N꩜VA

ناخن‌های جدید!🎄

شبی که روی ستاره ها بودم.

Do the math honey.

Really, I don't know which is the true me. What ever will I do when there aren't any more books to read, or when I can't find another role model to imitate? Probably just wither away, helpless and sniveling profusely. Anyhow, these aimless thoughts I have on the train every day don't do me much good.

'Schoolgirl'

این کتابِ یک ذره‌ای منو خیلی بیشتر از کتاب‌های بزرگ درگیر خودش کرد! یک روایت ذهنی ساده: صبح بعنوان یک دختر بیدار میشی و بعد سوار مترو میشی، میری سر کلاس‌هات، با آدم‌های مختلف و خانوادت معاشرت میکنی. تمام این مدت ذهنت هی حرف میزنه و حرف میزنه و تو نمی‌تونی جلوش رو بگیری- این کتاب، صدای ذهن یک دختر در طول یک شبانه روزه. همین! *و مثل اینکه اسم ترجمه فارسیش "صبح خاکستری" هست.

جامعه گفت مینیمال باش من گفتم هرگز.

🤏😭

بااینکه امروز دوازده ساعت کار کردم؛ ولی نتونستم از کتابِ Schoolgirl اوساما دازای دست بکشم؛ تصمیم گرفتم توی آشپزخونه با نور خیلی کم قهوه خوشمزه درست کنم و ادامه بدمش. چری هم منو همراهی کرد؛ مثل همیشه:) دلیل اینکه خوندن این کتاب خیلی کوچولو انقدر داره طول میکشه، اینه که دارم چندبار جملات رو میخونم و کلی هم حاشیه نویسی میکنم براش. یک وقت‌هایی هم بلند بلند برای چری میخونمش.-

عاشق شب‌های تابستان.

🦕.

من و پیشی، همکاریم. من کار میکنم و اون میخوابه.

راستشو بگم خیلی دلم برای تیوی تایم تنگ شده و هنوز هم بابتش غصه می‌خورم. واقعا نمی‌تونم مووآن کنم ازش...

🎏🪴

بعضی وقت‌ها، "تسلیم شدن" شجاعانه تر از ادامه دادنه.

اگر گرما فکر کرده که میتونه جلوی پیاده‌روی های من رو بگیره، کاملا اشتباه فکر کرده! ( دروغ میگم).