蒸発

فکر کنم هیچی منو خشمگین تر از این نمیکنه که زنی مقابل زن دیگه ای می ایسته، نه از روی خوبی و خیرخواهی بلکه از روی ناآگاهی که انتخابش کرده و عقایدی که ترویج و تحمیلشو به دیگری حق مسلم خودش میدونه، حتی وقتی که به کرار پایمال شدن حق و حقوق خودشو میبینه ولی همچنان روی فرهنگ و اعتقاداتش پافشاری ابلهانه ای داره. واقعا کِی قراره از مغزت به عنوان منبع فکرِ خودت و از چشم هات برای دیدن واقعیت و از گوش هات برای شنیدن حقایق استفاده کنی؟

از کارای قدیمی؛

فراموش شدنی نیستن، هیچ وقت!

-Ms miyo

+ زندگی خونم افتاده - قرص بدم؟ زندگینامیفون

غمدانم پر شده عموجان.

کاش اینا غر محسوب میشدن، ولی خب کوبیده شدن واقعیت زندگی تو صورتت، تلخ تر از این حرفاست.

فکر میکنی دیگه بدتر از این نمیشه که یهو عضلات صورتت از فشار استرس میگیره.

هربار با دیدن ویدیو شادی و رقص و جریان زندگی تو کشورای دیگه با خودم میگم چرا من نه؟ چرا ما نه؟

هرچقدر یکسری افراد در تلاشن که مردم رو از فرهنگ و اعتقادات غلط بیرون بکشن، یک سری زوال عقلی با محتوای چرت و پرت که اکثرا هم ویوی بالایی داره، هرچی آباد شده خراب میکنن.

~

دیالوگ هایی که ارزش شنیده شدن دارن : - من همیشه سعی میکنم باهات خوب رفتار کنم و تو همیشه با یادآوری گذشته ناراحتم میکنی. - هیچوقت احساس تنهایی نمیکنم وقتی باهاتم. - با آدم های دیگه اینطوری نیست - اینکه من بیشتر اوقات به سختی میدونم چی بگم، مثل بیرون از این بحث، بیرون از کار - تو مثل ستاره میمونی - چه چیزی در موردت هست که نشه دوست داشت؟ نمیدونم. - پوله دیگه مگه نه؟ چیزی که باعث واقعی شدن دنیا میشه. - جوری که کنار اون رفتار میکنم شخصیت عادی منه، شاید من واقعا آدم عجیبی ام - آدم ها اندوهشونو تبلیغ میکنن؟ - نمیتونم تصور کنم زندگیم چطور میشد اگه اهمیت میدادم که مردم در مورد چی فکر میکنن - اگه بخاطر تو نبود من اینجا نبودم - من میرم، منم میمونم.

دیالوگ هایی که ارزش شنیده شدن دارن : - من همیشه سعی میکنم باهات خوب رفتار کنم و تو همیشه با یادآوری گذشته ناراحتم میکنی. - هیچوقت احساس تنهایی نمیکنم وقتی باهاتم. - با آدم های دیگه اینطوری نیست - اینکه من بیشتر اوقات به سختی میدونم چی بگم، مثل بیرون از این بحث، بیرون از کار - تو مثل ستاره میمونی - چه چیزی در موردت هست که نشه دوست داشت؟ نمیدونم. - پوله دیگه مگه نه؟ چیزی که باعث واقعی شدن دنیا میشه. - جوری که کنار اون رفتار میکنم شخصیت عادی منه، شاید من واقعا آدم عجیبی ام - آدم ها اندوهشونو تبلیغ میکنن؟ - نمیتونم تصور کنم زندگیم چطور میشد اگه اهمیت میدادم که مردم در موردم چی فکر میکنن - اگه بخاطر تو نبود من اینجا نبودم - من میرم، منم میمونم.

از زوایای زیادی میشه به این سریال نگاه کنی، از دید ماریان که شاید اصلی ترین چیزی که دنبالش میگرده واقعیت درونشه که اون واقعا کسیه که به بقیه نشون میده یا کسیه که بقیه به اون نشون میدن که هست؟ یا از دید کانل که برخلاف ظاهرش که خونسرد جلوه میکنه اما اضطراب و مشکلات روحی که سرکوبشون کرده یه مرحله ای زندگیش اونو از پا درمیاره یا از دید رابطه واقعی و پیچیده ای که این دو نفر دارن و کل قسمت ها ردپای عمیقی به جا میزاره - شاید این سریال قصدش نمایش رابطه ای بوده که اگرچه دوست داشتن واقعی به هر طریقی خودشو ثابت میکنه ولی اینکه بلد باشی چطور کسی رو دوست داشته باشی و اونو نشون بدی هم غول بزرگی برای نگه داشتن رابطه ای به این سستی و واقعی بودنه، اینکه آدما تاثیر زیادی تو زندگی همدیگه دارن در حدی که ممکنه اون شخص تصویری که ما از خودمون داریم تغییر بده حتی اگه بودنشون تو زندگی مقطعی و گذرا باشه و واقعا نباید تاثیر آدم ها رو داخل زندگیمون دست کم بگیریم، از چیزی که فکر میکنیم خیلی عمیق تر و تاثیرگذارتره.