Endi mavjud! Telegram Tadqiqoti 2025 — yilning asosiy insaytlari 
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Kanalga Telegram’da o‘tish
Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси... Инсон такдирини аччик синовлари... Hamkorlik va reklama uchun 👇👇 @Bronzam . . . . . .
Ko'proq ko'rsatish📈 Telegram kanali 📚 Ibratli Hikoyalar 📚 analitikasi
📚 Ibratli Hikoyalar 📚 (@ibratli_sozlar) O'zbek til segmentidagi kanali faol ishtirokchi. Hozirda hamjamiyat 21 001 obunachidan iborat bo'lib, Din & Maʼnaviyat toifasida 3 785-o'rinni va O'zbekiston mintaqasida 3 863-o'rinni egallagan.
📊 Auditoriya ko‘rsatkichlari va dinamika
невідомо sanasidan buyon loyiha tez o‘sib, 21 001 obunachiga ega bo‘ldi.
25 Iyun, 2026 dagi oxirgi ma’lumotlarga ko‘ra kanal barqaror faollikka ega. Oxirgi 30 kunda obunachilar soni -537 ga, so‘nggi 24 soatda esa -44 ga o‘zgardi va umumiy qamrov yuqori darajada qolmoqda.
- Tasdiqlash holati: Tasdiqlanmagan
- Jalb etish (ER): Auditoriya o‘rtacha 12.59% darajada jalb etiladi. Nashrdan keyingi dastlabki 24 soatda kontent odatda umumiy obunachilar sonining 8.74% ini tashkil etuvchi reaksiyalarni to‘playdi.
- Post qamrovi: Har bir post o‘rtacha 2 647 marta ko‘riladi; birinchi sutkada odatda 1 837 ta ko‘rish yig‘iladi.
- Reaksiyalar va o‘zaro ta’sir: Auditoriya faol: har bir postga o‘rtacha 20 ta reaksiya keladi.
📝 Tavsif va kontent siyosati
Muallif resursni shaxsiy fikrni ifoda etish maydoni sifatida ta’riflaydi:
“Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси...
Инсон такдирини аччик синовлари...
Hamkorlik va reklama uchun 👇👇
@Bronzam
.
.
.
.
.
.”
Yuqori yangilanish chastotasi (oxirgi ma’lumot 26 Iyun, 2026 da olingan) sababli kanal doimo dolzarb va katta qamrovli bo‘lib qoladi. Analitika auditoriya kontent bilan faol hamkorlik qilishini, uni Din & Maʼnaviyat toifasidagi muhim ta’sir nuqtasiga aylantirishini ko‘rsatadi.
21 001
Obunachilar
-4424 soatlar
-1417 kunlar
-53730 kunlar
Postlar arxiv
20 994
Мен нима ҳам дердим.
— Опа, сизни аллақачон кечирганман, — дедим кулимсираган кўйи.
Иккинчи қайнопамнинг ёлғиз ўғли бепушт экан. Шу сабаб келини ажрашиб кетибди.
— Бир пайтлар сизнинг болангизни туширмоқчи бўлгандим. Мана, Худойим ўз боламни бепушт қилиб қўйди, — деб йиғлади Фароғат опа.
Унга нима деб таскин беришни билмадим. «Қўйинг, ҳали ҳаммаси яхши бўлади», дедим, холос.
Худога шукр, келин тушириб, қиз узатдим. Тўйда қайнопаларимдан маслаҳат сўрашни унутмадим. Улар йигирма йил деганда менинг «яхши келин»лигимни тан олишди. Бугун мени ҳам ҳурмат, ҳам иззат қилишади. Сабрим ортидан бугун оилам бут, кўнглим хотиржам яшамоқдаман.
МУАТТАРнинг сўзларини
САИДА ёзиб олди....
20 994
Бошқоронғи бўлганимни эшитиб, эрим бироз илиқ муносабатда бўла бошлади. Бирокқ бу янгиликни эшитган аждаҳо опаларимиз боладан қутулиш йўлларини ўйлашди. Шундай кунларнинг бирида уларнинг гапини эшитиб қолдим.
— Чойига қўшиб қўй, тез таъсир қиларкан, — деди катта қайнопам.
— Аниқми? — деди кичиги.
— Кампир айтди, шу чойни ичса, боласи тушиши аниқ экан.
Қўрқиб кетдим. Мен нима ёмонлик қилдим ахир? Қорнимдаги ҳам бегонамас, жигарининг зурриёди-ку… Шу қадар ҳам тубан аёллар бўладими?
Уларнинг режасидан бохабар бўлганим учун қайнопаларим берган чойни ёлғондан уйга олиб кириб кетган бўлдим-у, ҳаммасини деразадан ташқарига тўкиб юбордим. Икки кун давомида бири қўйиб, бири: «Яхшимисиз, Муаттар? Ҳеч қаерингиз оғримаяптими?» деб сўрашди. «Йўқ, яхшиман», дедим. Улар бир-бирига саволомуз қараб қўйишарди. Хуллас, болам туғилгунча ўз эҳтиётимни қилиб юрдим.
Худога шукр, ой-куним етиб, паҳлавондек ўғилли бўлдим. Эримнинг қувончи чексиз эди. Ўғлини еру кўкка ишонмасди. Қайнотам ҳам набира билан андармон бўлиб қолди. Бироқ боламнинг аммалари ўз ниятидан кечай демасди. Рисолат опам келиб, эримга: «Онам бўлганида бизни чиройли кутиб оларди. Манави хотининг на чой қўяди, на овқат қилади. Эсизгина, ўз ота уйимизга ҳам сиғмаймиз», деб ёлғондан бизни уриштирарди. Табиийки, менга кўнгли йўқ эрим опаларининг гапига кириб, роса калтакларди. Боламни бағримга босганча, унсиз йиғлардим. Аммо на опаларимга, на ота-онам ёки акамга дардимни айтолмасдим. Худодан фақат ва фақат сабр тилаб яшардим.
Иккинчи болам — қизим туғилганда, қайнотамнинг аҳволи оғирлашди. Бир куни у мени ёнига чорлаб:
— Муаттар, қизим, биламан, сизга қийин. Бир тарафдан ўғлим азобласа, иккинчи томондан қизларим тинч қўйишмайди. Аммо сиз бардошли бўлинг. Вақти келиб, улар ўз хатосини тушунишади. Мен ўлгач, оилангизнинг бузилишига йўл қўйманг. Нима бўлса ҳам чиданг, жон болам, — деди ёшли кўзларини артаркан.
— Бундай гапларни айтманг, дадажон. Ҳали кўп яшайсиз. Раҳимжоннинг тўйини кўрасиз, — дея тасалли бердим у кишига.
Аммо инсон кўнгли сезаркан. Орадан икки кун ўтиб, қайнотам бандаликни бажо келтирди. Қайнопаларим: «Отамга яхши қарамадинг!» деб айюҳаннос солишди. Уларнинг туҳматига, таъна-маломатига ҳам индамай бош тутиб бердим. Ўзга чорам ҳам йўқ эди. Бу гаплар кўчага овоза бўлганида опаларим аҳволим қай даражада эканини билишди. Бироқ мен ҳеч кимга нолимай яшашда давом этдим. Орадан йиллар ўтди. Ўғлим 12 га, қизим 10 га кирди. Бу орада ота-онам ҳам вафот этишди.
Бир куни қорнимдаги қаттиқ оғриқдан йиқилиб тушдим. Аксига олиб эрим ҳам ишга кетганди. Аранг ўрнимдан туриб, акамга қўнғироқ қилдим. «Тез ёрдам» билан етиб келган акам мени шифохонага етказди. Кўричак бўлган эканман. Дарҳол операция қилишди. Шифокорлар рухсат бергач, акам ота ҳовлимга олиб кетди.
— Бир муддат дам олиб, ўзингга кел. Борасан, ўша уйингга, — деди қатъий оҳангда.
— Болаларим-чи? — ўтинч билан тикилдим акамга.
— Уларни ўзим олиб келаман, — деганча акам чиқиб кетди.
Бироқ қайнопаларим: «Нега бизга айтмай операция қилдирдинглар», деб акам билан жанжаллашишибди. Болаларимни ҳам кўрсатишмабди. «Бола керак бўлса, ўзи келсин», дейишибди.
Асабий тарзда келган акам:
— Улар аждарҳонинг ўзи экан-ку, синглим. Шунча йилдан буён қандай қилиб яшаяпсан? — деди. — Шу ерда турасан. Болаларинг соғинишса, ўзи келишади.
Шу тариқа акамнинг уйида беш ой яшадим. Болаларим мактабга боришганида яширинча кириб кетишарди. Улар ҳам аммаларидан қўрқишарди. Эрим беш ойдан сўнг келди. Акам билан гаплашгач, келиб мени уйга олиб кетди.
Йиллар ўтиб борарди. Катта қайнопам қиз узатди. Бу дунё қайтар дунё, дегани рост экан. Қизи қайнопалари билан уришиб, уйига қайтиб келгач, у ўз хатосини тушунди. Келиб мендан узр сўради.
— Муаттар, мени кечиринг. Сизга қилган ёмонликларим ўзимга қайтди, — деди Рисолат опам.
20 994
Ёмонлиги ўзига қайтган қайнопалар
— Оилада уч опа-сингилнинг кенжасиман. Оиламизга ҳавас қиладиган дадамнинг дўсти: «Битта қизингни келин қиламан», деб ният қилган экан. Икки опам узатилгач, бу тилакни амалга ошириш менинг чекимга тушди. «Икки қизингдан қуруқ қолдим, энди учинчингни ўғлимдан бошқасига бермайсан», деб туриб олди бўлажак қайнотам.
«Сендан қизим айлансин», дея дадам ҳам қўл ташлаб розилик берибди. Хуллас, тақдирим менинг ихтиёримсиз бошқа бир инсонга боғланди. Куёв бўлмиш хорижда бўлгани учун фотиҳани тайин қилиб, келиши ҳамоноқ тўй қилишга келишиб олишди. Бир олам орзуларим бор эди. Ҳаттоки опаларим сингари куёв билан ширин энтикиб учрашиш ҳам насиб этмади. Ёлғон бўлмасин, тўйга икки кун қолганда у билан учрашдик. Қаҳрамон экан исми. Бўй-басти келишган, қирра бурун, ҳинд йигитларига ўхшаб кетаркан. Менга бошдан-оёқ разм солган йигит:
— Ҳм, Муаттар деганлари сизмисиз?.. — деди аллақандай менсимаган оҳангда. Ичимда уйғонаётган ширин туйғулар унинг бу гапидан сўнг бир зумда ўчиб қолди.
— Мен сизга уйланолмайман, — деди у дабдурустдан. Йигитнинг кўзларига қарадим. Унинг кўзлари қаҳрли ва кибрли боқарди.
— Нега ундай дейсиз? Ахир фотиҳамиз… — гапим оғзимда қолди.
— Мендан сўрамай фотиҳа қилишган. Менинг ўз суйганим бор.
Бир олам ширин орзулар билан учрашувга чиққан кўнглим ер билан чилпарчин бўлди. Йиғлаганча югуриб кетдим. Кейин бу ҳақда катта опамга айтдим. Воқеадан хабар топган дадам дарҳол дўстини ёнига чорлади.
— Қаҳҳор, бу нима деган гап? Ўғлинг ўз севганим бор, деганмиш. Ахир икки кундан кейинга тўй белгиланган…
Дадамнинг эътирозини тинглаган бўлажак қайнотам бўғриқиб гапирди:
— У тентак бола гапираверади. Аҳамият берма. Албатта, тўй бўлади. Битта ўғил деб кўнглига қараганимга жуда ҳаддидан ошиб кетибди. Тўй бўлади, вассалом.
Тўй бўлди. Йиғлаб-йиғлаб келин бўлдим. Янги хонадонда мени нималар кутаётганини ўзимча тасаввур қилишга ҳам қўрқардим.
Қайнонам вафот этган. Қайнотам эса менга меҳрибон эди. Аммо эрим ва унинг икки опаси менга қарши тиш қайрашарди. Тўй куни кечаси эрим икки елкасининг орасига ўйиб ёзилган исмни кўрсатди:
— Уни жуда севардим. Севгимнинг исботи сифатида, мана, азобига чидаб, нинада ўйиб ёздирганман. Аммо сени деб дадам мени ундан жудо қилди.
Унга қарши бирор сўз айтолмасдим. Ёстиққа бағримни берганча йиғлардим. Икки қайнопамнинг қилмишлари эса эримникидан ҳам ўтиб тушарди. Кунда-кунора келиб, қилган ҳар бир ишимдан камчилик топишга, мени бошқалар олдида мулзам қилишга уринишарди улар.
Бир куни кир ювиб ўтирсам, катта қайнопам Рисолат кириб келди.
— Ҳа, кир ювяпсизми? — деди менсимай.
— Келинг, опа, — дея ўрнимдан турдим. Энди сўрашмоқчийдим, у юзини ўгирди. Сўнг илондек вишиллаб:
— Сен туфайли укам билан отам тескари бўлиб қолишди. Шунинг учун сени ёқтирмайман. Шўрлик жигарим ўз севганига эришолмади. Ҳаммасига сен сабабчисан. Барибир, бу уйдан кетмагунингча тинчимайман, — деди.
Музлаб қолдим. Ахир мен шўрликда нима айб?
— Рисолат, уйингга кет. Нима бор бу ерда? — деган овоз эшитилди ортимдан.
Ўгирилдим. Бизнинг гапимизни эшитиб турган қайнотам қизини уришиб берди.
— Ада, сизларни ҳам кўргани келолмайманми энди… — ёлғондан отасига йиғламсираб гапирди қайнопам.
— Келсанг, тўғри келиб, тўғри кет, — деди қайнотам. Сўнг менга юзланди: — Қизим, чой қўйворинг.
Ошхонага ўтиб, чой қўйдим. Нон, қанд-қурс, чой қилиб қайнотам ва қизи ўтирган хонага кирдим. Гарчи гапларидан кўнглим ранжиган эса-да, аммо билдирмай очиқ чеҳра билан чой узатдим. Ота-болани ёлғиз қолдириб, ишимга қайтдим. Не кўз билан кўрайки, оппоқ кирлар ивитилган тоғорага кимдир (тўғрироғи, қайнопам) ранги чиқадиган сочиқларни ҳам солиб қўйганди. Кўк ва қизил ранглар оппоқ кўйлакни кўриб бўлмайдиган даражага келтирганди. Йиғлаб юбордим. Алам қилди. Аммо қайнотамга сездирмадим. Бундай ювилган кир учун эримдан тарсаки едим. Хуллас, қайнопаларимнинг бири келиб, бири кетар, ҳар гал турли нағмалар билан мени шу уйдан кетказишга уринишарди. Аммо сабр қилардим. Албатта, бир куни бахтим юзага чиқишига ишонардим.
20 994
Қабринг тупроғи қуриган куни уйланаман😢
Бир аёл эрини роса яхши кўраркан, аммо оғир бетоб бўлибдию, вафоти аниқ бўлиб қолибди. 😢
Бир кун эрига мен вафот этсам қачон уйланасиз деган саволни берибди. 😔
Шунда эри ҳазиллашиб қабрингни тупроғи қуриган куни уйланаман хотин дебди.
Кун келиб аёли вафот этибди, ва эри уни тез тез зиёрат қилишга бораверибди. Лекин нимагадир ҳар борганида қабр атрофи тупроқлари нам бўларкан.
Бундан таажжубга тушган эр, буни сабабини билмоқчи бўлибди, ва ўша қабристондан кетмай бир четда кузатишга аҳд қилибди.
Ва орадан кўп ўтмай бўлган ишдан шокка тушиб қолибди.
Эркак кузатиб турган вақт...... 😱
20 994
Сукут Сақланг
Айрим гап-сӯзларга жавоб бермай сукут сақлаб турган инсонлар - улар жавоб беришга ожиз инсонлар бўлавермайди!
- Шундай инсонлар борки, ўзгалар қалбини жароҳатлаб қўймаслик учун сукут сақлаб туради.
- Шундай инсонлар борки, ўзлари алам чекиб турган бўлади ва гапирса, алами янада зиёда бўлиб кетади. Шунинг учун улар сукут сақлаб туради.
- Шундай инсонлар борки, гапи кор қилмаслигини билгани учун сукут сақлаб туради.
- Шундай инсонлар борки, ғазаб пайтида бирор кимсага қаттиқ гапириб, уни йўқотиб қўймаслик учун сукут сақлаб туради.
- Энди эса энг буюк сукут сақлаш қолди. Бу ҳам бўлса, ўз нафсингиз ва услубингиз билан тараққий топишингиз учун сукут сақлашингиздир!
20 994
🌸Ассалому Алайкум дилга яқин, яхши инсонларим!🌸
☘Умримизнинг яна бир қайтарилмас тонгги муборак ва ҳайрли бўлсин!
Омонат дунёда омон бўлинг!
🍃Аллоҳим хар бир қилаётган хайрли ишингиздан босган хар бир қадамингиздан рози бўлсин.
🪴Жисмингизга соғлик қалб оламингизга хотиржамлик тилайман.
🌴Топганингиз халол бойлик, қилган ибодатларингиз ажру савобларга тўла бўлсин.
Шанба тонги муборак!
🍃ХАЙРЛИ ТОНГ 🍃
20 994
сочлари қўнғироқдек...
Кўзим Комилага тушиб қолди . Унинг кўзларида ҳазин бир маъюслик муҳрланган эди. Мен гапиришдан тўхтаб , довдираб қолдим. Ўртага ноқулай жимжитлик тушди.
-Комила хафа бўлдингми, ану синфдошим Содиқ Ҳасан-Хусан фарзандли бўлибди-да, шунга ...
Бироз вақт ўтгач, Комила оҳиста сўзлай бошлади.
- Умид ака, уч кундан кейин Москвага учяпмиз дадам билан. Биласиз , уларни оёқлари оғрийди . Ўша аварияда ...
У гапира олмай бўғилди. Хуллас улар икковлари москвалик таниш шифокорда даъволанишар экан.
Биз хайрлашдик...
...Ва уни бошқа кўрмадим.
Кейинчалик , билсам уйларини сотиб, Германияга кўчиб кетишган экан.
Комилани кўп изладим. Ахири умидимни узганимдан кейин Лобарга уйландим. Бахтимга Лобар жуда яхши турмуш ўртоғи бўлди. Икки ўғлимдан кейин қизчалик хам бўлдик.
- Оғайни , тўхтат деяпман, нима ухлаб қолдингми,- Азизни овозидан довдираб машинани тўхтатдим. Азиз Комилани машинадан тушишига ёрдамлашиб юборди,
- Яхши боринг, окага салом денг.
Комила хўп дегандек бош ирғади ва "раҳмат" деб йўлида кета бошлади. Мен эса ишқилиб Комила мени таниб қолган бўлмасин-да, деб юрак ховучлаб турибман. Менимча, у мени танимади. Ўзи Азиз бир йил кўрмаганига зўрға таниди-ку, Комила мени ўн беш йилдан бери кўргани йўқ. Йиллар ўз имзосини қолдиргани аниқ, албатта.
Азиз ўриндиққа жойлашгач, унга савол назари билан қарадим.
- Ким бу, ўғилчаси ширингина экан.
- Ўғилчаси эмас , набираси.
- Тушунмадим, қанақасига?
Ҳайратим ошиб сўрадим Азиздан.
- Э , оғайни, буни тарихи узун. Бу аёлнинг исми Комила . ( Бу исмни умримни сўнгги дақиқасига қадар унутмасман) . Бизнинг қишлоққа келганига салкам бир йилча бўлиб қолди. Тўғрироғи, окага турмушга чиққанига. Оканинг аёллари уч йилча аввал оламдан ўтгандилар. Ёлғиз қизлари отасидан кўпда хабар ололмаганлиги учун отасини Комилага уйланишга кўндирибди ахири. Оканинг яна бир ўғли ҳам бор , лекин касб тақозосига кўра чет элда ишлайди. Халиги бола эса ўша ўғилнинг фарзанди. Булар билан яшайди хозир. Ока жуда яхши инсон. Кўп йиллар пойтахтда нуфузли идораларда ишлаган, ҳозир она қишлоғига қайтиб келган.
- Нега Комила ёшроқ кишига турмушга чиқмаган? - секин луқма ташладим Азизга.
- Умид , бу бировнинг сири-ку, лекин майли сенга айтаман. Комила неча йиллар аввал автоҳалокатга учраган экан, шунинг оқибатида шунча йил турмуш қурмабди, сабаби ... У фарзанд кўролмайдиган бўлиб қолган экан. Буни тасодифан уни тиббиёт картаси қўлимга тушиб қолганида билиб қолдим...
Мендан совуқ тер чиқиб кетди... Демак , Комила мени бахтли бўлишим учун ўз бахтидан воз кечган эканда. Машинани секинлатиб йўл четига тўхтатдим. Ҳайрон бўлган Азизга қараб:
- Сув олиб чиқай, жуда сувсадим - дедим. Биз баравар машинадан тушдик. Кўча юзидаги дўкондан муздек минерал сув олиб чиқаётиб қаршидаги "Умид ғунчалари" деб ёзилган байнер илинган бинога кўзим тушди . Бино жуда чиройли дизайнда безатилган эди. Буни сезган Азиз тушунтириш берди. Бу ҳалиги Комила келиннинг ижодиёт маркази. Юздан ошиқ ўқувчиларга ўн хил йўналишда таълим беришади. Бу ерда яна етти мураббий ишлайди. Комила уларга директор.
Азизнинг сўзлари қулоғимга узоқдан эшитилаётгандек туйилар, икки кўзим "Умид ғунчалари" деган ёзувда эди. Умид... Комила мени унутмаган эканда. Унутмабди...
Ахири Азизнинг уйига етиб келдик. Дарвозадан кирар эканмиз узоқдан қизим :
- Адажон ! деб югуриб кела бошлади. Уни етаклаб юрган Азизнинг катта қизи қизим менга яқинлашгач ,кўнгли ҳотиржам бўлиб ортига қайтиб кетди
- Адажон, хув анетта балула бор экан, ман уларга нон ушо бердим- қизимни гапи тугамасди. Қалдирғочга ўхшаб вижир-вижир қилиб чуғурлаётган уч ярим яшар оппоқ, кўзлари кўзмунчоқдек, сочлари қўнғироқдек қизимни бағримга босдим. Ҳар доим уни бағримга босганимда "тақдиримни туҳфаси" деб эркалардим. Ҳозир уни "тақдиримнинг ва Комиланинг туҳфаси " дедим шивирлаб ва кўтариб осмонга тутдим.
Қизим қиқирлаб куларди . Уй ичидан Лобарнинг:
- Комилаааааа! Қизим ! Қаёқдасан Комилааа ! - деб чақиргани эшитиларди...
Хазонрезги
20 994
УМИД (ҳикоя)
- Оббо , оғайни заб кебсан-да,- деди Азиз, - лекин ҳизматчилик, кўрмайсанми шу вақтда чақирув бўлиб қолди. Тўғрисини айтсам, бу бемор онахон худди ўзимни онамдек бўлиб қолганлар. Шунинг учун сал тоблари қочса ҳам дарров чақиринглар деб фарзандларига тайинлаган эдим.
Мен Азизнинг гапларига бошимни силкиб маъқуллаб кетяпман. Яп- янги олинган машинам қишлоқ кўчасида учиб кетяпти. Аслида бу ерни қишлоқ демасаям бўлади. Йўллари чиройли асфальтланган, икки четига жуда чиройли қилиб манзарали дарахтлар ўтказилган , солинган уйлари бири биридан файзли тоғли ҳудуд. Қисқача айтганда, нақд курортнинг ўзгинаси. Мен Азиз билан анча йиллар олдин ҳарбийда танишганман. У вақтлар олови ичига сиғмаган бўз бола эдик. Лекин дўстлигимиз йиллар давомида тобланиб , мустаҳкамланиб борди. Гарчи соҳаларимиз бошқа бўлса ҳам жуда яхши чиқишамиз. Биз туфайли аёлларимиз ҳам анчайин қалин дугона бўлиб олишгани рост.
Ўтган хафта Азиз "Умид , таътилга чиқдим, бир келсанг-чи?!" деб қилган қўнғироғи сабабли ҳозир шу ердамиз. Таътилдаман деган дўстим таътилидаям жони сарак. Майли, бу дунёда кимгадир фойдаси тегиб яшашни ўзи бахт.
Хаёлимни Азизни овози бузди:
- Иии, оғайни машинангни тўхтатвор, ану аёл танишим, йўлимиз бир, олакетайлик.
Машинани у кўрсатган аёлнинг ёнига бориб секинлатиб тўхтатдим. Яхшигина кийинган, бошига рўмолини томоғлари билан чиройли қилиб ўраб олган, кўзида каттагина қора кўзойнак тақиб олган аёл етти ёшлар чамасидаги болани қўлидан ушлаб туриб бизга ҳайрон боқди.
- Машинага чиқвуринг синглим , ман Азизман, танимадизми?
Аёл қўлини кўксига қўйиб нимадир дегандек бўлди. Афтидан салом берди шекилли.
Азиз чаққонлик билан машинанинг орқа эшигини очиб уларга мулозамат қилди. Аёлнинг юзи яхши кўринмасди.
Ҳа синглим, тинчликми, ҳозир тушлик вақтида марказда нима қилиб юрибсиз?- Азиз хушфеъллик билан саволга тутди аёлни.
- Тинчлик, манабу кичкинтойимни эркалиги деб- ...
... Аёлни овозини эшитиб тормозни босишдан ўзимни базўр тўхтатиб қолдим. Бу ... мени неча йиллар даъвомида ўтларга солган ... Комиланинг овози эди. Мен беш йил қидирган, ўн беш йилдан бери бир нафас унутмаган Комиланинг, менинг Комиламнинг овози эди.
Мен уни мактаб давридан яхши кўрардим. У биздан икки синф пастда ўқирди. Бениҳоя чиройли қиз бўлганлиги учун жуда кўп йигитлар унинг ошиғи эди . Хатто қўшни мактабнинг ўзига ишонган олифта йигитчалари ҳам мактаб атрофида ўралашганлари ўралашган эди . Мен Комиланинг нафақат хусни, балки заковатига, зеҳнига ҳам шайдо эдим. Вақт ўтиб, унинг ҳам менга бефарқмаслиги маълум бўлди. Хуллас , мактабни битириш арафасида унинг ваъдасини олган эдим. Ўша йили институтга киролмагач, ҳарбий ҳизматга жўнаб кетадиган бўлдим. Уйдагилар барча гаплардан хабардор эдилар. Менга гап орасида икки йилдан кейин тўй деб шаъма қилиб қўйишар эди.
Икки йил ўтиши қийин бўлмади. Уйдан ва Комиладан кўнглим тўқ эди. Биз хат ёзишиб туришар ва бир биримизга қаттиқ ишонардик.
Ва ниҳоят , уйга хам қайтадиган бўлдим. Бир олам умид билан уйга қадам қўйганимда, мени шумхабар кутиб турар эди. Комила ота- онаси билан холасининг тўйидан қайтаётганда автоҳалокатга учрабди... Онаси ...воқеа жойида вафот этибди. Отаси ва Комила касалхонада экан. Комиланинг аҳволи оғир эмиш. ...
Комиланинг ёнига саккиз кун деганда кира олдим.
Мен уни дафъатан таний олмадим. Ранги докадек оппоқ, бир сўз айтишга мажоли йўқ эди. Шу вақтгача икки марта операция қилишибди. Мен оҳиста унинг ёнига бориб кровати ёнига чўккаладим. Секин қўлини кафтларим орасига олдим. Унинг кўзларидан икки томчи ёш сизиб чиқди. Нимадир демоқчи бўлди , лекин гапира олмади. Назаримда ойим дегандек туйилди... Унга жавоб беришга ожиз эдим.
Орадан бир йил ўтди.
Уйдагиларнинг талабига кўра Комилага тўйдан гап очдим. У ёқ бу ёқдан гапириб , маъюс кўнглини кўтариш мақсадида ярим хазил, ярим чин тегишдим.
- Коми, биласанми қизим бўлишини роса ҳохлардим. Билмадим , ҳамма оғайниларим ўғлим , ўғлим дейишади, лекин мен барибир қиз болани яхши кўраман. У оппоққина , кўзлари мунчоқдек,
20 994
Қиз бола номусига нисбатан эҳтиёт бўлиши керак, икки елкасида ота-онасининг ор-номусини кўтариб юради дейишса, жиддий қарамабман. Мактабда бир йигитни севиб қолдим. Бой оиланинг арзанда ўғли эди.
Мулойим гапларига ишониб, суратимни ташлагандим. Оддий оиланинг фарзанди бўлганим учун қўлидан ҳечнима келмайди деб таҳдид қила бошлади. Ноилож манзили ташланган меҳмонхонага бордим. Алам қилгани у ёлғиз эмас, ҳамтовоқлари борлигида эди...
АЛДАНГАН КИЗ ТАРИХИ😱❗️
20 994
—Сен… оҳ, Азамат!
—Яқинда сенга ёзган мактубларини яширган жойимдан топиб олди. Уни йўқотишга қўлим бормаганди, унда соҳир туйғулар мужассам эди. Сўнг… қилган қилмишларимни тан олдим. Ўзим ҳам қийналиб кетгандим. Азамат акам уйдан чиқиб кетди. Роса изладим, шаҳарга –сенинг ёнингга кетганини таҳмин қилдим. Сўраб-сўраб топганим шу ер бўлди…
Феруза шилқ этиб стулга чўкди. Унинг кўзига Зарина ҳам, касалхона ҳам кўринмас, ўтган ўн йил давомида нафрат билан севган ёрининг ўз каби азобда яшагани ҳақида ўйларди.
—Мана… –Зарина унга бир даста хат тутқазди, -мен ишимни яхши бажаролмадим. Мактубларни ўн йил куттинг, кечикдим. Энди ол… Азамат акага фақат сен кераксан.
Феруза мактублари бағрига босиб, узоқ йиғлади. Зарина хонадан чиқиб кетганини ҳам сезмади. Сўнг ўрнидан турди-да, Азаматнинг палатаси томон йўл олди…
У мактубларни ўқишни жуда истар, аммо аввал унинг соҳибини кўришга муштоқ эди..
20 994
Азаматни ҳар куни туш кўради: ўша сойда биринчи марта дала гулларини қўлига тутқазган онни қайта-қайта кўраверади.
Бир куни касалхонага оғир аҳволдаги беморни келтиришди. Феруза бош врач сифатида дарҳол кўрсатмалар берди. Бемор эркак 35 ёшлар атрофида, автоҳалокатга учраганди. Юзи қонга беланган, зўрға нафас оларди. Ҳайриятки, уни сақлаб қолишди. Операциянинг ижобий ўтганини этишган Феруза ҳам одатига кўра, беморнинг ёнига кирди. Палата эшигини очдию, кўзларини шифтга қаратиб ётган… бир одамнинг… жудаям таниш одамнинг қаршисидан чиқди.
—Азамат…
Бу шивир шунчалик паст товушда айтилсада, бемор эшитди. Ўша овознинг эгасини ҳам дарҳол таниди. Танидию…
—Сен…
Феруза йиғлаб юбормаслик учун палатадан тезда чиқиб кетди. Аммо чидолмади. Хонасига кириб, ўкраб йиғлади. Сўнг унинг олдига бошқа кирмади. Аммо ҳамкасбларидан аҳволини суриштириб турди. Тузалиб бораётганини эшитиб, кўнгли таскин топарди. Аммо негадир уни кўргани ҳеч ким келмади. Кейин билса, оиласи қишлоқда экан, Азамат уларга хабар беришни истамабди. “Сиқилишмасин”, дегандир-да ўйлади Феруза.
Лекин орадан бир ҳафта ўтиб, унинг палатасига бир аёл келди. Феруза уни узоқдан кўрди. Чиқишини бир четда кутиб турди. Бу аёл унинг рафиқаси эканлигига ишонар, ичидаги бир нима унинг қандай эканлигини кўришга ундарди. Ўн йил давомида унинг қалбида рашк туйғусини тутатиб келган одам билан ниҳоят кўришади. Ўн дақиқалардан кейин аёл палатадан чиқди. Юзлари оқарган, мадори йўқ эди. Феруза унга синчиклаб қаради: қошлари ингичка терилган, лаблари қип-қизил бўялган. Нозиккина жуссаси ўзини анча ёш кўрсатади. Зарина… бу ўша почтачи қиз.
Кимдир унга тикилиб турганини сезган Зарина ҳам ярқ этиб ён тарафига қаради. У ҳам Ферузани бир зумда таниди: у деярли ўзгармаган, ўша ўзи ҳасад қилган, Азаматнинг ақл хушини олган -лаби устига қўндирилган холи ҳам ўша-ўша эди.
—Феруза… –Зарина қуйилиб келаётган кўз ёшларини тўхтатишни истамади. –Ниҳоят учрашдингларми? Мен тортиб олган Азаматни Худонинг ўзи қўлингга топширибди-ку! Мен ношуд эса…
Феруза уни хонасига бошлади. Заринага сув бергач, у Ферузанинг қўлларидан ушлади:
—Мени кечир, Феруза… сенга ноҳақлик қилдим. Севгим учун курашаяпман, деб ўзимни овутдим. Аммо… барини айтишим керак. Ўшанда… ўшанда биринчи марта ёнимга келганингда, тиззамда турган Азаматнинг мактубини сендан яширдим. Чунки уни яхши кўрардим. Қишлоққа келган кунимоқ севиб қолгандим. Армиядан биринчи бўлиб сенга хат ёзибди. Мен аламимдан хатини очиб ўқидим. Сенга айтган ишқ тўла гапларидан ичим ёнди. Бу муҳаббатни сенга беришни истамадим.
Феруза кўзларини катта-катта очганча, гўё туш кўраётгандек ёки Зарина бу гапларни унга таскин бериш учун айтаётгандек туюларди. Ахир қанақасига? Азамат… наҳотки, Ферузага хатлар ёзган бўлса?!
-Кейин яна кўп хат келди. Бари сенинг номингга. Уларни ўқирдим ва яшириб қўярдим. Бир куни унга хат олиб келдинг, эсингдами, Феруза? Ҳа, уни жўнатдим, фақат ўзим ёзиб жўнатдим. Сенинг номингдан ёздим! Ўша пайтлар нақадар худбин эдим, Феруза? Хатда бошқасини севиб қолганингни, уни унутишингни сўраб ёздим. Азамат шундай бўлсада, сенга хат ёзаверди, ёзаверди! Охири яна номингдан хат ёздим. Бу гал севганинг билан шаҳарга ўқишга кетаётганингни, унга турмушга чиқишингни айтдим.
—Ахир… нега?! Наҳотки шундай қилишга қўлинг борди, Зарина? Мен… менинг қанчалик қийналганимни била туриб?
—Мени тингла, Феруза. Азаматнинг айтган гаплари ҳам етади, сен ҳам дилимни яралама. У армиядан қайтгач, тушкун аҳволга тушиб қолди. Онасига яқин бўлиб олгандим, ҳар куни уйларига чиқиб, ишларида қаралашардим, кўзларига яхши кўринишга уринардим. Азамат кимга уйланишнинг фарқи йўқ, дегач онаси мени танлади. Осмонларда учардим, энди Азамат меники, деб! Аммо адашибман. Ўн йил давомида Азамат асло меники бўлмади. У доим сени ўйлаб яшади… қийналиб яшади. Тақдирни жазосини кўрки, Аллоҳ менга фарзанд ҳам ато этмади...
20 994
Ўн йил кутилган мактуб
Қиз йўлдаги чақир тошлар нозик шиппагидан ўтиб, оёғини тилишига қарамай елиб бормоқда. Бугун бир ой тўлди. Азамат бир ойдан сўнг почтага боришини, юборган мактубини олишини тайинлаган. Почта сой оралаб чиқилса, унча узоқ эмас. Фақат онаси холасиникидан келгунча бориб келса бас. Қизгина Азаматсиз яшолмайди. Азамат ҳам шу: армияга кетгунча кун бўйи қизнинг маҳалласидан нари кетмади. Афсуски, фақат сувга чиқиш баҳонасида бир муддат кўришиб олишарди. Шундаям гаплашиш қаёқда? Қишлоқ жой бўлса… Эҳ, севги қурғур бунча шоштирмаса? Илк мактубнинг гашти бошқачамикин ё?
Феруза почтага кирибоқ рўпарада ўтирган –қошлари ингичка терилган, лаблари қизилга бўялган нозиккина қизга кўзи тушди. Бу қиз ҳақида орқаваротдан эшитган: болалигида ота-онаси ажрашгач, онаси билан шаҳарга кетган экан. Яқинда онаси вафот этиб, отаси қишлоққа қизини олиб келибди. Қиз хушмуомала ва чаққон бўлгани учун маҳалла оқсоқоли уни почтага ишга қўйибди. Бунинг устига Азаматларга ён қўшни. Феруза ийманибгина, ўзига хат келган-келмаганини сўради.
—Так, бир минут, -қиз қошларини чимириб, хатларни текширди. – Сизга ҳеч нима йўқ.
Ферузанинг ҳафсаласи пир бўлди. Оёғини базўр судраб уйига қайтди. Янаги ҳафтани кутгунча нақ бир йил ўтгандек туюлди. Ҳа, бу сафар аниқ мактуб олади. Ҳали, аччиққина қилиб жавоб ёзсинки… шунча интиқтиргани учун! Почтага боргач, яна ўша қизга кўзи тушди. Бу сафар танишиб ҳам олди. Исми Зарина экан, ёши қизникидан биттага катта.
—Афсуски, хат йўқ, -қизнинг муддаосини эшитган Зарина бошини сарак -сарак қилди, -Азамат акадан кутаяпсизми?
Феруза ярқ этиб унга қаради.
—Ҳа… Қаердан билдингиз?
—Вой, Азамат акадек йигит кимни севишини билмасак ўлибмизми? Биз ҳам қишлоқда янги эмасмиз.
Феруза бу янгилик бутун қишлоққа маълум бўлгандек уйига бошини эгиб қайтди. Келаси ҳафта ҳам, ой ҳам почтага қатнашидан фойда бўлмади. Ким билади, балки йигит ёзган хатлар адашиб бошқа жойга кетгандир. Ахийри ўзи хат ёзишга киришди.
—Шу хатни жўнатсангиз, -Феруза Заринага қимтиниб конвертни тутқазди, -Ўзи Азамат акадан хат келаяптими?
—Ҳа, кўп келади. Ота-онасига дарров етказиб бераман. Кейин…
—Нима кейин…
—Буни айтиш менга ноқулай-да…
—Айтаверинг, бемалол.
—Бир-иккита қизнинг номига ҳам келади, олиб кетишади.
Феруза довдираб қолди.
—Ким… кимларнинг номига?
—Буни айтолмайман, касбим йўл қўймайди. Узр.
Қиз уйга маҳзун алфозда қайтди. Шундан сўнг почтага бошқа бормасликка аҳд қилди. Ахир ишонган Азамати шундай қилиши мумкинми? “Биргина сени севаман”, дерди-ку, “Осмонимдаги ферузам” деб атаганлари наҳотки ёлғон бўлса? Наҳотки… наҳот, севги бир зумлик, сўнг унутилгич…
Орадан ойлар ўтди. Бу орада Ферузага ярим энлик хат ҳам келмади. Қиз энди севги масаласига нуқта қўйиб, бор эътиборини ўқишга қаратди. Отасининг оқ фотиҳасини олиб пойтахтга йўл олди. Насибаси қўшилган экан, тиббиёт билим юртининг талабасига айланди. Ўтмишда қолган юрагидаги доғни йиллар ювиб кетмади, қайтанга у катталашиб бораверди. Шу сабаб севги изҳор қилган йигитларнинг бирортасига кўнгил қўёлмади. Энди унинг ёри –шифокорлик, оиласи эса касалхона эди. Биринчи курслигида Азаматнинг ҳарбийдан қайтганини эшитди. Аммо қизни излаб келмади. “Демак, рост экан, мендан кўнгли совугани аниқ”, тан олди Феруза. Қишлоққа таътилда борар, шунда ҳам Азаматга дуч келиб яраси тирналишини истамас; тезда шаҳарга қайтарди. Энг азоблиси учинчи курсдалик пайти бўлди. Дугонасидан Азаматнинг уйланаётгани ҳақидаги хабарни эшитди.
—Кимга? –базўр сўради Феруза. Аммо шу он бу ҳақида суриштириб, ўзига жабр қилаётганини англадию, берган саволининг жавобини тинглашни истамади.
—Ўша мактуб ёзган қизларининг биригадир-да, майли, бахтли бўлсин!
Азамат ҳақида айтган сўнгги гапи шу бўлди.
Тиббиёт ўзини фидо қилишни талаб қилади. Бу сўзлар Ферузага аталган эди. У ўзининг ёнган кўнглини шикасталарга фидо қилди. Шу тариқа, дардини унутди. Ёши ўттизга қараб кетсада, турмушга чиқиш сўзи луғатида йўқ эди. Ота-онаси гапира-гапира фойдаси йўқлигини тушуниб, қизни тинч қўйишди. Шаҳарда Феруза тинч: ҳеч ким уни ғийбат қилмайди, ортидан гапирмайди. Иложи бўлса, кечаю кундуз шифохонада...
20 994
#ДАХШАТ..(ФАҚАТ ҚОРҚМАНГ )
Ҳеч замонда озимни озим пуллайман деб ойламаган эдим..😰
Реал воқеа ( Фақат қорқманг )
Отам бн онам ажрашгач мен учун оғир кунлар кела бошлади.
Достларимнинг қиммат кийимлару , алламбало тақинчоқларини кориб ичим ёнар нега менда йўқ дер эдим..
Бир куни эса..Менга 1 кеча учун 1 йиллик иш хақимни беришларини айтишганда..Ақлдан озай дедим..
Ҳозир мижозни кутиб отирибман..Козим ёпиқ..Мухими богични очиш керак эмас..
Аммо мен қоидани буздим..Козимдаги богични олдим..Дахшат..Қорқувдан азойи баданим қалтираб қотиб қолдим..
Бу..Бу.. 😱👇
20 994
Кўзларига ёшга тўлиб, Унга дардларини арз қилди.
Эртасига кеч бўлганда ишдан қайтаркан, акасининг "Мадина сенга муҳим гапим бор, гаплашиб олишимиз керак", деган сўзлари Мадинани янада чўчитиб қўйди. Яна нима бўлди экан? Келинойим яна жалжал қилдимикан? Илоҳим тинчлик бўлсин-да деб ўйлади. Аммо акаси Мадина билан унга келган совчи ҳақида гаплашмоқчи эди.
Мадина бу ҳақида эшитиб ҳайрон қолди, энди фарзандлари тарбиясига вақт ажратишини, атрофдаги эркакларнинг "Боши очиқ аёл" деган хаёл билан ҳар хил қарашлар қилишларидан қутилишини орзу қилди. Бунга дарров розилик бермоқчи эди, аммо... Бўлажак куёв Мадина билан гаплашиб олмоқчи экан.
Учрашув уйда бўлди. Бўлажак куёв юзидан яхши одам эканлиги сезилиб турадиган киши эди. У гап бошлади: «Очиқ айтаман, менинг оилам – аёлим, фарзандларим бор. Аммо сизга савоб умидида уйланмоқчиман. Имконим етганича адолат қилмоқчиман. Лекин буни яшириб юришни истамайман, чунки яширсам адолат қилолмаслигим аниқ. Хотиним ҳали бу ҳақида билмайди. Унга бугун айтаман. Агар жуда тўполон қилиб, қаттиқ қаршилик қиладиган бўлса... Иложим йўқ. Мен аёл кишидан қўрқмайман, бу масалада унинг розилиги шарт эмаслигини ҳам биламан. Аммо муаммолар-у, тўполонларга тоқатим йўқ. Биламан, бундай нарсалар бўлиши аниқ. Фақат ҳаммаси розилик билан бўлса, адолат қилишим ҳам осон бўларди, жанжаллар ҳам бўлмасди”.
Бу гаплар Мадинани эсанкиратиб қўйди. Кўп йил аввал ўзининг ҳаётида бўлган воқеа ёдига тушди. Туни билан қилган ишига тавба қилиб, йиғлаб чиқди. Гуноҳини эътироф этиб, тонгга қадар кўзлари ёшланди. Аллоҳга “У аёл ҳам менга ўхшаб йўл тутмасин, илоҳим рози бўлсин”, дея ёлворарди. Йиғлай-йиғлай ухлаб қолди.
Тонгда кўзларини очаркан, улардан бедорлик ва йиғи асорати сезилиб турарди. Аммо бу кўзларни қувонтирадиган хабарни эшитиб, Аллоҳга ҳамдлар айтди. Анчадан бери унинг юзларини тарк этган табассум яна чеҳрасида акс этганди. Чунки унга уйланмоқчи бўлган кишининг аёли эрига розилик билдирган эди. Ҳақиқатда, у Роббисининг оятларига таслим бўладиган, эрига итоатли муслима аёл эди. Ўзига ўхшаган бир муштипарнинг елкасига тушган қийинчиликларнинг ниҳоя топишига сабачи бўлишни шараф деб билди. Қандай ҳам меҳрибон қалб соҳибаси! Қандай ҳам итоатли аёл! Аслида, ҳақиқий муслима аёл шундай бўлиши керак...
Улар ҳозир қандай яшаяпти дейсизми? Тўғри улар орасида ҳеч бир муаммо йўқ деб айтолмаймиз. Ахир ҳаёт синовлардан иборат. Ҳамма оилада ҳам кичкина бўлса ҳам кўнгилсизликлар бўлиб туради. Аммо, Аллоҳнинг оятига таслим бўлган қалбларгина хотиржам бўладилар. Улар мана шу хотиржамликни ҳис этиб яшамоқдалар.
20 994
Бир аёл қисмати ёхуд иккинчи хотин.
Майин эсаётган баҳор шамоли дераза олдида ўтирган Мадинанинг гўзал юзларини силаб ўтар, интизор қалбига сурур бағишларди. Болалар уйқуга кетишган, ҳовли сув қуйгандек жим-жит...
Шу маҳал эшик қўнғироғи чалинди. Мадина эса шошилганча эшикка югурди. Дарвоза ортида интиқ кутгани, суйган ёри, ҳатто ўзидан ҳам қизғонадиган инсони турарди. Абдураҳмон... Мадинанинг у билан турмуш қурганига етти йил бўлди. Икки нафар ширингина қизлари ва ёлғизгина, шумтака Умар исмли ўгиллари бор. Дарвозани очгач Мадинанинг юзларига табассум югурди, кўзлари қувончга тўлди. Иккалови бирга стол атрофига ўтиришди. Абдураҳмон анчадан бери айтолмай юрган гапини айтиш учун оғиз жуфтлади. Сўнгра рафиқасининг қўлларини маҳкам ушлаб "Мадина, мен сени жуда ҳам яхши кўришимни биласан. Ва ҳамиша шундай бўлиб қолади. Биз Аллоҳ таолонинг барча оятларига иймон келтирганмиз, таслим бўлганмиз", деди. Ва "Агар етимларга адолат қила олмасликдан қўрқсангиз, ўзингизга ёққан аёллардан иккитами, учтами, тўрттами никоҳлаб олинг" оятини қироат қилди. Мадина араб тилини билмаса-да, аммо бу оятнинг маъносини яхши биларди. Бирдан юзидаги табассум таҳлика ва қўрқув гирдобига ғарқ бўлди. Рашк ҳисси бутун вужудини қоплаб олди. Абдураҳмон таслим бўлмай, сўзини давом эттирди. “Шукрки, иқтисодий шароитимиз жуда ҳам яхши. Аллоҳ бизга кўп неъматлар берди. Бир ўртоғимнинг синглиси тўртта боласи билан ажрашди. Эри Россияга ишлаш мақсадида кетган, аммо умуман пул юбормас экан. Ярим йил аввал телефон орқали қайтиб келмаслигини айтган ва талоғини берган. У аёл жуда қийналиб яшаяпти. Мен унга...” Абдураҳмон Мадинанинг қаттиқ йиғисидан сўзларини йўқотиб қўйди. Кўзёшларини артиб, уни овута бошлади.
Мадина бўлса, эрининг меҳрибончилигини кўриб, ундан айрилиб қоладигандек баттар йиғларди. “Асло, асло ундай бўлмайди”, дерди ўзига-ўзи. Югуриб хонага қамалиб олди. Оят ҳақида фикр қилдию, таслим бўлгиси келмади. Суйганимни ким биландир бўлишиш... “Йўқ, мен бунга йўл қўймайман. Ҳеч қачон йўл қўймайман. Керак бўлса ўша аёлни уйига бориб жанжал қиламан”, деди.
Орадан бир-икки ой ўтди. Мадинанинг “Агар унга уйлансангиз мени ҳам, болаларни ҳам ҳеч қачон кўрмайсиз”, деган таҳдидидан чўчиган Абдураҳмон таваккал қилолмасди. Ва бу фикридан бутунлай қайтди.
Уйда бу ҳақида бошқа гап очилмагач, Мадина ҳам хотиржам яшай бошлади. Лекин эрини кўп назорат қилар, барибир ич-ичидан бироз қўрқарди.
Орадан яна уч йил ўтди... Улар яна бир ўғилли бўлдилар. Бир куни Мадина ярим тунда телефон қўнғироғидан чўчиб уйғониб кетди. Абдураҳмон бўлса ҳали ҳам уйга келмаганди. Титраганча телефонга жавоб бераркан, юзлари қўрқув ва даҳшатга тўлди, бақириб йиғлай бошлади.
Абдураҳмоннинг автоҳалокатга учрагани ҳақидаги хабардан танасида жон қолмагандек эди гўё. Ҳа, Абдураҳмон вафот этганди. Суйгани, қизғонгани, қалбининг азизи, ёри энди уни бутунлай ташлаб кетганди. Тонгда унинг жонсиз танасини қабрга қўйишди. Энди Мадинанинг синовли кунлари бошланди. Қурилиш моллари ишлаб чиқарадиган корхона ҳам касодга учради. Улар яшаб турган ҳовли ҳам банк томонидан олиб қўйилди.
Ёлғиз қолган Мадина тўрт фарзанди билан ноилож акасининг уйида яшай бошлади. Ишга кирди. Бироқ эртаю-кеч ишласа ҳам болаларининг эҳтиёжларига етарли пулни топишга эришолмасди. Келинойиси ҳар икки куннинг бирида бир баҳона билан жанжал чиқарар, болаларини урар, камситар эди.
Мана бугун ҳам шундай бўлди. Аммо бугунгиси ҳаммасидан ўтиб тушганди. Шундай аламлар ичида кеч ҳам кирди... Мадина ярим тунда таҳажжудга уйғонди. Болалар эса уйқуда... У аёл киши ёлғизликда жуда ожиз ва кучсиз эканлигини ўйларди. Абдураҳмон вафот этганда, бошқасига турмушга чиқиши хаёлига ҳам келмаган эди. Орадан икки йил ўтди. Ундан кейин мана уч йил ўтди. Аммо ҳозир... Фарзандларига меҳр берадиган, уларни бағрига оладиган бир инсонга жуда муҳтожлигини ҳис этиб турарди. Лекин ёши ўттиз тўртда. Бу ёшида унга ким ҳам уйланиши мумкин, яна тўртта боласи билан. Аллоҳ таолога ёлвориб, дуо қилди........
20 994
☺️ Боғча опаси менга шу канални тавсия қилганди
Канални кўриб қолиб кетдим 😍! Ҳатто дадамиз ҳам хурсандла!
Кўп оналар болани ўз вақтида ривожлантириш мухимлигини тушунишяпти. Вақт ўтиб кетяпти 😔
Шунинг учун биз сизга қуйидаги канални тавсия қиламиз⬇️
⭐️ Инглис ва Рус тилини ўргатиш
🌙Моторик кўникмаларни ривожлантириш
☀️ Боланинг ақл-идрокини ривожлантириш учун нейротренинг;
🐤 Ҳунармандчилик
Барча онажонларга обуна бўлишни тавсия қиламиз👇👇
https://t.me/+0QS0nj36A69jMGQy
20 994
ДОРИХОНАГА ЧИҚҚАН ОНА...
(ибрат учун ёзилган хикоя)
Бугун мен учун дам олиш куни эди. Хеч тургим келмасди. Ташкари жазирама иссик, нафас олишга одам кийналади. Уйгондимда, урнимдан турмасдан пултни олиб телевизорни кушдим. Жойимда ётган холда телевизор куришда давом этардим. Ташкарига факат кеч тушганда чикса бииоз яхши эди холос. Салкин тушиб коларди. Кундузи эса факат душ кабул килиб ётиш мазза эди.
— Ўғлим, мен дорихонагача бориб келайчи, охирги таблеткам колибди!- деди онам ёнимга келиб.
Мен эса туришга эриниб, ташкарига иссикка чикишни хохламасдан:
— Майли онажон, бориб келенг, узим борардиму сал мазам йук!- дея бахона килдим.
Онам якинда саксон икки ёшини нишонлаганди. Лекин онам хали бакувват эди. Узи мен ишда пайтим хам магазинга чикиб нон, сут олиб келарди. Хатто кайтгунча соядаги скамейкада кушнилар билан бир огиз гаплашиб хам оларди. Уларда хам хар куни хар хил янгиликлар бор эдида. Бу янгиликларни каерда олишарди хайронман.
Чикиш эшигини ёпганча онам чикиб кетди. Мен эса онамни кетишини назорат килиш учун балконга чикдим. Хаммаси яхши онам уйдан чикиб дорихона томон секин аста жунади. Мен эса сигаретамни чекдимда, иссикдан кочиб уйга салкинга кирдим. Яна диванга ётиб олиб телевизор куришда давом этдим.
Орадан тахминан бир соатлар вакт утди. Онамдан эса хали дарак йук эди. Дорихона хам унчалик узокмасди. Бориш келиши учун орада утган вакт етарли эди. Балким сояда кушни кампирлар билан сухбатлашиб колдими? Урнимдан турдимда, хавотир олганимдан яна сигаретни ёкиб балконга чикдим.
Йук хаммаси яхши. Хавотирга урин йук. Ана онам келяпти экан. Онам келгунларича бирор нарса пишириб куйсаммикан? Онам яна уриниб ётмасин деб эшикни замогидан очиб келдим. Ва яна балконга чикдим. Жазирама иссик секин аста пасая бошлаганди.
— Углим мен келдим!- деган онамни овози эшитилди.
— Яхши онажон, келдингизми...балки бирор нарса пишириб берарман сизга?- дедим.
— Майли углим пиширсанг пиширакол!- деди онам.
Кулимдаги сигаретни учирдимда, балкондан хонага кирмокчи эдим, телефоним кунгироги чалинди. Чунтагимдан олдимда:
— Алло, эшитаман...
— Хайрли кун. Капитан Мирзаев сизни безовта киляпти. Ойсара Каримова сизга ким булади?- дея савол беришди.
— Онам булади. Нима гап тинчликми?- дедим.
— Ун иккинчи дорихона олдига тез етиб келинг! Дорихона каердалигини биласизми?- деди.
— Албатта биламан, у ерда нима булди агар сир булмаса?- дедим.
— Сизни онангиз шу ерда...хозирни узида етиб келинг!- деди.
— Кечирасиз бу мени онам эмас, мени онам уйдалар. Сал у ёг бу ёкка караб кунгирок килиш керак!- дедим жахлланиб.
Телефонимни кизил тугмасини босиб куйдим. Хамма жойни ёлгончилар босиб кетганми...товба. Бир пайт телефоним яна жиринглади. Кутармадим, бир учиб яна чалаверди. Кутардим.
— Телефонни учирманг. Дорихонага тез етиб келинг, онангиз шу ерда. У афсуски вафот этди.- деди.
— Мен сизга айтдимку, мени онам уйда деб. Нега тушинмайсиз. Сиз адашдингиз!- дедим .
— Мен кулимда онангизни паспортини ушлаб утирибман, шу паспортни ичида сизнинг телефон ракамингиз бор экан!- деди.
— Балким йукотиб куйгандир, бир дакикадан сунг кунгирок килинг мен хозир онамдан сураб кураман!- дея учирдим.
Балкондан хона ичкарисига кирдим.
— Онажон,- залга кираверишда онамни чакирдим.
Кизик залда йук.
— Онажон тасаввур килаяпсизми?- ётокхонага кирдим. У ерда хам йук.
— Онажон, каердасиз?- дея бакирдим.
Уйни барча хоналарини излаб чикдим онам йук эди. Хаттоки пастга тушиб подьезд эшикларигача караб чикдим тинч эди хаммаёк. Ажабланарли хол эди.
— Онажон, - яна каттикрок бакирдим.
Бир пайт телефоним яна жиринглади.
— Алло,- секин жавоб бердим.
— Уйдан чикдингизми?тез етиб келинг сизни кутяпмиз!- деди.
— Боряпман!- дедиму уйдан чикдим...
Онангизни борида кадрига етинг. Зеро кейин кеч булиши мумкин. Аллох барча оналарни уз панохингда асрагин.
20 994
ТАСОДИФ УЧРАШУВ...
Бундан икки йил олдин бир фирмада ишлаганимдаги воқеани сизларга баён этмоқчиман. Ўшанда фирмамиз ҳар хил офис биноларига ёнғинга қарши сигнализацияларни ўрнатиш билан шуғулланарди. Фирмамиз тендерда қўшни шаҳардага меҳрибонлик уйларидаги монтаж ишларини қилиш ишларини ютиб олди.Бизни бригадамизни ўша жойга жўнатишди. Тўғриси мен ўша ишга бормаслик учун кўп баҳоналар қилдим.Нимага дейсизми...Тўғрисини айтсам меҳрибонлик уйидаги етим болаларни кўзларига қарай олмасдим. Бечора болаларга раҳмим келарди.Уларни кўзига қарашга уялардим.Чунки биз катталар барчамиз болаларнинг бундай аҳволга тушишига сабабчимиз. Ҳали бу ишларимиз учун охиратда жавоб беришимиз тайин...
Қанча баҳона қилсам ҳам барибир бошлиғимиз мени бригадамиз билан ўша шаҳарга ишга жўнатиб юборди.Бошида болалар биздан бироз чўчиб юришди , бир икки кун ўтгач бизга ўрганиб ҳаттоки бизга ёрдам беришни ҳам бошлашдилар. Асбобларни узатишарди, монтаж симларини тарқатишда ёрдам беришардилар. Тарбиячи опалари ҳам бунга қаршилик қилишмасдилар. Биз эса болаларга уйдан ширин шакар пишириқлар, конфетлар олиб келардик. Боллар жудаям хурсанд эдиларки асти қўяверинг. Тезда улар билан дўстлашиб кетдик.
Лекин ҳар бир нарсанинг ҳам ниҳояси бўлганидек биз ҳам ишимизни тугатдик. Ўша куни эрталаб барча асбоб ускуналаримизни янги объектга олиб кетиш учун ўша мехрибонлик уйига келдик. Билмадим мен ўрганиб қолибман шекилли улар билан хайрлашишим оғир бўлди. Ҳаттоки хотиним билан маслаҳатлашиб ўша ердаги меҳрга зор болалардан биттасини фарзандимиз сифатида асраб ҳам олмоқчи бўлгандик. Лекин бизга беришмади. Чунки бола асраб оладиган ота онани ўз уйлари бўлиши керак экан. Биз эса ижарага уй олиб яшардик, уни устига янги туғилган фарзандимиз ҳам бор эди.
У ердаги болалар балки етарлича меҳр берилмаганлиги учунми бироз қуполроқ эдилар кўпчилиги. Ўша болаларнинг орасида бир сарғишроқ сочли қизча улардан ажралиб турарди. Уни болалар кўп бора ҳафа қилишардилар. Мен уни ҳимояси учун тарбиячилар билан ҳам гаплашдим ҳеч фойдаси бўлмади. Ўша қизча билан мен тез тил топишиб дўстлашиб кетдим. У қизча жудаям қизиқувчан экан.Ҳамма нарсани билгиси келарди.
— Амакижон, бу қуттини ичидаги нима? Бу отвёрткада нима учун чироғиям бор?- дея мени саволларга кўмиб твшларди.
Шу учун ўша қизчага бир бошидан тушунтириб берардим. Агар шунақа қилиб тушунтирмасам ҳоли жонимга қўймасди. Ҳар тонгда боришимиз билан ёнимизга югуриб келарди ва бизга ўзича ёрдам берарди. Мен ҳазиллашиб унга тонгдан келиши билан ;
— Ана ёпишқоқ ўт келяпти!-деб қўярдим.
Гапларимга эса у хафа бўлиб қизариб кетарди. Мен эса уни овутиш мақсадида нарвондан тушиб елкачасига қўлим билан секингина уриб ҳазиллашганимни айтардим ва ўзим билан олиб келган ҳар хил пишириқлар, конфетлар билан уни меҳмон қилардим..
Эсимда қиш ойи эди. Мехрибонлик уйи ҳовлисида болалар учун қордан пастроқ тепалик ясаб бердим. Шишириладиган чана ҳам сотиб олиб келиб бердим..Болалар жудаям хурсанд эдилар. Аксига олгандек тепаликдан чанада учаётиб ўша қизча йиқилибди. Тўғрироғи болалардан бири уни итариб юборган шекилли уни қўлчаси синибди. Тарбиячилар эса буни билишмабди. Ўша куни уйга кайфиятим йўқ ҳолда келдим. Рафиқам мендан нега кайфиятим йўқлигини сабабини сўраганида , мен бўлган воқеани гапириб бердим. Рафиқам ҳам жуда ўша қизчага ачиниб қолди. Биз иккаламиз ўша қизчага ипсиз боғланиб қолгандик.
Худога шукрлар бўлсинки ўша қизчани қўлчаси тез кунда тузалиб кетди. Лекин шундан сўнг ўша қизчани бу меҳрибонлик уйида кўрмадим. Эшитишимча уни шаҳарни нариги четидаги меҳрибонлик уйига ўтказишибди. Аммо шу билан бу тарих тугамади. Тўғрироғи тарих ажойибона тарзда поёнига етди. Мен болалар боғчасидан ишдан эртачироқ чиқиб ўғилчамни олиб келиш учун боғчага бордим. Ҳар доимгидек кийиниб ечиниш хонасида кийимларини кийдириб олардим. Ташқари совуқ. Бир пайт қарасам ўша сариқ қизча кириб келса бўладими. Бу учрашувни иккаламиз ҳам кутмагандик тўғриси. Мени бирдан таниди ва югуриб келиб бўйнимга осилиб олди.......
20 994
🌙ЖУМА МУБОРАК БЎЛСИН, АЗИЗ ДИНДОШИМ! 🌙
•Қиблага юзланиб шодланса юрак,
•Шу онда раҳматин ёғдирса фалак,
•Улуғ зот борми Аллоҳдан бўлак,
•Мусулмон аҳлига жума муборак!
•Кунларнинг шоҳидур "Жума" айёми,
•Шу сабаб улуғдур бу куннинг номи.
•Сизга тилайман тиллодан бир тахт,
•Аллоҳ насиб этсин илоҳий бир бахт.
20 994
🤍⚪️🤍💜⚪️💜🤍💜💜🤍
🤍⚪️🤍🤍💜🤍💜
🤍⚪️🤍🤍💜💜🟣🤍
🎁Пуллик курсларга катнамасдан бемалол хозирги кунда трендга чиккан ретсептларни БЕПУЛ урганишни истайсизми?!
➡️ Реклама тез орада ўчирилади 😳
Қўшилиб олинглар ⬅️
💜Янгича салатлар
💜Янгича тортлар
💜Янгича таомлар
💜Янгича пишириклар
Барчасини ушбу каналда МУТЛАКО ТЕКИНГА урганинг!
✅УНДА УШБУ КАНАЛГА ТЕЗ КИРИБ УЛАНИБ ОЛИНГ🤗👇
https://t.me/+wypqu6xls3ozOTNi
https://t.me/+wypqu6xls3ozOTNi
https://t.me/+wypqu6xls3ozOTNi
https://t.me/+wypqu6xls3ozOTNi
⬆️⬆️⬆️⬆️⬆️⬆️⬆️⬆️⬆️
