Misty Moon

حلال زاده به داییش میره جنده به مامانش.

یک‌ بار برای همیشه باید این رو قبول کنیم کسی اگه ما رو دوست داشته باشه با هزار دلیل ازت جدا نمیشه و راه موندن باهات رو پیدا میکنه.

به یادت افتادم. وقتی یکی اسممو صدا کرد، به یادت افتادم. وقتی دونفرو دیدم که خیلی همو دوست دارن، به یادت افتادم. وقتی یکی نگام کرد و گفت: «خوش‌به‌حال اونی که تو دوستش داری»، به یادت افتادم. وقتی تولدم بود و می‌خواستم آرزو کنم، بازم به یادت افتادم.

چرا باید به یکی التماس کنی درست رفتار کنه، وقتی بقیه دارن بهت التماس می‌کنن که فقط یه فرصت بهشون بدی؟

حالم خوبه؟ نه. می‌خوام درباره‌اش حرف بزنم؟ نه؟ کمکی از دستت برمی‌آد؟ نه. درست می‌شه؟ نمی‌دونم. همه زورمو زدم؟ آره.

تو بهم یاد دادی که آدم‌ها می‌تونن خیلی قشنگ از عشق حرف بزنن، ولی هیچ‌وقت عاشقت نباشن.

تو با بقیه فرق داشتی؛ بقیه اگه بهم زخم زدن، تو منو کُشتی.

فراموشت کنم؟ تو اون بغضِ وسط خنده‌هامی. تو سکوت وسط حرفامی. تو فکرِ قبل از خوابامی. تو اون زخمی هستی که حتی اگه بخوامم دیگه هیچ‌وقت خوب نمی‌شه.

دیگه پیامی از من دریافت نخواهی کرد، این داستان با همه‌ی خوبیا و بدیاش برای همیشه به پایان رسید.