Âme Littéraire

نمیدونم چند ساله ولی هر سال اینو گوش میدم

بچها کسای که تتو دارن بیان از تجربشون بگن میخوام بزنم در حد یچیز مینیمال

هیچوقت انقدر سر یه کتاب گیر نکرده بودم

ژان‌پل سارتر (1905–1980) یکی از مهم‌ترین فیلسوف‌ها و نویسنده‌های قرن بیستم بود؛ چهره‌ای که نامش با «اگزیستانسیالیسم» گره خورده. او در پاریس به دنیا آمد و از همان ابتدا مسیرش را در دنیای فلسفه و ادبیات پیدا کرد. در مدرسه عالی نرمال تحصیل کرد و بعد به عنوان معلم فلسفه شروع به کار کرد، اما زندگی‌اش خیلی زود فراتر از کلاس درس رفت. جنگ جهانی دوم تأثیر عمیقی روی او گذاشت. مدتی اسیر جنگی شد و بعد از آزادی، بیشتر به نوشتن و فعالیت‌های فکری و سیاسی رو آورد. در همین دوران بود که ایده‌هایش درباره آزادی، انتخاب و مسئولیت شکل جدی‌تری گرفت. او معتقد بود: «انسان اول وجود پیدا می‌کند و بعد خودش ماهیتش را می‌سازد»—یعنی هیچ سرنوشت از پیش تعیین‌شده‌ای وجود ندارد و هر آدمی مسئول زندگی خودش است. در همین مسیر، با Simone de Beauvoir آشنا شد؛ رابطه‌ای که یکی از خاص‌ترین و متفاوت‌ترین پیوندهای فکری قرن شد. آن‌ها در پاریس و در فضای رقابتی فلسفه به هم رسیدند—سارتر رتبه اول آزمون فلسفه را گرفت و دوبووار دوم شد. این رقابت، خیلی زود تبدیل به یک همراهی عمیق شد. اما رابطه‌شان معمولی نبود. آن‌ها تصمیم گرفتند کنار هم بمانند، بدون اینکه یکدیگر را محدود کنند. رابطه‌ای «ضروری اما آزاد» ساختند؛ نه ازدواج کردند و نه به شکل سنتی زندگی کردند، اما تا آخر عمر در کنار هم ماندند. با هم فکر کردند، نوشتند، بحث کردند و حتی در عین داشتن روابط دیگر، همیشه به یکدیگر بازمی‌گشتند. دوبووار فقط همراه سارتر نبود؛ خودش به یکی از مهم‌ترین متفکران زمانه تبدیل شد. سارتر در طول زندگی‌اش آثار مهمی نوشت؛ از جمله «تهوع»، «هستی و نیستی» و نمایشنامه «درِ بسته»—آثاری که هنوز هم خوانده می‌شوند و تأثیرشان باقی مانده. او حتی در سال 1964 جایزه نوبل ادبیات را رد کرد، چون نمی‌خواست به عنوان یک چهره رسمی و نهادی شناخته شود و ترجیح می‌داد مستقل بماند. در سال‌های پایانی عمر، وضعیت جسمی‌اش رو به ضعف رفت. بینایی‌اش را تقریباً از دست داد و دیگر نمی‌توانست مثل قبل بنویسد یا بخواند. با این حال، تا آخرین روزها از فضای فکری و سیاسی فاصله نگرفت و همچنان درگیر جامعه و مسائل اطرافش بود. در نهایت، در ۱۵ آوریل ۱۹۸۰ در پاریس از دنیا رفت. مرگش ناگهانی نبود، بلکه نتیجه سال‌ها فرسودگی جسمی و زندگی پرفشار بود. اما واکنش مردم نشان داد که او فقط یک فیلسوف نبود؛ بیش از ۵۰ هزار نفر در مراسم تشییعش شرکت کردند. او در گورستان مونپارناس پاریس دفن شد؛ جایی که بعدها سیمون دو بووآر هم در کنار او آرام گرفت.

چرا باید من بیام سربازی با این افرادی که سطح هوشیشون در سطح آمیبه

شبتون به نیکی🌙

این پرامپو تست کنین و اگه دوست داشتین با ما اشتراک بذارین

If I were a genre and a novel, who would my author be, what would the name of the novel be, and the author must be famous and English, as well as the name of the novel being in English . Now, turn my photo into the cover of that novel , you can change my photo to cartoon or anime

دومین اثر از املی نوتومب رو امشب بخونیم 📒

دوستان یه تکنیکی که میتونین باهاش ذهنتونو آروم کنین نوشتنه مهم نیست چی مینویسین چند دقیقه اجازه بدین ضمیر ناخودآگاهتون بنویسه تهش هم میتونین اون برگه رو پاره کنین یا نگه دارین و آینده بهش نگاه کنین

میخواین اکس مکستون به زمین گرم بخوره بره زیر تریلی به دریا رجوع کنین

دریا رو فراموش نکنین🩵

یه بار دیگه تخقیف فال و شمع رو آپدیت کردم پس تا دیر نشده بیاید 🤨

و برای شب هم می‌تونید وقت فیکس کنید برای شمع تراپی 🥰🤍

اگه آهنگ بخوام بران میفرستین؟😔