Stolen Stars
Kanalga Telegram’da o‘tish
عزیز شمارهی هیچ ایرانم ، جاویدنام نشدم هنو...
Ko'proq ko'rsatishMamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
231
Obunachilar
+924 soatlar
+117 kun
+1130 kun
Postlar arxiv
231
چه سرزمین غریبیست اینجا؛ جایی که گاهی صبح را با خبرِ مرگ آغاز میکنیم و شب را با داغِ نامهایی به پایان میرسانیم که دیگر هرگز به خانه برنمیگردند. ایرانی بودن، انگار فقط دوست داشتنِ خاک نیست؛ گاهی یعنی هر بار که طنابی گره میخورد، چیزی درون تو هم میشکند. یعنی بارِ اندوهِ کسانی را به دوش بکشی که شاید هرگز ندیدهای، اما رنجشان را از خودت جدا نمیدانی. کاش روزی برسد که این سرزمین، به جای آنکه نام فرزندانش را از فهرست زندگان خط بزند، رؤیاهایشان را حفظ کند. تا آن روز، ما با قلبهایی خسته زندگی میکنیم؛ قلبهایی که هنوز از هر خبرِ تلخ، دوباره عزادار میشوند.
231
میگن جنازه که مال شما نباشه،
حلوا براتون شیرین میاد؛ اگه دردی
مال شما نباشه حرف زدن راجبش
خیلی راحته.
