| Distorted Human |

گر من از سرزنشِ مدَّعیان اندیشم شیوهٔ مستی و رندی نَرَوَد از پیشم زهدِ رندانِ نوآموخته راهی به دِهیست من که بدنامِ جهانم چه صلاح اندیشم؟ حافظ

آسمان شیراز

در دست های تو طغیان ِ نامی نیامده می آید و نام ِ من  تعقیب ِ گسترده در سراسر ِ پوست ِ توست... #یدالله_رویایی

دوستان عزیز برای امشب ساعت ۱۰شب یک بلیط اضافه برای اجرای کلاغ ها در باران موجوده، اگر کسی مایل باشه و بخواد بیاد تو پی وی به من پیام بده برای هماهنگی @Alighorbankhani

زائل نشد ملال به افراط می، دریغ... صد شیشه گشت خالی و دل همچنان پر است #طالب_آملی

پذیرش رویارویی با واقعیت ناخوشایند زندگی، ضمیری بزرگ و ذهنی قوی می‌طلبد. اگر طعم شیرین وهم به دهانت مزه کند، دیگر قادر به تحمل واقعیت نخواهی بود و در دنیای وهم‌آلود و خدعه‌آمیز خیال غرق می‌شوی و تو‌ را راه نجاتی نخواهد بود. حال تصور کنید تخیلات از زندگی عینیت یابد! البته نه هر تخیلی؛ بل‌که خیالی که با عمیق‌ترین احساسات و آمال شخص درگیر است. جناب [تارکوفسکی] در «سولاریس» به همین موضوع اشاره می‌کند. او مردمانی را به‌تصویر می‌کشد که واقعیت تلخ زمین (زندگی) را تاب نمی‌آورند و ترجیح می‌دهند در آسمان (جهانی دیگر) و با اوهام شیرین خود زندگی کنند Solaris Andrei tarkovsky

من تنها در کشاکشِ هجومِ چیزی به خود می‌لرزم، خود را تا سر حدِ جنون شکنجه می‌دهم اما اینکه این چیست و در نهایت از من چه می‌خواهد از حدِ درکِ من خارج است. تنها آنچه در این لحظه می‌خواهد این است: خاموشی، تاریکی، خزیدن به یک نهانگاه. #فرانتس_کافکا @DistortedHuman

عیبت آن است که هر روز به طبعی دگری. - سعدی #post_rock #instrumental