💌 دلنوت

دیگر برای رجوع مجدد راهی نمانده است من مثل باد با برگ‌های باغ شما قهرم من با بهار باغ شما قهرم من در نگاهِ قوم شما گیجم #هوشنگ_چالنگی ‌ @delnote

حرف کمی نیست من تو را به‌اندازه‌ی تمام مردها دوست داشتم یک تنه #آباعابدین @delnote

سلام بر آن‌ها، که وقتی تو را خاموش از نور زندگی یافتند، رهایت نکردند مگر بعد از آن‌که نور و روشنایی زندگی را به تو بازگرداندند. #دلنوشته @delnote

کجا و کِی کنار واژه‌های که بنشانمت منوچهری، حافظ یا نیما؟ بگو کنار واژه‌های که بگذارم تا زیباتر بنشینی در شعر آن‌جا؟ #منوچهر_آتشی @delnote

پیام نیچه به ما این بود که: چنان زندگی کنیم که مشتاق تکرار ابدی همان زندگی باشیم. #اروین_د_یالوم @delnote

آدم ضعیفی نبود؛ اما دیگر حوصله‌ی سختی‌ها را نداشت. میل عجیبی به گریز پیدا کرد، به ندیدن، ندانستن، رفتن برای همیشه. ناشناس @delnote

♥️ گاهی هم اولین قدم پیدا کردن حوصله‌ای است که از دست داده‌ایم. حوصله‌ای که یک‌روز فراوان داشتیم و یک وقت یکی یکجا همه را دزدید و برد. حوصله‌ای که انگار داشتنش پیش شرط همه چیز است. حوصله‌ای که وقتی نباشد قدم از قدم بر‌نمی‌داریم. پس گاهی می‌دانیم مقصد کجاست، مسیر کدام است، چمدان‌مان کجاست، بلیط سفر در کدام کشو است و با این همه بی‌حوصلگی و بی‌تفاوتی رهایمان نمی‌کند. چنین وقت‌هایی است که اولین ماموریت و رسالت ما جمع‌آوری تکه‌های کوچک حوصله از دور و برمان است. افزودن ذرات کوچک حوصله به خورجین حوصله‌مان. گذشتن از بی‌حوصلگی و بی‌انگیزگی. گاهی مهم‌ترین جنگ ما همین است، جنگ بازپس‌گیری حوصله. #امیرعلی_بنی‌اسدی @delnote

فارغ از تمامی چالش‌هاو نشدها، زیباترین چیز در دنیا زیستن و زنده ماندن است و نو شدن در هر صبح بیداری. هر آنچه شد، هر آنچه گذشت را رها کن #دلنوشته @delnote

♥️ تا نهان سازم از تو بار دگر راز این خاطر پریشان را می‌کشم بر نگاه ناز آلود نرم و سنگین حجاب مژگان را دل گرفتار خواهشی جانسوز از خدا راه چاره می‌جویم پارساوار در برابر تو سخن از زهد و توبه می‌گویم آه... هرگز گمان مبر که دلم با زبانم رفیق و همراهست هر چه گفتم دروغ بود، دروغ کی تو را گفتم آنچه دلخواهست تو برایم ترانه می‌خوانی سخنت جذبه‌ای نهان دارد گوئیا خوابم و ترانهٔ تو از جهانی دگر نشان دارد شاید این را شنیده‌ای که زنان در دل (آری) و (نه) به لب دارند ضعف خود را عیان نمی‌سازند راز دار و خموش و مکّارند آه ، من هم زنم، زنی که دلش در هوای تو می‌زند پر و بال دوستت دارم ای خیال لطیف دوستت دارم ای امید محال #فروغ_فرخزاد شعر: اعتراف @delnote

مگر ملال تو را می‌توان به باران شست؟! #حسين_منزوی @denote

خیلی وقت پیش با خودم قرار گذاشتم وقتی غمگین هستم به فلسفه‌ی زندگی فکر نکنم. دلیلش هم این بود که به تجربه فهمیده بودم که این جور مواقع همیشه سر از فلسفه‌هایی در می‌آورم که تاریک و ناامید کننده است. فلسفه‌هایی که کاری جز یافتن شواهد جدید برای اندوه و بدبختی ندارد. فلسفه‌هایی که کمکی به حل مسئله‌ها نمی‌کند. از همان وقت، روزهای غمگین که از راه می‌رسد، چراغ‌های فلسفه را خاموش می‌کنم و به خودم یاداوری می‌کنم که این روزهای اندوهگین مشابه روزهای اندوهگین پیش نوبتی دارد که یک روز به پایان می‌رسد. فلسفه بافی را گذاشته‌ام برای روزهای روشن. #امیرعلی_بنی‌اسدی @delnote