالا باید منتظر یک دربی خوب و زیبا از دو تیم تهرانی بود.

ابراهیم شکوری گفته ما (پرسپولیس) به عنوان باشگاه ایرانی از شجاع خلیل زاده (بازیکن ایرانی) در کمیته وضعیت فدراسیون ایران شکایت کرده ایم و این امر مطابق آیین نامه است. کاش آقای شکوری با این صراحت وارد حوزه تخصصی حقوق ورزشی نشود. از او می پرسیم با فرض صحت دعوی مطروحه، قانون می گوید در صورت اثبات فسخ غیر موجه ،باشگاه گیرنده دو پنجره محروم می شود بازیکن هم چهار تا ششماه محروم می شود و باشگاه گیرنده و بازیکن متضامنا به پرداخت غرامت محکوم می شوند. حالا در این پرونده اگر حق با پرسپولیس باشد چگونه باید پنجره تیم قطری بسته شود یا متضامنا عهده دار پرداخت غرامت گردد؟ الریان که ایرانی نیست و حکم فدراسیون ما برایش لازم الاجرا محسوب نمی شود. راه منطقی و اصولی از فیفا می گذرد. البته اگر تمایلی به پیمودن راه اصولی باشد‌. با بدیهیات حقوقی شوخی نکنیم.

دیوان داوری ورزش cas در مقام ارزیابی رای بدوی فدراسیون هاست. در پرونده آل کثیر هم آنها رای afc را بررسی می کنند که مطابق مقررات صادر شده یا خیر. اگر مطابق قانون باشد که آن را تایید و در غیر این صورت آن را رد می کنند. آنها مرجع تعلیق تصمیمات نیستند. تعلیق یعنی اینکه تخلف صورت گرفته و بخشی از مجازات هم اعمال شده ولی بقیه آن را بنا به جهات و دلایل قانونی معلق می نمایند تا در صورت تکرار تخلفات ، هم مجازات جدید و هم مجازات معلق اعمال و اجرایی شود. دیوان داوری در این مباحث وارد نمی شود. نظر شخصی ام این است که cas رای بدوی را تایید می کند هر چند امیدوارم این نظر اشتباه باشد و عیسی را هر چه زودتر در ترکیب تیم ببینیم. در مقررات بین المللی نتیجه رفتار صرف نظر از نیت فرد مرتکب مدنظر است و باصطلاح به إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّات کاری ندارند که این رفتار با چه هدف و نیتی صورت گرفته است. صرف چشم تنگ کردن مصداق رفتار نژادپرستانه تلقی شده و کار برای برائت عیسی سخت است.

آقا یحیی تو می توانی هوادار به تو اعتماد و اطمینان کامل دارد. تو از بین جوانها گنج ها را استخراج کن. تو می توانی. تو حتما یادت هست وقتی به یکباره بعد از بازی با آلیمای قزاقستان ، مدیریت وقت باشگاه تصمیم به ترنسفر علی دایی و افشین پیروانی به السد قطر گرفت جوان ها آمدند و جای آنها را پر کردند. وسط بازی ها بود اما تیم در نبود شهریار، با بزیک و ترابیان و مهدوی کیا قد کشید. تو می توانی. تو اگر هفته ای یک بار به تمرینات و بازی های پایه ها سر بزنی ، اگر برای کار تیم های پایه ها ناظر انتخاب کنی و از آنها نتیجه و خروجی و سازندگی بخواهی یک پرسپولیس نو خواهی ساخت. پرسپولیسی که دستش در جیب خودش است.

دست در دست هم برای موفقیت تیم بحنگیم. شب گذشته یکی از بازیکنان تیم تماس گرفته بود. مشکل مالیاتی داشت. صحبت مان به درازا کشید. از همه جا و همه کس. می گفت فکر نکنید اشباع شده ایم، فکر نکنید کم کاری می کنیم. نه ما تا توان داریم میجنگیم. می گفت ما الان پرسپولیس هستیم. آنها که رفته اند تصمیم شان رفتن بوده. هی نگوییم فلانی رفت بهمانی رفت. این روی ذهن بچه ها تاثیر منفی گذاشته. فکر می کنند در قیاس با رفته ها دارند تخریب می شوند. کادر فنی کاربلدی داریم. بچه ها هم از جان مایه می گذارند. همه دست در دست هم تلاش می کنیم. مطمئن باشید چیزی کم نداریم

آقا سعید، غیرت معنایش ده نفره کردن تیم نیست. اگر قبول داری که پیراهن پرسپولیس امانتی نزد تو است برای موفقیتش بجنگ. با موفقیت تیم جواب فحاشی را بهتر می شود داد. ما در وضعیتی نیستیم که وارد این داستان ها شویم. به شخصه هم ندیدم بازیکن حریف به حامد ضربه بزند. لطفا خواهشا بچسب به ذات و اصل فوتبال. ما با جنجال های یکی مثل آقا مجتبی محرمی که دعواهای یک لیگ را کنترات بر می داشت روزگار گذرانده ایم. اما او در امور فنی هم بی نظیر بود. پس این تخت سینه زدن ها برایمان جذابیت ندارد. فوتبالت را بازی کن برادر

❇واقع بینی،کلید موفقیت پرسپولیس پرسپولیس اگر چهار بار پیاپی قهرمان لیگ برتر شد دلیلش واقع گرایی و توجه به واقعیات بود. برانکو در هر گام با آنچه داشت برنامه ریزی کرد و در ادامه کالدرون و یحیی هم همان راه را رفتند. حالا هم همان راه را باید برویم. اینکه گل دقیقه نود تیم ذوب آهن را و البته بازی بد نیمه دوم تیم را نبینیم راه غلطی است که ما را به خندق بلا می برد. اگر قرار است تمرکز تیم با لایو یک بازیکن به هم بریزد همان بهتر که بریزد. بشار رفت؟ یعنی باید بنشینیم عزا بگیریم؟ یعنی برای روزهای نبود بشار هیچ طرح و تاکتیکی نداریم؟ یاد بازی های آسیایی هیروشیما مربیگری مرحوم استانکو می افتیم. فیروز کریمی قرار بود دستیار استانکو شود. بعد از چند جلسه تمرین، از تیم ملی جدا شد. بعدها دلیلش را از او پرسیدم گفت آن زمان استانکو اصرار داشت از همه جای زمین ، توپ ها را بریزند روی سر علی دایی. رفتم گفتم یعنی ما برنامه دیگری نداریم؟ شاید پیشانی علی دایی کورک زد و نتوانست سر بزند. استانکو پرسید کورک چیست؟ گفتم بعدها می فهمی و رفتم. تیم بازی اول با بحرین مساوی کرد و دایی از ناحیه طحال مصدوم شد. بعدها به استانکو گفتم حالا به حرفم رسیدی؟ حالا حکایت تیم ماست. اصلا فرض کنیم بشار مصدوم شده. تکلیف مان چیست؟ یعنی راهکار دیگری نداریم؟ این چه نبودنی است که نیمه اول خوبیم و نیمه دوم درد نبود بشار سراغمان می آید. اینکه در قائمشهر روی سانتر حریف هیچ یارگیری روی بازیکنان رقیب نشده بود دلیلش فراق بشار است؟ گل ذوب را هزار بار ببینیم. اینها مشکلات فنی است که قطعا آقا یحیی و کادرش آنها را می بینند و باید هم ببینند و اصلاح کنند. هر بازی داریم امتیاز می دهیم و کار سخت و سخت تر می شود. واقع بین باشیم. دردها را ببینیم و در عین حال از تیم مان و کادرش حمایت کنیم. اینها منافاتی با هم ندارد. اینکه حمایت از بازیکن صاحب توپ در تیم مان کم شده ربطی به بشار و رسول پناه و هیچ بحث غیر فنی ندارد. میانگین دویدن ها کمتر شده، پرس ها کمتر شده و اینها همه را باید دید. تمام کننده قهار نداریم اما خلق موقعیت هایمان هم کمتر شده. همه اینها را با هم ببینیم که اگر نبینیم کلاهمان پس معرکه است. ما نبود عیسی را می بینیم و تاثیرش را می پذیریم اما عدم کارایی سه مهاجم (اوساگونا، استوکس، رمضانی) را هم ببینیم . افت اغلب بازیکنان را ریشه یابی کنیم و همه اینها ممکن نیست جز با عینک واقع بینی.

یک مثلث سیاه باز در این فوتبال داریم. سیاه بازی به این معنا که رو بازی نمی کنند. اینکه در این دوره زمانه چنین موضوعی هنر است یا رفتار بدی است را کاری نداریم. الحمدالله از تیم ما که دور هستند و امیدوارم هیچ وقت هم به تیم ما نزدیک نشوند.بیچاره آنها که درگیرشان هستند. فقط محض اطلاع. البته که نوشتنش هم بد نیست.

تیم در بازی امروز با کلی مشکل درونی و بیرونی مواجه بود. از بحث های حاشیه ای و رفتن بشار و همه این داستان ها و مشکلات نباید به سادگی گذشت. مشکلات فنی و روحی و روانی تیم را هم باید رفع کرد.