『آوای دریا』

زانویِ غم بغل گرفتی؟ مگه زندگیِ چندمته كه توقع داری هيچ اشتباهی نكنی؟ غصه نخوريا، یهو میبینی خدا برات دری رو باز میکنه که تو حتی اون درو نزده بودی.

و تو آهسته آهسته بلند می‌شوی، راه می‌اُفتی، می‌روی، و در این راه رفتن، دست و بالت بارها زخمی می‌شود، اما آبدیده می‌شوی و‌ می‌آموزی؛ که از جاده‌هایِ ناشناس نهراسی، از مقصدِ بی‌اِنتها نهراسی، از نرسیدن نهراسی، تنها بروی و بروی و بروی...

در زندگیِ آدم اشتباه فرشته‌ هم که باشی، می‌گوید از صدای بال‌هایت خسته شدم.

دنیای اشعار و فرهنگ ایران ☕️

و به راستی ، مشکل از این آدم‌ها نبود، مشکل این بود که من پنداشتم همه مانند خودم هستند؛ و همین بود که دمار از روزگارم درآورد.

از نامه‌های فروغ فرخزاد به پرویز شاپور :

و درنهایت بگم شما توی هر سنی هرکاری رو شروع کنی درسته، هرکاری رو هم تموم کنی درسته، هر کاری رو هم وسطش رها کنی درسته، شما آدم هستی، یک پروژه بی‌نهایت در دست احداث نیستی، آدم هستی آخرشم قراره بمیری، پس کاری که همیشه فکر میکنی درست هست رو انجام بده!

فراموشت کردم؛ خوابیدم، با یادت بیدار شدم، انگار در خواب هم تو را دوست می‌داشتم. -جمال ثریا

فرصت دوباره، گاهی، دهن‌کجی به تمام رنج‌هایی است که کشیده‌ای.

- جین آستن

اگه بهم راستشو بگی احتمالا عصبانی می‌شم ولی میتونم باهاش کنار بیام ولی اگه بهم دروغ بگی دیگه هیچوقت نمیتونم بهت اعتماد کنم.

شدت عشق در دلدادگی معلوم می‌شه، عمق عشق در دلتنگی، و قوام عشق در دلخوری.