PENELOPA

محبوبم! یاد تو که می‌رسد نسیمی از پشت پلک‌ها می‌وزد یاد تو که می‌رسد هزار پنجره باز می‌شود همهٔ عالم گوشه‌ی ابروی توست. باد می‌وزد و یاد تو را پراکنده می‌کند. زیبایی وصف نگاه توست. #محمد_صالح_علاء #دست_بردن_زير_لباس_سيب

باید یاد بگیرم مادامی که از عشق کسی مطمئن نشده ام، با او خاطره ای نسازم چرا که تاوان خاطرات جنون است و بس..! گابریل_گارسیامارکز

#jamesbrown

در حباب کوچک روشنایی خود را می فرسود ناگهان پنجره پر شد از شب شب سرشار از انبوه صداهای تهی شب مسموم از هرم زهر آلود تنفس ها شب ... گوش دادم در خیابان وحشت زده تاریک یک نفر گویی قلبش را مثل حجمی فاسد زیر پا له کرد در خیابان وحشت زده تاریک یک ستاره ترکید گوش دادم ... نبضم از طغیان خون متورم بود و تنم ... تنم از وسوسه متلاشی گشتن روی خطهای کج و معوج سقف چشم خود را دیدم چون رطیلی سنگین خشک میشد در کف ‚ در زردی در خفقان داشتم با همه جنبش هایم مثل آبی راکد ته نشین می شدم آرام آرام داشتم لرد می بستم در گودالم گوش دادم گوش دادم به همه زندگیم موش منفوری در حفره خود یک سرود زشت مهمل را با وقاحت می خواند جیر جیری سمج و نامفهوم لحظه ای فانی را چرخ زنان می پیمود و روان می شد بر سطح فراموشی آه من پر بودم از شهوت ‚ شهوت مرگ هر دو پستانم از احساسی سرسام آور تیر کشید آه من به یاد آوردم اولین روز بلوغم را که همه اندامم باز میشد در بهتی معصوم تا بیامرزد با آن مبهم آن گنگ آن نامعلوم در حباب کوچک روشنایی خود را در خطی لرزان خمیازه کشید. فروغ