الْـمأْمـُـول؛

+خـٰانـوم ِ ڪـاف‌ْ`

«من بلوطی پیر بودم پای یک کوه بلند؛؛ نیمم آتش سوخت نیم دیگرم را باد برد!»

شانه ات را دیر آوردی سرم را باد برد؛ خشت خشت و آجر آجر پیکرم را باد برد..

ره میخانه و مسجد کدام است؟ که هردو بر من ِ مسکین حـرام است..):

اللٰهمَّ عَجِّل لوَلیِکَ الفَرَج..

+خـٰانـوم ِ ڪـاف‌ْ

-همینقدر آشفته‌ی فکر و خیالاتم..

«هرکی گدای تو شد؛ زندگی رو برد آقا»