حــرفــــ دل

آرزو میکنم با آدم‌های چشم و دل سیر معاشرت کنید، با آدم‌های چشم و دل سیر شراکت کنید، با آدم‌های چشم و دل سیر رفاقت و با آدم‌های چشم و دل سیر همکار باشید، نود درصد مشکلات دنیا از گشنه بودن و تنگ نظریه، گشنه در مال دنیا، جنس مخالف و مقام و پست. @gitmit

نحوه جدا شدن من از بقیه برای آرامش خودم ترسناک‌ترین چیز در مورد منه، من میتونم تو رو در حد مرگ دوست داشته باشم اما دیگه چیزی از من نشنوی... @gitmit

گول حرف های این جماعت رو نخورید خیلی از اینایی که آرزوی یک حال خوب رو برات دارن چشم دیدن حتی یک روز خوشتم ندارن!!! @gitmit

‏یه سکانس از جنگل آسفالت هست که می‌گه: بابا فلانی آدم بدی نیست، اصن ایرادش اینه که آدم بدی نیست. انقدر خوبه شبیه آدم بدا شده، انقدر میاد خوبی میکنه به آدما رو از خودش متنفر میکنه. و چقدر این فلانی من بودم :) @gitmit

‏من رابطه نمیخوام، من رفیق میخوام، کسیکه در کنارش بیدارشم باهاش بخندم، برقصم،پیشرفت و رشدکنم. کسی که باهاش غذابخورم، کسیکه بتونم عشق بورزم ‏من شریک جرم میخوام، کسیکه ازته قلبم اعتمادکنم، کسیکه نترسم ازدستش بدم چون میدونم همیشه کنارم هست، شاید رابطه مناسب من نیست، اماشریک شدن روانتخاب میکنم.❤️ @gitmit

یه نفر حرف خیلی خوبی بهم زد گفت میدونی راهِ حلِ تموم مشکلاتت چیه!؟ لطفا انقدر به بقیه وفادار نباش که یهو به خودت بیای ببینی داری به خودت خیانت میکنی...!🤚🏻 @gitmit

سلام من بر کسانی که می‌دانند اما هیچ نمی‌گویند. :) می‌فهمند اما بروز نمی‌دهند. :) درد دارند اما در میان جمع می‌خندند. :) @gitmit

من واقعا هنر کرده‌ بودم... من هنر کرده‌بودم که با وجود زخم‌های فراوانم، هنوز مهربان بودم. من هنر کرده‌ بودم که با وجود تمام دلخوری‌ها و رنج‌هایی که در من اقامت داشت، همچنان لبخند می‌زدم و دلم نمی‌آمد کسی را برنجانم و بانیِ شکستنِ هیچ دلی باشم. من هنر کرده‌ بودم که خودم بغض داشتم و برای شادی و موفقیت دیگران دعا می‌کردم. ساده و بی‌شیله بودن هنر می‌خواست و من از هنر لبریز بودم، می‌خندیدم و می‌بخشیدم و کاری به کار هیچ‌کس نداشتم... @gitmit

ما برای جبران خلاء‌های یه زندگی عادی، به چیزهای عجیبی پناه می‌بریم: حیوون خونگی، ورزش، کتاب، موزیک، سیگار، الکل، کوه... و دیگه فهمیدیم که آدم‌ها زیاد پناه مناسبی نیستن، چون هرکسی در رنج خودش تنهاست... @gitmit

فیلترشکن تضمینی 30 گیگ 100 تومن برای تمام اینترنتها و گوشی ها با تضمین کانال حرف دل خرید : @mamad905

حتما نباید که زخمِ شمشیر خورده باشی، دنده‌هات شکسته باشه یا در خون دست و پا بزنی تا بتونی بگی دیگه کم آوردی در عین حال که لبخند می‌زنی، چای‌ات را می‌نوشی، حال دیگران را می‌پرسی و برای خنداندنشان تلاش می‌کنی می‌توانی از درون مُـرده باشی... برای همین است که این‌روزها “خوبی؟” سوال مناسبی نیست، چه می‌کنی‌ها” به جای خوبی ختم نمی‌شوند و هزار “مراقب خودت باش” هم کفافِ دلِ آدم را نمی‌دهند... اینکه چه چیزی می‌تواند میان اینهمه بی‌پناهی، پناه آدمی شود، نمی‌دانم... شاید بگویی آغـوش... اما امتحان کردنِ آغوش و نتیجه ندادنش، آدم را بیشتر از امتحان نکردنش از پا درمی‌آورد! بگذار آغوش‌هایمان دست نخورده باقی بماند، بگذار آدم خیال کند آغوش همیشه جواب بوده و هست، باور کن داشتن و جواب ندادنش آدم را بی پناه‌تر می‌کند... به خصوص بعضی آغوش‌ها که جای‌شان هم روی تنِ آدم می‌ماند... @gitmit

ممنونم از آدم‌هایی که در زندگیم چه اونا که باعث لبخند شدند، چه آن‌ها که باعث بغض شدند ممنونم از آدم‌هایی که حرف هایشان زخم بر دلم گذاشت تا یاد بگیرم هرکسی ارزش هم صحبت شدن را ندارد و آدم‌هایی که بی حرف، وجودشان از بایدهای زندگی بود ممنونم از آدم‌هایی که از دردهایم مرحمی ساختند برای خودشان تا یاد بگیرم آنقدر لبخند بزنم، تا خودم هم دردهایم را فراموش کنم من از تمام آدم‌های زندگی‌ام ممنونم آن‌ها هر طور که بودند منِ امروز را ساختند منِ امروزی که یاد گرفته به دنبال آرزوهایش برود دست آدم‌های واقعی زندگی را بگیرد و دور شود و دور شود و دور شود... @gitmit

نه اینکه فقط چیزی از جوانی نفهمیده باشیم، ما سال‌هاست که چیزی از زندگی‌ نفهمیدیم، ما همیشه اضطراب داشتیم، اضطراب «جنگ» ، گشت ارشاد، گرانی، ناامنی، نا عدالتی، بیکاری، نوشیدنی الکل‌دار، بوسیدن معشوق، سقوط ریال، نبودن دارو، هواپیما، سکه، جهیزیه، آبرو، سرکوب، ازدواج، بیماری، کرونا، و.... ما هیچ چیز از زندگی نفهمیدیم! نه تنها نسل مادران و پدران ما، بلکه نسل ما، نسل فرزندان ما نسل سوخته‌اند... @gitmit

من چقدر به خودم ظلم کردم! جاهایی که به آدمهای سمی زندگی‌ام محبت کردم! جاهایی که دلم شکست، غمگین شدم ولی بغضم رو قورت دادم و سکوت کردم. جاهایی که کسی را دوست داشتم ولی دوست داشته نشدم... و برای موندن آدمها اصرار کردم! من چقدر به خودم ظلم کردم، خدای من! چقدر...! @gitmit

آنهایی که ما را همانگونه که هستیم میپذیرند و تلاش میکنند لبخندهایمان عمیق‌تر و آرامشمان طولانی‌تر باشد، همانهایی هستند که ماندگار میشوند.... @gitmit