‌Peter Shutter

خیلی قدیمی از زمان موبایل‌گرافی.

استاد درس سینمای مستندمون خانمی بود بداخلاق که سه ترم پیاپی باهاش دعوام شد و همیشه قصد داشتم آخر ترم براش این ویدیو رو بفرستم که دلم خنک شه اما اون زرنگ‌تر از ما بود و همیشه قبل ثبت نمرات از گروه لفت می‌داد. گذشت تا اینکه یک روز تو کانال دانشگاه اعلام کردن تو سینمای موزه هنرهای معاصر قراره چند مستند کوتاه اگران بشه که یکیشون هم کار همین استادمون بود. گفتم درسته دل خوشی ازش ندارم اما به احترام استاد بودنش و درس‌هایی که ازش آموختم حتما باید برم؛ تو‌ گروه دانشگاه اعلام کردم و‌ چندین نفر بهم گفتن که می‌آن اما روز موعود بی‌ غیرت‌ها جا زدن و نی‌اومدن. منم گفتم تنها نمی‌شه که برم؛ زنگ زدم دوستم حامد و‌ دوستش اومدن و سه تایی رفتیم نشستیم تو‌ سینما و دیدیم از خراب شده چهل و هشت فقط من اومدم، ناراحت شدم‌‌ حقیقتش چون حق استادمون این نبود. گذشت تا پایان مراسم و اکران فیلم‌ها به پایان رسید و رفتیم پیش استادم‌ جهت عرض ادب و.... گفتم استاد من کلی سوال دارم در مورد مستندتون اما چون وقت کمه اجازه هست تو دانشگاه بپرسم ازتون؟ جواب داد که من دیگه تو اون دانشگاه نیستم و انتقالی گرفتم. یهو کل اون جر و بحث‌هامون، اون ویدیوی این پسربچه و کل دراماهایی که با این استاد داشتیم اومد جلو‌ چشمم و انگار دست و پام مال خودم نبود و شروع کردم به رقصیدن مثل این پسره، سوت و‌ بشکن زنان می‌رقصیدم و‌ می‌خوندم ( خانم فلانی دیگه شما رو نمی‌بینم....). ملت پشماشون ریخته بود و تو‌ چشم‌های استادم کلی فحش جدید دیدم که نمی‌تونم بگم.

جمعه قراره بریم یک گالری هنری، کسی اگه مایله بیاد اعلام کنه.