توفان یزد

اولین تجربه و حضور در ورزشگاه شهیدنصیرییزد؛ از شور هواداری تا کمبود امکانات اولین تجربه حضورم در ورزشگاه برای تماشای بازی تیم موردعلاقه‌ام، استقلال، مقابل چادرملو بود؛ مسابقه‌ای که ساعت ۱۶:۴۵ آغاز می‌شد و من ساعت ۱۶:۳۰ به ورزشگاه رسیدم. از همان ابتدای مسیر، خیابان‌ها مملو از خودرو بود و جای پارک به‌سختی پیدا می‌شد. در طول خیابان نیز نیروهای گشت و پلیس امنیت با فاصله مستقر بودند. *پیش از رسیدن به ورزشگاه، صف طولانی آقایان توجهم را جلب کرد؛ عده‌ای پشت در مانده بودند و شعار می‌دادند تا درها باز شود. مشخص نبود بلیت نداشتند، یا ظرفیت ورود آقایان تکمیل شده بود یا اینکه دلیل دیگری وجود داشت. *اولین سوژه‌ای که توجهم را جلب کرد، شیوه کسب درآمد برخی افراد در اطراف ورزشگاه بود. مردی با مهرهای آبی و سفید، طرح‌هایی روی صورت هواداران می‌کشید؛ بدون اینکه از ابتدا درباره هزینه آن توضیحی بدهد. پس از اتمام کار، دستگاه کارت‌خوان را نشان می‌داد و اعلام می‌کرد که این کار رایگان نیست! وقتی گفتم کارت همراهم نیست، درخواست کرد کارت‌به‌کارت کنم و حتی گفت هزینه هر نفر ۱۵۰ هزار تومان است، اما از من ۵۰ هزار تومان می‌گیرد. *به دلیل کمبود وقت و ناآگاهی از این موضوع، مبلغ را پرداخت کردم و به مسیرم ادامه دادم. در ادامه نیز بساط فروش پرچم‌های استقلال با قیمت‌های ۳۰۰ هزار تومان به بالا دیده می‌شد؛ موقعیت‌هایی که به نظر می‌رسد برای برخی افراد به منبع درآمد قابل‌توجهی تبدیل شده‌اند. ورود بانوان؛ صف کوتاه، اما مشکلات متعدد از یکی از مأموران درباره ورودی بانوان پرسیدم. راهنمایی کرد که باید تا انتهای خیابان پیاده برویم و به سمت راست بپیچیم. *برخلاف صف طولانی آقایان، صف بانوان نسبتاً خلوت بود و پس از حدود پنج دقیقه انتظار به ورودی رسیدیم. البته در کنار در ورودی بانوان نیز بساط فروش کلاه، پرچم و اقلام هواداری برپا بود. *در مرحله نخست، مأمور انتظامات بلیت‌ها را بررسی و تعداد افراد را شمارش می‌کرد. پس از نشان‌دادن تصویر بلیت، وارد مرحله بعد شدم؛ جایی که کیف‌ها بازرسی می‌شدند و بدنی نیز مورد بررسی قرار می‌گرفت. در مرحله آخر، بلیت‌ها اسکن شد و وارد فضای اصلی ورزشگاه شدم. اما مشکل اصلی از همین‌جا آغاز شد! با وجود داشتن بلیت، جای نشستن پیدا نمی‌شد و نظارت مؤثری بر استقرار تماشاگران در صندلی‌هایشان وجود نداشت. وقتی موضوع را با انتظامات مطرح کردم، با لحنی سرد پاسخ دادند: «اگر جایی هست که بشینی، بشین! هرکی زودتر اومده نشسته و جاها پر شده.» این اتفاق یکی از نخستین نکاتی بود که ذهنم را درگیر کرد: چطور ممکن است فردی بلیت داشته باشد، اما برای نشستن در جایگاه خود با مشکل مواجه شود؟ سهم بانوان از ورزشگاه چقدر است؟ موضوع دیگری که توجهم را جلب کرد، فضای بسیار محدود اختصاص‌یافته به بانوان بود. آیا از این ورزشگاه بزرگ، تنها یک بخش باید سهم بانوان باشد؟ *به نظر می‌رسید فضای اختصاص‌یافته به آقایان چندین برابر بانوان است؛ اختلافی که تقریباً به نسبت ۱۰ به یک می‌رسید. تصورم این بود که دست‌کم یک سوم و یا یک چهارم به بانوان اختصاص داشته باشد، اما واقعیت چیز دیگری بود. *در همان جایگاه محدود نیز نیمی از تماشاگران طرفدار استقلال و نیمی دیگر هوادار چادرملو بودند. خوشبختانه فضای خوبی میان هواداران حاکم بود و خبری از تنش و درگیری دیده نمی‌شد. *شور و هیجان بانوان نیز قابل‌تحسین بود؛ بیشتر تماشاگران دختران جوان زیر ۳۰ سال بودند که با ذوق و انرژی تیم‌هایشان را تشویق می‌کردند. حضور بانوان مسن‌تر کمتر به چشم می‌آمد. *نیمه اول با گل استقلال به پایان رسید و در فاصله استراحت دو نیمه، موضوع دیگری توجهم را جلب کرد. چرا پرچم‌ها ضبط می‌شدند؟ یکی از پرسش‌های بی‌پاسخ من، علت گرفتن پرچم‌های استقلال از بانوان توسط انتظامات بود. برخی از خانم‌ها با ناراحتی پرچم‌هایشان را تحویل می‌دادند و گاهی این موضوع تا مرز بحث و تنش پیش می‌رفت. اگر ورود پرچم به ورزشگاه ممنوع است، پس چرا همین اقلام در بساط‌های فروش، درست پیش از ورودی، به فروش می‌رسند؟ این تناقض، پرسشی است که مسئولان مربوطه باید به آن پاسخ دهند. * پس از پایان مسابقه و با تجربه یک شور و حس تازه ای که به همان اندازه فضای کنسرت با بهای بلیت کمتر و زمان بیشتر بود، ورزشگاه را ترک کردم؛ اما پرسش‌هایی درباره نظم جایگاه بانوان، نحوه نظارت بر صندلی‌ها و برخورد با هواداران همچنان برایم باقی ماند. و براستی چرا بعضی از کنسرت ها را در ورزشگاه شهید نصیری برگزاری نمی کنند؟! ✅توفان یزد @Toofaneyazd

چادرملو نیمه دوم را خوب شروع کرد گل تساوی چادرملو توسط رضا محمودآبادی در دقیقه ۵۴ گل دوم چادرملو توسط تورس در دقیقه ۷۳ ✅توفان یزد @Toofaneyazd

هما با وجود ۹ هزار پرسنل، فقط ۶ هواپیمای سالم و عملیاتی داره ✅توفان یزد @Toofaneyazd

دیدگاه استفاده از عنوان، تفاوت دو جهان! آیا تاکنون خوانده، دیده یا شنیده‌اید مقامات کشورهای پیشرفته از عناوین دکتر و مهندس استفاده کنند؟ مثلاً دکتر کلینتون، دکتر مرکل و... ولی در کشور ما برخی به آب و آتش می‌زنند تا یک مدرک برای خود دست و پا کنند و از عنوان آن برای خود استفاده کنند. داوود مقدس ✅توفان یزد @Toofaneyazd