حــرفــــ دل

یه معذرت خواهی به تمام کسایی که، بهشون اهمیت دادیم، با جون و دل براشون وقت گذاشتیم، دروغاشونو دیدیم وفهمیدیم اما به روشون نیاوردیم، بداخلاقیاشونو تحمل کردیم، با نبودناشون نه تو شادی نه تو غم ساختیم، اما ذره ای لایقش نبودن بدهکاریم! و فکر کردن چون دوسشون داریم و تحملمون بالاس احساس نمیکنیم؛ درک نکردن آدم تا يه جايی پيگيره، بعدش ميتونه به بدترين شكل ممکن بيخيال بشه، یجوری که اصلا انگار از اولم برامون مهم نبوده! @gitmit

من در نهایت فهمیدم آدم ها لیاقت دوست داشته شدن رو ندارن باید بذاری برای رسیدن بهت تلاش کنن و هیچ وقت نرسن، رسیدن آدم هارو هار می‌کنه و آدم هار انقدر بی لیاقته که چشمش رو روی همچی میبنده! از من گفتن بود:) @gitmit

رویاهایی که در حد یک رویا باقی می‌مانند، ما را نمی‌رنجانند. ما بابت چیزهایی که آرزوی‌شان را داشتیم و محقق نشدند، غمگین نمی‌شویم. اندوه عمیق ما برای چیزهایی‌ست که تنها برای یکبار اتفاق اُفتادند، و ندانستیم که دیگر هرگز تکرار نخواهند شد… @gitmit

من صبر می‌کنم، صبر می‌کنم، صبر می‌کنم. می‌بخشم، می‌بخشم، می‌بخشم و خیلی خوب نقش بازی می‌کنم. ولی وقتی موقعش برسه، درست وقتی که فکر می‌کردی من همین‌طوری می‌مونم؛ همچی رو روی سرت خراب می‌کنم و میرم. @gitmit

چند روزه یه جمله افتاده تو سرم. هی راه میرم از خودم میپرسم: چیکار باید میکردم که نکردم...؟ هیچ جوابی برای این سوال ندارم. من هرکاری که نیاز بوده کردم همیشه‌. چه تو ارتباط با فامیل ، چه با دوستام همیشه تمام توانمو گذاشتم واسه همه چی. ولی وقتی دیدم ارزشمو نفهمیدن، قدرمو ندونستن، وقتی دیدم تلاشم بی فایدست و یه طرفه دارم همه چیو جلو میبرم، کنار کشیدم. شاید خیلی دیر اما بالاخره کنار کشیدم. من از قطع ارتباط با هیچکس پشیمون نشدم هیچوقت. چون تا جایی که میتونستم بخشیدم، نادیده گرفتم ولی خب نشده دیگه... @gitmit

وشاید گناه ما این بود که اصالت داشتیم، احترام سرمان می شد و حد نگه می داشتیم. وفاداری را خوب آموخته بودیم و محبت از نگاه مان چکه می کرد. وقار در رفتار ما و درستی در کردار ما مشهود بود. و شاید؛ گناه ما این بود نه زرق داشتیم نه برق نه رنگ داشتیم نه لعاب، نه با دست پس می زدیم و نه با پا پیش می کشدیم. و شاید ؛ گناه ما این بود که زلال بودیم و آن طرف دل مان معلوم... @gitmit

تو دوران سختی گیر افتادم تقلا میکنم زندگی کنم، پیشرفت کنم، خوشحال باشم اشک بریزم اما خاموش نشم... نفس بکشم بدون درد... نترسم ، بجنگم، نَرَم و بمونم و بسازم و انسان باشم... @gitmit