پژواک

پسسسس

خودم ذوق دارم واسش واقعاااااا

امشب دوتا پادکست بزارم؟

واقعا صدات از بهشت اومده !

امروز 19 September، روزِ اورثینکرهاست.

کسایی که درباره کوچیک‌ترین مسائل، هزار بار فکر میکنن و توی ذهنشون، مدام بالا پایینش میکنن.

اتفاقات گذشته رو دائم توی ذهنشون بازسازی میکنن و برای اتفاقی که هنوز در آینده نیفتاده، سناریو منفی میسازن.

منم همین طورر آرسن منم همین طورررررر

تایم :)

فردا پادکست جدید !

به نظرم تنها تبلیغی که زن ها باید بکنن تبلیغات برای قدرت زنانه اینکه به دنیا نشون بدیم چقدر قدرت مندیم و زنان بیشتری رو تشویق به درک وکشف قدرت خودشون کنیم .....

و زن ها چیزی فراتر از ابزار تبلیغاتی ای هستن که در طول قرن ها استفاده شدن ....

«مرگِ کالبد، حیاتِ معنا»

می‌گویند همه چیز به پایان می‌رسد؛ که زمان، همه‌چیز را می‌بلعد و هیچ اثری از ما باقی نمی‌ماند. اما آن‌ها از کالبدِ ما سخن می‌گویند، نه از آنچه در کالبد جاری است. بله، من روزی از این جهان خواهم رفت؛ جسم من، این خاکیِ عاریه‌ای، تسلیمِ قانونِ فنا خواهد شد و به آغوشِ زمین بازخواهد گشت. اما حسی که در من موج می‌زند، از جنسِ این خاک نیست. این حس، از جنسِ آن چیزی است که مرگ بر آن سایه نمی‌اندازد: «روح». روح، آن مسافرِ ابدی است که در میانه‌ی فانی بودنِ زندگی، به دنبال جاودانگی می‌گردد. و عشق؟ عشق نه یک واکنشِ شیمیایی در رگ‌هاست، نه لرزشی گذرا در سلول‌ها؛ عشق، ویژگیِ اصیلِ روح است. و چون روح، فراتر از زمان و مکان است، پس عشق نیز از بندِ فنا رهاست. اگر جسم می‌میرد، عشق نمی‌میرد؛ چرا که عشق، میراثِ روحی است که حتی پس از فروپاشیِ کالبد، همچنان زنده می‌ماند. پس نگران نباش... حتی وقتی حضورِ ملموس من در میان تو نباشد، بدان که من از پسِ پرده‌ی ابدیت، با چشمانی که دیگر خستگی نمی‌شناسند، هنوز تماشایت می‌کنم. من نرفته‌ام؛ من فقط از مرزِ جسم گذشتم تا در قلمروِ عشق، ابدی شوم و از دور، نگاهِ مرا بر تو جاری بگذار.

اگه همچین ادمی تو زندگیتون پیدا کردین زندگی رو بردین

ری اکت فراموش نشه ....