کُنـــــجِ خــــآطـرآتـــ مَـــنـــ
Kanalga Telegram’da o‘tish
قاب هایی از زیبایی های زندگی آنطور که من میبینم 🍓 t.me/HidenChat_Bot?start=8297545288
Ko'proq ko'rsatishMamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
236
Obunachilar
-224 soatlar
-57 kun
+6130 kun
Postlar arxiv
وایی مرسییی چنلم به خاطر وجود شما زیباست خوبی از خودته نانازز خیلی ذوق کردممم 💘
+1
خلوت گزیده را به تماشا چه حاجتست چون کوی دوست هست به صحرا چه حاجتست:)
مرسیی فداتشم خیلی به موقع بود حرفات انگار واقعا نیاز داشتم یکی این ها رو بهم بگه 😭
Repost from N/a
سلام...
میخواهم از تو فقط دو سؤال بپرسم؛
دو سؤال ساده، اما آنقدر سنگین که شاید تمام سکوتت را به حرف بیاورند.
تا حالا برای خودت وقت گذاشتهای؟
خودت را دوست داشتهای؟
نه! عجله نکن که جواب بدهی.
من از آن چند دقیقهای نمیگویم که از خستگی روی تخت افتادهای، یا از آن ساعتِ که میان موسیقی و کتاب پناه گرفتهای. از چیزی عمیقتر حرف میزنم. آخرین بار کِی کنار خودت نشستی، بیآنکه خودت را قضاوت کنی؟
آخرین بار کِی به جای شمردن شکستهایت، از خودت بابت تمام جنگهایی که بیصدا پشت سر گذاشتی، تشکر کردی؟
ما انسانهای عجیبی هستیم، برای همه وقت داریم، جز خودمان. غم دیگران را به دوش میکشیم، اما وقتی نوبت قلب خودمان میشود، گویا غریبهایم. برای همه دعا میکنیم، اما خودمان را از دعای خیر فراموش میکنیم. همه را لایق عشق میدانیم، اما وقتی نوبت به خودمان میرسد، ناگهان احساس میکنیم باید اول کامل شویم، بینقص شویم، موفق شویم تا شاید شایستهی دوست داشته شدن باشیم.
چه دروغ بزرگی...
مگر کودکی که تازه به دنیا آمده، چه موفقیتی دارد که مادر بیقید و شرط دوستش دارد؟
پس چرا تو گمان میکنی باید ثابت کنی ارزش دوست داشتن داری؟
گاهی احساس میکنم سختترین دشمن انسان، خودِ اوست. هیچکس به اندازهی ما با خودمان بیرحم نیست. اشتباه دیگران را با یک لبخند میبخشیم، اما یک لغزش خودمان را سالها بر دوش میکشیم؛ گویی محکوم شدهایم تا آخر عمر، قاضیِ بیرحمِ خویش باشیم. اگر روزی خواستی زندگیات تغییر کند، از همینجا شروع کن. روزی چند دقیقه برای خودت کنار بگذار؛ نه برای فکر کردن به دیگران، نه برای نگرانیهای فردا، فقط برای شنیدن صدای قلبت.
از خودت بپرس:
«حال تو چطور است؟»
و اگر دیدی دلت خسته است، سرزنشش نکن؛ کنارش بنشین، همانگونه که کنار دوستی غمگین مینشینی. یادت باشد خودت، اولین انسانِ هستی که تا آخرین لحظهی زندگی همراه تو خواهد ماند. اگر با همه مهربانی، اما با خودت در جنگ باشی، هیچ پیروزیای آرامت نخواهد کرد. پس پیش از آنکه جهان را دوست بداری، دستِ خودت را بگیر. پیش از آنکه زخمهای دیگران را مرهم باشی، زخمهای خودت را ببین. و پیش از آنکه از دیگران انتظار عشق داشته باشی، یاد بگیر هر صبح، وقتی در آینه نگاه میکنی، با خودت غریبه نباشی.
با امید: 🤎
@FALLSMEANDYOU
Repost from 𝘝.
@FALLSMEANDYOU 🤍
یه چیزی داره تو زندگیت تموم میشه تا جا برای یه اتفاق بهتر باز بشه؛به هر چیزی که دیگه به دردت نمیخوره نچسب.
Repost from 𝘝.
این پیام رو فوروارد کنید🕯️؛یه کارت تاروت براتون میکشم و پیامش رو میگم.
-اسم قشنگتون رو بگید.
“ظرفیت:تا زمانی که خط بخوره”.
Repost from مَقاریچ
اونا فقط یک اسم یا یک عکس نبودند
اونا فرزندِ کسی بودن،
معشوقِ کسی بودن،
عزیزترینِ کسی بودن،
رفیقِ کسی بودن،
استادِ کسی بودن،
تمام دنیای کسی بوده اند...
عاشق زندگی بودند...
تاریخ یادش میماند چه کسانی ایستادند، چه کسانی سکوت کردند، و چه کسانی مردمشان را تنها گذاشتند.
بنی آدم اعضای یک پیکرند...
چو عضوی به درد آورد روزگار، دگر عضوها را نماند قرار.
