-💙

امروز عکس اونی ک جای من اومده بود رو هزاران بار نگاه کردم تابیینم دقیقا چی داشت ک من نداشتم.

ما چیز زیادی هم نمیخواستیم تنها یک سرزمین میخواستیم که اندوهش زیبایی‌اش را نکُشد.

مودم در تمام روز:

نمیفهمم چرا دوستام دوستای دیگه دارن، یعنی میگی من برات کافی نیستم؟

کی رفته‌ای زِ دل که تمنا کنم تو را ❤️‍🩹

چرا خودتو گول میزنی ؟! هیشکی اونقدر پر مشغله نیست که نتونه یه جواب کوتاه به پیامات بده، بحث اهمیته.

و ما وابسته‌ی چیز هایی شدیم که به ما تعلق نداشت.

او رفت و من نگفتم بمان غرورم زنده ماند اما بهایش جانم بود

آره خیلی شکاکم؛ چون طاقت شکستن دوباره قلبمو ندارم.

چطورین؟امروزتون چطور گذشت ؟

آدم ذره ذره به اینکه اتفاقای زندگیشو به هیچکس نگه عادت می کنه.

وسط تابستون سرماخوردن خودش ی هنره

با هیچ‌کسم میل سخن نیست؛ ولیکن تو خارج از این قاعده و فلسفه‌هایی.

نمی‌دونم، ولی همش دژاوو می‌گیرم؛ انگار همه‌چی قبلاً اتفاق افتاده.

🤦🏼‍♀️

ولی باور کنید غم وزن داره! وقتی غمگینی کندتر میشی، اگر دراز کشیده باشی نمیتونی بلند شی، راه رفتنی دوست داری پخش زمین شی. اصلا انگار دستگاه پرس داره بهت فشار وارد میکنه.

تایپم: