ㅤ𝗇𝗈 𝗆𝖺𝗉 𝗇𝖾𝖾𝖽𝖾𝖽

دست‌هاش رو دور پهلوهاش حلقه کرد و بیشتر جمع شد؛ انگار میخواست از لا به لای حرکات و غرغرهای ریز شکمش که احتمالا بابت گرسنگی بود حرکت جدیدی رو پیدا کنه؛ با فکری که به ذهنش خطور کرده بود خنده‌ی ریزی کرد. معلوم بود که قرار نیست به چیز جدیدی برسه، حتی اگه چیزی هم بود، برای حرکت کردن و ابراز وجود زیادی کوچیک بود. طولی نکشید که لبخندش محو شد و دوباره دلشوره مثل خوره به جونش افتاد؛ خوب می‌دونست که باید هرچی زودتر تکلیف خودش رو روشن کنه و از طرفی نمی‌خواست با جوابی که قرار بود بگیره مواجه بشه.