Unheard Classical

🔸🔷🔶🔵🔶🔷🔸

@classica_musica کنسرتو برای پیانو شماره 27 از #موزارت Concerto Piano no.27 by #Mozart بتهوون در جوانی به وین سفر کرد تا موسیقی را در محضر بزرگترین موسیقیدان عصر حاضر یعنی ولفگانگ آمدئوس موزارت فرا گیرد. علی رغم تفاوت سبکی بسیار زیاد این دو استاد بزرگ گرانقدر موسیقی، کاملا مشهودست که بتهوون در آهنگسازی از استاد خویش الهام گرفته است و موزارت بر وی بی تاثیر نبوده. گرچه بتهوون همواره از زمان خود جلو بوده و آغاز کننده و ابداع کننده مکتب رومانتیسم بوده و این شروع را به سمفونی های سوم و ششم و سونات مهتاب بتهوون می توان نسبت داد اما در اینجا قطعه ای از موزارت می شنوید که شباهت هایی به سمفونی ششم بتهوون (سمفونی پاستورال، به معنای کشاورز، چوپان ) دارد که از نظر سیر زمانی، بعد ها بعد از مرگ موزارت ساخته شده است. این شباهت صرفا در بعضی ملودی ها و ارکستراسیون می باشد و چیزی از اثر فاخر بتههون کم نمی کند. https://telegram.me/classica_musica ___________________________

🔸🔷🔶🔵🔶🔷🔸

«فراتر از زمان» آهنگ Chaconne در سل مینور، معروف ترین و زیباترین اثر Tomaso Antonio Vitali آهنگساز و ویولونیست ایتالیایی دوره ی باروک است. استفاده از مدولاسیون های گسترده در این اثر [به گام های دورتر از گام اصلی] که بعدها در آثار دوران رمانتیک رایج گشتند، ویتالی را فراتر از زمان خود قرار داده است. چاکونّه ی ویتالی یکی از زیباترین آثار مبتنی بر ویولون در تاریخ موسیقی کلاسیک است. *چاکونّه، فرمی از آهنگسازی رایج در دوران باروک است که به عنوان ابزاری برای واریاسیون روی ساختارهای هارمونیک کوتاه و تکرار شونده استفاده می شود. @classica_musica

🔸🔷🔶🔵🔶🔷🔸

@classica_musica بخش دوم از کنسرتو پیانو شماره 4 از #موتزارت Concerto Piano no.4 #Mozart _________________________

🔸🔷🔶🔵🔶🔷🔸

@classica_musica ناکترن شماره یک از #راخمانینف Nocturne no.1 #Rachmaninoff ___________________________

🔸🔷🔶🔵🔶🔷🔸

اجرایی که خواهید شنید، اولین و مشهورترین مومان این کنسرتو (Vorspiel : Allegro moderato) است که به صورت نامعمول با پرلود شروع می شود ... @classica_musica

مکس فردریش بروخ __ ویولن کنسرتو شماره یک مکس بروخ اهنگساز و رهبر ارکستر المانی در دوران رمانتیک، خالق سه ویلون کنسرتو ست که ویولن کنسرتو شماره یک او پر اوازه ترینه انهاست. جالب آن است که بدانید بروخ در قراردادی که با کمپانی کرنز امضا کرده بود تمام منافع مالی کارش را به این کمپانی فروخته بود و از رو، کنسرتوی شماره ی ۱ که بعدها بزرگترین اثر وی نام گرفت و منافع مالی چندانی را نسیب وی نکرد. او در ۲۶ سالگی (۱۸۶۴) بعد از اولین اپرای خود (Die Loreley) شروع به نوشتن کنسرتوی شماره ی ۱ کرد. در طول هجده ماه او در نامه ای به دوست و استاد سابق خود "فردیناند هیلر" نوشته بود که: "ویولن کنسرتو من به کندی پیش می رود، و احساس میکنم که پاهایم در جای صحیح قرار ندارد (کنایه به اینکه شاید هنوز برای این کار ناپخته است) آیا فکر نمی کنید برای نوشتن این کنسرتو خیلی بی پروایی کرده ام؟" نسخه ی اولیه را در اپریل ۱۸۶۶ یک بار اجرا کرد. اجرایی که رضایت بروخ را در پی نداشت. بروخِ ناراضی، یک نسخه دستنویس را برای استاد بی بدیل ویولن ان دوران ویرتوزوی بزرگ "یوزف یواخیم" فرستاد. یوزف هم با لیست مفصل از پیشنهادات برای بهبود کار پاسخ مکس بروخ را داد، پیشنهاد هایی که بروخ بسیاری از آنها را استفاده نمود. بروخ هنوز هم که از کار خود اطمینان نداشت و کنسرتو خود را برای رهبر ارکستر و دوستش هرمان لوی و اهنگساز ویولنیست فردیناند دیوید فرستاد، که بازخورد خوبی برایش داشت. در آخر بعد از حداقل شش بار بازنویسی ویولن کنسرتو شماره یک مکس بروخ کامل شد و در سال ۱۸۶۸ به رهبری کارل رینتالر و یوزف یواخیم به عنوان مایستر اجرا شد. می توان گفت که این ویولن کنسرتو بروخ را از سطح اهنگسازی معمولی به سطح بزرگان رساند و بعد از مدتی کوتاه بسیاری از ویولونیست ها وارکست های بزرگ، کنسرتوی بروخ را نواختند. @classica_musica

🔸🔷🔶🔵🔶🔷🔸

در ترانه ی Subterranean Homesick Alien تام یورک از منزوی شدن و دور ماندن از هم قطاران اش می گوید. از آرزوی اینکه موجودات بیگانه ای او را با خود به جایی ببرند که در آنجا تنها ناظری خاموش باشد [در مقابل آنچه در زمین او را عضو فعال بازیِ ناعادلانه ای ساخته که آن را زندگی می خوانیم.] نام این ترانه برگرفته از ترانه ی Subterranean Homesick Blues اثر باب دیلان است. اما تنها مشابهت آنها در نام شان است. "Subterranean Homesick Alien" by Thom Yorke [Verse 1] The breath of the morning I keep forgetting The smell of the warm summer air I live in a town where you can't smell a thing You watch your feet for cracks in the pavement Up above aliens hover Making home movies for the folks back home Of all these weird creatures who lock up their spirits Drill holes in themselves and live for their secrets [Chorus] They're all uptight, uptight Uptight, uptight Uptight, uptight [Verse 2] I wish that they'd swoop down in a country lane Late at night when I'm driving Take me on board their beautiful ship Show me the world as I'd love to see it I'd tell all my friends but they'd never believe me They'd think that I'd finally lost it completely I'd show them the stars and the meaning of life They'd shut me away but I'd be all right All right, all right, all right [Chorus] I'm just uptight, uptight Uptight, uptight Uptight, uptight Uptight, uptight Uptight @classica_musica