معماری پژوهی (معماری، نظریه و پژوهش)

از تحریریه‌ی حرفه: هنرمند مقاله‌ای به دستم رسید با نام «چرا از معماری معاصر متنفرید؟» و از من خواسته شد چیزی بنویسم که در کنار این دیدگاه منتشر شود. متن به شدت کنایه‌آمیز و یکسویه بود. اما از اینکه بر خلاف برخی نسخه‌های آشنا، مواضع ضدمدرنیستی‌اش را بدون تعارف و لفافه بیان می‌کرد تحسین من را برانگیخت. اگرچه با خواندن هر پاراگراف متن ایده و فکت‌های نقض بسیاری به ذهنم می‌رسید ترجیح دادم که با این متن به طور خاص وارد گفت‌وگو نشوم و آن را نماینده‌ی یک فهم گفتمانی از معماری معاصر در نظر بگیرم و به نقد هسته‌های مفهومی این گفتمان بپردازم. به این ترتیب به جای نقد نویسندگانِ متن و تک تک مطالبی که در اینجا تحریر کرده‌اند می‌توانیم به نقد نظمی از دانش برسیم که با برساختن یک تصویر آرمانی از معماری بر فراز تاریخ، اهرمی برای لغو تلاش برای معاصر بودن می‌سازد. لینک مقاله‌ی «چه کسی از معاصر متنفر است؟» https://b2n.ir/g57460

متنی که در پایین می‌خوانید در ادبیات غالب روشنفکری و گفتار هنر معاصر، متنی «گذشته‌گرا»، و یا تندتر، «ارتجاعی» نامیده می‌شود؛ زیرا نویسندگان آن به شدت به معماری معاصر تاخته‌اند؛ از زیبایی، هماهنگی، تقارن و تزیین در معماری دفاع کرده‌اند و هماهنگی با سنت را ضروری دانسته‌اند، و در مقابل ایده و خلاقیت فردی معمار، از کارکردِ جمعی ساختمان در جهت رضایت و لذت و آرامش مردم سخن گفته‌اند. ترجمه و انتشار این متن لزوماً به معنای موافقت با تمام گفته‌های پایین نیست، گو اینکه مثلاً نویسندگان برای هر چه تیزتر شدن لبه‌ی نقدشان، تاریخ معماری مدرن را بیش از اندازه ساده‌سازی کرده‌اند، و چشم بر نازیبایی‌ها و موارد ناموفق در معماری قدیم هم بسته‌اند. با این‌حال خواندن این متن جدلی و صریحْ در فهم استدلال اصلی گروهی از منتقدان فرهنگ و هنر معاصر، یا به عبارت بهتر فهمِ «محل بحث» می‌تواند روشنگر باشد. به همین دلیل ما در ادامه‌ی این بحث از یاسر موسی‌پور خواستیم از دیدگاه یک معمار معاصر، نقدی بر این نقد بنویسد و به پیشبرد بحث کمک کند‌. لینک مقاله‌ی «چرا از معماری معاصر متنفرید؟» https://b2n.ir/e08295

دومینو و پنج اصل معماری مدرن به روایــــــــتِ یاسر موسی‌پور کانون معماران معاصر https://www.instagram.com/tv/CbpeNQajH-Y/?utm_medium=copy_link

کم پیش می آید مطالبی از جای دیگر در این منتشر کنم اما این نوشتار از آرش حیدری که در کتاب علم در دارلفنون ناصری با ابراهیم توفیق همکاری داشته است به قدری کوتاه و شیوا چیزهایی را توضیح میدهد که حیفم آمد در این جا به اشتراک بگذارم @archresearchmethod

رادیو آویژ بخش SYNTHESIS فصل یک: معماری چی نیست؟ قسمت هفدهم: دکتر یاسر موسی پور شما میتونید این اپیزود رو از طریق کانال تلگرام ما، یا با سرچ کردن هندل AvizhRadio یا رادیو آویژ در پادگیرهای زیر گوش بدید. ممنون میشیم اگر نظرات خودتون را با ما از طریق کامنت در اینستاگرام، کست باکس، توییتر و یا کانال Discussion رادیو آویژ در تلگرام به اشتراک بگذارید. #castbox #spotify #googlepodcasts #soundcloud #itunes #shenoto #podcast #avizhradio #پادکست #کست_باکس #اسپاتیفای #گوگل_پادکست #آیتونز #شنوتو #رادیوآویژ

تاریخ معماری عموماً مجموعه‌ای از ساختمان‌ها فرض می‌شود که محصول تحولات اجتماعی-سیاسی و یا اقتصادی دوره‌ای مشخص از زمان هستند. در این برخورد، کلید فهمِ آثار معماری در فهم تحولاتی است که جایی بیرون از معماری رقم خورده، اما معماری برای اینکه واکنشی رادیکال به تحولی اجتماعی سیاسی باشد، لاجرم باید واکنشی رادیکال به تاریخ خودش هم باشد. به عبارتی تاریخ معماری در لحظه‌هایی رقم می‌خورد که یک ساختمان، به‌منظور واکنش نشان دادن به چیزی در جامعه یا سیاست و...به شکلی رادیکال با بدن متعارفِ معماری، فاصله‌گذاری می‌کند و از طریق گسستن از سازوکارهای متعارف خلق فضا، امکان‌های تازه‌ای برای اعلام موضع به بیرون فراهم می‌آورد. در این شیوه از برخورد، کلید فهم معماری، خوانش هم‌زمان گفتگوی معماری با تحولات زمان و همچنین گفتگوی معماری با تاریخ خود است. دوره‌ی حاضر در دو بخش شش جلسه‌ای برگزار خواهد شد و در هر بخش، پنج ساختمان مورد خوانش موشکافانه قرار می‌گیرند و از دل هر خوانش، ایده‌های مهمی پیرامون مواجهه با شهر، اجتماع و سیاست در قرن بیستم روایت خواهد شد؛ ایده‌ها و ساختمان‌هایی که اشباح آن‌ها قرن بیست و یکم را رها نکرده است. محمدیاسر موسی‌پور کانون معماران معاصر

نام دوره: کالبدشکافی قرن بیست؛ ده بدن نامتعارفِ معماری (بخش اول) مدرس: محمدیاسر موسی پور همکار آموزشی: شایان ادهم شروع دوره: ۲۳ دی‌ماه تعداد جلسات: ۶ جلسه هزینه دوره: ۹۵۰ هزار تومان ◼️نحوه برگزاری دوره: آنلاین

تاریخ معماری عموماً مجموعه‌ای از ساختمان‌ها فرض می‌شود که محصول تحولات اجتماعی-سیاسی و یا اقتصادی دوره‌ای مشخص از زمان هستند. در این برخورد، کلید فهمِ آثار معماری در فهم تحولاتی است که جایی بیرون از معماری رقم خورده، اما معماری برای اینکه واکنشی رادیکال به تحولی اجتماعی سیاسی باشد، لاجرم باید واکنشی رادیکال به تاریخ خودش هم باشد. به عبارتی تاریخ معماری در لحظه‌هایی رقم می‌خورد که یک ساختمان، به‌منظور واکنش نشان دادن به چیزی در جامعه یا سیاست و...به شکلی رادیکال با بدن متعارفِ معماری، فاصله‌گذاری می‌کند و از طریق گسستن از سازوکارهای متعارف خلق فضا، امکان‌های تازه‌ای برای اعلام موضع به بیرون فراهم می‌آورد. در این شیوه از برخورد، کلید فهم معماری، خوانش هم‌زمان گفتگوی معماری با تحولات زمان و همچنین گفتگوی معماری با تاریخ خود است. دوره‌ی حاضر در دو بخش شش جلسه‌ای برگزار خواهد شد و در هر بخش، پنج ساختمان مورد خوانش موشکافانه قرار می‌گیرند و از دل هر خوانش، ایده‌های مهمی پیرامون مواجهه با شهر، اجتماع و سیاست در قرن بیستم روایت خواهد شد؛ ایده‌ها و ساختمان‌هایی که اشباح آن‌ها قرن بیست و یکم را رها نکرده است. محمدیاسر موسی‌پور کانون معماران معاصر

نام دوره: کالبدشکافی قرن بیست؛ ده بدن نامتعارفِ معماری (بخش اول) مدرس: محمدیاسر موسی پور همکار آموزشی: شایان ادهم شروع دوره: ۲۳ دی‌ماه تعداد جلسات: ۶ جلسه هزینه دوره: ۹۵۰ هزار تومان ◼️نحوه برگزاری دوره: آنلاین

دو متن فوق نمونه های خوبی از برخورد از و آنتی تز و مباحثه نظری هستند که مطالعه آنها از منظر روش و همچنین موضع عاملیت معماری ضروری است.

ساختمان ها فرایند نیستند؛ مخالفت با لاتور نوشته گراهام هارمن

به من یک تفنگ بده تا همه ساختمان ها را به حرکت در بیاورم نوشته ای برونو لاتور درباره معماری