باشگاه کتاب‌خوانی دغدغک

ترس از جمله دستاويزهای خيلی مهم مقامات عمومی، احزاب سياسی، و گروه‌های فشار است. در روزگاری که ايدئولوژی‌های کهنه ديگر آن قدرت انگيزشی‌شان را ندارند، ترس بدل به نيرومندترين عامل در گفتمان سياسی شده است. ترس راه را برای ارسال پيام‌های سياسی هموار می‌کند و می‌توان با توسل به آن مخالفان را با يادآوری مدام خطر به قدرت رسيدن آنها از ميدان به در کرد. از کتاب فلسفۀ ترس

دولتی که مشروعيتش و اطاعت شهروندانش را با استفاده از ترس به دست می‌آورد اساسا نمی‌تواند خالق دموکراسی باشد، چون استراتژی ترس، آزادی را که رکن رکين دموکراسی است از ميان می‌برد. از کتاب فلسفۀ ترس

جلسۀ دوم فلسفۀ ترس | 20 مرداد 1402

کتاب «فلسفۀ ترس» به این پرسش می‌پردازد که ترس دقیقاً چیست و چرا یکی از بنیادی‌ترین تجربه‌های انسانی است. نویسنده ترس را فقط یک احساس لحظه‌ای نمی‌بیند، بلکه آن را نیرویی می‌داند که در شکل‌گیری تصمیم‌ها، روابط و حتی نگاه ما به زندگی نقش دارد. در این کتاب، ترس از زاویه‌ای فلسفی بررسی می‌شود؛ از ترس‌های فردی و روزمره تا ترس‌های جمعی و وجودی. نتیجه این نگاه این است که ترس نه صرفاً چیزی برای فرار، بلکه پدیده‌ای برای فهم بهتر خود و جهان اطراف ماست.

جلسۀ اول کتاب فلسفۀ ترس 13 مرداد 1402

#مرام_نامه_دغدغک دغدغک، ساخته شد تا ما هربار دور هم جمع بشیم و بنا به موضوع کتاب‌ها، درباره‌ی دغدغک‌های زندگی شخصی‌مون حرف بزنیم. ژانر کتاب‌هایی که انتخاب می‌کنیم، جُستاره؛ چون جستار فرم دست‌نخورده‌ی واقعیته و ما دنبال این هستیم که از دل مفاهیم هر کتاب، روایت‌های شخصی و تجربه‌های زیسته‌ی خودمون و دیگری رو بشنویم. برای این‌که گفت‌وشنودهامون در امنیت کامل انجام بشه، یک مرام‌نامه هم داریم: - ما دنبال گزاره‌های قطعی درباره‌ی موضوعات نیستیم و قرار نیست مانیفست بدیم. (مثلاً قرار نیست نتیجه بگیریم تنهایی خوبه یا بد!) - هرکس می‌تونه دریافت خودش رو از موضوع بحث داشته باشه و باهامون در میون بگذاره. پس قرار نیست نظرگاه دیگری رو نقد یا نقض کنیم. - هیچ جلسه‌ای ضبط نمی‌شه؛ برای این‌که همه بتونیم کنار هم در امنیت ذهنی کامل، حرف بزنیم. - هرچی که روایت‌های شخصی بیشتر و متنوع‌تری بشنویم، دریافت‌های بیشتری هم خواهیم داشت. پس مراقبیم که وزن جلسات روی صحبت‌های تک‌نفره‌ یا دونفره نباشه و همه فرصت ابراز داشته باشن. - دغدغک، اتاق درمان نیست پس همدیگه رو قضاوت یا روان‌درمانی نمی‌کنیم. (مثلاً این احساس رو تجربه کردی چون طرح‌واره‌ی رهاشدگی داری...) حتی اگر تخصصش رو داریم باز هم دغدغک جای تحلیل آدم‌ها نیست؛ چون با چند دقیقه صحبت، نمی‌شه تحلیل روان‌شناختی از کسی داشت و این‌طوری فقط فضا برای دیگری ناامن می‌شه. همه‌ی این‌ها برای اینه که ما این‌جاییم تا قصه‌های واقعیِ واقعی خودمون رو بشنویم. شنیدن روایت‌های مختلف به ما کمک می‌کنه به یک موضوع از دریچه‌های متفاوتی نگاه کنیم و یک قدم به درک کردن، نزدیک‌تر بشیم. امیدواریم که با کمک همدیگه بتونیم انجامش بدیم.

جلسۀ ششم | 30 تیر 1402 گفت‌وگو دربارۀ کتاب فلسفۀ تنهایی با تمرکز بر روایت تجربه‌های زیسته

جلسۀ پنجم | 23 تیر 1402 گفت‌وگو دربارۀ کتاب فلسفۀ تنهایی با تمرکز بر روایت تجربه‌های زیسته

روایت حامد احمدی، یکی از اعضای دغدغک دربارۀ تجربه‌اش از جلسات جلسه جمعه ها که تمام میشود ،ساعتها ذهنم درگیرِ سوال و جوابهاست. در جمعی که در مورد فلسفه تنهایی صحبت میکنیم، و بعد از دوستی حالا نوبتِ عشق است. انگار سوار یک وَن هستیم.عده ای پایِ ثابتِ سفرند ،عده ای هم پیاده شده و جای خود را به مسافران جدید میدهند. گاهی فکر میکنم چهره ها چه آشنایند! انگار همه را قبلا جایی دیده ام. مثل گذشته، گاهی فکر میکنم درون فیلمی حضور دارم که play شده و من هم بی اختیار نقشی در آن دارم. صبحِ شنبه است و در مسیر محل کارم هستم.مسیری که بارها و بارها رفته ام .با این حال ،وقتی به خودم آمدم که انگار گم شده بودم. گیجِ گیجم. تمام چیزهایی که دیروز به ذهنم رسیده بود ،مثل دیدن یک کتاب مصوّر با سرعت از ذهنم عبور میکند، انگار از گذشته بار سنگینی روی دوشم حمل میکنم. حرفهای گفته شده و یک دنیا حرفهای ناگفته... حسرت ها....فراق ها. و حالا به این فکر میکنم که شاید بیش از هر زمان به سفر محتاجم، به وصل شدن به طبیعت. به بوی چوب و نَم ،رنگِ سبزِ جنگل ،خُنکای ساحل ،صدای موج و قدم زدن با پای برهنه روی ماسه های دریا، تنهای تنهای تنها.

جلسۀ چهارم | 9 تیر 1402 گفت‌وگو دربارۀ کتاب فلسفۀ تنهایی - فصل چهارم

جلسۀ دوم | 26 خرداد 1402 گفت‌وگو دربارۀ کتاب فلسفۀ تنهایی با تمرکز بر روایت تجربه‌های زیسته

اولین جلسۀ گفت‌وگومحور دغدغک | 20 خرداد 1402 کتاب: فلسفۀ تنهایی مکان برگزاری: کافه پگاه