روانشناسی-احساس خوب

بسیاری از ما احساس می‌کنیم زیر فشار انتظارات خودمان خرد شده‌ایم. برای راضی نگه داشتن دائم همه، خود را از پا انداخته‌ایم. فکر و خیال اینکه نکند کسی را رنجانده باشیم خواب و خوراک را از ما گرفته است. از فرصت‌هایی که ما را از محدوده امنِ‌مان بیرون می‌کشند چشم‌پوشی می‌کنیم و به هر قیمتی از مقبول نبودن می‌پرهیزیم. وقتش رسیده که دیگر نگذاریم ترس‌هایمان رویاهای ما را در خود غرق کنند، دنیایمان را محدود کنند و خوشبختی را از ما بگیرند. با انتخاب شجاع بودن به‌جای بی‌نقص بودن، میتوانیم اعتماد به نفس خود را بیابیم و هرچیزی را که ناراضی‌مان می‌کند پشت سر بگذاریم و به دنبال چیزهایی باشیم که واقعا با شور و شوق میخواهیم. کمال گرایی ممکن است ما را در مسیری قرار دهد که احساس امنیت کنیم، اما شجاعت ما را به راهی می‌برد که واقعا خواهانش هستیم. 📕 #شجاع_باش_دختر 👤#ریشما_سوجانی

روانِ آدمی دلبسته توهمِ ثبات است. در لحظه ای که شور و شوق داری، روان دوست ندارد از توهمِ همیشگی بودن آن دست بکشد. و همین روند برای رنج و سختی هم هست. حس می‌کنی تا ابد در رنج خواهی زیست. عشق مثال خوبی است برای این افراط های روان. کسی که عاشق است نمی‌تواند «پس از عشق» را ببیند: و کسی که دلشکسته است  فکر می‌کند که تا ابد غمگین خواهد ماند. بد نیست که جایی برای خود یادداشت بگذاریم: تمام خواهد شد!

💢نقش موسیقی در روابط عاشقانه؛ چطور سلیقه‌تان در انتخاب آهنگ شما را به شریک زندگی ایده‌آل می‌رساند؟ آهنگ‌های عاشقانه در فرهنگ‌های مختلف وجود داشته و علیرغم اینکه دسته‌بندی دقیقی ندارند، به‌طور تاریخی محبوب‌ترین بوده‌اند. ۶۷ درصد از ۴۰ آهنگ برتر آمریکا بین سال‌های ۱۹۶۰ و ۲۰۱۰ دارای تم‌های عاشقانه بوده‌اند. پاتریک سوج، محقق ارشد روانشناسی در دانشگاه آوکلند نیوزیلند، در این باره می‌گوید هرچند که «هیچ چیز موسیقایی خاصی درباره آهنگ‌های عاشقانه وجود ندارد» با این حال موسیقی به طور کلی ابزاری بسیار مؤثر برای شکل‌گیری و نگهداری روابط است. بیشتر بخوانید: https://tinyurl.com/363zvve2 @euronewspe

گور خوابها این روزها به هر رسانه ای که بر میخورم ، فریادی روحم را می خراشد که چرا بی پناهان در طلب پناه خویش به آرام گاه ابدی پناه برده اند!! بیانیه هایی که اگر صادر نشوند چون غده ای روان صاحبانشان را خواهند درید . و من در بهت اینکه دیواره های محکم گور با دیواره های سست کارتنها جابجا میشود، راه حلی که از میان حداقل محیط در پی بقا تولید شده، و چطور دیگری را چنین برآشفته میکند!؟ حاشیه امنی در قبرستان که در آن امنیت درست در جایی شکل میگیرد که امنیت دیگری به خطر افتاده. اینجاست که کلمه، این جادوی معنی هستی، قدرت بی پایان خویش را به نمایش می گذارد؛ " گور" کلمه ای که تا آنجا که میشود آگاهانه و ناآگاهانه باید سرکوب بماند، باید از آن دوری کرد، و چطور این ناچیزان (!! )توانسته اند اینقدر بی پروا با چنین چیزی پیوندی تا این حد صمیمی برقرار کنند که " دیگری" با تمام آنچه که دارند اینچنین مشمئز كننده است كه توان روبرویی با کلمه اش را هم ندارند. و "نداشتن "این کلمه ی دیگر منفور که چنان خشمی را بر می انگیزد که صدور بیانیه ای را برای فرد ملزم میکند ولی در چنان ملبسه ای از انسان دوستی که خودشان هم نفهمند کلمه گور با آنها چه کرده است و این خشم را نثار دیگری دگر کنند. این واکنش لجام گسیخته به بی خانمانی که در گور خفته برایم یاد آور آن آرزوهای ممنوع است که در روبرویی با آن همیشه داد ممنوعیت سر داده ایم. آیا این همان آرزوی مرگ برای کسانی است که وجدانمان را میازارند؟ #راهله_میبدی

🌅 اولین جمله معجزه خدا 🌅دومین جمله عاقبتت به خیر

آداب گفتگوی با خود! هر کدام از ما در طول شبانه روز بیشتر از دیگران با خودمان صحبت می کنیم ‌‌گفتگوی درونی داریم. با این تفاوت که؛ وقتی با دیگران صحبت می کنیم، تلاش داریم مهربانانه، محترمانه، دوستانه و خردمندانه صحبت کنیم. اما در گفتگوی با خودمان این موارد را رعایت نمی کنیم. از آنجائیکه همه ی افکارمان معلوم نیست درست باشد! همه ی گفتگوهایی که با خود داریم نیز همینطور! بنابراین لازمه سروسامانی به آنچه به خود و باخود می گوییم؛ بدهیم و آداب گفتگو با خود را رعایت کنیم! بار دیگر که به گفتگوی با خود می پردازید این موارد را رعایت کنید و‌مورد سنجش قرار دهید آیا گفتگوی مهربانانه و‌مشفقانه است؟ آیا مودبانه است؟ آیا مفید است؟ آیا حقیقی دارد و با حقیقت همراه است؟ آیا مرا رشد می دهد و‌موجب بالندگی هست؟ آیا لازم و ضروریست؟ آیا دوستش دارم؟ آیا سبب صلح و‌دوستی با خودم هست؟ رحیم‌گشتی

🌈عقده مادر ❣❣❣❣ در يك مثلث عاطفي طبيعي، والدين يكديگر را از نظر عاطفي تغذيه مي‌كنند،  و آن‌ها هم به نوبه‌ی خود فرزند یا فرزندان‌شان را سيراب مي‌كنند. در حالي كه ناكامي زن و شوهر در تغذیه‌ی عاطفي يكديگر، سبب مي‌شود  كه آن‌ها براي تغذیه‌ی خود نيازمند فرزندان‌شان باشند و چون پدر يا مادر نمي‌تواند بطور مستقيم از فرزندش تقاضاي مراقبت و نوازش كند، فرزند را چنان ضعيف و بيمار بار مي‌آورد كه مطمئن باشد فرزندش خانه را ترك نخواهد كرد و او را تنها نخواهد گذاشت. گاهي احساس بيماري جسماني (بیماری‌های شبه‌جسمی) اين فرزند را وابسته به پدر و مادر نگه مي‌دارد و گاهي داشتن ترديد، ترس و وسواس راجع به مسائل زندگي اين كار را مي‌كند. اگر اين فرزند عصيان ‌كند و عليرغم همه اين وابستگی‌های روانی مرضی، بند بگسلد و لانه را ترك ‌كند، پدر يا مادر چنان احساس گناهي در وي ايجاد مي‌كنند كه او براي هر لذتي كه از زندگي كسب مي‌كند احساس نياز به تاوان دادن دارد و بدين سبب براي خود رنج و درد مي‌خرد و رفتارهاي خود آزارانه (مازوخيستيك) از خود بروز ‌می‌دهد. شايد عجيب باشد ولي آدم‌هاي زيادي تا پايان عمر از لحاظ رواني در رحم مادر به سر مي‌برند، بند ناف شان با مادر متصل است يا به پستان مادر آويزانند و شیر می‌نوشند! دکتر سرگلزایی https://t.me/ehsasekhooob

اگر به فردی در بچگی تجاوز جنسی شده باشه به احتمال بسیار زیاد دچار آسیب‌های جدی روانی خواهد شد، در حد اختلال شخصیت مرزی(قابل درمان هست ولی نیاز به زمان و هزینه و حوصله هست) فقط به این توجه کنید که عمدتا در تجاوز جنسی، جدا از درد و وحشت، بچه دقیقا نمیدونه داره چه اتفاقی براش میافته و این اتفاق در روانش به این راحتی ها هضم نمیشه و یکی از سختترین تروماهایی هست که برای هر کودکی ممکنه بیافته متاسفانه آسیب تجاوز جنسی در پسربچه‌ها پیچیده‌تر هم هست و خیلی از این بچه‌ها که بعدا بزرگ می‌شوند به هویت جنسی خودشون هم شک میکنند، یعنی از اینکه مرد هستند هیچ وقت مطمین نمی‌شوند چون عموما در فرهنگ ایرانی از دختر بچه‌ها بیشتر مراقبت میشه و پسر بچه‌ها کمتر آمادگی این اتفاقات را دارند و آموزشی هم نمی‌بینند پس ریسک این آسیب در آنها بیشتر میشه هدفم انتقال حس بد و نگرانی بیمورد نیست، ولی از آنجایی که اوضاع جامعه خیلی خوب نیست، حتما از بچه هاتون در برابر آسیب‌ها مراقبت کنید، به هر کسی به راحتی اعتماد نکنید،در مراقبت کردن از پسربچه ها هم کوتاهی نکنید، آنها از نگاهی بیشتر در معرض آسیب هستند(بخاطر نبود حساسیت و آگاهی، آزادی بیشتر در بیرون رفتن و شرکت در کلاس‌ها و شوخی گرفته شدن تجاوز به پسرها و  ... ) https://t.me/ehsasekhooob

*اثر تماشاگر* 🌈دکتر علی محمد مصدق راد ■خانم کیتی جنوویسه Kitty Genovese در شب سی‌ام مارس ۱۹۶۴ در نیویورک مورد حمله فردی ناشناس قرار گرفت و به قتل رسید. در حالی که صدای فریادهای او شنیده می‌شد و وضعیت اضطراری به وضوح مشخص بود، هیچ‌کدام از ۳۸ نفری که شاهد ماجرا بودند، اقدامی برای کمک نکردند و یا پلیس را به موقع خبر نکردند. این حادثه نه تنها توجه رسانه‌ها را جلب کرد، بلکه، موجب انجام تحقیقاتی عمیق‌تر درباره رفتار انسان‌ها در شرایط اضطراری شد و مفهوم "اثر تماشاگر به ادبیات علوم اجتماعی وارد شد □اثر تماشاگر (Bystander Effect)، پدیده‌ای است که به وضعیتی اشاره دارد که در آن، با افزایش تعداد افرادی که شاهد یک واقعه اضطراری هستند، احتمال اقدام برای کمک از سوی هر یک از آنان کاهش می‌یابد. این مفهوم توسط جان دارلی John Darley و بیب لاتانه Bibb Latané، اساتید روان‌شناسی اجتماعی دانشگاه پرینستون در سال ۱۹۶۸ مطرح شد. دلیل این کاهش تمایل به کمک، معمولاً ناشی از توزیع مسئولیت (Diffusion of Responsibility) و احساس عدم مسئولیت فردی است. ●به عنوان مثال، اگر گروهی از افراد دزدی کیف یک خانم را در خیابان مشاهده کنند، ممکن است هرکدام از آن‌ها تصور کنند که دیگران باید کمک کنند و خود احساس مسئولیت نکنند. این پدیده می‌تواند پیامدهای ناخوشایندی به دنبال داشته باشد؛ چرا که با افزایش تعداد شاهدان، احتمال اقدام برای کمک کمتر خواهد شد. ○نمونه‌هایی از اثر تماشاگر در زندگی روزمره شامل عدم کمک به فردی که در اتوبان بنزین ماشینش تمام شده، فردی که نیازمند اهدای عضو است، یا فردی که در حال اقدام به خودکشی است، می‌باشد. ■اثر تماشاگر تنها محدود به موقعیت‌های فردی نیست و در سازمان‌ها نیز قابل مشاهده است. برای مثال، هنگامی که اعضای یک تیم با مشکلی روبرو می‌شوند، ممکن است هیچ‌یک از آن‌ها تمایل نداشته باشد تا نخستین قدم را برداشته و اقدام کنند. همچنین، زمانی که کارکنان مشکلات عملکردی یا کمبود منابع را شناسایی می‌کنند، ممکن است منتظر بمانند تا مدیر یا سایر همکاران اقدامی را آغاز کنند. کارکنانی که شاهد رفتارهای غیرحرفه‌ای مدیران یا همکاران هستند، ممکن است به این دلیل که فکر می‌کنند دیگران نیز آن را متوجه شده‌اند، از مداخله خودداری کنند. □دلایل این پدیده می‌تواند شامل ابهام در تشخیص موقعیت‌های اضطراری، گمنامی فرد نیازمند کمک، یا عدم تخصص کافی برای مداخله باشد. علاوه بر این، افراد ممکن است از قضاوت شدن و بروز عواقب منفی ناشی از کمک هراس داشته باشند و تصور کنند که دیگران نیز به اندازه آن‌ها مسئولیت دارند که این خود منجر به انتظار برای اقدام دیگران می‌شود. به این ترتیب، احساس عدم مسئولیت عمومی می‌تواند به کاهش فعالیت‌های یاری‌رسانی در شرایط بحرانی منجر شود. ●مدیران سازمان‌ها با برنامه‌ریزی و اتخاذ اقدامات مناسب می‌توانند اثر تماشاگر را به حداقل برسانند و به ایجاد فرهنگی پویا و حمایتی کمک کنند که در آن کارکنان احساس مسئولیت کنند و به انجام اقدامات مؤثر در مواقع بحرانی بپردازند. ○برای مدیریت مؤثر اثر تماشاگر در سازمان‌ها، مدیران باید بر چند نکته کلیدی تمرکز کنند: ۱. توانایی شناسایی و تشخیص شرایطی که نیازمند اقدامات فوری هستند را در خود و کارکنان ایجاد کنند. ۲. کارکنان را در زمینه شناسایی نشانه‌های بحران، روش‌های مؤثر برای اقدام در مواقع اضطراری، و گزینه‌های عملیاتی برای کمک در موقعیت‌های مختلف آموزش دهند. ۳. فرهنگ همیاری و همکاری را در سازمان از طریق برگزاری برنامه‌های تیم‌سازی، ایجاد گروه‌های حمایتی و ایجاد فضایی بی‌خطر برای بیان نگرانی‌ها و مشکلات سازمانی ترویج کنند. ۴. قدردانی و پاداش برای اقدامات یاری‌رسانی، انگیزه‌ای برای کارکنان ایجاد می‌کند تا به جای منتظر دیگران ماندن، خود اقدام کنند. ■مطالعه کتاب "The Bystander Effect" نوشته جان دارلی (John Darley) را به اساتید، دانشجویان، مدیران و کارکنان پیشنهاد می‌کنم. https://t.me/ehsasekhooob

آنکَس که تورا دارد از عیش چه کم دارد وانکَس که تورا بیند ای ماه چه غم دارد گفتم بـه نـگار مــن کز جور، مـرا مشکن گفتا به صدف مانی، کو دُر به شکم دارد ✍ #حضرت_مولانا

میگفت: افراد قوی؛ شبها به تنهایی درد میکشند روزها لبخند میزنند. به دوستانشان نصف ماجرا را میگویند و به والدین شان هیچ چیز نمی گویند تا نگرانشان نکنند...

لطفا به نیت مریض منظور بخوانید التماس دعا لز همه دوستان 🙏😔

از نظر امام رضا (ع) از امام رضا (ع) نقل شده که ایشان فرمودند: برای درمان و از بین رفتن هر مرضی دعای زیر را بخوانی: «یَا مُنْزِلَ الشِّفَاءِ وَ مُذْهِبَ الدَّاءِ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَنْزِلْ عَلَى وَجَعِیَ الشِّفَاء» ای فرستنده و عطاکننده شفا، و ای کسی که به لطف خویش درد ها را از جان ها و جسم ها می بری، بر محمد و آل محمد رحمت فرست و بر درد های من شفا عنایت فرما).

از فیلم گذشته و آینده، زمان و مکان خارج شوید و لحظه مقدس، همین لحظه و تنها لحظه ای را که هست ببینید. حضور خود را اینجا و اکنون، بسیار ایستا و ثابت در میان هرج و مرج دنیا احساس کنید. نبض و لرزش هر عضو زنده بدن خود را احساس کنید. سنگینی بدن، وزن و شیوه ای را که به زمین جذب می شود، به هسته کره زمین به سمت پایین کشیده می شود و خود را به جاذبه می سپارد را احساس کنید. تپش قلب و بالا و پایین رفتن شکم خود را احساس کنید. زندگی خالصی را که در آن جاست و شما را احاطه و سرشار می سازد و به شما جان می بخشد، احساس کنید. فشار داخل سر خود و احساسات  در شکم خود را احساس کنید. پای خود را روی زمین و نحوه ای که هوا داخل ششهایتان حرکت می کند را احساس کنید. به تمامی صداهایی که در اطراف تان پدیدار و ناپدید میشوند گوش فرا دهید. #جف_فاستر #حضور