uz
Feedback
Echoes

Echoes

Kanalga Telegram’da o‘tish

عمیق باش، اگر آهی! اینستاگرام: Instagram.com/e_choes1

Ko'proq ko'rsatish
1 085
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
-17 kunlar
-1930 kunlar
Postlar arxiv
Echoes
1 085

Echoes
1 085

Echoes
1 085
ته و توش در اومدنی نیس. همش رنج و شکنجه و کوچ و فراقه. غم آدمیزادم تمومی نداره. همه دس رو دس گذوشتن منتظر مرگ نشسن. برو #خیام بخون. این آدم تنها موجودی بود که همه چیز رو حل کرد. بدبختی تو اینه که نه می‌خونی و نه می‌نویسی. گیرم چن سال دیگه هم تو این دنیا لق‌لق زدی و چند تا گونی برنج و گندم و ده بیستا گاو و گوسفندم خوردی و بغل گوهر خوابیدی، آخرش که چی؟ #سنگ_صبور #صادق_چوبک @e_choes

Echoes
1 085
و با دلم که پا در زنجیر به ضریح سینه‌ام قفل بود و وِردش همه آه بود و آه بر رفته‌ها و نیامده‌ها... #حسین_پناهی @e_choes

Echoes
1 085
که به هرکس نزدیک تری یا میکشد تو را یا دیوانه‌ات میکند. #هرمز_علیپور @e_choes

Echoes
1 085
«آدمی از فراموشی دیوانه می‌شود یا از به یاد آوردن؟» @e_choes

Echoes
1 085

Echoes
1 085
حاول أن تحب أحزانك لعلها ترحل كما يرحل كل شيء نحبه! سعی کن دوستدار غم‌هایت باشی، شاید بروند؛ بسان تمام چیزهایی که دوست ‌داریم و میروند. #انيس_منصور @e_choes

Echoes
1 085
ترانه سرا : ایرج جنتی عطائی آهنگ و تنظیم : بابک بیات @e_choes

Echoes
1 085
وقتی که دلتنگ میشم و ... @e_choes

Echoes
1 085

Echoes
1 085
photo content

Echoes
1 085
چرا لفت میدین؟ واقعا انتظار چه مطلبی دارین که ما نمیذاریم؟ :)))))))

Echoes
1 085
ﻫﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﻮﻕ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﺑﻪ ﺁﻥ ﭼﻨﮓ ﻣﯽﺯﻧﺪ ، ﺍﺯ ﺍﻭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ #آنتوان_دوسنت_اگزوپری @e_choes

Echoes
1 085

Echoes
1 085
ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺍﺷﺘﯿﺎﻕ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺭﺍ ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎ ﺭﻫﺎ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮﻭﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﺮﻭﺩ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ، ﻫﺮ ﭼﻪ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺑﻬﺘﺮ ﺟﺎﯾﯽ ﺩﻭﺭ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﻭ ﻓﻮﺭا ﺑﺮﻭﺩ ﺑﯽﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﯽ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ... #داستایوفسکی @e_choes

Echoes
1 085
‏أُريدك دائماً بِقُربي ‏إن وقع حُزن الأرض على كَتفي أميلُ إليك ‏می‌خواهم همیشه کنارم باشی ‏تا اگر اندوه زمین ‏روی شانه‌هایم افتاد ‏به سمت تو کج شوم ‏#زهرا_الحجاج @e_choes

Echoes
1 085

Echoes
1 085

Echoes
1 085
تنهایی بخشی از هستی است، باید با آن رو در رو شویم و راهی برای هضم آن بیابیم. ارتباط با دیگران مهم ترین منبع در دسترس ما برای کاستن از وحشت تنهایی است. هر یک از ما کشتی هایی تنها در دریایی تیره و تاریم. نورکشتی‌های دیگر را می‌بینیم، کشتی‌هایی که به آنها دسترسی نداریم ولی حضورشان و شرایط مشابهی که با ما دارند، آرامش زیادی به ما می‌بخشد. ما از تنهایی و درماندگی محضمان آگاهیم. ولی اگر بتوانیم سلول‌های بی روزنمان را بشکافیم، متوجه می‌شویم دیگرانی هم هستند که با وحشتی مشابه دست به گریبانند. احساس تنهایی، راهی برای همدردی با دیگران به رویمان می‌گشاید و به این ترتیب، دیگر چندان وحشت زده نخواهیم بود. پیوندی نادیدنی، افرادی را که تجربه‌ای مشترک دارند، به هم می‌پیوندد...! #اروین_‌دیالوم @e_choes