یونی سماء(حال خوب)

غم در همه جا، کشتار در همه جا، اگر جایی هست که کودکان آن گرسنه نیستند٬ جای دیگری هست که کودکان آن گرسنه اند؛ با مگس ها روی بینی هایشان.. اما همچنان از زندگی لذت می‌بریم چون این چیزی ست که خداوند میخواهد؛ که اگر اینطور نبود، سپیده دم های تابستان اینهمه زیبا آفریده نمیشد؛ و ببر بنگال اینهمه مجذوب کننده، طراحی نمی‌شد. زنان فقیر کنار چشمه ها، در میانهٔ همه رنج هایشان، و با همهٔ تلخی سرنوشت هایشان، با یکدیگر می خندند، در حالی که کمی آن طرف تر، کسی در روستا، به شدت بیمار است. در خیابان‌های اسفناک کلکته، در حصار خانه های تنگ بمبئی، زنان هنوز می خندند. اگر شادی های خود را انکار کنیم، اگر در برابر خشنودی مقاومت کنیم، اهمیت همهٔ نداشته های آنها را نادیده گرفته ایم. باید جرأت شادکامی را داشته باشیم؛ باید سرسختی در آغوش گرفتن شادی خود را، در برابر تمام بی‌رحمی های این جهان داشته باشیم. تبدیل کردن بی عدالتی، به موضوعی برای تمام دغدغه هایمان، ستایش شیطان است. باید اعتراف کنیم که علیرغم همه اینها، موسیقی باز هم وجود دارد؛ باز هم زمانی هست که نیمه شب، بر دماغهٔ یک قایق لنگرگرفته، در بندرگاهی کوچک، بایستیم و جزیرهٔ در خواب رفته را تماشا کنیم؛ کافه های ساحلی، با کرکره های کشیده و یک نور ضعیف پشت پنجره هایشان؛ شنیدن صدای پاروها در سکوت شب، هنگام بالا و پایین رفتن قایقها در آب، به راستی ارزش تمام سال‌های پر از اندوهی را که پیش رو ست، دارد. جک ژیلبرت درود برشما، امیدوارم خوب باشید ، همین