از فقه تا قانون

این مقاله رو ببین درباره همین،که چقدرر باحاله! دلیلیه که من همیشه بخش کوچولویی از روزمرگیمو می‌ذارم. وقتی ما کارای یه نفر دیگه رو می‌بینیم، مغز فقط “تماشاچی” نیست. شبکه‌هایی تو مغز داریم که هم موقع انجام بعضی کارها و هم موقع دیدن شون تو بقیه فعال می‌شن؛ بخشی از چیزی که بهش می‌گن mirror neuron system. این سیستم از رفتار آدما برای ما یه جور نمونه زنده می‌سازه. یکی رو می‌بینی که با وجود خستگی ورزش کرده. یکی پروژه‌شو جلو برده. یکی کتاب خونده. یکی بالاخره اون کاری رو که سه ماه عقب انداخته انجام داده. و مغزت یه لحظه می‌گه: “خب… پس شاید بشه منم بکنم” وقتی کارای روزمو بهت میگم، واسه این نیست که بگم: «ببین من چقدر مفیدم،که زااارت واقعا نیستم!!.» بیشتر برای اینه که شاید وسط روز شلوغت، دیدن اینکه یه نفر دیگه هم داره با بی‌حوصلگی، خواب، کار، پروژه و زندگی کشتی می‌گیره و بازم یه ذره جلو می‌ره، بهت یه هُل ریز بده. و ما بعد یه مدت کاملا علمی ثابت شده که شبیه هم میشیم نانا!✨