رويش

🌞 ( اندیشه) هر قومی که به اندیشه، خرد و دانایی تکیه زند، توان آن را خواهد داشت که جای‌جای میهن خویش را آباد، آزاد و سرافراز سازد. هیچ تمدنی بر ستون جهل استوار نمانده و هیچ سرزمینی بدون اندیشه، به قله پیشرفت نرسیده است. هر تحول بزرگ و هر شکوفایی ماندگار، نخست در اندیشه انسان زاده می‌شود و سپس در میدان عمل به بار می‌نشیند. استقلال نیز جز با اندیشه و خرد به دست نمی‌آید؛ زیرا استقلالی که بر پایه آگاهی، دانش و بصیرت نباشد، چیزی جز توهمی زودگذر و خیالی ناپایدار نخواهد بود. آغاز هر اندیشه، کاشتن بذر فرهنگ، ادب، اخلاق و انسانیت است. هر اندیشه‌ای که با صداقت، تعهد و مسئولیت همراه باشد، نویدبخش رویش پدیده‌ای نو و گشوده شدن افقی تازه برای آینده خواهد بود. اما آنجا که اندیشه جای خود را به تعصب، جهل و ظاهرگرایی بسپارد، جامعه آرام‌آرام در مرداب رکود، اختلاف و عقب‌ماندگی فرو خواهد رفت. اندیشه، چراغ راه است و بی‌آن، مسیر آینده در تاریکی گم می‌شود. هر انسانی که با اندیشه در مسیر خدمت گام بردارد، تحولی می‌آفریند و اثری ماندگار از خود به یادگار می‌گذارد. هیچ انسانی بی‌نقش آفریده نشده است؛ هر کس حلقه‌ای از زنجیره بزرگ پیشرفت و تکامل جامعه است و همه دست در دست هم، آینده را می‌سازند. اندیشه، جامعه را از تنش، خشونت، جنگ و خون‌ریزی دور می‌سازد و گفت‌وگو، همدلی و عدالت را جایگزین دشمنی می‌کند. اندیشه آزاد، انسان را آزاد می‌کند و آزادی انسان، آزادی جامعه را رقم می‌زند. اندیشه می‌تواند قالب عشق، مهر، دوستی و همزیستی باشد. هرگاه خرد بر دل‌ها حکومت کند، مرزهای کینه و نفرت رنگ می‌بازد و انسان‌ها پیش از آنکه خود را وابسته به قوم، نژاد یا سرزمین بدانند، خویشتن را عضو خانواده بزرگ بشریت خواهند دید. آن روز، ترک و فارس، لر و کرد، بلوچ و عرب، دست در دست یکدیگر برای آبادانی ایران خواهند کوشید و ملت‌های جهان، از شرق تا غرب، از آسیا تا اروپا، از آمریکا تا آفریقا، با احترام متقابل، صلح، عدالت و کرامت انسانی را پاس خواهند داشت. اگر اندیشه، اخلاق و انسانیت بر جهان حاکم شود، دهکده‌ای جهانی از محبت، همدلی و دوستی شکل خواهد گرفت؛ جهانی که در آن هر انسان، فارغ از رنگ، زبان، قومیت و مرزهای جغرافیایی، بتواند آزادانه، مسئولانه و با احترام متقابل به باورهای خویش پایبند باشد و زندگی آرمانی خود را در کنار دیگران، با آرامش، امنیت و عشق ترسیم کند. باشد که پیش از ساختن شهرها، اندیشه‌ها را بسازیم؛ زیرا هر تمدن بزرگ، روزی تنها اندیشه‌ای در ذهن انسانی خردمند بوده است. محمد رضا محمودی