احسان‌نامه

‍ 📸 تصویری از مجله «آرش» با امضای اهدایی مهدی اخوان ثالث مهدی اخوان ثالث (م. امید ) در پایان دوره زندانی بودن خود کتابها و مجلاتش را به بند 4 شماره 2 زندان قصر در دی ماه 1345 اهدا می نماید. @Ketabpazhohi

🎼 من از نهایت شب حرف می‌زنم ...» شعری از #فروغ_فرخزاد با صدای #مهدی_اخوان_ثالث @ehsanname

📝معاون آموزش ابتدایی آموزش و پرورش گفته امسال پیک نوروزی حذف شده و تکلیف عید۹۷ نوشتن خلاصه یک کتاب یا داستان است. با جمعیت ۷میلیونی دانش‌آموزان، اگر این طرح واقعاً اجرا شود تحول بزرگی است @ehsanname

🔷 تصویری از مراسم تشییع #فروغ_فرخزاد که در ۲۴ بهمن ۱۳۴۵ درگذشت: جلال آل‌احمد در مرکز تصویر، نفر سمت چپ رو به دوربین هم مرتضی ممیز است، بدون آن سبیل معروف - عکس از یحیی دهقانپور @ehsanname

@isport_channel ✍🏻احسان رضایی ⛔️ اگر دنیزلی هم خواست او را مطیع کند، تی‌شرتی پوشید که رویش نوشته بود «من نمی‌ترسم» و رفت گوشه زمین تنها تمرین کرد ‼️ ‏http://isport.ir/fa/content/02f9742ba71d

حتی وقتی می‌خندیم با صدای فریبا وفی #نشر_مرکز #کتابخوانی #کتابفروشی_نشر_مرکز #فریبا_وفی @nashremarkaz

🔹یک نمونه دیگر از توجه بعضی قضات به کتابخوانی: قاضی در حکم خود متهم را به رونویسی از دو کتاب ملزم کرده است @ehsanname

❗️کتاب «شفا»ی ابن‌سینا هنوز یک ترجمه فارسیِ کامل ندارد. استاد عبدالله انوار آن را در ۲۲جلد ترجمه کرده‌ ولی فقط برای ۲جلدش («جوامع علم موسیقی، ریاضیات در شفا» و «حساب در شفا») ناشر پیدا شده @ehsanname

✅ حکم قضایی به نفع کپی‌رایت: ۹۱ روز حبس تعزیری و ۵میلیون تومان جریمه نقدی برای کپی کتاب صوتی «استیو جابز؛ شیوه‌های رهبری» @ehsanname 📌منبع خبر: ibna.ir/fa/doc/shortint/257320/

🎯 حدود ده سال پیش، واشنگتن پست دست به آزمایشی به‌یادماندنی زد. از جاشوا بل، یکی از پرآوازه‌ترین نوازندگان ویولن در جهان، خواست تا در یک ایستگاه متروی شلوغ، مثل یک نوازندۀ خیابانی، بساط پهن کند و ویولن بنوازد. او با ویولنی به ارزش ۳.۵ میلیون دلار، به‌مدت ۴۵ دقیقه، چند قطعه از شکوه‌مندترین ساخته‌های موسیقایی تاریخ را نواخت. شرح این ماجرا را جین واینگارتن روزنامه‌نگار چیره‌دست آمریکایی نوشت و برای آن مقاله برندۀ جایزۀ پولیتزر شد. ترجمۀ کامل این مقالۀ حیرت‌انگیز را می‌خوانید. 🔖 ۷۵۰۰ کلمه ⏰ زمان مطالعه: ۴۳ دقيقه 📌 ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید: tarjomaan.com/neveshtar/8867/ 🔗 @tarjomaanweb

@tarjomaanweb 👇

🌕کامبوزیا پرتوی، بهترین فیلمنامه‌نویس جشنواره فجر، از اختتامیه ۳۶مین جشنواره فیلم فجر هم یک سیمرغ دیگر برای فیلمنامه گرفت. سیمرغ‌های بلورین کامبوزیا پرتوی برای بهترین فیلمنامه اینهاست: 🔸من ترانه ۱۵سال دارم (رسول صدر عاملی) ۱۳۸۰ 🔹 کافه ترانزیت (به کارگردانی خودش) ۱۳۸۳ 🔸فراری (علیرضا داوودنژاد) ۱۳۹۵ 🔹کامیون (به کارگردانی خودش) ۱۳۹۶ @ehsanname بعد از پرتوی، داریوش مهرجویی و رخشان بنی‌اعتماد، هرکدام دو سیمرغ فیلمنامه گرفته‌اند.

📝 معرفی پروفسور مریم میرزاخانی در کتاب «داستان‌های خوب برای دختران بلندپرواز» (نشر نو، ۱۳۹۶). این کتاب ترجمه یک اثر آمریکایی در معرفی زنان موفق و استثناییِ تاریخ است @ehsanname

🔹اقدام تحسین‌برانگیز سازمان فرهنگی شهرداری قم و فروشگاه کتابستان رضوی: تخفیف ۵۰ درصدی در روز ۲۲ بهمن و فروش ۸۰ میلیون تومان کتاب @ehsanname

«چه کسی شکسپیر را نوشت؟» نظریه‌های مختلف درباره نویسنده واقعیِ نمایشنامه‌های شکسپیر (از مقاله احسان رضایی در شماره ۲۷۰ هفته‌نامه «همشهری جوان») @ehsanname

🎭 شکسپیر هم بعله! @ehsanname آیا آن نمایشنامه‌های شاهکاری است که ما با نام آثار شکسپیر می‌شناسیم، واقعا نوشتۀ ویلیام شکسپیر است؟ سؤال عجیبی است. اما این سؤال، پاسخهای عجیب و غریبتری هم دارد. کسانی معتقدند کی می‌تواند جز ذهن درخشان شکسپیر این آثار را خلق کرده باشد؟ اما گروه‌های دیگری هم هستند که می‌گویند یک یا چند نفر دیگر این آثار را خلق کرده و آنها را به اسم بازیگر تئاتر، ویلیام شکسپیر منتشر کرده‌اند. بحث بر سر تشکیک در اصالت تالیفات شکسپیر ماجرایی گسترده است که بعضی از متخصصان و هواداران ادبیات را حسابی سرگرم کرده است. یکی از نتایج این تشکیک، انوع و اقسام بررسی‌ها در مورد آثار شکسپیر است. اخیراً هم با نرم‌افزار WCopyfind رفته‌اند سراغ آثار او؛ نرم‌افزاری که استادان دانشگاه برای چک کردن مقالات دانشجویی و بررسی احتمال کپی‌کاری در آن‌ها استفاده می‌کنند. متاسفانه نتیجۀ این بررسی اصلا خوشایند نیست و حالا شکسپیر یا مؤلف(ان) شکسپیر هم متهم به سرقت ادبی شده. در نمایشنامه‌های «ریچادر سوم»، «مکبث»، «شاه لیر» و «هنری ششم» ۲۰ عبارت و دیالوگ پیدا شده است که به دست‌نویسی از جورج نورث، یک دولتمرد انگلیسی که در ۱۵۶۴ به سوئد اعزام شد، شباهت دارد. نوشتۀ جورج نورث که این ماه منتشر شده، «مباحثه کوتاهی در باب شورش و شورشیان» نام دارد و شباهت عبارتهایش با موارد مشخص‌شده، آن‌قدر زیاد است کارشناسان احتمال رخ دادن چنین اتفاقی را «کمتر از یک در میلیارد» می‌دانند. از آنجایی هم که جورج نورث زودتر این اثر را نوشته (نورث در سال سال ۱۵۸۱ مرده و تاریخ اولین آثار شکپیر را در دهۀ ۱۵۹۰ می‌دانند) پس نتیجه می‌گیریم که مع الأسف شکسپیر از او سرقت کرده است، نه بالعکس. 📌تفصیل ماجرا را اینجا بخوانید: https://www.theguardian.com/books/2018/feb/09/shakespeare-plagiarism-software-george-north البته که مفهوم سرقت ادبی در روزگار گذشته مثل امروز نبوده و در بسیاری از آثار و اشعار قدما، استفاده از اشعار و عبارات مورد علاقه از ادیبان دیگر را شاهدیم. اما به هر حال چنین تحقیقات و اتهاماتی برای هیچ نویسنده‌ای جالب نیست، چه رسد به ویلیام شکسپیر، مردی که «در مغزش ضرابخانه جمله‌سازی داشت.» (عبارتی از «ریچارد سوم») گروهی که معتقدند کس دیگری نمایشنامه‌های شکسپیر را نوشته، حالا می‌توانند یک دلیل دیگر هم بیاورند: اینکه نویسندۀ واقعی نمی‌خواسته سرقت ادبی گردن خودش بیفتد!